Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						UMRÆÐAN
42 FÖSTUDAGUR 20. DESEMBER 2002 MORGUNBLAÐIÐ
NÁNAST vikulega birtast fréttir
um að hverri stórbyggingunni á fæt-
ur annarri skuli breytt í hótel. Á
nokkrum smærri stöðum á lands-
byggðinni eru í gangi áform um að
byggja ný hótel og að bæta her-
bergjum við þá gististaði sem fyrir
eru vegna þess að í júlí er alltaf svo
mikið að gera! Það sem ávallt virðist
gleymast er að sumarið er einungis
2?3 mánuðir af árinu og því lýsir ár-
angur sumarsins raunverulegum ár-
angri á ársgrundvelli. Þessi umræða
sem rís hæst í júlí á ári hverju er
ekki ferðaiðnaðinum til góðs því að
þegar kemur fram í nóvember og
herbergin standa auð kemur annað
hljóð í strokkinn. Ef miðað er við
umræðuna í sumar lítur út fyrir að
hvert smáþorp á Íslandi haldi að
það geti orðið miðpunktur ferðaiðn-
aðarins. En hvar eru gestirnir?
Þessi nýju hótel eru ekki nauðsyn-
leg fyrir erlendu ferðamennina sem
heimsækja Ísland kannski 10 vikur
ársins og heldur ekki nauðsynleg
fyrir Íslendingana sem kjósa frekar
að dvelja á einkaheimilum, í sum-
arbústöðum eða nota tjöld og tjald-
vagna. Hver getur arður þessara
hótela orðið sem hafa aðeins 10 vik-
ur af 52 til að þéna sæmilega? Utan-
landsferðir eru hér á landi taldar
miklu meira spennandi og framandi
yfir vetrarmánuðina heldur en að
ferðast um Ísland. Því miður munu
sveitahótel ekki standa undir
rekstrarkostnaði og því síður stofn-
kostnaði með aðeins 10 vikna há-
annatímabil og einstaka hópa yfir
vetrartímann.
Í Reykjavík er nú nóg framboð á
gistirými. Já, hér var eitt sinn
skortur, aðallega árin 1999 og 2000
en þá hrópaði svo til öll ferðaþjón-
usta á fleiri hótel. Margir sáu þá
tækifæri til að byggja hótel sem
þeir svo leigðu rekstraraðilum gegn
himinháu verði. Bendir þetta til til-
hneigingar til gróðafíknar af fjár-
festum. Erlendis er það talið eðli-
legt að fjárfesting í hótelum sé
langtímafjárfesting en hér á landi
vilja hóteleigendur verða ríkir einn,
tveir og þrír.
Nú hefur markaðurinn breyst og
Ísland er orðið eitt af dýrustu ferða-
mannalöndum heims og þykir ferða-
mönnum oft að þeir fái ekki mikið
fyrir peningana sína. Allar spár og
hugmyndir um að Ísland bjóði eina
milljón ferðamanna velkomna hing-
að árlega eru undir því komnar að
framboð flugsæta verði aukið. Einn-
ig ber Ferðamálaráð mikla ábyrgð á
eftirspurn til Íslands, en innan
Ferðamálaráðs tel ég pólitíkina ráða
of miklu og bagalegt er hvernig ráð-
ið breytir um stefnu á hverju ári.
Áherslan fór úr ?einnar nætur æv-
intýri? í að leggja áherslu á heilsu-
lindir (Spa); því næst var mottóið
?Nátturulega fallegt? tekið upp en
nú er hinsvegar allt of mikil áhersla
lögð á helgarstuð í Reykjavík. Frek-
ar hefði Ferðamálaráð mátt móta
ákveðna stefnu og halda sig við
hana í nokkur ár. Ofan á þetta allt
saman er ekki einu sinni til sérstakt
vörumerki fyrir Ísland. Við ættum
að líta til landa svo sem Austurríkis
og Írlands og hvernig þau hafa kom-
ið sér á framfæri sem ferðamanna-
lönd. Af þeim gætum við mikið lært. 
Fleiri hótel? Það er eðlilegt og
ánægjulegt að einhver aukning
verði á hótelum og gistirými. Samt
sem áður vil ég fyrst sjá meiri vel-
gengni hjá þeim hótelum sem nú
þegar eru til staðar áður en við deil-
um sama fjölda ferðamanna á enn
fleiri hótel. Möguleikarnir á að
aukning herbergja verði til ágóða
eru ekki miklir. Íslenski hóteliðn-
aðurinn ætti ekki að apa eftir mis-
tök minkabúa, laxeldisstöðva og
núna nýverið, fasteignasöluskrif-
stofa sem héldu að óendanlegir
tekjumöguleikar væru í þeirra
greinum. Það er aðeins takmarkað
rými fyrir samkeppnisaðila í þessu
litla landi og hugsunin ?ég get þetta
betur en hann? virkar ekki alltaf.
Þetta sjáum við greinilega úti á
landi þar sem sveitahótelin eiga í
verulegum vanda. Mikill tími og
vinna fer í, oft án árangurs, að
greiða niður lán og skuldir. Ekki
bætir það úr að á síðustu sex árum
hefur nýting sveitahótelanna stöð-
ugt minnkað yfir vetrartímann. Eig-
endaskipti eru tíð og hótelin bera
sig ekki. Það lítur út fyrir að innan
fárra ára verði bankar landsins og
Byggðastofnun stærstu hóteleig-
endur á Íslandi vegna vanskila lána.
Dæmi eru um að hótel í Reykja-
vík þurfi að lækka verð sitt niður
fyrir kostnaðarverð til að fá sem
flestar gistinætur og peningaflæði.
En þrátt fyrir lágt verð bíða gestir
ekki í röðum eftir að komast inn á
eitthvað hótelið, né bíða þeir
spenntir eftir nýjum hótelum nema
hótelið skipi sér nýjan sess á mark-
aði sem ekki var til áður. Á lands-
byggðinni væru gistihús og heima-
gisting heppilegri þar sem þau eru
ódýrari í byggingu og rekstri en
hótel. Ísland er ekki eina fallega
land heimsins, við erum í samkeppni
við marga aðra ferðamannastaði. Ég
hvet því fjárfesta til að hugsa málið
vandlega áður en þeir breyta húsi
sínu í hótel! 
Fleiri hótel?
Eftir Renato 
Grünenfelder
?Dæmi eru
um að hótel
í Reykjavík
þurfi að
lækka verð
sitt niður fyrir kostn-
aðarverð.?
Höfundur er framkvæmdastjóri.
HLUTUR Reykjavíkurborgar í
Landsvirkjun er vel á annan tug
milljarða króna. Ábyrgir borgar-
fulltrúar hljóta að spyrja sig fyrir
hönd umbjóðenda sinna: Er það góð
ráðstöfun fjármuna? Er hægt að
nýta það fé betur fyrir borgina?
Hvers vegna er 12?14 milljörðum
króna frá Reykvíkingum betur varið
í hlut í Landsvirkjun en annars stað-
ar?
Örugg eign
Reikna má með að þetta fé sé í
nokkuð öruggri geymslu. Lítil hætta
á að það tapist. En er það nóg? Það
er tæpast hlutverk borgarinnar að
geyma peninga í fyrirtækjum sem
tengjast ekki beint þjónustuhlut-
verki hennar við Reykvíkinga eða
áætlunum um uppbyggingu í borg-
inni. Sögulega séð kunna að hafa
verið forsendur fyrir því að borgin
byggði upp Landsvirkjun með rík-
inu. En þær eru varla fyrir hendi
enn. Nú hafa skapast sögulegar for-
sendur fyrir því að borgin dragi sig
út úr Landsvirkjun og láti pen-
ingana vinna fyrir sig á nýjum vett-
vangi.
Lítill arður
Þessi rök skerpast enn í ljósi þess
að borgarbúar eiga myndarlegt
orkufyrirtæki sjálfir sem mun keppa
í síauknum mæli við Landsvirkjun.
Nú fær borgin lítið fyrir að geyma fé
sitt á þessum stað; snautlegar 120
milljónir á ári fyrir að gangast í 40
milljarða króna ábyrgð á skuldum
Landsvirkjunar. Síðan bætist við að
borgin er stór minnihlutaeigandi
(45%) sem fær engu ráðið um för í
þessu fyrirtæki. Þar ræður ríkið.
Menn ræða nú mjög um það að í
hlutafélögum eigi að auka skyldur
meirihlutaeigenda til að kaupa út þá
sem eiga stóran minnihluta. Einmitt
til að minnihluta sé ekki haldið í
áhrifalausri gíslingu. Slík er staða
borgarinnar í dag í Landsvirkjun.
Dautt kapítal
Fyrir Reykvíkinga gildir að láta
þetta kapítal vinna fyrir sig í arð-
bærum verkefnum sem skipta borg-
arbúa máli. Hvað gerir ríkið við
bankana? Selur þá. Losar fé til að
greiða skuldir eða grafa jarðgöng
eða hvað annað það sem talið er hag-
kvæmt eða samrýmast hlutverki rík-
isins. Á sama hátt gæti Reykjavík-
urborg losað um þessa eign sína til
arðbærra verkefna.
Sönnunarbyrðin
Þeir sem vilja halda þessari eign
innan Landsvirkjunar verða að sýna
fram á að sú fjárvarsla sé hin arð-
samasta sem gefst. Séu aðrir kostir
til að nýta fjármagnið, sem gefa
meiri ávöxtun, eigum við að nýta þá.
Nefna má niðurgreiðslu lána; borgin
gæi farið langt með að borga upp
skuldir sínar og hætt að greiða af
þeim vexti.
Eða fjármögnun samgöngumann-
virkja: Sundabraut hefur verið
reiknuð í 10?14% arðsemi (mun
meiri en Kárahnjúkavirkjun). Borg-
in gæti lánað ríkinu þetta fé til að
hraða öllum þremur áföngum
Sundabrautar og fengið greitt í
skömmtum á framkvæmdatímanum.
Það fé mætti svo nýta til enn frekari
uppbyggingar samkvæmt ströngum
arðsemiskröfum í borginni. Ráð-
stefnuhús? Þekkingariðnaður í
Vatnsmýrinni? Tækifærin til að láta
kapítalið vinna fyrir sig eru fyrir
hendi.
Kárahnjúkavirkjun og 
eign borgarinnar
Í raun koma áformin um Kára-
hnjúkavirkjun þessu máli ekki við.
Menn getur greint á um virkjunina
og það hvort borgin eigi að standa í
orkuvinnslu norðan Vatnajökuls til
álvers í Reyðarfirði. Ekki síst vegna
þess að nú verðum við Reykvíkingar
að ráðast í eigin stórvirkjun á Hellis-
heiði vegna hitaveitu. Menn geta
varað við því að borgin gangist í
ábyrgð fyrir 45 milljörðum vegna
virkjunarinnar eða tekið siðferðis-
lega ábyrgð á náttúruspjöllum. En
hvað sem mönnum finnst um Kára-
hnjúkavirkjun geta borgarfulltrúar
ekki skorast undan þeirri ábyrgð að
ávaxta fjármuni borgarinnar og
eignir út frá kröfum sem snúast um
arðsemi og þjónustu við Reykvík-
inga. Því eru furðulegt að fylgjast
með borgarfulltrúum Sjálfstæðis-
flokksins gefa út skilyrðislausar yf-
irlýsingar um að borgin eigi að
ábyrgjast tugmilljarða lán vegna
Kárahnjúkavirkjunar, jafnvel áður
en fyrir liggur hvort arðsemi hennar
sé næg!
Frelsum fjármagnið
Það kapítal sem borgin á bundið í
Landsvirkjun væri betur komið í
öðrum verkefnum. Fjármagn á að
flæða. Eigandinn hlýtur að gera
kröfur til að það flæði eftir þeim
brautum sem þjóna hagsmunum
hans best. Því er eðlileg krafa að rík-
isvaldið þakki borgarbúum fórnfúsa
bindingu auðmagns í Landsvirkjun
með því að frelsa það til annarra
verkefna. Fyrir Reykjavík.
Dautt fé í
Landsvirkjun
Eftir Stefán Jón 
Hafstein 
Höfundur er borgarfulltrúi.
?Því er eðli-
leg krafa að
ríkisvaldið
þakki borg-
arbúum fórn-
fúsa bindingu auð-
magns í Landsvirkjun
með því að frelsa það til
annarra verkefna. Fyrir
Reykjavík.?
Síðumúla 34 - sími 568 6076
Antik er fjárfesting
Antik er lífsstíll
skart og perlur
skólavörðustíg 12
á horni bergstaðastrætis
sími 561 4500
Þetta langar mig í ...
Mér líkar það
sem er á léttum
nótum
Guðbjörn Guðbjörnsson
söngvari
Gallerí Fold - um jólin - Opið  til kl. 22.00 
Gerður Gunnarsdóttir Jóhannes S. Kjarval
Rauðarárstíg 14-16, sími 551 0400
Kringlunni, sími 568 0400,
www.myndlist.is
Daði Guðbjörnsson
Mörkinni 3, sími 568 7477
www.virka.is
Opið mán.-fös. frá kl. 10-18 og laugard. frá kl. 10-14
Gjafabréf
til saumakonunnar
nýtist vel þar sem
efnaúrvalið er mikið

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68