Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Tķminn

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Tķminn

						LAUGARDAGUR   4.   maí   1968
TIMINN
11
>'
Méö
morgun-
kaffinu
Gumna litla, sex ára, var
stödd hjá afa sínum, sem er
læfcnir. Hún sá á honum farar-
snið og spurði, hvert hann
væri að fara.
—   Ég ætla nú að fara í
hús og lækna fólk, svaraði afi
hennar.
—  Aumingja fólkið, varð þá
Gunuu litlu að orði.
r^
Komið þið nú kralkkar, ef þið viljið horfa á kúrekaimynd.
A ísafirði gerðist það fyrir
allmörgum árum, að kaupmað
ur nokkur hafði pantað tals
vert af eldspýtum, en af mis-
skilningi var bomim sent tóHf
falt meira, en hann hafði beð
ið um.
Kaupmanni þótti þetta
ískyggilega miiklar birgðir og
varð hugsandi um, hvernig
hann giæti toomið þeim út.
Óli litli var úti að ganga
með pabba sínum. AMt í einu
sér hann hund, sem stendur
kyrr, en krafsar með aftur-
löppunum, eins og hundar
gera stundum.
Þá segir Óli.
— Nei, sjáðu pabbi. Hundur
inn fer ekki í gang.
Ég hef hugboð um að það
rigni, svo þú ættir að taka regn
hlífina með.
Viðskiptavinur einn kom í
búðina til hans og sá, að hann
var mjög daufur í dáUrinn, og
spurði, hvort nokkuð amaði að
honum.
— Það eru skemar fréttir,
sem ég var að fá, sagði <aup
maður. Maðurinn, sem býr
til eldspýturnar er diáinn.
Það brá svo við, að eldspýt
urnar seldust upp á stattum
tíma hjá kaupmanni.
SLEMWK;
Hér kemur létt bridgeþraut.
AIO
VKIO
? G7
*K54
*D9                  *76
VD76                V54
?--------?1065
«1076               *D
AK54
V98
? 98
*?
Það er spilað grand. Suður
spilar út og Norður/Suður eiga
að fá sex slagi. Leysið þrautina
áður en þið lesið lengra.
Útspilið er hjarta nía, og
norður vinnur slaginn á sem
ódýrastan hátt. Þá er spaða spil
að tvívegis, og tígulgosinn er
gefinn f hjá Norðri Vestur á
slaginn og verður að spila
hjarta eða laufi. Norður viniwr
einn slag í hvorum litnu» «g
spilar síðan tígul sjöi, o* «*
ur hlýtur þá að fá tvo *¦«*.
9        /o
7        g                  DK M"?        io
"     HÉeBh
wn 1 1 H
Skýrmgar
Lárétt: 1 Húsgagnið 5 Spúið 7
Lánar 9 Þannig 11 Rómv. tölur.
12 Klaki 13 Eins bókstafir 15
Sturlað 16 Læsing 18 Endilangur.
Krossg^in*
Nr. 13
Lóðrétt. 1 Brjótir 2 T«*« »
Tveir eins 4 Hasars 6 .'**«*í
væri 8 Hryðju 10 Stre-*~»
14 Slæm 15 Óróleg 17 ***.
Ráðning á gátu nr. 11.
Lárétt: 1 Ljósár 5 Ann    7
Tár 9 Ari 11 Út 12 Án    '".
Nag 15 Önd 16 Als 18 Sta»
ar.
Lóðrétt: 1 Látúns 2 Óaj
SN 4 Ána 6 Vindur 8 Át»
10 Rán 14 Gat 15 Ösp    1"!
La.
FESTARMEY FORSTIÓMNS
Bertafcuck
45
mestan hluia ársins, og á sumrrn
höfum við buigsað okkur að búa £
nioktours konar hjáleigu hiður við
sjó — suður í Angelsey, held ég
Miér Mtar svo vel við þaö bérað,
svo — já, svooa höfium "ritj httjfs-
að otofcur það, er það ekki? ---
Ég laiuk miáli mínu og leit ör'/ænt
iiniganaiuigniaráðd á forstjórann:
Segið eittbvað miaður.
—  Já, þaninig höfown við hugs-
að okkur það, — svaxaði hann,
og leit á mig þakklátam  augum.
Og hamin hafði sannai'lega
ástæðiu til að vem þakktótur
Því að áiður ein ég fór að seg.ia
nokkiuð, var forstjórinin svo ru'gl-
aður og vandræðalegur, að ég
kennidi í brjóst um hainn, í fyrsta
skipiti síðan við kynmtiuimist.
Ég svaraði tiiliti hans með því
aið kinka uippörvamdi kolli.
Þeitfta vonu fyrstu vdnáttumerk-
im, sem okkur höfðu á mir.i far-
ið.
—  Bíðið aiuignaiblik. Ég verð að
talia við yður.
Þa® var fonstjérinn, s&m hrað-
aði sér á eftir mér út á sval-
inmar, er við stóðum uipp frá bað-
um. Þa eð þessar skuggsæiii lág-
svalir ná í kring um allit húsið
og allir glugganniiir, sem ætíð eru
opnjr, iiggja út að þeim, þá leit
ég ósjiálfrátt í krnng um mig, eims
og ég segði: — Hér? --
—  Nei, ekki hér. — bvíslaði
hamn fljótt — Þáð er'fi'ka' i-
miöguilegt að ta'a samár í þessu
húsi. Og við höfum niauman tima
núma. — Frændi vildi Mka fá okk-
uir með sér —.
—  Þamtum við emditegia að
fara með homuim? — spurðá ég
liágt og hmiuggin. og halíaði baik-
iniu uipp að eimmi súl'Uinmi
—  Nei, nú er ég xoks búimm að
flá hanin ofan af því — til allrair
bamimigjiu Ég fe.; út með bonum
að leika golf. Ég sagði homum
að þór vilduð heidui fara í kirkju
með mnömimju og telipuinum. —
—  Ó, þafcika yðiuc fyrir, — sa.gði
ég áköf. — Já, það vii ég Mka
mitolu heldiur.
—  Já, það hugsaði ég. Jæja,
við borðum miðdegisveirð f
klúbbmium eða eimihveirs staðair —
við komum eikki himigað aftar.
Það var að þvi komið, alð ég
segði aftar: Þaikika yður fyrir.
Mér   fanmst  brosleigit   að  buigsa
til,   að   sá,   sem   sæi   okkiur   tvö
«rta»o*í» hjá bvo.ru öðru  umdir bliá-
"*•                «»la svo mikið  og ró
lega samiam, mymdi seminilegia hafa
baldið, að við /ærum að ráð-
gera, twernig við gætum verið
sem meistan htota þessa dýrlega
suinmudiags samiian. En nú vonum!
við að ráðgeira hið gagmstæða.
—  Bf til vill komum við e'kiki
eimu simmi í te, — sagði forstjór-
imm.
—  Og hvamær fer — ég þagn-
aði og Ledit heim að húsimu —
bamm buirt?
—  Með sex-lestinmi í dag,
— mæiti forstj'órimin oig borfði ró-
á mig.
Mér lá við að segja: — Ó, guði
sé lof, — em ég átitaði mig, og
sagði i þess stað: — Ég voma, að
bomum hafi ekki flumdizt neitt
umdarlegt, þótt ég kærði mig cktki
um að sjiá — ég hreytti þvi, át
úr mér — þetta hús
—  O-nei. Hanij virt,ist mdkiu
fretoar vera ánægðuir með
að heyra, hve Lamigt við værum
komin með ráðagerðir okfear —
þér vitið, þetta með Amigleisey og
íloiiina,  — aaisffi  ¦fiorstjióriinm  blátt
áfram: ég flýtiti mér á braut. ¦
Ég hafði mefindilegia fumdið vdmdl-
imigsreykjiadlykt, sem nálgaðisit.
Ég viidi gjarmam komiast imm á
benbengi mdtt, búa mig í kkikju,na,
sivo éig væri: íariin, þegar þessir
tve'ir memm fænu- af stað úit á goilf-
bráutiniia.
Porstnóiirmm' gekk sfcref á eftir
mér.                      ,                ...
&¦ Þá í faveld r- ég meiraa við-
víkjamdd því,| sem: égi ætlaði að
talía við yðuir ium. — • •
Öth. Það var þeissi afsökium, sem
stöðiUigt  iá   boiijum   á   hjairta.   —
--- Jæja þá, 4- sagði ég...— Sæl-
¦K'- ';    .                j      :;         V    =  '                '.
Qig ég andaðiléttiara við tiltags
umieia um þeniiam blessaða hvild-
ardag, sem ég átti nú í væmdum.
í kirfcjiuinini kömst ég helduir
ékfci hjá að'vera mdmmit á kring-
umsteðöirniar.
Mér vair farið að líða vel og
orðim hin róleigasta, sat og móikti
-ít ég; er- hrædd um, að ég hafi
ekfci verið sérlega eítirtefctarsam-
w ábeyramdi -^þ;egair' ég var
skvndilega ómáðuð. fyrst vdð að
Theo stakfc rakri hendinni í mína
og þvt'.niæst af set>ninigu,' sem
psnestiunimii saigði:
:—s Það lýsist til bjóniabamds
með — .—...                 &¦
Lýsimg — eðifleiga. Auðvitað
hilauit að vera lýsimg, eimmiitt þenin
an sumpudag og eimmitt i þessari
kirfcjM, hugsað'i ég . ergileg Nú.
jæja, ekfcd var bægt áð lken.na
fpr^tjóranium,.. um. .það;,^ Lýsimg'iar
eru venjiulegia á hiverjum.. suinmu-
degi.
Næstu orðin, sem ég heyrði
voru —
—  Leomiard Harrds —
O. Ég kammaðist vdð nafmdð
Það var umgi 'maðurinm, sonur
.sdétrarans, sem átti, eftdi því sem
sagt var, að krvonigast smotrustu
stofustúlfciuinmd á heimilinu, þeirri
sem var að breimsa stiganm í
miongum.
—  og Etlhei M.ary Bell, bæði ó
giift og búseitt í þessari sókn.
Og bæði semmdJega hamimgju-
söm, Mbt og Smiitlhde. Ég fór að
huigsa um, bvort hamn væri rauð-
Uir og feituir eims og margto sláitr
airar. Skyldi hanm láta hamia sitja
bedma. meðan bamm sait á fcnæp-
uinni?
Mimm pdditur — ég býst við, að
mangir áMti forstjónanin afdráttar
laust vera mdnm --¦ ei efcki þamn-
ig. Það er ekfci þar fyrir. mér
væri aliveg samia. Mór má alger-
lega standa á sama um, hivernig
eiginmaðui bamm verður. —
—  Með-------
HviMfcur fj'bldi af trúlof-
uiðu fóUci í dag befiir verið iýst
með eimum sex hjénaefmium. Ég
buigsaði um þessar sex um.gu stúl'k
ur . . . Hve margaa- þeiima skyldu
hafa fumdið til þess, sero í bók-
um er kaUað him dásamlega. nýja
sælutilfinmimg, ag hve mar.giar
sfcyidu hafa trúlotazt, aðeims til
að heita trúlofaðar?
Segjium nú, að cru.lofuinim yrði
skyindilega áMtimm ömerkileguir at-
burður? Já kæru vimir Ef sleppt
værd ánægjummi af að ræða með
vimfcoinum símum möguileilka fyrir
faMegum húsutbú.naði — ef sleppt
væri 811um lörugiunum til að
hampa brimg — etf sléppt væri
þeirri áimægjiu, að vita sín gætt
eins og gimsteims og - ef sleppt
er þeirri buiggum. að nú þurfi
maður efcfci lengur að tvífSa þvi
að verða gömul piiparkerltog —
já, ef öMu þessu væri sileppt,
hvað væri þá eftir af stórlætd
jrfctear og gleði vegma hams eins?
É£ bufisa að mér skj'átlist efcfci
stórlega, er ég get þess til, að —
í fj'órum ti'lfeMum af þessium sex,
séu trúlofianirnar aðeins af hag-
tovæmum ástæðum
Ef til vdli er þetta ramgt hjá
mér — ef til vdlLl fimost þeim,
öllum sex, að hinin frábæri umm-
usti þeirra haifi femigið sóliina til
að sfcíin'a af nýjum himmi, yfir
nýja jörð. En eitt þori é.g að
.veðja um — og það er að emg-
in af þessum sex trúiofuai'um Mk-
ist imiimmi.
Presturimm hélit áfram að ix>msa
upp möflniUinum:
—  Með-------
—' WilUiam Waters, búsettum
bér i sófcin, — hvislaði Theo, —
og Moinicu Tramt, ógiftri — frá
bvaða sóikin, Nancy?
—  Uss-ss! Theo, — hvíslaði ég,
og bélt áfram að huigsa um þess-
ar lýsingar . . Myndi það gamga
svo lamgt? Mymdi forstjóranum
fiinmiast nauðsynlegt, áðuir em árs
samininigurimm vai búiinm að lýsa
opimiberleigia með oktour?
Hafi mofctouir eitthvað á móti
þessum i'áðalögum. þá segi hanm
til á réttum stað og í tæfca tíð, —
lauik telerkur máM sínu.
Hvað ósfcöpuinii.m sfcyldi Wat-
ers geta sagt við fjölskyldu sína,
eí' við kæmiutmst >vo langt? Hvaða
senmMegia ástæðu imemia þá réttu)
mymdi hamm geta motað, sem ætti
að geta staðið . vegi fyrir giflt-
in,gu okfcar? Eða myndd hamm,
eins oig við borðið í moirigum,
láta migum alla úfakýrinigu, og
laumá IríSr með pakk'látu tiiUdti,
ef ég cæki bað að .nér?
0, jæja. Það vai nú lanigt þanig-
að tU það mymdd ske . .
Degi var farið að baMia, þegar
íbrstjórinm fcom aftar firá golf
brautinni. sólbremmdur og útitek-
imin. Kvemfólfcið , fjiölsfcyldumnd
— ég werð að telja mig með —
sat þá vií eftirmdðdagsteið.
—  Er fcœmdi farimm, vimur
mimmi?
—  Já, hanm hitti gamlam kumn-
ingja og for með honum Ef þú
vilit segja rrnér. maimma, bvar
ferðatastoan hams er, þá ætla ég
að   senda   hama   mieð sex-lestimmi.
—  Já, ég sfcal fara og sjá um
það.
Hún fór út úr dagstofiuminii —
ég veit, að það var í þeim elsteu-
ÚTVARPIB
Laugardagur 4. maí
7.00 Morgunútvarp 12.00 Há-
degisútvarp 13.00 Óskalög sjúkl
inga 14.30 Á nótum æskunnar
15.00 Fréttir 15.10 Á grænu
Ijósi 15.20
Laugar-
iagslögin.
17.00 Fréttir Tónlistarmaður
velur sér hljómplötur Ruth
Magnússon söngkona. 18.00 Til
kynningar 18.45 Veðurfregnir
19.00 Fréttir Tilkynningar 19.
30 Daglegt líf Arni Gunnarsson
fréttamaður sér um þáttinn. 20.
00 Konsertina fyrii saxófón og
kammerhliómsveit eftir Jacqu
es rbert. 2015 „Sælir, minir
elskulegu". smásaga eftir Birgi
Sigurðsson Borgar Garðarsson
les. 20.25 Á músikmiðum Þor
steinn Helgason dorgar við
Frakklandsstrendur og víðar.
21.10 Leikrir- Mangi grá-
'leppa" <!tiittijT gaman; ittur
eftir \ev- ^nrti-irson Leikstj.
Baldvin HalldórssOn. 22.00
Fréttir og veðurfregnir. 22.15
DanslÖg. 23.55 Fréttir í stuttu
máli. Dagskrárlok.
ÍDAG
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16