Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						MINNINGAR

MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 28. JÚLÍ 2002 33

eins og postulinn: ?Ég veit á hvern

ég trúi. Og ég er sannfærður um að

hann er þess megnugur að varðveita

það, sem mér er trúað fyrir, þar til

dagurinn kemur? (2. Tím.1,12). 

Benedikt var starfsmaður Kristni-

boðssambandsins frá 1956 og til

dauðadags. Heimastarfið var hans

vettvangur og hann ferðaðist um

landið þvert og endilangt, boðaði

Guðs orð og kynnti kristniboðið. Fá-

ir eru þeir staðir hér á landi sem

hann hefur ekki heimsótt með fagn-

aðarboðin góðu um frelsarann.

Tvisvar var Benedikt kallaður til

skammtímaverkefna fyrir kristni-

boðið í Eþíópíu. Einnig þar varð

hann til mikillar blessunar og margir

minnast með þakklæti fræðslu hans í

Guðs orði. Samviskusemi og ná-

kvæmni einkenndi öll störf Bene-

dikts hvort sem það var meðal barna

í sumarbúðum, boðun á samkomum,

biblíulestrar í kristniboðsfélögunum

eða við ritstörf og þýðingar bóka.

Guðs orð var honum heilagt og hann

lagði mikla rækt við að boða það

hreint og skírt. Vitnisburður hans

var ekki aðeins í orðum, allt líf hans

vitnaði um þann frelsara sem hann

trúði á. 

Benedikt átti auðvelt með að ræða

við fólk og kynnast því. Hann var því

vinmargur. Í viðræðum við fólk bæði

börn og fullorðna var honum eðlilegt

að ræða um orð Guðs og starfið í ríki

hans. Hann hafði alltaf eitthvað gott

að segja um Jesú.

Síðustu orðin sem Benedikt bað

mig að tala út frá í Kristniboðssaln-

um voru orðin í Filippíbéfinu 1,21, en

þar stendur: ?Því lífið er mér Kristur

og dauðinn ávinningur.? Þegar hann

úthlutaði mér þessum texta hafði

hann fengið að vita að hann væri með

krabbamein. Eftirá að hyggja sé ég

að þessi orð voru hans eigin vitn-

isburður. Líf Benedikts snerist um

Krist. Hann hafði þegið lífið frá

Kristi. Í samfélagi við hann átti hann

eilíft líf. Hann var þakklátur fyrir að

fá að lifa og vitna um Jesú en hann

vissi einnig að dauðinn var enginn

ógn fyrir þann sem trúir á Jesú,

heldur ávinningur.

Það er með söknuði að ég kveð

góðan vin og sálusorgara. Guð blessi

minningu hans og styrki systkini

hans og vini alla.

Skúli Svavarsson.

Einn besti vinur okkar hjóna er

látinn. Vinur sem aldrei brást. Vinur

sem var okkur hjónum svo óendan-

lega dýrmætur.

Náin vinátta hófst er við dvöldum í

Ósló 1949?1951. Þá var Benedikt við

framhaldsnám í guðfræði við Menig-

hetsfakultetet en öll bjuggum við á

Fjellhaug, biblíu- og kristniboðs-

skólanum í Ósló.

Það var óhjákvæmilegt að við yrð-

um öll þrjú fyrir djúpum áhrifum

Guðs orðs. Við getum aldrei full-

þakkað það sem skyldi. Eftir að við

vorum komin heim og við Páll höfð-

um stofnað okkar eigið heimili var

Benedikt góði vinurinn sem kom í

heimsókn, ekki síst barna okkar

þriggja sem eru orðin fullorðið fólk í

dag og hafa sjálf eignast heimili og

fjölskyldu. Þau minnast þess með

gleði þegar hann, heimilisvinurinn

góði, leit inn til þeirra og þau að

sjálfsögðu háttuð. Þetta var á þeim

árum þegar börnin voru komin í

háttinn fyrir klukkan níu. Ævinlega

var hann með eitthvert góðgæti.

Hugulsemi hans var takmarkalaus.

Smánammi var nú fyrirgefanlegt þó

að þau væru búin að bursta tenn-

urnar, þetta var jú hann Benni.

Þegar við lítum til baka eru minn-

ingar sem þessar svo óendanlega

dýrmætar.

Benedikt var starfsmaður Sam-

bands íslenskra kristniboðsfélaga.

Hann var knúinn af Guðs anda að

boða fagnaðarerindi úti á meðal

heiðingjanna og einnig hér heima.

Oft nutum við hjónin þeirra forrétt-

inda ásamt fleirum að fara með hon-

um í slíkar ferðir. Oft þegar aldraðir

voru heimsóttir í Reykjavík eða út á

land bar við að við heyrðum lágt

hvísl þegar Benedikt laut niður að

sjúkrabeði: ?Ert þetta þú Benedikt,

ert þetta þú?? Þau fundu fyrir nær-

veru hans. Þau þekktu rödd boðber-

ans trúfasta sem svo oft hafði fært

þeim fagnaðarerindið um fyrirgefn-

ingu syndanna í Jesú Kristi. Sjálfur

þekkti Benedikt fagnaðarerindið er

segir: Lofaður sé Drottinn sem ber

oss dag eftir dag (sálm. 68.20).

Við Páll þökkum Guði fyrir að

hafa átt Benedikt að vini í rúma hálfa

öld. Við sendum Sverri bróður hans

og öðrum ástvinum innilegar sam-

úðarkveðjur.

Susie og Páll.

Hann var góðviljaður, trúr köllun

sinni í leik, starfi og lífi, gladdist

innilega með öðrum og óskaði eng-

um annars en gæfu og farsældar.

Hann var góður samstarfsmaður,

glaður og jafnan hress í bragði.

Hann hlakkaði til á vorin þegar hann

undirbjó sig fyrir leiðtogastarf í

Kaldárseli og Vatnaskógi og margir

minnast hans frá þeim stöðum með

þakklæti. Hann hlakkaði líka til á

haustin þegar starfið fyrir Samband

ísl. kristniboðsfélaga hófst og

KFUM og K. Gleði hans fólst meðal

annars í þeirri trúarvissu að Guð

elskaði alla menn jafnt.

Sr. Friðrik orti um Vatnaskóg á

sínum tíma: ?Minningar hlýjar, hug-

ur nú sér.? Nú reikar hugurinn

nærri hálfa öld til baka og ætíð, á

hverju ári síðan rifjast upp góðar

minningar um Benedikt, góðan vin

og samstarfsmann.

Ljúflyndi hans var kunnugt öllum

sem hann umgekkst. Góðir vinir eru

ekki á hverju strái. Cíceró skrifaði

um vináttuna fyrir 2000 árum: ?Ég

get aðeins hvatt ykkur til að setja

vináttuna ofar öllu öðru hér í heimi,

því að ekkert er í jafn miklu sam-

ræmi við innsta eðli mannsins. Það

er ekkert sem hefur meira gildi,

hvort heldur vel gengur eða á móti

blæs . . . Að svo miklu leyti sem

mannlífið er fallvalt og brigðult verð-

um við sífellt að leita til þeirra sem

við getum látið okkur annt um og

endurgjalda ástúð okkar. Ef kær-

leikur og góðvild hverfa glatast lífs-

gleðin.? (Úr bókinni Um vináttuna

eftir Cíceró í þýðingu Margrétar

Oddsdóttur. Útgefandi Hið íslenzka

bókmenntafélag 1993).

Við hjónin kveðjum góðan vin með

söknuði og sendum Sverri, bróður

hans, systkinum og fóstursystur

ásamt vandamönnum hlýjar samúð-

arkveðjur.

Þórir S. Guðbergsson.

Kveðja frá samstarfsfólki

á Holtavegi

Benedikt Arnkelsson, eða Benni

eins og hann var gjarnan kallaður,

var sérstakur maður. Það fengum

við að reyna, samstarfsfólk Benna á

skrifstofum KFUM og K, KSH og

SÍK á Holtaveginum. Hann var ein-

staklega ljúfur í samskiptum og með

afbrigðum kurteis og tillitssamur.

Líf sitt helgaði hann kristniboðs-

starfi hérlendis, meðal annars með

því að kynna kristniboðsstarf í fjar-

lægum löndum og vinna að fram-

gangi þess. Um tíma var hann einnig

starfsmaður Landssambands

KFUM. Sumarbúðastarf átti hug

hans allan og í fjörutíu sumur starf-

aði hann í sumarbúðum KFUM og

KFUK í Kaldárseli. Þar naut hann

sín einstaklega vel sem fræðari og

uppalandi. Hann hafði mjög sterka

ábyrgðartilfinningu, var nákvæmur

og gætti þess vel að hver einstak-

lingur nyti sín. Það var ógleyman-

legt að spjalla við Benna um Kald-

ársel og sjá augu hans ljóma þegar

hann talaði um starfið þar og finna

væntumþykjuna sem hann bar til

barnanna. 

Eftir að Benni komst á eftirlauna-

aldur lagði hann ekki árar í bát held-

ur hélt áfram að vinna fyrir Kristni-

boðssambandið og gaf nú alla vinnu

sína. Það var gott að fá að hafa

Benna áfram á Holtaveginum og

mega áfram njóta hans góðu nær-

veru. Til hans var auðvelt að leita,

hann var mjög góður prófarkalesari

og eru þær ófáar greinarnar og ræð-

urnar sem hann las yfir og leiðrétti

af sinni eðlislægu hógværð. Hann

var mjög vel lesinn í Biblíunni og

alltaf var hann með svar á reiðum

höndum þegar þurfti að finna ein-

hvern ritningarstað. Eitt af þeim

verkefnum sem Benni tók að sér á

Holtaveginum var að hlúa að okkur á

kaffistofunni. Hann hellti alltaf upp

á könnuna og sá til þess að kaffitím-

arnir urðu samfélag þar sem bæði

var boðið upp á andlega og líkamlega

næringu. 

Það var okkur öllum mikið áfall

þegar Benni, þessi atorkusami og

duglegi maður, veiktist af þeim sjúk-

dómi sem nú hefur borið hann of-

urliði. Hann átti svo margt að gefa

sem við hefðum gjarnan viljað fá að

njóta lengur og við eigum eftir að

sakna hans sárt. Á kveðjustundu er

okkur efst í huga þakklæti til Guðs

fyrir að hafa gefið okkur Benna,

leyft okkur að kynnast honum og

eiga samskipti við hann. Við þökkum

liðnar samverustundir og felum

Benna Guði og eilífri vernd hans:

?Lofaður sé Guð og faðir Drottins

vors Jesú Krists, sem eftir mikilli

miskunn sinni hefur endurfætt oss

til lifandi vonar fyrir upprisu Jesú

Krists frá dauðum, til óforgengilegr-

ar, flekklausrar og ófölnandi arf-

leifðar, sem yður er geymd á himn-

um.? (I. Pét. 1:3-4.)

Innilegar samúðarkveðjur færum

við Sverri, tvíburabróður Benna, og

öðrum aðstandendum hans.

Kveðja frá KSS og KSF

?Einstakur? er orð

sem notað er þegar lýsa á

því sem er engu öðru líkt,

faðmlagi

eða sólarlagi

eða manni sem veitir ástúð

með brosi eða vinsemd.

?Einstakur? lýsir fólki

sem stjórnast af rödd síns hjarta

og hefur í huga hjörtu annarra.

?Einstakur? á við þá,

sem eru dáðir og dýrmætir

og hverra skarð verður aldrei fyllt.

?Einstakur? er orð sem lýsir þér best.

( Terri Fernandes)

Það er ákaflega ljúft að minnast

Benedikts Arnkelssonar. Hann var

heilsteyptur kristinn maður með

glaðlegt viðmót og náði til fólks á öll-

um aldri. Góðir kostir hans nýttust

honum vel í því starfi, sem hann

gegndi og unni allt sitt líf. Lífsköllun

hans var að boða fagnaðarerindið um

Jesúm Krist og vann hann mest fyrir

Samband íslenskra kristniboðs-

félaga. Hann var vel menntaður og

vandvirkur í öllum sínum störfum.

Daglegt líf hans orð og viðmót var

góður vitnisburður þess manns sem

þjónar Drottni sínum heilshugar.

Í sumarbúðum KFUM og K í

Kaldárseli starfaði Benedikt sem

forstöðumaður í sumardvalarflokk-

um í liðlega fjörutíu ár. Það var mikil

gæfa fyrir Kaldársel, samstarfsfólk

og börnin sem þar hafa dvalið að

Benedikt skyldi vera á sumrin í sum-

arbúðunum. Hann hafði gott lag á að

nálgast börnin og ná athygli þeirra

og halda henni. Starf í sumarbúðum

kallar á fjöbreytni í leik og starfi.

Það kallar á að hver einstaklingur í

hópnum fái að njóta sín og taki virk-

an þátt í því sem fram fer. Benedikt

sá og fylgdist vel með hverjum og

einum og gætti þess vel að allir væru

virkir og enginn væri útundan. Fót-

boltaleiki, íþróttir alls konar, hella-

ferðir og fjallgöngur ásamt ýmsu

öðru fyrir börnin skipulagði hann og

framkvæmdi af mikilli natni.

Það sem stóð hjarta hans næst var

að segja börnunum frá Jesú og

kenna þeim kristilega söngva. Hann

átti líka í fórum sínum margar góðar

sögur og frásöguþætti úr heimi

kristninnar sem gaman var að hlusta

á. Kvöldvökurnar voru sambland af

léttmeti, leikjum, góðum frásögum,

söngvum og Guðs orði. Á veislu-

kvöldum var slegið á létta strengi og

hann gat sett saman skemmtilegar

sögur þar sem börnin voru fléttuð

inní þær öllum til mikillar ánægju.

Eftir að árin færðust yfir Bene-

dikt og hann lét af störfum sem for-

stöðumaður í sumarbúðunum, kom

hann alltaf í hvern flokk til þess að

segja börnum frá kristniboðinu.

Þetta gerði hann eins og honum var

einum lagið, á lifandi og skemmti-

legan hátt. Allir hlustuðu og höfðu

gaman og gott af. Benedikt kom líka

í Kaldársel yfir veturinn á laugar-

dögum þegar sjálfboðaliðar voru að

endurbæta og laga sumarbúðirnar.

Hann sagðist ekki lengur hafa heilsu

til stórátaka en hjálpaði til í eldhús-

inu. Þar áttum við góðar stundir með

honum yfir kaffibolla og gátum spurt

hann og hlustað á svör hans og frá-

sögur sem að mestu snerust um

Kaldársel.

Benedikt var ákaflega starfsamur

maður. Hann notaði tímann vel.

Hann fór vel með, var nægjusamur

og hugsaði ekki um eigin hag. Sum-

arstarfið í Kaldárseli er Guði þakk-

látt fyrir Benedikt og störfin hans í

öll þessi ár. Við minnumst hans sem

hæfileikaríks leiðtoga sem áorkaði

miklu og skilur mikið og starf eftir

sig. Það sem prýddi hann var hóg-

værð og lítillæti. Hann stóð þó vel

grundvallaður á orði Guðs sem hann

byggði allt sitt líf og starf á. Hann

var trúr köllun sinni og vann ís-

lenskri kristni og kirkju mikið gagn.

Guðs Orð var honum ávallt ofar-

lega í huga og leiðarljós á lífsleiðinni.

Nú síðast á spítalanum vitnaði hann í

Sálm Davíðs sem segir: Fel Drottni

vegu þína, treyst honum, hann mun

vel fyrir sjá. Hann sagði: ?Já, núna

geri ég þetta þegar sjúkdómurinn

herjar á mig, ég fel Drottni vegu

mína, treysti honum og hann mun

vel fyrir sjá.? Þetta hefur Benedikt

Arnkelson alltaf gert í lífi sínu og

starfi. Þetta hefur hann hvatt unga

sem aldna til að gera líka. Stjórn og

starfsfólk sumarbúðanna í Kaldár-

seli þakkar lifanda Guði fyrir kæran

vin og kristniboðann Benedikt Arn-

kelsson.

Ásgeir Markús Jónsson.

Kveðja frá 

Skógarmönnum KFUM

Hann sagði sjálfur frá því að hann

væri orðinn mikið veikur. Hann gekk

á milli manna og sagði frá því á mjög

yfirvegaðan og hreinskilinn hátt.

Þannig var Benni, hreinskilinn og 

yfirvegaður. 

Hann var fyrst og fremst starfs-

maður Krists ? starfsmaður í Guðs

ríki. Hann helgaði Guði líf sitt, hljóp

sitt lífshlaup með Kristi, glæsilegur

maður, góður vitnisburður um Krist.

Benedikt starfaði hjá Kristniboðs-

sambandinu í áratugi og í Vatna-

skógi sem foringi ein tíu sumur á 5.

og 6. áratugnum. Síðar kom hann

þangað sem forstöðumaður og fórst

það starf vel úr hendi. Hann var for-

stöðumaður í sumarbúðunum í Kald-

árseli í áratugi. Hin seinni ár var

áhuginn ávallt til staðar, sífellt að

spyrja frétta úr sumarbúðunum.

Hann fyllti hóp þeirra mörgu, hljóð-

látu og trúföstu velunnara Vatna-

skógar sem biðja fyrir starfinu. Á

vorin, þegar mest gekk á við að skrá

í sumarbúðirnar, var ómetanleg

hjálp í Benna. Hann var alltaf mætt-

ur, tilbúinn að aðstoða, nákvæmur

og liðlegur. Létt lund einkenndi

Benna, það var stutt í glottið og

gamansemina. Eftirminnilegir eru

biblíulestrar frá biblíunámskeiðum í

Vatnaskógi þar sem hann fór oft á

kostum. Benna verður sárt saknað. 

Guð blessi minningu Benedikts

Arnkelssonar.

F.h. Skógarmanna KFUM

Ársæll Aðalbergsson,

Ólafur Sverrisson.

Með Benedikt Arnkelssyni guð-

fræðingi er fallinn í valinn einn

þeirra manna sem um árabil hafa

verið í forystusveit íslenskra kristni-

boðsvina. Hann var í mörg ár starfs-

maður Kristniboðssambandsins og

ferðaðist á þess vegum víðsvegar um

landið, prédikaði Guðs orð í kirkjum

og samkomuhúsum, talaði máli

kristniboðsins og sýndi myndir frá

starfi þess á kristniboðsakrinum.

Ég átti þess kost að kynnast

Benedikt mjög náið, ekki síst vegna

starfa hans í Kristniboðssalnum, en

þar hefur hann séð um almennar

samkomur á vegum Kristniboðssam-

bandsins frá því starfið hófst þar.

Hann var ákaflega traustur starfs-

maður og nákvæmur í öllum störfum

sínum sem hann vann af mikilli alúð

og gerði sér grein fyrir því að smáat-

riðin geta oft skipt miklu máli. Hann

prédikaði Guðs orð ?hreint og

ómengað? og boðaði fyrirgefningu

syndanna fyrir trú á Jesú Krist.

Þá trú hafði hann sjálfur eignast

ungur og þráði að miðla henni til

annarra. Hann flutti skíran vitnis-

burð um trú sína á Jesú Krist og það

var auðfundið að í þeirri trú hvíldi

hann til hinstu stundar. Við fé-

lagarnir í Kristniboðsfélagi karla

þökkum Benedikt samfylgdina, en í

mörg ár hefur hann haft biblíulestra

hjá okkur og miðlað okkur af djúpri

þekkingu sinni á orði Guðs. Í því efni

var hann víðlesinn og hafði því af

miklu að miðla.

Þegar ég minnist þessa látna vin-

ar míns minnist ég þess fyrst og

fremst hvað hann var hógvær og af

hjarta lítillátur og ég trúi því að hon-

um hafi nú verið mætt með orðun-

um: ?Þú trúi þjónn. Gakk inn til

fagnaðar Herra þíns.?

Blessuð sé minning Benedikts

Arnkelssonar.

Ástvinum hans öllum er vottuð

einlæg samúð.

Baldvin Steindórsson, formað-

ur í Kristniboðsfélagi karla.

Laugardaginn 26. júlí s.l. barst

mér sú harmafregn að Benedikt

Arnkelsson guðfræðingur, góður

vinur minn til margra áratuga, hefði

verið burtkallaður úr þessu lífi.

Þegar ég lít til baka þá minnist ég

margra góðra samverustunda á

fundum KFUM með þeim tvíbura-

bræðrum, Benedikt og Sverri.

Benedikt lauk stúdentsprófi árið

1950. Hann nam guðfræði við Menig-

hetsfakultetet í Ósló í þrjú og hálft

ár. Einnig lauk hann prófi í hebresku

við Óslóarháskóla árið 1952 og guð-

fræðiprófi frá Háskóla Íslands árið

1956.

Hann starfaði hjá Sambandi ís-

lenskra kristniboðsfélaga frá árinu

1956, allt þar til hann kvaddi þetta

jarðneska líf.

Benedikt starfaði sem kristniboði

í Eþíópíu 1964?1965. Hann starfaði í

KFUM og var formaður Kristilegra

skólasamtaka árin 1948?1950.

Benedikt var mjög áhugasamur í

öllum störfum sem hann tók að sér

og afkastamikill. Fjöldi af frum-

sömdum og þýddum ritum liggur

eftir Benedikt. Oft flutti hann í út-

varpi margt af því sem hann samdi

eða þýddi. Það var ánægjulegt að

hlusta á hann flytja texta í útvarpi,

hann var skýrmæltur og áheyrileg-

ur. Allt sem hann flutti var ávallt um

hið dýrmætasta sem nokkur maður

getur eignast í lífinu, en það er, að

eignast persónulega trú á hinn

krossfesta og upprisna frelsara Jes-

úm Krist.

Benedikt starfaði í sumarbúðum

KFUM í Vatnaskógi og sumarbúð-

um KFUM í Kaldárseli í áratugi.

Margir voru þeir drengirnir sem

þannig kynntust Benedikt. Þær

stundir, sem þeir áttu saman í

skemmtilegum leikjum, eða hlustuðu

á hann draga upp skýra mynd af

Jesú Kristi og flytja bæn áður en

þeir gengu til svefns á kvöldin, urðu

þeim ógleymanlegar og þeim til

blessunar. Þrátt fyrir að áratugir

skilji á milli, minnast þeir Benedikts

enn í dag, með kærleika og virðingu. 

Ég varð þeirrar gæfu aðnjótandi

og reyndar fleiri af vinum mínum að

starfa með honum í kristniboðs-

flokknum Vorperlunni. Benedikt var

hæfileikaríkur og lék oft á píanó á

slíkum stundum undir söng. Þá hafði

hann stuttar hugleiðingar, skýrar og

áhrifaríkar og var ávallt uppörvandi

að hlusta á hann. 

Síðustu árin starfaði Benedikt

sem sjálfboðaliði á skrifstofu Sam-

bands íslenskra kristniboðsfélaga.

Hver sá sem starfaði með Benedikt

lærði margt af honum og varð auð-

ugri andlega í nærveru hans, því

hann átti slíkan persónuleika sem

gaf svo mikið til annarra.

Í hinu síbreytilega þjóðfélagi okk-

ar þar sem samviskusemi, skyldu-

rækni og trúmennska í starfi virðist

vera á undanhaldi er þörf á því að

við, hvert og eitt, nemum staðar og

spyrjum hver sé hamingjuleiðin ? og

förum hana. Þá leið hefur Jesús

Kristur lagt.

Gott væri fyrir þjóð okkar að eign-

ast fleiri einstaklinga með svipaða

eðliskosti sem Guð gaf Benedikt fyr-

ir trú hans.

Trúmennska, samviskusemi,

skyldurækni og lítillæti voru þeir

eiginleikar sem allt líf hans endur-

speglaði. 

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56