TÝmarit.is
Search | Titles | Articles | About | FAQ |
login | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

VÝsir

and  
M T W T F S S
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 . .
Click here for more information on 242. T÷lubla­ 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Open in new window:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Vertical fit


Your browser does not support PDF files
Click here to view the page as JPG
VÝsir

						vtsnt
Föstudagur 2. nóvember 1979
17
1
,,Ein sild, gjörðu svo vel"
„HAHYRNINGAR ERU GOÐ-
LYND OG GÁFUÐ DÝR"
segir bandarískur þjálfarl tveggja slíkra í Sædýrasafninu
Tveir háhyrningar, Grétar og Agnes, dóla nú um í stórri laug I Sœ-
dýrasafninu og blða eftir flugfari til Japan. Leikfélagi þeirra er lft-
ill, sætur landselur og eftirlit meo þeim hefur bandarikjamaðurinn
Dan Cartwright, sem hefur það fyrir atvinnu ao þjálfa sjávardýr I
allskonar listum.
Það var matmálstimi i Ssedýrasafninu, þegar vio litum þar vio i
gær og þau Dan Cartwright og Ragnhildur Jónsdóttir voru við laug-
ina meö fullar fötur af sfld.
Grétar og Agnes voru þegar komin aö bakkanum og hvein hátt i
þeim; þau vissu auðsjáanlega hvað til stiífi. Selurinn Snorri ktkti
feimnislega úr kafi öðru hverju, en hvarf svo löngum stunium, Við
vorum dálitið hissa á að sjá sel i lauginni, þvi að einhverstaðar
höfðum við lesið, að háhyrningum þættu þeir herramannsmatur.
„Agnes og Grétar væru lfk-
lega búin að borða hann upp til
agna, ef þau hefðu hitt hann á
hafi liti", segir Cartwright.
„Hér fá þau hinsvegar nóg að
borða, svo að þau láta hann
alveg i friði.
Háhyrningar eru alls ekki
grimmar skepnur, þeir drepa
ekki aö gamni sinu, heldur að-
eins sér til matar. Selurinn var
nú dálitið tortrygginn i fyrstu,
þvi að hann veit, að háhyrning-
ar eru hans náttúrulegu óvinir.
En þau eru orðin perluvinir öll
þrjú. Þegar við minnkum i laug-
inni til að taka blóöprufur af
dýrunum, prilar selurinn upp
um háhyrningana og leikur sér
að bakuggum þeirra og sporöi.
Hann er alveg óttalaus."
„Hvað tekur langan tima að
þjálfa háhyrning?"
„Það er töluvert misjafnt, þvi
að það er um háhyrninga eins og
mennina, þeir eru misfljótir að
læra. Meðal-þjálfunartimi er
liklega um niu mánuðir. Það er
þó aðeins fyrir minniháttar sýn-
1
Dan Cartwright og Ragnhildur Jónsdóttir.
ingar. Ef á að gera „stjörnur"
fekur það mun lengri tlma."
„Ertu ekkert hræddur um það
þeir borði þig I dessert, þegar
þeir eru búnir með sildina?"
Cartwright hlær og hristir
höfuðið. „Ég hef unnið við þetta
i sjö ár og aldrei meiöst alvar-
lega."
„Ekki alvarlega. En kannski
pinulitið?"
„Já, en það hefur ekki veriö
dýrunum að kenna. Það hefur
verið, þegar ég hef verið I laug-
inni með þeim. Þau hafa aldrei
reynt að meiða mig, enda væri
ég þá ekki til frásagnar. En
þetta eru stórar skepnur og
þegar þæreruaðærslastgetur
maður fengið nokkuð þung
högg, ef maður er fyrir.
Annars sýna háhyrningar
okkur mönnunum mikla tillits-
semi og elsku. Ég get nefnt þér
sem dæmi, að einu sinni var ég
aö kjas.su einn og nudda á hon-
um tannholdið, sem þeim þykir
mjög gott.
Þegar ég ætlaði að standa upp
og fara, hefur hann fundið þaö á
sér, þvl aö hann lokaði munnin-
um utan um hendina á mér. En
það var ósköp varlega gert, þvl
að þótt hann héldi mér föstum,
þá beit hann ekki svo fast, að ég
meiddi mig."
„Heldurðu að þeir þekki menn
I sundur?"
„Já, alveg örugglega. Ég hef
þjálfað marga, bæði háhyrninga
og höfrunga, og það er enginn
vafi á, að þeir þekkja mig, þeg-
ar ég kem I heimsókn.
Þetta eru bæði gáfuö og góö-
lynd dýr og mér þykir mjög
vænt um þau. Og þaö sjást þess
oft merki, aö þau endurgjaldi
þær tilfinningar."
„Þú sagðir, að háhyrningar
væru misjafnlega fljótir að
læra. Hvernig llst þér á þessa
tvo?"
„Agætlega, þeir eru hressir
og kátir. Grétar er mjög námfús
og fljótur aö læra. Ég er ekki
búinn að vera hér nema nokkra
daga, en hann er þegar farinn
að leika sér dalitið við mig."
—ÓT.
„Say please'
„Engin holii"
					
Hide thumbnails
Page 1
Page 1
Page 2
Page 2
Page 3
Page 3
Page 4
Page 4
Page 5
Page 5
Page 6
Page 6
Page 7
Page 7
Page 8
Page 8
Page 9
Page 9
Page 10
Page 10
Page 11
Page 11
Page 12
Page 12
Page 17
Page 17
Page 18
Page 18
Page 19
Page 19
Page 20
Page 20
Page 21
Page 21
Page 22
Page 22
Page 23
Page 23
Page 24
Page 24
Page 25
Page 25
Page 26
Page 26
Page 27
Page 27
Page 28
Page 28