Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

							Æ—^^-»b^b^^^.	
	VISIR	
Útgefandi: Reykjaprent hf. Pramkvæindastjóri:  Daviö Guðmundsson Ritstjóri og ábm:  Þorsteinn Pálsson Ritstjórifrétta:  Arni Gunnarsson Ritstjórnarfulltrúi:  Bragi Guðmundsson Fréttastjórierhfrétta:  Guðmundur Pétursson Auglýsingastjóri:  Skúli G. Jóhannesson Auglýsingar:  Hverfisgötu 44. Simar 11660 86611 Afgreiðsla:   Hverfisgötu 44. Simi 86611 Ritstjórn:  Síðumúla 14. slmi 86611. 7 linur Askriftargjald 800 kr. á mánuði innanlands. t lausasögu 40 kr. eintakið. Blaðaprent hf.		
Framsóknarfíokkurinn á
að krefjast rannsóknar
Vegna þeirra umræðna, sem oröið hafa um emb-
ættisfærslu Ólafs Jóhannessonar, dómsmálaráð-
herra, greip Framsóknarflókkurinn sjálfur til þess
ráðs að leggja fram ýmis konar gögn um fjármál og
viðskipti flokksins. Forystumenn flokksins i fjár-
málum hafa þannig beint þeirri umræðu, sem fram
hefur farið um þetta efni inn á nýjar brautir.
Gögn þessi eru merkileg fyrir margra hluta sakir.
Þau svara vitaskuld ýmsum spurningum, en vekja
þó upp enn fleiri. Forystumenn Framsóknarflokks-
ins eiga þakkir skildar fyrir að hafa birt upplýsing-
ar um viðskipti flokksins, en um leið hafa þeir rutt
farveg fyrir áframhaldandi umræður og frekari
könnun málsins.
Timinn hefur birt af þessu tilefni reikninga
Framsóknarflokksins. Sannast sagna hefði það bet-
ur verið látið ógert en með þeim hætti, sem raun
hefur orðið á. Hér er einvörðungu um að ræða
reikningsyfirlit, sem augljóslega nær aðeins yfir
litinn hluta af starfsemi flokksins. Reikningar, sem
ekki ná til allrar starfsemi flokksins, segja að sjálf-
sögðu afar litið.
í umræðum um þetta mál hefur skýrt komið
fram, að dómsmálaráðherra hafði ótviræða heimild
til þess að láta opna veitingahúsið, sem blandast inn
i mál þetta, á grundvelli þeirra lagaheimilda, sem
lokun þess var byggð á. Ráðherrann lagði hins veg-
ar aldrei úrskurð á stjórnlega kæru um þetta efni,
heldur opnaði lögreglustjóri húsið, eftir að honum
var kunnugt um afstöðu ráðherrans.
í raun réttri snýst málið um það, hvort afstaða
ráðherrans i þessu tilviki hafi að einhverju leyti
mótast af viðskiptum flokks hans við nefnt veit-
ingahús. Um það er ógerningur að segja. Sumir
telja likur til þess að svo hafi verið, en aðrir segja
það af og frá. Hér verður að hafa i huga, að enn sem
komið er, hefur engum tékist að sanna sök á ráð-
herrann i þessu tilviki.
Upplýsingar forystumanna Framsóknarflokksins
um viðskiptin við þetta veitingahús og forstöðu-
mann þess hafa á hinn bóginn vakið upp grunsemd-
ir um einkennilegt uppgjör milli flokksins og veit-
ingahússins. Eftir margra mánaða samningaþóf
kemur veitingahúseigandinn i skyndingu með tilboð
um að falla frá fimm milljón króna kröfu gegn þvi
einu að fá lán til þriggja ára, er nemur helmingi
kröfunnar. Þetta gerist sömu daga og veitingahús-
inu er lokað.
Margt bendir til þess að aðeins hafi verið sögð
hálf sagan um þessi viðskipti Framsóknarflokksins
við nefnt veitingahús. Eðlilegt væri að ránnsókn
færi fram á máli þessu i heild. Að öðrum kosti fæst
ekki viðunandi niðurstaða. Eðlilegast væri að
Framsóknarflokkurinn sjálfur beitti sér fyrir að
slik rannsókn færi fram.
Talsmenn Framsóknarflokksins hafa réttilega
bent á, að það veikir rikisstjórnina, þegar annar
stjórnarflokkurinn er dreginn inn i mál af þessu
tagi. Það er hins vegar rangt, þegar sömu aðilar
segja að umræður um málið verði að stöðva, þvi að
ella sé mikilvægum hagsmunamálum þjóðarinnar
stefnt i tvisýnu. Rétta leiðin út úr ógöngunum er að
óska eftir rannsókn þannig að öll kurl komi til graf-
ar.

Þriðjudagur 10. febrúar l!l7(i    VISIR
Svalbarði er i miðri
siglingaieið rússneskra
herskipa frá Murmansk
og suður á bóginn. A
þessari siglingaleið eru
skip eins og þetta af
Sverdlov gerö mjög al-
geng.
Allar likur benda nú til þess,
að íslendingar kunni á næstu
árum, ásamt Norðmönnum, að
dragast inn i nýjar deilur um
valdajafnvægið á hafinu. Það
eru að þessu sinni Sovétríkin
sem reyna nú hvað ákafast að
ná yfirráðum yfir Svalbarða I
Barentshafi. Freista þeir þess
þannig að ná nýrri óvæntri stöðu
I valdatafii sínu, að þessu sinni
með þvf að gera Nato heima-
skitsmát á norðurhveli tafl-
borðsins.
Svalbarði hefur allt frá árinu
1920, verið viðurkenndur sem
hlúti af Noregi, i kjölfar
fjölþjóðasamkomulags 40 þjóða
þar um. En þó að Svalbarði
tilheyri nú Noregi, þá kvað
sama samkomulag svo á um, að
aðitdarþjóðir samkomulagsins
skyldu hafa jafnan rétt til þess
að vinna þau auðæfi sem þar
væri að finna I jörðu, sem eru
aðailega kolanámur.
Þegar kreppan mikla skall á i
kring um 1930, hófðu Bretar,
Bandarikjamenn, Sviar og
flestar aðrar þjóðir er þar höfðu
unnið kol úr jörðu, hætt náma-
rekstrisinum þar. Norðmenn og
Rússar voru einu þjóðirnar sem
héldu áfram kolavinnslu sinni
þar að einhverju marki.
A vinnslusvæði hvors fyrir
sig myndaðist bæjarkjarni þar
sem námamennirnir höfðu
bækistöðvar   sinar.
Á þeim ti'm a er liðið hefur frá
undirritun samkomulagsins er
veitir Noregi óvéfengjanlegan
rétt til yfirráða yfir eynni, hafa
Rússar unnið markvisst að þvi
að koma þar fyrir fleiri mönn-
um og auka áhrif sin á eynni, og
er nú svo komið að Norðemnn
og önnur aðildarlönd Nato, hafa
miklar áhyggjur af þróun mála
á Svalbarða.
Yfirráð Natorikis yfir eynni,
ásamt aðild íslands, skapar
Nato lykilaðstöðu I baráttunni
um yfirráð Norður-Atlantshafs-
ins. Eyjarnar tvær, og þó sér-
staklega Svalbarði eru þvert i
siglingaleið rússneska flotans Ut
i Norður-Atlantshaf. Svo lengi
sem Nato hefur aðstöðu á Sval-
barða þá getur það haft nánar
gætur á ferðum flota Sovétrikj-
anna. Ef Sovétríkin hins vegar
næðu yfirráðum á eynni, yrði
það til þess að raska stórlega
valdahlutföllunum milli austurs
og vesturs, austurblókkinni i vil.
Ollum opinberum tilboðum
Rússa i eyna og tilraunum
þeirra til að fá hana keypta,
siðan 1920, hefur verið tekið
mjög fálega i Noregi. Þvi hafa
Rússar gripið til þess ráðs að
reyna að auka þau itök sem þeir
hafa á sinum hluta eyjaklasans.
Þannig eru nú búsettir um þrjú
þúsund Rússar i námabæjunum
Barentsburg og Pyramiden, en
aðeins um eitt þúsund Norð-
menn búa i Longyearbyen,
höfuðbóli eyjaklasans.
Það sem vekur ugg Norð-
manna er sú staðreynd, að þrátt
fyrir að Rússar á eynni séu um
þrefalt fleiri en Norðmenn, þá
er kolavinnsla Riissanna minni
en Norðmarina. Þvi er ekki
nema von, að Norðmenn spyrji
sjálfa sig, hvað allir þessir
Rússar séu að aðhafast á Sval-
barða.
Norðmenn efast ekki um, að
áhugi Sovétrikjanna á eyja-
klasanum sé af öðrum toga
spunninn en þeim, að ná þar
kolum úr jörðu. Háttsettur
norskur embættismaður hefur
látið hafa eftir sér að Norðmenn
Tilraunir rú
til að sölsa
sig Svalbar
Baren+sburg
Svalbarði
oTÖ     50       100 km.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
12-13
12-13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24