Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						(1) NÚ ER full tylftin, Valgerður mín. Kolteikning viö Fjallkirkjuna eftir Gunnar Gunnarsson. ( 2) ÞAÐ FER að gutla í strokknum, og þetta hljóð flytur öryggi um allan bæinn, en ég tek

mér lítinn hrísvönd og sópa álútur gólfin. Kolteikning við Fjallkirkjuna. (Mynd 3) ÚR MYNDROÐ við Egils sögu.

Fjallkirkjumyndir

Gunnars þóttufalla

vel að sögunni og

kvádust gamlir Fljóts-

dælingarþekkja par

ýmsar persónur.

mannaskálanum árið 1950. Á þeirri sýningu

voru m.a. hinar þekktu teikningar hans við

Fjallkirkjuna. Lítið mun hafa verið fjallað

um þessa sýningu, enda féllu myndir Gunn-

ars lítt í kramið hjá þeim einstrengingslegu

rýnendum sem þá höfðu náð tökum á flestum

fjölmiðlum.

Gunnar sagði undirrituðum að sér hefði

komið á óvart að ýmsir hefðu talað um

rammíslenskan svip á myndum hans, en hann

var að sjálfsögðu danskmenntaður málari og

átti sterkar rætur í danskri myndlistarhefð.

Til þess var tekið hvað persónur hans í Fjall-

kirkjumyndunum féllu vel að sögunni og

sögðust gamlir Fljótsdælingar þekkja ýmsar

persónur sögunnar af myndunum. Þetta er

reyndar skiljanlegt þegar þess er gætt, að

Gunnar flutti með foreldrum sínum til lands-

ins árið 1939, 25 ára gamall, fullþroskaður

listamaður. Fyrstu árin bjó fjölskyldan á

Skriðuklaustri í Fljótsdal og þar kynntist

Gunnar mörgum sveitungum sínum. Það

skýrir að sjálfsögðu svipmót persónanna í

Fjallkirkjumyndum hans.

Gunnar kvæntist eftirlifandi konu sinni

Signýju Sveinsdóttur frá Þykkvabæ í Álfta-

veri. Þau eignuðust þrjú börn, Franzicku,

Gunnar og Katrínu Selju.

Árið 1950 byggðu þau Signý og Gunnar

hús í Mosfellssveit sem þau nefndu Ás. Þar

er nú sveitakráin Áslákur og keramikverk-

stæði með meiru.

Mlósaik úr

islenskum steinum

í fyrrnefndu viðtali kvaðst Gunnar hafa

málað að meðaltali 12 myndir á ári auk teikn-

inganna. Sér hefði haldist il!a á myndunum.

Sumar hefðu verið málaðar eftir pöntun en

aðrar selst vítt um landið. Gunnar gerði nokk-

uð af mósaíkmyndum úr íslenskum steinum

sem hann tíndi í vegarköntum sveitarinnar

og í Esjuhlíðum. Honum taldist til að litbrigð-

in í þessum steinum væru á milli 40 og 50

talsins og spönnuðu því víðan skala. Gunnar

kvað tilgang sinn með steinasöfnuninni í

upphafi hafa verið þann að gera stærri

mósaíkverk, en vinnan við að höggva niður

steinana hefði reynst svo mikil og tímafrek

að hann hefði eingöngu gert smærri myndir.

Gunnar sagði að samvinnu iðnaðarmanna og

listamanna vantaði í þessu samhengi sem og

mórgum öðrum og benti á góða samvinnu

þessara aðila í Mexíkó sem skilað hefði frá-

bærum árangri sem frægt væri.

í margnefndu viðtali var Gunnar spurður

hvað hefði verið þess valdandi að erlend for-

lög hefðu sóst eftir honum til myndskreyt-

inga. Hann kvaðst ekki í vafa um að teikning-

arnar í Fjallkirkjunni hefðu orðið til að vekja

þann áhuga. Síðan hefði hvað leitt af öðru.

Því miður hafa íslendingar ekki fengið að

njóta þessara myndskreytinga nema að mjög

litlu leyti og er það miður. Það er hinsvegar

löngu tímabært að íslenskir listfræðingar

geri verkum hans skil, bókaskreytingunum

sem öðrum. Reykjavíkurborg eignaðist hús

Gunnars rithöfundar Gunnarssonar við

Dyngjuveg.

Húsið hefur verið notað sem gestavinnu-

stofa fyrir erlenda listamenn og er í umsjá

forstöðumanns Kjarvalsstaða.

Einhver hefði nú haldið að ástæða hefði

verið til að varðveita húsið eins og skáldið

skildi við það, en þar á veggjum voru myndir

eftir Gunnar yngra þegar faðir hans var ofar

moldu og nokkur ár eftir það. Það hefði verið

við hæfi að halda minningu þeirra feðga á

lofti með slíkri varðveislu enda var með ólík-

indum hve verk þeirra féllu vel saman. Sam-

band þeirra feðga var mjög náið og ekki er

líklegt að rithöfundurinn hefði kosið annan

en son sinn til að myndskreyta sögur sínar,

svo vel sem honum tókst til.

Eins og alþjóð er kunnugt kom til álita á

sínum tíma að veita Gunnari Gunnarssyni

Nóbelsverðlaunin í bókmenntum. Annar risi í

ÚTSÝNI yfir Hamborg. Olíumálverk á léreft.

bókmenntaheimi okkar íslendinga hlaut verð-

launin verðskuldað.

í tilefni 50 ára afmælis sögu Gunnars um

Borgarættina kom hún út í viðhafnarútgáfu

í Danmörku og var að sjálfsögðu mynd-

skreytt af syni skáldsins. Danir hrifust mjög

af myndskreytingunum og sagði einn þeirra

sem um útgáfuna skrifuðu eitthvað á þessa

leið: „Nú fær eggið verðlaunin sem hænan

átti að fá" og átti þar að sjálfsögðu við

Nóbelsverðlaunin.

Ekki væri úr vegi að opinberir aðilar eignuð-

ust Fjallkirkjumyndir Gunnars yngra. Það

væri við hæfí að þær prýddu einhverja opin-

bera stofnun þar sem almenningi gæfist kost-

ur að njóta þeirra og kemur Þjóðarbókhlaðan

í hugann eða önnur opinber og aðgengileg

stofnun.

Íslensk myndlisl

Árið 1943 gaf framkvæmdamaðurinn og

listunnandinn Kristján Friðriksson, sem

kenndur var við Últíma út bók sem hann

nefndi íslensk myndlist - 20 listmálarar. Þar

er Gunnars getið í hópi annarra góðra lista-

manna og þar segir:

Að lokum ber að nefna Gunnar Gunnars-

son, ungan íslenskan málara, sem er nú bú-

settur í heimalandi sínu, en hafði áður alið

mestan aldur sinn í Danmörku og hefur því

lítt komið við sögu hér heima til þessa.

Er hann talinn vera vel menntaður og

stefnufastur listamaður og má því vænta þess,

að hann muni leggja góðan skerf til íslenskra

lista.

Með þessari grein er leitast við að vekja

athygli á góðum listamanni sem lengi hefur

legið óbættur hjá garði. Það er full ástæða

fýrir listfræðinga eða listsagnfræðinga að

kanna feril hans, ekki síst myndskreytingar

í fjölmargar bækur hérlendis og erlendis.

Vonandi má vænta þess, þó seinna verði,

að út komi óhlutdræg saga íslenskrar mynd-

listar og þá má ekki gleyma að geta Gunnars

Gunnarssonar listmálara.

Höfundurinn er myndlistarmaöur og kennari.

LESBÓK MORGUNBLAÐSINS ~ MENNING/LISTIR    22. FEBRÚAR 1997    9

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20