Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Alžżšublašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Alžżšublašiš

						FIMMTUDAGUR 9. JANUAR 1997
ALÞYDUBLAÐID
Ætli það hafí ekki verið strax upp úr
1950. Þá unnu saman milli 30 og 40
trésmiðasveinar við byggingu Áburð-
arverksmiðjunnar. f þeim hópi var
umbreyting Trésmiðafélagsins í hreint
stéttarfélag oft rædd. Mönnum þótti
félagið, eins og það var uppbyggt,
ekki gagnast nógu vel sem hagsmuna-
gæsluaðili fyrir sveinana enda var
stjórn þess þá næstum eingöngu skip-
uð meisturum. Við tókum okkur því
til á þessum vinnustað og söfnuðum
liði víðar og fjólmenntum á félagsfund
þar sem kosin var uppstillingarnefhd
sem gera skyldi tillögu um menn í
æðstu stjórn félagsins og fengum
kjörna menn inn í þá nefnd. Einnig
fengum við því framgengt að kosin
var sérstök samninganefnd til að eiga í
viðræðum við samtök atvinnurekenda
við samningagerðina haustið 1951.
Stjórninni var þannig ekki falið það
verkefni eins og tíðkast hafði áður. Ég
var þá meðal annarra sveina kosin í
þessa nefnd. Og við sveinar fengum
samþykkt að félagið yrði þátttakandi
með öðrum verkalýðsfélögum í
Reykjavík í kjaradeilu, sem þá var að
hefjast. En sú deila leiddi til verkfalls
sem liðlega 11 þúsund manns tóku
þátt í og stóð það á þriðju viku, frá 4.
des. til 19. des. að mig minnir.
Og kom ekki aftur til verkfalls að
ári liðnu?
Jú, í desember 1952. Hjá okkur stóð
það þá lengur en árið áður, leystist
ekki fyrr en eftir áramót, 4. janúar.
Við þann vanda var þá að etja hjá
okkur að nokkrir meistaranna, sem
enn voru í Trésmiðafélaginu, voru
jafhframt forystumenn í samtökum at-
vihnurekenda, mættu jafnvel við
samningaborðið sem fulltrúar þeirra.
Það þótti okkur sveinum óviðunandi.
Sóttum við þess vegna enn á um upp-
skiptingu félagsins sem fram gekk
loks 1955 og þá í tengslum við verk-
fallið mikla. Var Trésmiðafélagið þá
gert að hreinu félagi sveina og gekk
það 1956 í Alþýðusambandið. Meist-
arar stofnuðu þá Meistarafélag húsa-
smiða.
Varst þú í stjórn Tre'smiðafélagsins
áþessumárum?
" Ég var kosinn í stjórn þess 1953 og
váfðformáður 1954, að mig minnir,
og fram til 1958. En þá var ég fyrst
kjörinn í miðstjórn ASÍ. Jón Snorri
Þorleifsson tók þá við formennsku en
var formaður í aðeins eitt ár. Þá, eftir
að ríkisstjórn Hermanns Jónassonar
fór frá 1958 og Alþýðuflokkurinn
myndaði minnihlutastjórn með stuðn-
ingi Sjálfstæðisflokksins, riðluðust
fylkingar innan félagsins. Misstum við
vinstrimenn þá stjórn félagsins í tvö
ár. Við Alþýðubandalagsmenn og
bandamenn okkar, þá undir forystu
Jóns. Snorra sem síðar var formaður í
nær 20 ár, náðum aftur félagsstjórn-
inni 1961, að migminnir.
Varst þú í stjórn Trésmiðafélagsins
á sjöunda áratugnum?
Já, lengst af honum var ég ritari
hennar.
Hvað segir þú mér um Samband
byggingamanna ?
Flest sveinafélög í landinu í bygg-
ingaiðnaði stóðu að stofnun Sambands
byggingamanna 1964 og var Bolli A.
Ólafsson kosinn fyrsti formaður þess.
En að loknu fyrsta starfsári þess tók
ég við formennsku og hafði hana á
hendi í 24 ár. Sambandið starfaði fram
til 1993, að það sameinaðist Sambandi
málm- og skipasmiða. Sameinuð tóku
þau nafnið Samiðn.
Má ég spyrja umþína heimilishagi?
Ég er tvígiftur. Fyrri kona mín var
Guðný Stigsdóttir. Hún var ættuð frá
Horni á Hornströndum, þar fædd og
upp alin. Eignuðumst við fjögur börn,
nú gift með börn. Guðný dó 1972.
Seinni kona mín er Finnbjörg Guð-
mundsdóttír, og höfum við búið sam-
an síðan 1974 og eigum tvö börn.
Býrðu íKópavogi?
Já, ég byggði mér þar hús og fluttist
þangað 1957. Áður átti ég heima niðri
í miðbæ Reykjavíkur, í Miðstræti.
Lokaorð?
í Trésmiðafélaginu þar sem minn
starfstími hefur lengstur verið, í Al-
þýðusambandinu, þar sem ég hef oft
verið miðstjórnarmaður, í Sósíalista-
flokknum og síðan Alþýðubandalag-
inu og í verkalýðshreyfingunni yfir-
leitt hef ég átt marga góða félaga og
vini, of marga til að telja upp hér. Mér
hefur fundist skemmtilegast að starfa
á þessum vettvangi, þó að dagarnir
hafi oft orðið langir og persónuleg eft-
irtekja kannski oft ekki mikil. ¦
I Yfirlitssýning á verkum Hrings Jóhanessonar
Þetta var mikil friðsæld
-segir Þorri Hringsson
myndlistarmaður um föður
sinn sem lést á síðasta ári.
„Sem krakkar máttum við börnin
alltaf vera í kringum hann meðan
hann vann en honum fannst það verra
ef við vorum mikið að horfa yfir öxl-
ina á honum. Við áttum að vera að
leika okkur á meðan. Það var enginn
hamagangur meðan hann málaði.
Hann vann mest heima, vann skipu-
lega og var rólegur á meðan. Gekk að
myndinni og byrjaði að mála, settist
svo niður og virti hana fyrir sér og
reykti camelsígarettu. Þetta var mikil
ftíðsæld."
Þetta segir Þorri Hringsson mynd-
listarmaður um fóður sinn Hring Jó-
hannesson en hann hefur verið að að-
stoða á við að hengja upp myndir eftir
hann, á yfirlitssýningu að Kjarvals-
stóðum en Hringur lést á síðasta ári
langtfyrir aldurfram.
„Það kom mér á óvart hvað hann
hafði gert mikið. Ég hafði ekki leitt
hugann að því áður hvað hann var
pródúktívur en valið stóð á milli sjö
eðaáttahundruð olíumynda," segir
Þorri Hringsson. „Annað var að ég
mundi næstum því eftir öllum mynd-
unum, annað hvort hafði ég séð hann
mála þær eða hann hafði sýnt mér þær
fullgerðar. Þessar myndir eru mjög
tengdar mér og það er erfitt fyrir mig
að sjá þær í samhengi og aðrir eru
fremur færir um það. Ég hefði sjálfur
valið aðrar myndir og þá með það í
huga hvaða myndir hann hefði sjálfur
viljað setja á slíka sýningu. Það er
Þorri Hringsson. Sýningin er meira eins og innlit, einungis brot af hans ferli,
fyrst og fremst annarra sýn sem kemur
fram, ég er hér einungis verkamaður
og vinn við að hengja þær upp. Það
verður að virða skoðanir þeirra sem fá
Hringur Jóhannesson. „Hann vann mest hoima, vann skipulega og var ró-
legur á meðan," segir Þorri um föður sinn.
það verkefni að velja á sýningar.
Menn geta svo verið ósammála þeirri
útkomu en allar þessar myndir eru
mjög fírfar og engin skömm fyrir
pabba minn að þær hangi uppi.
Túlkaði náttúruna
í yfirlýsingu frá Kjarvalsstöðum
segir meðal annars: Hringur Jóhannes-
son andaðist langt um aldur fram á
síðasta ári en hann var einn dáðasti
listamaður þjóðarinnar. Hann kom
fyrst fram á sjónarsviðið í byrjun átt-
unda áratugarins með fíguratívt mál-
verk unnið með hefðbundnum efnum
- olíulitum á striga, á þeim tíma er
framúrstefnuliðið, oftast kennt við
SÚM, lagði sig fram við að brjóta öll
hefðbundin gildi í myndlistinni.
Hringur valdi aftur á móti önnur við-
mið í samtímalistinni, sem tengdust
popplistinni og síðar hyperrealisman-
um eða ofurraunsæi. Ekki leið þó á
löngu áður en Hringur sneri sér í
auknum mæli að landinu og hóf að
myndgera og túlka íslenska nátrúru.
„Þetta er í fyrsta sinn sem er gerð
tilraun til að sýna svona langt tímabil
frá hans ferli en sýningin spannar 25
ár," segir Þorri. „Þetta er ekki þessi
heildarmynd sem menn tengja oft við
yfirlitssýningar og þá er byrjað á
myndum úr bernsku listamannsins.
Þetta er meira eins og innlit, einungis
brot af hans ferli, elsta myndin er frá
1970 og flestar myndirnar eru málaðar
eftir 1990.
Það er tekin sú stefna að sýna
myndir sem hann gerði eftir að hafa
mótað þann stíl sem hann varð þekkt-
ur fyrir eftir 1970. Þetta eru núkið til
landslagsmyndir en hann var þekktur
að því að mála hluti inn í landslag en
það er minna um þær myndir og það
er kannski helst það sem ég hefði haft
öðruvísi hefði ég mátt ráða þá hefði ég
haft meira að myndum frá tímabilinu
1974 til 1985."
,J?að á með sanni segja að Hringur
hafi aukið við nýjum kafla í íslensku
landslagsmálverki og í raun gefið okk-
ur endurnýjaða sýn á landið," segir í
fréttatilkynningu Kjarvalsstaða. „Á
yfirlitssýningunni sem er jafnframt sú
fyrsta á verkum listamannsins gefur
að líta úrval olíumálverka síðastlið-
inna þrjátíu ára. Þar koma fram öll
helstu myndefnin sem Hringur ghmdi
við á sínum listferli, auk þess sem
áhorfendur geta rakið þróun og
áherslubreytingar í persónulegum stíl
listamannsins."
¦ Listaklúbbur Leikhúskjallarans næstkomandi mánudagskvöld
Mikill sálkönnuður- magnað skáld
-segir Melkorka Tekla Ólafs-
dóttir sem stjórnar pallborði
um siðferðisspurningar í
Villiöndinni.
,Jbsen er tvúnælalaust einn af mínum
uppáhaldshöfundum og ég er mjög hrif-
inn af honum, hann er mikill sálkönnuð-
ur og magnað skáld," segir Melkorka
Tekla Ólafsdóttir leikhúsfræðingur en
hún stjómar umræðukvöldi í Listaklúbbi
Leikhúskjallarans næstkomandi mánu-
dagskvöld um siðferðispurningar þær
sem höfundur Villiandarinnar, jólaleik-
rits Þjóðleikhússins setur fram í sam-
nefndu verki sínu. Þáttakendur í Pall-
borðsumræðum verða heimspekingamir
Þorsteinn Gylfason, Vilhjálmur Árna-
son, Ólafur Gunnarsson rithófundur og
guðfræðingarnir Haukur Jónasson og dr.
Arnfríður Guðmundsdóttir.
,jSg stúderaði hann svolítið í leikhús-
námi mínu í Frakklandi en þar sá ég sýn-
ingar á Villöndínni og John Gabriel
Borkman, segir Melkorka. „Frakkar
Melkorka Tekla Ólafsdóttir: Það er hægt að líta á Villöndina sem tilraun
þar sem þessum ólíku lífsskoðunum er teflt fram.
sýna mjög mikið af Ibsen um þessar
mundir og eru mjög hrifhir af hans verk-
um."
Villiöndin er verk sem er hægt að
túlka á marga ólíka vegu og skoða út frá
ólíkum sjónarhornum. ,J?etta kvöld ætl-
um við að velja okkur eitt sjónarhorn
sem er hvaða siðferðislegar spurningar
liggi til grundvallar í verkinu. Það er
ekki tilviljun vegna þess að meginátökin
í verkinu eru á milli þeirra hTskoðanna
sem annars vegar Gregers heldur fram
og hinsvegar Relling læknir. f grófum
dráttum má segja að Gregers haldi því
fram að sannleikurinn sé öllu æðri en
Relling staðhæfi á hinn bóginn að sjálfs-
blekkingin sé manninum lífsnauðsynleg.
Það er hægt að h'ta á Villöndina sem til-
raun þar sem þessum ólíku lífsskoðun-
um er teflt fram og þær reyndar á Ekdal
fjölskyldunni. Þótt þetta verði meginum-
ræðuefni kvöldsins munum við líka
beina sjónum að öðrum spurningum
Hver og ein persóna verksins hefur
ákveðna lífsafstöðu sem er meira og
minna meðvituð en það er einkenni
verksins hversu margar persónur eru
djúpar og margbrotaar. Það er athyglis-
vert að gera sér grein fyrir hverjar þessar
skoðanir eru og hvernig þær reynast
fólkinu. Kvöldið ætti því að vera áhuga-
vert þótt að fólk hafi ekki séð leikritið
því að það verður kynnt auk þess sem
leikin verða brot úr verkinu. Allar þessar
spurningar eru síðan eitthvað sem við
þurfum sjálf að takast á við í daglega líf-
inu," segir Melkorka Tekla að lokum.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8