Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						félög; meðal annars ljósmyndafélag,

veiðifélag, kajakfélag, skotveiðifélag

og íþróttafélag. Fyrir nokkrum ár-

um var byggt stórt íþróttahús með

þreksölum, sundlaug, klifurvegg og

stórum íþróttasal. 

Komu sólar fagnað

Um miðjan febrúar þeysast íbúar

Longyearbyen upp á fjöllin um-

hverfis bæinn á snjósleðum sínum

til þess að sjá sólina eftir langan

dimman vetur. Nokkrum vikum síð-

ar er haldin sólhátíð í bænum til að

fagna komu sólarinnar; vikulöng há-

tíðarhöld með alls kyns uppákom-

um. Þá eru haldnir tónleikar, leik-

sýningar, byggður snjóbar, haldin

snjóþotukeppni, skíða- og snjó-

brettakennsla, dansleikir, bíósýn-

ingar o.fl. 

Longyearbyen er tiltölulegt

venjulegt norsk samfélag sem

norska ríkisstjórnin hefur komið á

laggirnar á 78 norðlægrar breiddar.

Dvalartími fólks er það sem skilur

Longyearbyen frá öðrum bæjum á

meginlandinu. Algengast er að fólk

búi hér í 2?5 ár. Á Svalbarða eru í

dag þrjú samfélög. Ny-Ålesund er

nyrsta samfélag í heimi og þar búa

um 100 manns árið um kring. Þar

eru starfræktar ýmiss konar rann-

sóknar-stofnanir, sérhæfðar í veð-

urfarsfræðum, jarðeðlisfræði og

fleiru. 

Barentsburg er rússneskur

námubær í um 50 km fjarlægð frá

Longyearbyen. Þar búa um 900

manns og vinna flestir við kola-

vinnslu. Kynjahlutfallið er heldur

ójafnt í Barentsburg; 700 karlmenn

og um 200 konur. Þar hefur þróun

samfélagsins ekki átt sér stað í

sama mæli og í Longyearbyen. Það

er ekki ýkja langt síðan að norskir

námumenn gátu búið í Longyear-

byen með fjölskyldum sínum. Lengi

vel var Longyearbyen í eigu norska

kolafyrirtækisins Store Norske

Spitsbergen Kulkompani, og upp-

bygging samfélagsins bauð ekki upp

á fjölskyldulíf starfsmanna. Samtals

búa því um 2.500 manns á Sval-

barða, sem er um helmingi færri en

fjöldi þeirra ísbjarna sem einnig

eiga hér samastað. 

Átta Íslendingar á Svalbarða

Átta Íslendingar búa nú á Sval-

barða. Ég er þriðji jarðfræðineminn

sem stundar skiptinám frá Háskóla

Íslands við UNIS. Fyrsti líffræði-

neminn frá Háskóla Íslands hóf nám

í janúar á þessu ári, Ólafía Lár-

usdóttir. Ingibjörg Svala Jónsdóttir

og Ólafur Ingólfsson starfa sem pró-

fessorar við UNIS. Þau hafa búið í

Longyearbyen ásamt þremur son-

um sínum, Ragnari, Ingólfi og Jóni

Birni, í um 2 ár. Íslenskur leiðsögu-

maður, Herdís Helga Schopka,

starfar tímabundið á Svalbarða. Ís-

lenskur fjárhundur og fimm íslensk-

ir hestar búa einnig í Longyear-

byen.

Einangrunin í Longyearbyen og á

Svalbarða er áþreifanleg en með til-

komu flugvallarins um miðjan átt-

unda áratug síðustu aldar hafa að-

stæður íbúanna breyst svo um

munar. Flogið er daglega til Long-

yearbyen frá Tromsö, stundum

tvisvar á dag. Eftir langa skólaviku,

þegar lífið snýst um að sækja fyr-

irlestra og lesa fram á kvöld, vill það

stundum gleymast hvað við erum

langt frá öllu og öllum. Með kvöld-

rölti upp á Sarkofagen, fjallið fyrir

innan Nybyen, verður smæð bæj-

arins mjög greinileg og náttúran og

víðáttan öllu sterkari. Þá verður

sérstaða Longyearbyen áþreifanleg. 

Hið daglega líf nemenda er ekk-

ert í líkingu við það sem við upp-

lifðum fyrstu vikuna. Eftir fyrstu

vikurnar hafði flest það sem farið

var í gegnum á öryggisnámskeiðinu

náð fótfestu innra með manni. Að

taka sér tíu mínútur í að klæða sig

eftir veðri varð fljótlega hluti af

hinni daglegu ?rútínu?. Ef sólin skín

skært á jöklana fyrir innan stúd-

entagarðana og lokkar til sín nem-

endur, miklum mun meira en há-

skólabyggingin niðri við sjó, má

ekki gleyma að taka riffilinn með.

Það verður líka að hafa í huga að

riffillinn á að vera óhlaðinn innan

bæjarmarkanna. Stundum er fyrir-

lestrum fórnað fyrir fjallgöngu eða

skíðaferð upp á tinda Nordenskiöld-

lands. Veðrið stjórnar dagsverkun-

um að talsverðu leyti, en hefur þó

enn ekki orðið svo vont að ekki sé

hægt að komast í skólann.

UNIS er ólíkur öðrum háskólum

að því leyti að þar starfa fáir og

námsgreinarnar eru einungis fjórar

og tengjast sín á milli. Smæð skól-

ans gerir það að verkum að maður

þekkir nærri því hvert andlit. Fyrir

vikið verður samband við kennara

og starfslið nánara. Aðstaða fyrir

nemendur er með besta móti; les-

stofur, eldhúskrókar, tölvur, bein-

tenging við veðurathugunarstöð, ar-

ineldur, sjónaukar, píanó og gítar;

eitthvað sem ekki er að finna innan

veggja hvaða háskóla sem er. Um

helgar fara nemendur í styttri og

lengri ferðir út í villta náttúruna,

með tjald og svefnpoka, riffil og

annan útbúnað til varnar ísbjörnum.

Ef ekki tjald, þá á nemendafélagið

tvo skála í nágrenni Longyearbyen,

sem nemendum er frjálst að nota.

Að sitja inni í kofa, við arineld með

heitt kakó, höggva rekavið til kynd-

ingar, bræða snjó til að sjóða hrís-

grjón eða spagettí, hlusta á vindinn

og tófuna, fylgjast með fýlunum

fljúga meðfram klettunum við

ströndina er toppurinn á tilverunni.

Sólarhringurinn hefur lengst um

20 mínútur frá og með miðjum febr-

úar. Sólin hverfur ekki á bak við

sjóndeildarhringinn lengur, hún

skín yfir höfði okkar jafnt daga sem

nætur. Norðurljós og kertaljós hafa

vikið fyrir lengri og bjartari dögum

og fuglarnir farnir að láta sjá sig.

Ég sakna tungslins og stjarnanna á

himinhvelfingunni. Ég á eftir að

sakna sólargeislanna á fjallstindun-

um, snjóstormanna um miðjar næt-

ur og hábjartra daga. Ég á eftir að

hugsa til hreindýranna á vappi um

götur bæjarins og upp til heiða, tóf-

unnar sem gaggar í hlíðum dalsins

og selanna sem liggja í makindum

út á hafísnum. Ég á eftir að sakna

Svalbarða.

Höfundur er líffræðinemi við Háskóla

Íslands.

MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 28. JÚLÍ 2002 15

PERLAN Í DJÚPINU

áning á réttri leið

Ferðaþjónustan á Reykjanesi

við Ísafjarðadjúp

Sími 456 4844, fax 456 4845, netfang rnes@rnes.is

þar sem notalegt er að fá sér 

bað, borða og gista.

Gott veður, fagurt úti að vera ásamt þjónustu sem gerir

vandláta sátta, það er okkar hjartansmál. Góðar aðstæður

fyrir ráðstefnur, stórar sem smáar, árshátíðir og hverslags

sem til okkar leita.

Um verslunarmannahelgina verður hægt að láta taka

frá fyrir sig stæði fyrir tjald og ganga frá því fyrirfram,

þannig er hægt að tryggja sér gott stæði og vera þátttakandi

í notalegri helgi á kyrrlátum stað.

Allar veitingar eru til staðar, allan daginn á sanngjörnuverði.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56