Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						ÁRDEGISBLAÐ LISTAMANNA
A nýársdag 1925 kom út Árdegisblað listamanna. Út-
gefandi og ábyrgðarmaður var Jóhannes S. Kjarral. Hér er
forsíða blaðsins, sem Kjarral skrifaði að öllu leyti sjálfur
og fjallaði að rerulegu leyti um arkitektúr, sem bann rildi
nefna hlaðlist
Árið 1910 kom út ærintýrabókin Engilbörnin eftirSigur-
björn Sreinsson. Kjarral hetur þá rerið 25 ára og þetta rar
frumraun bans i þiessu sviði.
JOHANNES S. KJARVAL
Á rinnustofu Kjarrals kenndi margra og ólíkra grasa,
enda lagði hann ekki í rana sinn að fleygja hlutum, sem ef
til rill rar hægt að nota eins og fram kemur í riðtalinu rið
Þorvald Guðmundsson. Hér er hattur meistarans og sitt-
brað tleira, gamalt ílát eða kyrna með trégjbrðum, skinn-
skór — og saltfiskur.
Skarphéðinskvæði
Kjarval fékkst nokkuð við ljóðlist; hann gaf út ljóðabækur ög
sérprentuð kvæði, svo sem Sjálfblekungskvæði, Lóuna og
Skarphéðinskvæði — öll eru þau prentuð undir höfunda-
nafninu Giovanni Efrey, sem hann notaði oft. Þessi kvæði
málarans voru kannski ekki tekin mjög alvarlega, en margt er
þar skáldlegt og nútímalegt.
Hversusvonú
er hvers máttar,
margþráttað mál,
erfólkháttað?
Frá bllum áhugamálum
uppgjöf — værðarsvefn!
A ísi hálum
yrkir smali. — Það erregn.
Hlýddu á húslestur,
rimnakveðandis rimmu.
Sagan gefur þér góðar nætur.
Skarphéðinn.
Áttabarningur,
efhann rýkurupp;
sézt ekki fyrir.
Hver er andinn?
Sagan þolir ekki
að inni brennirþú, Kári;
fóstbróðir.
Plat ogkrónu — hlauptu ígegn.
Lét íminnipokann
ríkursveinn,
hreinlyndur og einn.
Áfram með söguna.
Nýtt amboð
þeirra er eiga;
ekki að misnota,
vandinn mestur.
Óframur
bablarþó bæn.
Hérum rekur
vindurkross
á heiðnar hurðir.
Rúmbotn ínáttúrunni
er h víldar kross;
rífðu upp með rótum
andvöku spross.
Annars láttu hann vera,
allt getur mold
að umbera.
Fagra fold.
Kross!Einkavopn andans
oflétt hlýtur þér, Skarphéðinn,
til einskis leika við öxi,
erþvíhvíld, Rimmigýgi.
Hafiðhljótt-
þettaerúrNjálu;
hugarins fyrnindi!
Egheyri mannamál.
Malkusareyra,
og van — van Goghs
á metaskálum
víggoðans
erþyngra ogmeira.
Á ttvísars mjórglittur
festu sneiðina
en dönsuðu feluleik
hverraræsku.
Svo hvatvirkur hugur
hendir á lofti orðin,
er íframhjá hlaup flýgur,
frækn, heyrngófgum Skarphéðni.
Eídar allskonar anda,
yfir þýtur og kríngum,
æskuskýrslur ungmennis
eign moldar — og Skarphéðinn.
Gljúp ogheyrin sýsla ogsveitir
sjónvídd, orðhög — líka bláminn.
Flytur sig um ferhyrning
þangað, sem þú stóðst.
Einsþeim, sem er
óskarphéðnastur allra.
Hvílir Rimmigýgi,
h vílir Skarphéðinn.
Blunda fjarlægðum
víðfeðmar sveitir.
Anda djúpt heilhugum moldar,
himinsvíðáttum.
Blám og berangur — gnóum fjarska,
við Öll ogþið, sem hafið séð
íburðarmetnað íslenzra fjalla,
tannfagur hvít þök og tinda.
Ogþeirrajökla, sem yrkja,
elfum og vötnum eilífra sanda.
valllendum — vorhug smalans
skýla, Skarphéðinn, karlmennsku þinni.
Milli svefns og vöku horfa skyggnir.
í draumríki landsins
dottar fleirungi alls.
Fleirungi þess, sem var
og Skarphéðinn.
Þvíhorfna, sem nemur, —
allshugarmann
yrkir samtíðarglaða sál
minningar um gróðurlausa mela.
Þetta eru nú orðin tún.
Spyrnti við fótum nú,
Skarphéðinn;
axlaðistjarðarmen;
titringur fer um sýslur-
líkt ogmannsmynd fæddist
úr norðurljósum.
Bakgrunnur að vísu himinsblár.
Er mánnsmyndin geymd
afnógrifjarlægðviðgljúpjarðar
uppi í himinsplasti.
Þarna erfjörkippur!
Erþettaþú, Skarphéðinn ?
Ogóskur fjallsins---------
ogtilhvers?
Ogmeð Rimmigýgi!
Eg titra með fjöllunum.
Þú færð dukunariegalítinn trékross
fyrirþetta, Skarphéðinn — ibrjóstvasann,
hjá einhverjum velunnara.
Það verður bókað og auglýst á prenti
Þér eruð dýrðlegur maður, Skarphéðinn,
mikið höfðingsbragð varþetta, maður.
Guðdómseðlið lifir allt afsér,
meðan þú ert uppi, lagsi — ogRimmigýgi.
Þú óðst fram, — og tvíhendir Rimmugnýgi
til fjallsins — þetta ernú skapofsi.
Ekkert rolukast hér — og áfram með söguna,
ogklaufst hana íherðar niður.
Hekla erað gjósa.
LESBÓK MORGUNBLAÐSINS    19. OKTÓBER 1985      11
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16