Nauðungaruppboð annaðog siðasta á hluta i Vitastig 3, þingl. eign Venus h.f. fer fram eftir kröfu Tollstjórans i Reykjavik, Kristins Björnssonar hdl., tJtvegsbanka lslands og Gjaldheimt- unnar 1 Reykjavik á eigninni sjálfri fimmtudag 14. mai 1981 kl. 14.00. Borgarfógetaembættið I Reykjavik. Nauðungaruppboð sem auglýst var í 110. 1980 og 1. og 5. tölublaoi Lög- birtingablaðsins 1981 á eigninni Breiövangur 2, 4. h.t.h., Hafnarfiröi, þingl. eign Stefáns Bergssonar o.fl. fer fram eftir kröfu Innheimtu rikissjóðs, Gjaldheimtunnar I Reykjavlk og Hafnarf jaröarbæjar á eigninni sjálfri föstu- daginn 15. mai 1981 kl. 14.00. Bæjarfógetinn I Hafnarfiröi. Nauðungaruppboð annað og siðasta á hluta I Reynimel 78, þingl. eign Jó- hanns Þórlindssonar fer fram eftir kröfu Gjaldheimtunn- ar i Reykjavlk á eigninni sjálfri fimmtudag 14. mai 1981 kl. 11.30. Borgarf ógetaembættiö I Reykja vlk. Nauðungaruppboð sem auglýst var I 110. 1980 1. og 5. tölublaöi Lögbirtinga- blaösins 1981 á eigninni SmáraflÖt 30, Garbakaupstaö, þingl. eign Halldórs S. Magnússonar fer fram eftir kröfu Veðdeildar Landsbanka Islands á eigninni sjálfri föstu- daginn 15. mai 1981 kl. 15.00. Bæjarfógetinn I Garðakaupstað Nauðungaruppboð sem auglýst var 158., 60. og 64. tbl. LögbirtingaWaös 1980 á hluta i Solvallagötu 17, þingl. eign Jóns Björnssonar fer fram eftir kröfu Lifeyrissj. verslunarmanna á eigninni sjálfri fimmtudag 14. mai 1981 kl. 16.30. Borgarfógetaembættiö i Reykjavik. Nauðungaruppboð sem auglýst var i 2., 6. og 10. tbl. Lögbirtingablaðs 1981 á hluta i Tómasarhaga 38, þingi. eign Unnar Ingvarsdóttur fer fram eftir kröfu Landsbanka tslands á eigninni sjálfri fimmtudag 14. mai 1981 kl. 16.15. Borgarfógetaembættið I Reykjavik. Nauðungaruppboð annað og siðasta á Óðinsgötu 18 A, þingl. eign Boga G.K. Halidórssonar fer fram eftir kröfu Guðmundar Þórðar- sonar hdl. á eigninni sjálfri fimmtudag 14. mai 1981 kl. 15.15. Borgarfógetaembættið I Reykjavik Nauðungaruppboð sem auglýst var 1110. 1980 1. og 5. tölublaði Lögbirtinga- blaðsins 1981 á spildu úr austurhluta Hliðsness, Bessa- staðahreppi, þingl. eign Guðlaugs Guömannssonar fer fram eftir kröfu Kjartans Reynis ólafssonar, hrl., á eign- inni sjálfri föstudaginn 15. mai 1981 kl. 15.30. Sýslumaðurinn IKjósarsýslu Nauðungaruppboð sem auglýst var i 110. 1980 1. og 5. tölublaði Lögbirtinga- blaðsins 1981 á eigninni Lindarbraut 10, Seltjarnarnesi, þingl. eign Karls Ó. Hjaltasonar fer fram eftir kröfu Sigurmars K. Albertssonar hdl., og Gjaldheimtunnar I Reykjavik, á eigninni sjálfri föstudaginn 15. mai 1981 kl. 16.30. Bæjarfógetinn á Seltjarnarnesi Nauðungaruppboð annað og siðasta á hluta i Lönguhllð 13, þingl. eign Elinar S. Gunnarsdóttur fer fram eftir kröfu Gjaldheimtunnar I Reykjavik, Veðdeildar Landsbankans og Inga R. Helga- sonar hrl. á eigninni sjálfri fimmtudag 14. mai 1981 kl. 15.30 Borgarfógetaembættið I Reykjavlk Nauðungaruppboð sem auglýst var 112., 15. og 17. tbl. Lögbirtingablaðs 1979 á Sæborgu RE-20 talinni eign Jakobs Sigurðssonar fer fram eftir kröfu Sveins H. Valdimarssonar hrl., Ólafs Ragnars- sonar hrl., Póstgiróstofunnar og Þorsteins Eggertssonar hdl. við eða á skipinu i Reykjavikurhöfn fimmtudag 14. mal 1981 kl. 10.45. Borgarfógetaembættið i Reykjavik. eilendarfréttir Þriðjudagur 12. m'ai 1981 Stmtu barns- fæoingunum tll hagræðls fyrir læknana - Tæknibrellur við Darnsfæðingar hjá risaspítðlum minna á færibðnd flðldaframieiðslunnar Ulla Böck vildi fæða sitt barn með eðlilegum hætti. Mánuðum saman las hún allt, sem hún komst yfir um sársaukalausar fæðingar. Bóndi hennar, Pejo, fylgdist með þessari sjálfs- menntun af lifi og sál. Hann ætlaði sér að vera vift rúmstokk- inn á fæðingardeildinni I Dort- mund-spítala, þegar Ulla æli þeim fyrsta barnið. Frú Böck hafði fyrirvarann á þvl að tryggja sér móttöku á spltalanum , og tók þá sérstak- lega fram, að hún vildi enga lyfjagjöf og „eins litlar tækni- brellur og unnt væri að komast af með". Hún lagðist inn á fæðingar- deild spitalans 23. ágúst 1978. En það fór flest öðruvísi, en hún hafði ætlast til. Mál fyrir dðmstóla Af þessu spratt mál, sem héraðsdómur hefur nýlega skorið úr, og hefur vakið mikla athygli i Vestur-Þýskalandi. Rétturinn gerði sjúkrahúsinu að greiða Böck-hjónunum bætur fyrir aö hafa látið undir höfuð leggjast að tilkynna sjúkl- ingnum, hvaða meðferð hún mundi -hljuta, og bera hana ráðum. Mest hneyksli vakti þó, að starfsfólk sjúkrahússins virtist hafa hagrætt og stillt fæðingun- um þannig til, að sem þægi- legast væri fyrir læknana. Rétt- urinn heyrði, aö rúmlega helm- ingur allra fæðinga þessa stóra spltala voru framkallaðar með tæknibrellum. Það voru nær engar fæðingar á sunnudögum, fáar á laugardögum og að næturþeli og eins fáar og unnt var að koma í kring slðdegis á miövikudógum. — A miðviku- dögum vildu læknarnir heldur lita upp úr amstrinu og leika golf. Nokkrum mínútum eftir að frú Ulla Bóck hafði innritast a spitalann var búið að tengja hana við hormónadropagjöf, sem átti aö framkalla hriðir, og innan hálfrar stundar var hún komin með verkina. Eftir þvi sem leið á daginn, voru henni gefin kvalastillandi lyf. Herra Böck var beðinn að vikja út af stofunni og helst út af deildinni. Þannig fór um þann ásetning allan. TIu stundum siðar fæddist þeim dóttir, dregin út úr móður- kviði meö sogdælu. Þetta barn er vangefið, alvarlega fatlað. Það getur ekki talað, það hefur ekki stjórn handa sinna. Réttur siúklingsins Ekki vildi héraðsrétturinn I Hamm (skammtfrá Dortmund) úrskurða hvort fötlun barnsins hefði orsakast af aðförunum. En rétturinn leit, eins og Ulla Böck.svo á, að framkölluð fæð- ing jafngilti læknisfræðilegum frammigripum, rétt eins og skurðaðgerð. Og sjúklingurinn ætti rétt á að verða upplýstur um meðferðina og velja eða hafna sjálfur. Lögmenn spitalans báru hins- vegar þvi, að barnsfæöing væri náttúruviðburður. Réttur sjúklingsins til ákvörðunar gæti ekki gilt þar. Það gæti einungis vakið óþarfa kvíða hjá verðandi móður, og gert annars vel- heppnaða aögerð vandasamari, að fara að útmála fyrir henni allar áhættur, sem framundan biðu. Þeir yildu álita, aö verð- andi barnsmóöir væri i engri aðstöðu til ákvörðunar til dæmis þess, hvort leyfa ætti keisara- skurð. Það gæti enginn nema læknirinn. Þetta mál Böck-hjónanna kann að draga stærri dilk á eftir sér fyrir heilsugæsluna I V-Þýskalandi. En Dort- mund-borg hefur ekki afráðið enn, hvort málalokum verði áfrýjað til hæstaréttar. Sfðustu tlu ár eftir þvi sem jafnréttisbaráttu kvenna hefur vaxið fiskur um hrygg, hefur borið á þvi, að mjög hefur fjölgab konum, sem vilja ala sln börn með sem náttúrulegasta hætti. En á þesum sama tima hafa vestur-þýskir spitalar þróast þannig (með örfáum undantekningum), að þeir hafa stækkað, orðið meiri bákn með tilheyrandi skriffinnsku og treysta orðið æ meir á hina breytilegu tækni læknisfræðinn- ar. Há dánartíðni A sama tima er það svo stað- reynd borin upp af talnaskýrsl- um, að þrátt fyrir háþróaða fæðingarhjálp og tækni búa V-Þjóðverjar við háa dánartiðni ungbarna eftir því sem gerist I Vestur-Evrópu og til muna hærri en ýmsir nágrannar, eins og á Norðurlöndum, i Bretlandi og I Hollandi eða Belgiu. 1978 var dánartiðni barna á fyrsta ári 14.7 af hverjum 1000 I V-Þýskalandi. Hún var 11.3 á ís- landi, 9.8 I Frakklandi, 7.6 I Finnlandi, 9.1 i Danmörku, 7.3 I Sviþjóð, 8.6 I Sviss og Noregi, 8.5% I Hollandi, 8.0 I Japan, svo að vitnað sé i skýrslur OECD. Hún er mjög svipuð i Austurriki eða 14.8%. Þýskir kvensjúkdómalæknar skiptast mjög i horn um, hvaða lærdóm megi draga af þessum talnaskýrslum. Margir leita lausnarinnar i meiri tækni, meiri vélvæðingu, ef svo mætti segja. Margir vilja á hinn bóg- inn hvérfa aftur til náttúrulegri aðstæðna. Gamla lagið Það hefur vakið eftirtekt, að Hollendingar, sem gera einna mest af þvi Evrópuþjóða, að láta kpnur sinar eiga börnin i heimahúsum biia við eina lægstu dánartiðni ungbarna (á fyrsta ári). Sjúkrahús eitt i Dachau fyrir utan Munchen hefur einsett sér að gera tilraun, sem tekur mið af þeirri reynslu, og skapa innan fæðingardeild- arinnar þau skilyrði, sem heimafæðingin bý annars við. Tvær stofur hafa þar verið inn- réttaðar eins og svefnherbergi heimilis og eru þær til reiðu mæðrum, sem krefjast þess, sem kallað er að ala börn sih með náttúrulegum hætti. Þar er meira aö segja gert ráð fyrir hjónarúmi, tvöföldu þar sem hinn verðandi faðir geti lagst við hlið barnsmóður sinnar henni til halds og trausts, á meðan hún elur barnið. Dachau-fæðingardeildin þykir smæðar sinnar vegna vel i stakk búin til slfkrar tilraunar. Þar eru samt til staðar bæði lyf og fullkomnustu læknisáhöld, ef neyðartilvik krefja og eitthvað fer úrskeiðis. Erfiðara þykir vera um vik á risaspitölunum, þar sem barnsfæðingarnar ' minna meira á færibönd fjölda- framleiðslunnar. Enda segja sumir læknar, að Dachauað- ferðin væri óframkvæmanleg á slikum spitölum. En þeir I Dachau eru hvað sem öllu þvi tali liður himinlif- andi yfir árangrinum hingað til. Þeir komast af með helmingi færri tæknifæðingar, en meðal- talskýrslur spitalanna I V-Þýskalandi segja um fæð- ingar árlega þar. Guðmundur Pétursson skrifar
Beinir tenglar