Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						Laugardagur 20. janúar 1979.
VtSIR
„Gamli maðurinn stynur upp þessari spurningu: Hvað er þaft sení þú
geymir undir pilsinu þinu?"
ræðisaldri og segist ekki treysta
sér til að sitja þarna lengur.
Hann þakkaöi okkur fyrir
skemmtunina og spurði hvort
hann mætti spyrja mig einnar
persónulegrar spurningar áður
en hann færi heimí Alveg sjálf-
sagt sagði ég. Bg var ófrisk þeg-
ar þetta var. Fór i þessu ferða-
lagi m.a. kringum landið há-
ófrfsk. Nema gamli maðurinn
stynur upp þessari spurningu —
Hvað er það sem þú geymir
undir pilsinu þinu?
Það er nefnilega það. Það er
nú spurning dagsins.
Það er allavega eitthvað sem
Guð hefur skapað, ansaði hann.
Ég sagöi náttúrlega já við þvi.
Það var alveg dásamlegt hvern-
ig hann kom orðum að þessu
svona gamall og feiminn en gat
þó ekki stillt sig um að koma til
min og spyrja".
Frá isíandi til Sandaríkj
anna
„Arið 1970 stofnaði ég mina
eigin hljómsveit og við spiluðum
saman i tvö ár. Mest i Glaum-
bæ, Ungó og Keflavikurflug-
velli. Að visu var nú fljótlega
skipt um nafn á hljómsveitinni.
Hún var skirð upp og kölluð
Experiment".
Var þetta ekki fyrsta hljóm-
sveitin á íslandi sem var kennd
við konu og kannski sú eina?
„Jú, ég held að mer sé óhætt
að fulíyrða það.
En ég hætti með hljómsveit-
„Ég er dæmd fyrir að hafa verið gift Amerikana. Ég stórefa t.d. að
nokkur islenskur karlmaður mundi þora að bjóða mér út..."
„A FIMMTIU ARA SAMNINGI VIÐ UM-
BOÐSIflANN   I   AMERIKU        Rœ" við Önnu Vilhjálms söngkonu
Þess var getiö á síöum dagblaöanna fyrir
skömmu að ný hljómsveit aö nafni Thalia væri
byrjuö aö skemmta gestum Þjóöleikhúskjallar-
ans. Á myndum sem fylgdu gat aö líta þrjá
föngulega menn en söngkona hljómsveitarinnar,
Arína Vilhjáims, sat veðurteppt heima hjá sér
suöur i Höfnun þegar myndatakan fór fram og
sást þvi ekki á myndunum. Helgarblaðstjórinn
sá aö við svo búið mátti ekki standa og sendi
mannskap á vit önnu til að eiga við hana viðtal.
Við fengum okkur sæti nálægteinum barnum I
Kjallaranum. Það voru fáir komnir. Orgelleik-
arinn spilaði rólega borðmússfk fyrir matargest-
inásem stungu saman nef ium hér og þar í saln-
um. Þaö var hálfrokkið par sem við sátum án
þéss þóað það bagaði okkur vtð að skoða mynda-
bókina sem ég hafði beðið önnu að koma með. I
hénríí getur að líta myndir af flestum hijóm-
svettum sem Anna hefur sungið með, myndir úr
sjonvarpsþáttum, blaðaúrklippur og fleira.
Þarna eru myndir af hljómsveitum óskars
Guðmundssonar, Baldurs Kristjánssonar, Gunn-
ars Ormslev, Svavars Gests, Magnúsar Ingi-
marssonar og fl. og fl. En við fyrstu myndina
stendur — J.E. kvintett 1960 — og ég spyr hvort
það hafi verið fyrsta hliómsveitin sem hún sðng
með.
„Já, það var svl fyrsta og þaö
var hann Jón Eglll sem hljóm-
sveitin var kennd viö sem kom
mér út I þetta".
En þessi fyrsta hljómsveit
virðist hafa starfað stutt eins og
best má sjá á textanum við
næstu mynd I bókinni — Hljóm-
sveit óskars Guðmundssonar
1960 — 1961.
„Þaö var 61 aö ég fór á 6 vikna
námskeið sem K.K. var með
fyrir söngvara. Þarna var
kennd raddbeiting, sviðsfram-
koma og fleira sem sögnvurum
er nauðsynlegt. Þessi námskeið
voru haldin á hverju ári og end-
uðu alltaf á tónleikum þar sem
söngvurunum gafst kostur á að
sýna hvað þeir gátu. En þaö var
ekki fyrr en á tónleikunum ári
seinna sem ég fékk mitt fyrsta
stóra tækifæri. Þá var ég fengin
til aö koma fram svona sem
gestur og það var þá sem
Svavar Gests sá mig. Nokkrum
dögum seinna hringdi hann I
mig og bauð mér að syngja með
hljómsveitinni sinni en hun var
þá aö by-rja á Sögu. Ég byrjaði
að syngja með Svavari • og var
einmitt með þegar hótelið var
opnað. Eg var svo á Sögu I tvö
ár en fór þá á Röðul með hljóm-
sveit Reynis Sigurðssonar. Ég
var fimm ár á Rööli, fyrst með
Reyni og svo með Elvari Berg
en sfðustu tvö árin með hljóm-
sveit Magnúsar Ingimars-
sonar".
Hvað er það sem þú
geymir undir pilsinu?
„Mér er eitt sérstaklega
minnisstætt frá þessum tlma.
Það var I einu sumarfríinu okk-
ar að við fórum út á land að
skemmta. Við vorum vön aö
gera eitt góðverk á svona feröa-
lögum og I þetta skipti fórum viö
út i Flatey á Breiðafiröi og
skemmtum þar án endurgjalds.
Skemmtunin fór fram að mig
minnir I skólahúsinu og það
fylltist fljótlega þvi það dreif aö
fólk úr öllum eyjunum I kring.
Aðstaðan þarna var náttúrlega
léleg, t.d. bara harðir tréstólar
að sitja á og eftir hlé kemur til
mln maður, áreiðanlega á nl-
inni '72. Ég giftist Bandarfkja-
manni og við fluttumst út til
Bandarlkjanna I juni það ár.
Fyrst bjuggum við i Georgiu I 4
mánuði þar sem ég söng ekkert
opinberlega og fluttum svo til
Maine og bjuggum þar I rúm-
lega þr jú og hálft ár og þar söng
ég allan timann með allavega
hljómsveitum. Allt frá 14-16
manna niður í tríó. Ég var orðin
mjög eftirsótt söngkona þarna I
Maine þótt ég segi sjálf frá. Ég
var að vlsu alltaf að syngja og
gat þvl Htiö farið út til að fylgj-
ast með öörum en mér fannst
vera litið úrval af söngfólki
þarna.
Nú, svo söng ég eitt lag inn á
plötu. Það var eins konar safn-
plata þar sem allir helstu
Country and Western söngvar-
arnir I Maine komu fram. Það
voru gefnar út tvær svona plöt-
ur, hvor með tólf aðilum. Út frá
þessari plötu fékk ég svo boð frá
New Hampshire um að taka
þátt I keppni um bestu söngkon-
una I New Hampshire og Maine.
Ég hafði þá verið valin sem
besti söngvarinn á þessum plöt-
um. En ég ansaði þessu ekki.
Ég vildi ekki binda mig við að
vera talin eingöngu Country and
Western söngkona".
Vildi ekki vera góð við
Pétur og Pál
„Aður en ég fluttist út, það
hefur verið '71, þá fór ég til
prufu hjá M.G.M. (Metro
Goldwin Mayer). Þaö kom til I
gegnum vinafólk mitt. Maöur-
inn vann fyrir þetta fyrirtæki.
Ég var látin skrifa undir 50 ára
samning við umboösmann úti I
Bandarikjunum, — það dugði
vlst ekkert minna en 50 ár. En
þegar til kom varð ég hrædd og
stakk af heim. Ég átti að fara
heim og sækja barnið mitt, fara
svo út aftur og syngja inn á
plötu sem slðan átti aö setja I öll
djúkbox I Bandarfkjunum.
Þegr ég var komin I gegnum
bessa prufu og atti að fara að
setja allt af stað fór vinur minn,
þessi sem vann hjá M.G.M., að
segja mér hvað það gæti kostað
mig að verða fræg. Þetta er
stórfyrirtæki og Maflan vafa-
laust þarna á bak við tjöldin.
Mér var ekkert orðið um þetta
gefið en þegar hann sagöi mér
að ég gæti komið til með að
þurfa aö vera góð við hina og
þessa kalla var mér nóg boðið.
Ég sagði að það kæmi aldrei til.
fcg gæti ekki farið að vera góð
við Pétur og Pál — og fór heim.
Það hefur alltaf verið sagt aö
ég sé lfk Connie Francis, við sé-
um likar I útliti og syngjum Hkt
svo ég held að það hljóti að vera
eitthvað satt I því. Einu sinni
var ég á gangi þarna með ein-
hverjum stórum kalli hjá
M.G.M. og hann kallar á mann
sem ég kannaðist ekkert við og
spyr hvort hann ætli ekki að
heilsa mér. Hann ætlaði að leika
á hann og tókst það þvi hinn
horfir á mig smástund og segir
svo skömmustulegur — „Fyrir-
gefðu, ég hélt að þú værir I Las
Vegas".
ekki alkomin?
„Jú, nú er ég alkomin. Ég hef
komið heim á hverju ári slðan
ég fluttist út, stoppað misstutt
en þó oftast sungið eitthvað
opinberlega. En ástæðan fyrir
þvl að ég er komin heim er ein-
faldlega sú að ég skildi viö
manninn minn og hafði þá ekk-
ert úti að gera lengur".
Islendingar á heimsmæli-
kvarða
„Þessi barkrókur sem I upp-
hafi var kyrrlátur og hentugur
staður til samtals er löngu hætt-
ur aö vera það fyrir okkur Onnu.
Fólkinu hefur fjölgað og finnst
eins og okkur I upphafi staður-
inn ákaflega hentugur til sam-
ræðna svo við erunvallt að þvf
Anna með úrklippu úr bandarlsku blaði þar sem sagt er frá heniii.
Undir myndinni i horninu neðst til hægri stendur m.a.: „Anna Taylor.
— A native of Iceland, iovely Anna may „steal the show" when she per-
forms at the Colby College Bowl. The young lady is catalogued «-ith the
foremost songsters in America" (er flokkuð með fremstu söngv'urum
Bandarikjanna).
Eigin umboðsmaður
Hvað geröist svo þegar þú
fórst að syngja úti I Maine ári
seinna? Kom þessi 50 ára samn-
ingur þér ekki í koll þá?
„Nei, ég var bara minn eigin
umboðsmaður. Kom mér áfram
meö þvl að hringja I nógu
marga og biðja um að fá að
syngja. Ætli þessi umboösmaö-
ur hafi nokkuð vitað af mér.
Hann hefði auövitaö getað hirt
af mér þessi prósent sem var
samið um hvort sem þau voru
nú tiu eða fimmtfu. Þaö man ég
ekki".
En hvaö kom til að þú fluttist
frá Maine og ert nú farin aö
syngja  hér  heima?   Eða  ertu
strand vegna skvaldurs þegar
ljósmyndarinn kemur og biður
um hentugri stað til myndatöku.
Búningsherbergið verður fyrir
valinu. A þessum nýja stað
verður mér fyrst fyrir að spyrja
um muninn á þvi að syngja fyrir
Bandarikjamenn og Islendinga.
Hún segir að sá munur sé ekki
tiltakanlegur enda hafi fslenskir
danshúsagestir breyst töluvert
gegnum árin.
„Ég hef aldrei átt neitt erfitt
með það aö syngja eða
skemmta fólki. Það er að vlsu
aldrei hægt að gera öllum til
hæfis, þaö þarf varla að taka
það fram. En ég verð að segja
að fólk tjáir sig miklu meira en
það  gerði  áður.  Það  klappar
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28