Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Tķminn

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Tķminn

						LAUGARÐAGUR   4.   maí   1968
TIMINN
Iminii
!«¦
Útgefandt: FRAMSÓKNARFLOKKURINN
Fraimkvæmdastjóri: Kristján Benediktsscm. Ritstjórar: Þórarlnn
Þórarinsson (áb). Andrés Kristjánsson, Jón Helgason og Indriði
G. Þorsteinsson. Fulltrúi ritstjórnar: Tómas Karlsson. Aug-
lýsingwtjóri: Steingrímur Gíslason Ritstj.skrifstofur i Eddu-
húsinu, símar 18300—1830S. Skrifstofur: Bankastræti 7. Af-
greiðslusimi: 12323. Auglýsingasími: 19523. Aðrar skrifstofur,
sími 18300. Áskriftargjald kr. 120.00 á mán innanlands — f
lausasölu kr. 7.00 eint. — Prentsmiðjna EDDA h. f.
Forustugrein úr „The Economist
Sjálfstæðisflokkurinn
og iðnaðurinn
Blöð Sjálfstæðisflokksins látast vera mjög velviljuð
íslenzkum iðnaði um þessar mundir. Forustumenn
flokksins hafa efnt til sérstakrar iðnaðarráðstefnu til
að auglýsa, að þeir séu sama sinnis. Því miður hefur
þessi áhugi þeirra þó ekki komið fram við afgreiðslu
mála á Alþingi á undanförnum árum. Þar hafa ráðherr-
ar og þingmenn Sjálfstæðisfiokksins ýmist fellt eða
svæft eftirfarandi  tillögur frá  Framsóknarmönnum::
1. Þrír þíngmenn Framsóknarflokksins, Þórarinn
Þórarinsson, Ingvar Gíslason og Halldór E. Sigurðs
son hafa á mörgum þingum flutt tillögur um, að
Seðlabankinn kaupi framleiðsluvíxla af iðnaðinum,
líkt og hann kaupir slíka víxla af sjávarútvegi og
landbúnaði. Tillagan hefur alltaf verið svæfð.
2.  Þrír þingmenn Framsóknarflokksins, Þórarinn
Þórarinsson, Einar Ágústsson og Gísli Guðmundsson,
hafa hvað eftir annað flutt tillögur um, að ríkið
greiddi jafnhátt framlag í lðnlánasjóð og nemur
gjaldinu, er iðnaðurinn greiðir í sjóðinn. Þessi regla
gildir um stofnlánasjóði landbúnaðar og sjávarútvegs.
Sjálfstæðismenn hafa alltaf fellt þessa tillögu.
3.    Sjö þingmenn Framsóknarflokksins, Þórarinn
Þcrarinsson, Einar Ágústsson, Ingvar Gíslason, Björn
Fr. Björnsson, Ólafur Jóhannesson, Sigurvin Einars
son og Halldór E. Sigurðsson, fluttu á þingi í vetur
tillögu um, að ríkisstjórnin léti endurskoða tollalög-
ín með það fyrir augum, að innflutningstollar á efn-
um og vélum til iðnaðarins verði hinir sömu og nú
eru á efnum og vélum til fiskveiða. Sjálfstæðisflokk-
urinn stóð að því, ásamt Alþýðuflokknum, að svæfa
þessa tillögu.
4.  Tveir þingmenn Framsóknarflokksins, Þórar-
inn Þórarinsson og Gísli Guðmundsson, fluttu á þingi
í fyrra, tillögu þess efnis, að stofnaður yrði sér-
stakur verðjöfnunarsjóður iðnaðarins, sem veitti lán
eða framlög til iðnaðarfyrirtækja, sem væru að vinna
vörum sínum markaði erlendis eða ættu í sérstakri
samkeppni innanlands við innfluttar vorur. Sjálfstæð-
isflokkurinn felldi þessa tillögu ásamt Alþýðuflokkn-
um, með þeirri undantekningu þó, að Hampiðjan ein
skyldi njóta slíkrar fyrirgreiðslu.
Þannig mætti halda áfram að telja hagsmunamál iðn-
aðarins, sem Sjálfstæðisflokkurinn hefur fellt á Alþingi
— hagsmunamál, sem yfirleitt ekki ganga lengra en að
tryggja iðnaðinum jafnrétti við aðra undirstöðuatvinnu-
vegi þjóðariðnar. Á sama tíma hefur Sjálfstæðisflokk-
urinn beitt sér fyrir taumlausum innflutningi iðnaðar-
vara áður 'en iðnaðurinn væri nokkuð undir það búinn
að mæta slíkri samkeppni. Þvert á móti hefur aðstaða
hans verið gerð verri með sífellt strangari lánsfjárhöft-
um. Afleiðingin hefur orðið að margar iðngreinar hafa
gefizt upp, en aðrir dregizt saman.
Það er vissulega þörf fyrir slíkan flokk að halda
íðnaðarráðstefnu. Næsta Alþingi mun svo sýna, hvað
hann hefur lært af henni.
Ástandið í Vestur-Þýzkalandi
minnir ekki á Weímarlýðveldið
Samt er rétt að gefa framvindunni þar fullan gaum.
»
Hinn mikli sigur ný-
nazista í kosningunum í
Baden-Wurtenberg á sunnu
daginn var, hefur vakið
mikla athygli. M. a. vegna
þess þykir ekki úr vegi að
birta hér forustugrein úr
„The Economist", sem var
rituð nokkru áður en iuii-
rædd kosning fór fram. t
greininni er rætt um or«
sakir þess, að öfgahreyf-
ingar eiga vaxandi fylgi að
fagna   f   Vestur-Þýzkalandi.
í síðastl. marzmánuði réðust
fylgismenn Dutschke meðal
stúdenta að Willy Brandt 1
Nttrnberg með regnhláfar að
vopni og var honum gefið að
sök að vera hófsaimur jafnað-
aa*ns©u<r, í þessuoi mánuði var
skotið á Dutschke í Berlin fyr
ir að vera síðhærður marxisti.
þessu svöruðu stuðningsmenn
hans — og sennilega fjölmargt
annað ungt fólík, sem ekki
hafði fylgt honum að málum
fyrr, — með því að efna til
óeirða við og í stöðvum Axels
Springers, en sök hans er »ð
aefa fiit mo'kikuir vimsætt hægri
sinnuð blöð.
Ýkjur væru að líkja þess
um óeirðum við síðustu ævi-
daga Weimar-lýðveldisins og
beinlinis rangt að jafna stúd
entunum við brúnstakkana.
Þegar öllu er á botninn bvolft
var það þó Dutschike en hvorki
Brandt né Springer, sem við
sjálft lá að léti lif sitt, og
óeirðunum hefir öllu fremur
verið stefnt gegn eignum en
mönnuim. Engu að síður er
nýstárlegt, að stúdentarnir
beita regnhlífum og kylfum í
baráttunni fyrir framgangl
Stefimu sdnTiiar oig verulegam uigg
hlýtur að vekja, hvernig beir
velja martomio sín. Menntað
Uiugt fólk hyssrw regmhlífar
ftinu röksemdirnar, sem biti á
jiaifnaða'rmemin og diagiblöðum
Springers er gefið að sök að
hafa efnt til skotárásar, sem
virðist raunar hafa verið verk
vangefins manns á eigin spýt
ur. Hvorugt þetta er viðeig-
andi gagnvart vestur-þýzka
þjóðfélaginu yfirleitt, en hæf
ir eigi að síður allvel vissuim
þáttum þess.
ÁSTAND mála í Þýzkalandi
er í grundvallaratriðum allt
annað en það var rétt áður
en Hitler hrifsaði völdin. Of
beldið snemma á fjórða tug
aldarinnar var ekkert annað
en afleiðing gífurlegra þjóð-
félagsárekstra, sem efnahags
legt hrun olli. Ofbeldið nú
á sjöunda tug aldarinnar er
óbein afleiðing viðtækrar al-
mennrar deyfðar, sem er
aprottin af efnahagslegri
ánægju.
Mismunurinn á mætti og
áhrifum ofbeldisins fyr og nú
er I beinu samræmi við orsak
tma* Hi'tter tófest að kollvarpa
kerfínu, sem fyrirrennanr
hans viðhöfðu, af því að það
gat ekki     ftdlnægt     þörfum
.,.,,.,,...,,„.....
• "
KIESINGER
meirihluta þýzku þjóðarinnar
af g6ðum og gildum ástæðum,
og hin hefðbundna, þýzka yfir
ráðastétt var reiðubúin að
líða honum það, — sem auðvit
að réði úrslituim. Nú rikir 6-
ánægja aðeins hjá litlum
mámnihluita, bæði til hægri
og vimsbri. og þar á ofain lýtar
vestur-þýzka þjóðfélagið giid
; andi þingræðiskerfi, — þó
ekki væri af öðru en þvi, að
Þjóðverjar hafa lært af reynsl
unni, sem fjarri fer að sé eína
ástæðan.
Þrátt fyrir þetta er samjöfn
uðurinn, sem drepið var á
bér að framan, ekki með öllu
út í hött, að væri hanm þó ef
málum væri að öllu leyti á
þann veg varið, sem blöð
Springers vilja vera láta.
Stefna Dutsohkes verður naum
ast skýrð betur í einu orði en
að nefna hana Trotsky-isma,
en sárasmár minnihluti aðhyll
ist hana í raun og veru. Ó-
ánægjan, sem Dutschke tekst
svo meistaralega að nýta máli
sínu til framdráttar stendur
þó miklu víðar fótum. Út--
gefendur blaðsins Der
Spiegel (keppinautur Spring-
ers) lét kanna þetta, og sam
tovæmt niðurstöðu þeiiTar
toönnunar gætir öámægju hjá
rúmum hetaingi stúdenta og
ungs fólks yfirleitt.
M er þannig ástatt um
nokkuð fjölmennan minni-
hluta fólks i Vestur-Þýzka-
landi ,að stjórninálakerfið get
ur blátt áfram etoki fullnægt
kröfum hans. Minníihluti
þessa minnihluta trúir því svo'
statt og stöðugt, að kerfið geti
aldrei eðli slnu samtovæmt full
nægt þessum kröfum. Mikil-
vægt er þó, að þetta er aðeins
verulegur minnihluti. Snemma
á fjórða tug aldarinnar voru
hinir óánægju orðnir í meiri-
hluta. Þetta táknar þó engu
að síðuir. að Þj'óðverjar eiga
nú við erf iðleika að stríða, sem
þeir skilja ekki til fulls.
MYNDUN samsteypustjórn-
ar stdru flokkanna tveggja á
árinu 1966 olli verulegri óá-
nægju, enda varð hinn fámenni
og hnignandi flokkur Frjálsra
demókrata eini andstöðuflotok
urinn í þinginu. Vinstri armur
jafnaðarmannaflokksins varð
loks að horfast í augu við þá
staðreynd, að leiðtogar flokks-
ins voru reiðubúnir að legsja
hönd á plóginn að óbreyttu
kerfi. Stjórnarsamistarfinu var
þó ekki eínu til að dreifa. Við
urkenna verður, að átta ár eru
liðin síðan að jafnaðarmanna-
flokkurinn varpaði marxista-
hluta stefnuskrár sinnar fyrir
borð. Síðan þá hefur hann opin
berlega verið umbótaflok'kur
éVi»ín«is. aWhyllTí taikimartoaðam
sósíalisma og vissulega ekki
verið neinn byltingarflokkur.
Stjórnarsamstarfinu einu
verður heldur ekki kennt um
fylgisaukningu öfganna til
hægri, þó að það kunni að hafa
átt einhvern þátt í henni. Ný-
nazisstum tókst ekki að halda
á árinu 1967 jafn örri fylgis-
aukningu og þeir hlutu á ár-
inu 1966, áður en stjárnarsam-
starfið hófst. Etóki verður séð,
að þeir fylgismenn Kristilegra
demókrata, sem hneykslast á
því, sem þeir kalla undanhalds-
stefnu Brandts í utanríkismál
um, hafi gengið til liðs við
ný-nazista. Þeir virðast fremur
hafa fengið atkvæði frá jafn-
aðarmönnum, sennilega þó
eiinifcuim métmiæaatikvæiði. sem
þeim flokki höfðu áður fallið
í skaut af þvi að hann var í
stjóVnarandstöðu.
SEGJA má, að öfgastefnurn
ar hafj þainma ám^raii'ð sér ait-
fcvæði, en naumast unnt að
segja kjósendur. Margt virðist
benda til, að slikur kjdsandi
sé að jafnaði maður, sem ár-
angur         „Wirtsehaftwunder"
hefði gert harðánægðan, ef
hann hefði orðið homum sjálf-
um ofurlítið unduirsamlegrl en
raun varð á. Væri þessi hépur
kjósenda nægilega fjölmennur,
yrði hinum raunverulegu öfga-
flokkum að honum verulegur
fylgisauki, eins og raunin varð
á þriðja tug aldarinnar. En
eklki er sennilegt, að hópurinn
stætoki í það rfkum mæli með
an efnaihagislíf Vestur-Þýztoa-
lands stendur enn með blóma.
Þessa andmælendur er auðvelt
að þetokja, bæði frá ððrum
þjóðernissinnum til bægri og
elns hinum, sem í raun og sann
leika hverfa til vinsfcri.
Tilvera sambræoTslustjdrnar-
innar ræður ekki í sjólfu sér
úrslitum um fylgisaukningu
öfganna. Þegar betur var að
gáð verður til dæmis um þess-
ar mundir vart hér í Bretlandi
verulega aukinnar óénægju
með stefnu stjórnmiálaflokk-
anna í þinginu, þrátt fyrir all-
ar illvigu orrusturniar, sem
þeir heyja þar sln f milli. f
augum öfgamannanna á báða
bóga er þarna aðeins um fingra
burð og bumbuslátt að ræða,
og engu hiifuðmáli skiptir,
hvort flototoarnir keppast uní
hávaðann eða sameinast um
Framhald   á   bis   12.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16