Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						20 SUNNUDAGUR 28. JÚLÍ 2002 MORGUNBLAÐIÐ

Þ

AÐ er eins og að

hverfa marga áratugi

aftur í tímann þegar

komið er á skrifstof-

urnar í Gamla bíói,

aðsetri Íslensku óp-

erunnar. Þarna uppi

var íbúð bíóstjórans.

Þar er hátt til lofts og fallegir listar

og upprunalegar ljósakrónur fá að

njóta sín ásamt gömlum bíóvegg-

spjöldum og fleiru. Við komum

okkur fyrir í fundarherberginu sem

nú gegnir einnig hlutverki æfinga-

húsnæðis þar sem Íslenska óperan

missti æfingahúsnæði sem hún

hafði á leigu. Erfitt að ímynda sér

að söngvarar í öðrum óperuhúsum

þyrftu að nota aðstöðu sem þessa.

En andrúmsloftið í húsinu er gott

og við létum ekki hamarshögg og

borhljóð úr nærliggjandi húsum

trufla okkur. 

Engir óperusöngkonudraumar 

í æsku

Þrátt fyrir að söngurinn hafi

fylgt þeim Huldu Björk og Sesselju

frá barnsaldri sáu þær sig ekki fyr-

ir sér sem óperusöngkonur í fram-

tíðinni. 

?Ég var í kórum og kvartettum

alveg frá átta ára aldri auk þess að

stunda píanónám í Tónlistarskól-

anum í Kópavogi,? segir Sesselja.

?En ég ætlaði alltaf að verða leik-

kona. Svo ætlaði ég að verða tann-

læknir af praktískum ástæðum, en

svo skipti ég yfir í tónlistina.?

Þegar Sesselja hóf nám í

Menntaskólanum við Hamrahlíð

valdi hún náttúrufræðibraut.

?Þá var ég hætt við að verða

leikkona en ætlaði að verða tann-

læknir. Ég var þó búin að taka alla

leiklistaráfangana sem voru í boði í

skólanum. Á þessum árum stundaði

ég jafnframt nám við Tónlistar-

skóla Kópavogs. En eftir eitt og

hálft til tvö ár í MH gaf ég draum-

inn um tannlæknastarfið upp á bát-

inn og fannst líklegra að ég mundi

starfa við tónlist og skipti því um

braut. Þá þótti mér hagkvæmast að

velja málabraut. Ég gleymi ekki

þegar stærðfræðikennarinn minn

sagði við mig að honum þætti

slæmt að sjá á eftir góðum nem-

endum fara niður um niðurfallið.

Þrátt fyrir það held ég að þetta

hafi verið rétt ákvörðun, enda kem-

ur sér vel í söngnum að kunna

tungumál.?

Hulda Björk hóf tónlistarnám

sex ára gömul norður á Akureyri.

Hún lærði fyrst á altflautu í nokkur

ár og síðan á selló í tíu ár. ?Ég var

líka í skólakórnum, enda sjálfgefið

þar sem pabbi var tónmenntakenn-

ari og stjórnaði kórnum,? segir

hún. ?Nánast fyrir tilviljun ákvað

ég að fara í söngtíma þegar ég var

18 ára gömul. Ég stundaði þó söng-

námið með hléum því ég eignaðist

dóttur fljótlega. Ég lauk 7. stigi við

Tónlistarskóla Eyjafjarðar. Ég átt-

aði mig á því að mig langaði að láta

reyna á að komast lengra í söngn-

um svo ég flutti til Reykjavíkur og

tók 8. stigið í söng við Söngskólann

í Reykjavík og þaðan lauk ég burt-

fararprófi 27 ára gömul.? 

Framtíðin var enn óráðin og

margt þurfti að reyna áður en lagt

var á brattann í söngnum. 

?Ég hafði möguleika á að læra að

verða sjóntækjafræðingur,? sagði

Hulda. ?Ég hafði lengi unnið í gler-

augnaverslun og ég velti þessum

möguleika fyrir mér. Það átti ágæt-

lega við mig að handfjatla gler-

augun, en ég hafði þörf fyrir að

prófa sönginn frekar þótt enn væri

ég ekki viss um að ég ætlaði að

leggja hann alfarið fyrir mig.? 

Hulda söng með Óperukórnum í

tvö ár og tók m.a. þátt í uppfærslu

á La Traviata eftir Verdi. ?Það var

fyrsta óperan sem ég komst í kynni

við. Það er því óhætt að segja að ég

hafi komið inn í óperuheiminn með

nokkuð óvenjulegum hætti. Ég

hafði aldrei séð óperu fyrr en ég

tók þátt í minni fyrstu uppfærslu. 

Áður hafði ég þó sungið Maríu

Magdalenu í Jesus Christ Superst-

ar hjá Freyvangsleikhúsinu fyrir

norðan og einnig Mistress í Evítu í

Sjallanum á Akureyri sumarið áður

en ég flutti til Reykjavíkur.?

Sesselja fór aðra leið. Eftir að

hafa lokið tónmenntakennaraprófi

við Tónlistarskólann í Reykjavík

fór hún í söngdeild skólans og var

þar í tvö ár áður en hún fór til út-

landa til náms. Hún söng áfram í

Dómkórnum og kvartettinum Rú-

dolf, en þar kynntust þær Hulda

Björk einmitt fyrst. ?Ég hafði aldr-

ei tekið þátt í óperuuppfærslu áður

en ég fór út til náms,? segir Sess-

elja. ?Ég var hins vegar með í upp-

færslunni á Jesus Christ Superstar

í Borgarleikhúsinu og hafði mjög

gaman af.?

Stefnan tekin á nám í útlöndum

? Það hlýtur að hafa verið stór

ákvörðun að fara til útlanda í fram-

haldsnám?

?Já, hún var það,? segir Hulda

Björk. ?Sérstaklega þar sem ég var

með fjölskyldu. En það var einhver

þrjóska sem dreif mig áfram. Og

skilningur hjá eiginmanninum. Ég

gaf mér ekki mikinn tíma til að

velja stað eða kennara og má segja

að ég hafi eiginlega stokkið á fyrsta

möguleikann. Ég fór í prufusöng út

til Þýskalands og fékk inni í

Listaháskólanum í Berlín og ákvað

að slá til og vera ekkert að syngja

fyrir á fleiri stöðum. Mér fannst

engin ástæða til að leita víðar. Ég

fann að ég þurfti að prófa að fara

út. Ég fór ein út með barnið og

maðurinn minn varð eftir heima.

Ári seinna fór ég til London. Ég

hefði verið áfram í Þýskalandi, en

mér bauðst styrkur til að læra í

London þegar ég tók burtfarar-

prófið hér heima. Ég ákvað að not-

færa mér það því styrkurinn dugði

fyrir skólagjöldum sem eru mjög

há á Englandi. Ég stundaði svo

nám við Royal Academy of Music

og lauk einsöngvaraprófi þaðan.?

Hulda segir að þessi breyting

hafi hentað sér mjög vel. ?Ég var

ánægð með að hafa kynnst öllu í

Þýskalandi, en það á mjög vel við

mig að taka mig upp og færa mig

um set. Mér lá líka svolítið á. Ég

var svo einn vetur í London og lauk

einsöngvaraprófi. Þá fór ég heim

en hélt áfram að skreppa út í söng-

tíma við skólann því ég gat haldið

þeim möguleika opnum.?

Sesselja fór til Þýskalands á

sama tíma og Hulda.

?Það má segja að þessi utanför

mín hafi ekki verið sérlega vel und-

irbúin,? segir hún. ?Úti fara flestir

þá leið að finna sér kennara og

kynnast honum, helst einhvern sem

kennir við viðkomandi skóla, sækja

tíma hjá honum og fara síðan í inn-

tökupróf. Ég heyrði marga lýsa

þessari leið og þannig gátu þeir

nánast tryggt sér pláss við skólann.

Þetta vissi ég auðvitað ekki. Ég

sótti um í tveimur skólum og komst

inn í Hochschule für Musik ?Hanns

Eisler?. Ég gerði eins og Hulda að

stökkva á fyrsta kennarann. Mér

leist líka svo vel á Berlín að ég var

bara ánægð með að geta verið þar.

Auk þess er gott að vera í Þýska-

landi því þar borgar maður engin

skólagjöld heldur aðeins innritun-

argjöld. 

Blóð, sviti og tár 

hjá kröfuhörðum kennurum

Ég hafði engar forsendur til að

velja mér kennara í byrjun og lenti

á kennara sem ég var hjá í eitt ár

en var ekki ánægð með. Eftir það

skipti ég um kennara. Ég hlustaði

á nemendur og svo spyrst út hvaða

kennarar eru góðir. Ég plataði mig

eiginlega inn á kennara með góðra

vina hjálp og var hjá henni í fjögur

ár. Þessi kona er mikill karakter og

að lenda hjá henni var mikill skóli.

Hún var mjög metnaðarfull og

sagði strax í upphafi að sinn tími

væri dýrmætur og hún stæði ekk-

ert í því að kenna fólki sem ætlaði

sér ekki mikið. Á þeim tíma sem ég

var hjá henni rak hún tvo nem-

endur.

Að vera nemandi hennar út-

heimti oft blóð, svita og tár. Hún

var mikil prímadonna og klár, en

gat verið mjög erfið manneskja.

Hún átti til að hrósa en einnig að

rífa mjög hressilega niður. Hún

vissi jú vel að samkeppnin er hörð í

Þýskalandi og gerði sér grein fyrir

að nemendurnir þyrftu að geta

bjargað sér og tekið mótlæti. Það

kom fyrir að ég var að því komin

að hætta hjá henni. En alltaf greip

þrjóskan inn í og ég harkaði af

mér. Eftir á að hyggja held ég að

þessi aðferð hafi verið liður í því að

undirbúa okkur fyrir framtíðina og

í dag er ég henni mjög þakklát.

Auðvitað er gott að hafa kennara

til að leita til, en einhvern tíma

þarftu að taka sjálfstæðar ákvarð-

anir og standa og falla með því sem

þú gerir vel eða gerir illa.? 

Hulda Björk lenti líka á kennara

á Englandi sem lét reyna á til hins

ýtrasta hvað hún þoldi. ?Hún sagði

að ef ég héldi að ég gæti orðið

söngkona með því að flytja til Ís-

lands eftir námið væri það mis-

skilningur. Það væri alger dauða-

dómur. Það er gaman að rifja þetta

upp miðað við stöðuna í dag og líka

velta því fyrir sér að svona viðhorf

getur líka hert okkur. Ég held að

þar sem samskipti nemenda og

kennara í söngnum eru svo náin ?

eiginlega maður á mann ? reyni

mjög mikið á hvort maður hafi

hæfileika til mannlegra samskipta.

Þetta er jafnmikilvægt atriði og að

velja kennara út frá söngtækni eða

hvernig nemendur koma frá þeim.

Svo skiptir miklu máli hvernig per-

sónuleikar nemandans og kennar-

ans eiga saman.?

Eins og að setjast 

einn í nýjan bekk

Hún heldur áfram: ?Það kemur

að þeim punkti í samskiptum

þeirra að það þarf að gera hlutina

upp. Kennarar vara gjarnan nem-

endur sína við að þeir eigi eftir að

vinna með vondu fólki. Að þessi

heimur sé grimmur og óvæginn.? 

En er það svo? Er þetta grimm-

ur heimur?

?Það getur vel verið en ég hef

líka séð hina hliðina,? segir Hulda

Björk. ?Ég hef tekið þátt í óp-

eruuppfærslum þar sem allir voru

hreinlega yndislegir. Þar var eng-

inn sem var leiðinlegur eða hroka-

fullur. Allt gekk vel fyrir sig. Ég

varð líka mjög glöð þegar ég upp-

götvaði að þetta væri ekki alltaf

jafn slæmur heimur og ég hafði

verið vöruð við.?

Sesselja segist ekki hafa mikla

reynslu en í því sem hún hefur tek-

ið þátt í hefur allt verið mjög já-

kvætt.

?Ég hef samt verið mjög hrædd í

hvert sinn en komist svo að því að

allir sem að sýningunni komu voru

það líka.?

Hulda segir að þetta sé eins og

að setjast einn í nýjan bekk. ?Mað-

ur er aleinn. En þarna reynir mjög

á samstarfið og hvernig hópur

blandast. Maður þarf að vera tilbú-

inn að vinna með nýju og nýju fólki

og hafa jákvæða sýn á samvinnu

yfirleitt.? 

?Fyrsta óperuuppfærslan sem ég

tók þátt í var í Hollandi og þar

söng ég Bertu í Rakaranum frá Se-

villa,? segir Sesselja. Ég var algjör

byrjandi en lenti með mjög góðu

fólki og mér fannst mjög gaman að

taka þátt í þessari sýningu. Sýn-

ingin var liður í tónlistarhátíð og

kannski myndaðist ákveðin

stemmning í hópnum vegna þess.

Við komum öll annars staðar að og

dvöldum á staðnum í 6?7 vikur.

Enginn gat því farið heim að lokn-

um vinnudegi og kannski var það

ástæðan fyrir því að hópurinn varð

svo samhentur.?

Og svo þarf 

að velja og hafna

Hlutverkið fékk Sesselja í gegn-

um kennarann sinn.

?Hún hringdi í mig þar sem ég lá

í flensu heima og sagði að ég ætti

að fara í næstu viku að syngja fyrir

í Osnabrück og í Hollandi rétt við

þýsku landamærin. Í Osnabrück

var um að ræða fastráðningu við

óperuhús, en aðeins eitt hlutverk á

þessari hátíð í Hollandi. Það var

búið að bjóða kennaranum mínum

að syngja þetta hlutverk en hún

hætti við. Hún ákvað að reyna að

koma mér að í staðinn, en þarna úti

eru það einmitt samböndin sem

gilda. Mér fannst ég alls ekki vera

tilbúin og sagði henni það, en hún

sagði: ?Þú ferð eða ég hætti að

kenna þér.? 

Ég endaði með því að syngja fyr-

ir á báðum stöðum sama daginn og

hafði því ekki tíma til að vera

stressuð. Því gekk allt vel og ég

fékk hlutverkið í Hollandi. Senni-

lega á ég kennaranum mínum það

að þakka. Það má segja að á þess-

Framtíðin 

er björt því

efniviðurinn

er nægur

Sesselja Kristjánsdóttir og Hulda Björk Garðarsdóttir segja fastráðninguna hjá Íslensku óperunni leggjast vel í sig.

Þær hafa vakið athygli að undanförnu fyrir söng sinn og

einnig fyrir að vera í hópi fyrstu söngvaranna sem fast-

ráðnir eru við Íslensku óperuna. Þótt leiðir þeirra í söngn-

um séu ólíkar sjá þær nú fram á sameiginlegan starfsvett-

vang um tíma. Ásdís Haraldsdóttir settist niður með þeim

Huldu Björk Garðarsdóttur sópransöngkonu og Sesselju

Kristjánsdóttur mezzósópransöngkonu í Íslensku óperunni

fyrir skömmu til að forvitnast um viðhorf þessara bjart-

sýnu ungu söngkvenna sem byggja samtímis upp fjöl-

skyldu og söngferil. 

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56