Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						vísm
Laugardagur 9. Júni, 1979
ii'ins.
útgefandi: Reykjaprent h/f
Framkvæmdast jóri: Davlö Guömundsson
Ritstjórar: ólafur Ragnarsson
Höröur Einarsson
Ritstiórnarfulltrúar: Bragi Guðmundsson, Elias Snæland Jónsson. Fréttastjóri er-
lendra fretta: Guðmundur G. Pétursson.
Blaðamenn: Axel Ammendrup, Edda Andrésdóttir, Friðrik Indriðason, Gunnar
Salvarsson, Halldór Reynisson, lllugi Jökulsson, Jón'ma Michaelsdóttir, Katrin
Pálsdóttir, Kjartan Stefansson. Oli Tynes Páll Magnússon, Sigurður Sigurðsson,
Sigurveig Jónsdóttir, Sæmundur Guðvinsson Iþróttir: Gylfi Kristjánssson og
Kjartan L. Pálsson. Ljósmyndir: Gunnar V. Andrésson, Jens Alexandersson. Otlit
og hönnun: Gunnar Trausti Guðbjörnsson, Magnús Olafsson.
Augiýsinga- og sölustjóri: Páll Stefánsson
Dreifingarstjóri: Sigurour R. Pétursson
Auglýsingar og skrifstofur:
Sioumúla 8. Slmar 86611 og 82260.
AfgreiSsla: Stakkholti 2-4 simi 86611.
Ritstjórn: Sifiumúla 14 simi 86611 7 linur.
Askrift er kr. 3000 á mánuöi
innanlands. Verð I
lausasölu kr. 1S0 eintakiö.
Prentun Blaðaprent h/f
Umburðarbréf um ðheilindin
Efnahagsvandi þjóðarinnar,
serh nú blasir við, er meiri,
flóknari og erfiðari viðureignar
en nokkru sinni á þessum áratug.
Allt leggst á eitt við að naga ræt-
ur efnahagslífsins og kippa stoð-
um undan atvinnuvegunum og
atvinnuöryggi landsmanna,
óáran, vinnudeilur og hrikalegar
hækkanir á olíuverði.
Fyrir síðustu kosningar sögðu
núverandi stjórnarsinnar að það
þyrfti styrka stjórn, sem nyti
trausts launþega, til þess að
glíma við efnahagsmálin. Nú
haf a þessir sömu menn f engið að
spreyta sig á stjórn landsins í
einn vetur. Það hef ur ekki tekist
betur en svo, að á þeim tíma
hafa þeir glatað trausti launa-
manna, en spurningin er, hvort
þeir eigi styrkinn eftir.
Svo mjög sem þörf er á styrkri
stjórn í orrahríð þjóðmálanna
þessa dagana, virðist vera
sprungið á ráðherrabílunum og
ríkisstjórn stendur ráðþrota utan
við þjóðleið og lætur vandamálin
fram hjá sér fara.
Innbyrðis ágreiningur innan
ríkisstjórnarinnar kemur  í veg
Föstudagur 0. |únl 197»
114. tbl.—U.*~
' Slðumúlift
370 • Ruykjuvlk • Ritstjórnl
(0)heilindi
Alþýöubanda
lagsins
— í stjórnarsamstarfinu
„Þegar foryttamena *«m-
¦ tarfstlokkanna ern tvona ó-
helltr þá er hWufinanfioyn >fi
Alþyfiubandniaifio Ukl 1 tliírf-
nm ¦innm og ttcfnnmótun mlfi
af þvf «6 ianan tf&ar kaan að
vera genglfi tll koealnga."
Þetta er máligreln ilr br*(i,
aem Alþyoubandelagifi hafur
nýlega aent helatu trunaöar-
tnönnum alnum vffta utn land,
en gretnllegt «r ab. bandalaglfi
er þegar byrjafi koaningnundu*-
buning.
Bréfio er annara ikaflega
froöiegt hvafi varfiar „hcillndl"
AJbýðubandalagalns I atjoroar-
¦amatarflnu og hvert alit for-
yttumenn þess lata I Ijóa * aam-
¦tarfimonnum alnum I rtkia-
sljdrnlnni. í tilskrlfum tU
trúnafiarmanna fiokksins. Nin-
ar er sagt fra brefi þeaau á blafi-
slfiu S I dag.
Þannig sagði málgagn Fram-
sóknarf lokksíns, Tíminn,frá
(ó)heilindum samstarfsmanna
sinna í stjórnarsamstarfinu.
fyrir, að tekið sé á málum með
festu og dökkar blikur eru á lofti
um, að ýmsir stjórnarsinnar búi
sig undir að f lýja sökkvandi skip.
í málgögnum stjórnarflokkanna
má lesa brigslyrði um óheiljndi
samstarfsf lokkanna hvers í ann-
ars garð.
En þar með er ekki öll sagan
sögð um stjórnarsinna. Innan
Framsóknarflokksins er ágrein-
ingur milli ráðherranna, hvenær
heppilegt sé, að ríkisstfórnin
grípi til aðgerða, og í Alþýðu-
flokknum eru hatrammar deilur
um það, hvort fíkisstjórnin eigi
yfirleitt að hafa nokkur bein af-
skipti af t.d. vinnudeilum far-
manna eða ekki.
f baksíðufrétt í Þjóðviljanum í
gær eru Vilmundur Gylfason og
félagar sakaðir um að hafa
komið á framfæri í blöðunum
fölskum uppíýsingum um álit
framkvæmdastjórnar flokksins
á væntanlegri íhlutun ríkisstjórn-
arinnar í ákvarðanir um kaup og
kjör i landinu.
Og enn til marks um brigslyrð-
in. Tíminn skýrir frá því í for-
síðufrétt í gær, að Alþýðubanda-
lagið hafi látið ganga út um-
burðarbréf til trúnaðarmanna
flokksins víða um land. Þar sé
sagt, að vegna óheilinda forystu-
manna samstarfsflokkanna sé
höfuðnauðsyn, að   Alþýðubanda-
lagið taki í störfum sínum og
stef numótun mið af þvi, að innan
tíðar kunni að verða gengið til
kosninga.
Ágreiningurinn í Framsóknar-
flokknum kom berlega í Ijós,
þegar Steingrímur Hermannsson
og Tómas Árnason notuðu tæki-
færið í f jarveru Olafs Jóhannes-
sonar í síðustu viku að virða opin-
berlega tillögur um lögbindingu
grunnkaops, sem Ólafur hafði
hafnað.
Það er ekki nóg með< að ríkis-
stjórnin haf i glatað trausti laun-
þega, heldur hefur hún einnig
sýnt, að styrkur hennar er eng-
inn. Einkenni hennar er sundur-
lyndi og óeining.
Rikisstjórnarflokkarnir geta
ekki komið sér saman um, hvort
grípa eigi til aðgerða eða ekki og
hve langt eigi að ganga. Og þeir
geta heldur ekki komið sér sam-
an um það á hvaða tíma aðgerð-
irnar eigi að koma.
Stjórnarsinnar keppast við að
skella skuldinni hver á annan og
undirbúa kosningará laun meðan
vandamálin bíða óleyst og þjóð-
inni blæðir.
krakustígur
HafiBi tekiö eftir þvi hvaö þaB
er traustvekjandi aö slá um sig
meB ýmsum spakmælum og
málsháttum? Stjórnmálamenn
gripa til dæmis oft til þess ráös
a& vitna iþekkta málshætti máli
sinutil stuönings þvi hver dirfist
að draga I efa þann sannleik
sem felst i snjöllum málshætti?
Galdurinn er bara sá ao slá
fram réttum málshættiá réttum
tlma og þá sjá allir og heyra aö
viökomandi hefur öldungis rétt
fyrir sér.
Einn aöalkostur málshátta er
sá, ao þá má nota viö nær öll
tækifæri og alltaf skulu þeir
styöja mál þesssem i þá vitnar
ef rétt er aö fariö.
Tökum til dæmis málsháttinn
sem segir ao frestur sé á illu
bestur. Kunningi minn einn
nota&i þennan málshátt mikifi
um tima fyrir nokkrum árum.
Svo var mál meö vexti aö hann
haffii I einhverri augnabliks
bjartsýni tekio á leigu flag eitt
mikiö og sett þar niöur ókjör af
kartöflum aö vori til.
Þetta framtak þótt okkur
kunningjum hans me& ólikind-
um þar sem maöurinn var ein-
staklega latur ao eolisfari og litt
hrifinn af þvi aö lyfta hönd a&
verki,gæti hann komist hjá þvl.
En hvað um þaö, maðurinn tróö
Utsæöinu niour á mettima mefi
a&stoo ættingja oglagöist sioan 1
dvala meoan hann beifi
uppskerunnar. Stöku sinnum
rak hann þó upp ao nefi mér
stórar tölur á blafii og sagöist
hafa veriö aö reikna út gróöann
af uppskerunni um haustiB.
Þetta voru firnaháar tölur enda
kvaöst hann ekki myndu þurfa
að vinna allan næsta vetur. Svo
kemur haustifi.
Af málsháttum
Þao rigndi mikiB þetta haust
og þeir sem unnu viB afi taka
upp kartöflur voru bæði kaldir
og blautir. Minn maBur sló þvi á
frest aB taka upp. Fyrst bar
hann þvl við aB enn héldu þær
áfram aB spretta meBan ekki
frysti. SIBan kvaBst hann ætla
aB blBa eftir þurrki. Loks var
hann farinn aö svara eingöngu
meB málshætti ef kartöflurnar
bar á góma. Frestur er á illu
bestur, sagöi hann hæglátur og
ók sér litið eitt. Fyrir jól lá við
að fjölskyldan þyrfti aö sækja
um aðstoö frá bænum til aB geta
keypt mat og við kartöflu-
garöinum var ekki hreyft fyrr
en tveimur árum seinna þegar
svæðið var tekiB undir nýbygg-
ingar. Svona getur einn máls-
háttur eyðilagt vonir hinna
bestu manna og komiB fjöl-
skyldum á kaldan klaka.
En þaB er lika til annar máls-
háttur sem stangast alveg á viö
þann sem áður var nefndur. Illu
er best aflokiö, segja sumir og
drífa sig I að fremja eitthvert
illvirkiðeðaþáþeir takastá viB
dþægilega aðstoíu sem þeir eru
komnir i og gera það strax.
Þarna sjáum við aö málshættí
má nota sér til framdráttar eða
af sökunar ef þaB er gert meB þvl
aö styBja sig við þá á réttum
augnablikum.
Illu   er   best   aflokiö,   sögðu
ráðherrarnir I vetur og sulluðu
Sæmundur
Guðvinsson
skrifar.
alls konar verðhækkurium út til
lýösins sem þrjóskaBist viB að
gera uppsteit og muldraBi bara
frestur er á illu bestur. ofan I
bringu sér.
Bóndinn sem var flosna upp
sökum skulda hér um áriB og
ekki hafði döngum I sér til að
leita eftir aöstoð fyrr en allt var
að komast I defni. reis morgun
einn snemma Ur rekkju og
mælti að illu væri best aflokið.
Siðan fór hann I kaupstað.
Um kvöldið kom hann fagn-
andi heim og sagBi: ,,Nu er ég
skuldlaus viB GuB og menn. Ég
tók vixil og borgaði". NU hefur
rfkisstjórnin okkar tekiB ást-
fóstri viB málsháttinn að f restur
sé á illu bestur. Á hverjum
rfkisstjórnarfundinum á fætur
öðrum er þessum málshætti
varpað fram me& alvöruþunga.
Ráðherrarnir kinka kolli hver
til annars. Jú, enginn getur
borið á móti þvl að mikill sann-
leikur felst I góðum málshætti.
Þvl er brugBist viB aBsteBjandi
vandamálum á svipaBanhátt og
einfeldningurinn sem bjó hjá
móBur sinni gerði.
Mæðginin bjuggu i litlum kofa
I útjaðri þorpsins. Nótt eina tóku
hrekkjalómar sig til og tjörguBu
allar gluggarúður kofans. Kerl-
ing vaknar er langt var liöið á
morgun, en undrast að svarta-
myrkur skuli enn vera á. Allt I
einu þykist hun vita hvað er á
seyði og hrópar upp svo sonur-
inn vaknar:
„ÞaB er kominn heimsendir".
Sonurinn rumskar, ris upp viö
dogg og segir ofur rólega:
„Við skulum bara halda
áfram að sofa mamma mln. Þá
vitum viB ekkert af þvi".
—SG
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32