Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Fréttir | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


žś žarft aš vera meš Adobe Reader Plugin til aš skoša žessa sķšu


get Adobe Reader



Lesbók Morgunblašsins

						10 LESBÓK MORGUNBLAÐSINS

?

MENNING/LISTIR 10. ÁGÚST 2002

É

G hef mælt það, þeir stóðust ekki

á. Þetta sagði Eiður Guðmunds-

son (1888?1984) bóndi á Þúfna-

völlum í Hörgárdal. Hann sagð-

ist hafa sett lóðréttan tein á

láréttan flöt og athugað skugg-

ana af honum í sólskininu klukk-

an sex að kvöldi og sex að

morgni. Skuggarnir mynduðu sem sagt ekki

beina línu eins og menn kynnu að halda.

Ég átti að vita þetta úr menntaskóla. Samt

þurfti ég að hugsa mig um áður en ég sá hvern-

ig í þessu lá. Flöturinn hefði þurft að hallast svo

að teinninn stefndi á pólstjörnuna til þess að

skuggarnir stæðust á, af því að sólin gengur

eftir hallandi braut. En þessi uppgötvun hefði

komið fleirum á óvart. Arngrímur lærði hefði

látið sér fátt um finnast, líka Jón Árnason bisk-

up sem samdi Fingra-Rím, ennfremur Eggert

Ólafsson og Bjarni Pálsson höfundar Ferða-

bókarinnar. En höfundar Kristniréttar í Grá-

gás hinni fornu, biskuparnir Þorlákur og Ketill,

vissu betur. Á öllum öldum eru til glöggir menn

sem sjá það sem aðrir sjá ekki. Gömul eykta-

mörk sem líklega hafa haldist lítt breytt í marg-

ar aldir, sólskífa og ritaðar heimildir eru til

vitnis um staðgóða þekkingu miðaldamanna á

sérkennum sólargangsins.

Rannsókn Eggerts og Bjarna

Áður en stundaklukkur komu til sögunnar og

reyndar lengur miðaði alþýða manna á Íslandi

tíma dagsins við það hvenær sólin var yfir til-

teknum hæðum, skörðum, vörðum og öðrum

kennileitum. Þessi kennileiti voru kölluð eykta-

mörk eða dagsmörk. Á ferðum Eggerts Ólafs-

sonar og Bjarna Pálssonar eftir miðja átjándu

öld rannsökuðu þeir hvernig eyktamörkum var

háttað um allt Ísland. Sá var skilningur þeirra

að rétt sólarklukka fyrir hádegi væri 3, 6, 9 eða

12 þegar sól væri í norðaustri, austri, suðaustri

eða suðri, og tilsvarandi eftir hádegi. Eftir

þessu munu þeir hafa farið þegar þeir tiltóku

hvað klukkan hefði verið þegar sól var yfir

eyktamörkum. 

Þessar ályktanir þeirra voru ekki fjærri lagi

en samt ekki réttar. Þó að sólin gangi með svo

að segja jöfnum hraða eftir hallandi braut sinni

verður ganghraði hennar miðað við láréttan

sjóndeildarhring breytilegur, mestur um há-

degi, en minni á öðrum tímum dags. Þetta þarf

að hafa í huga þegar túlkaðar eru tímasetn-

ingar Eggerts og Bjarna á því hvað klukkan

hafi verið á eyktamörkum. Þegar þeir segja að

klukkan sé 3 eftir hádegi, hefur sólin einfald-

lega verið í suðvestri, en í hávestri ef þeir segja

klukkuna vera 6, því að þeir meta tímann senni-

lega eftir áttinni. Áttin er hér talin í gráðum,

neikvæð austur um frá suðri, en jákvæð vestur

um. Að vísu væri hugsanlegt að Eggert og

Bjarni hefðu notað úr sín til að finna tímann

þegar sól var yfir eyktamörkum. Það hefði hins

vegar verið tímafrekt á hverjum stað, og ekki

hægt nema í björtu veðri frá morgni til kvölds,

enda ástæðulaus fyrirhöfn ef þeir voru vissir

um það samhengi milli tímans og sólaráttar

sem þeir héldu fram. Úrin þeirra voru hins veg-

ar nothæfar áttaskífur til að finna á stundinni

stefnuna til allra eyktamarka ef hásuður var

þekkt á staðnum. 

Eyktamörk Tímaáætlun Sennileg

Eggerts og Bjarna sólarátt

Miður morgunn 41/2 - 5 fh -109

Dagmál 71/2 fh -68

Hádegi 101/2 -11 fh -19

Nón 3 eh 45

Miðaftann 6 eh 90

Náttmál 8 eh 120

Rannsókn Þorkels Þorkelssonar

Aðra og nákvæmari rannsókn á stefnunni til

þekktra eyktamarka gerði Þorkell Þorkelsson

veðurstofustjóri og birti í greinasafni Vísinda-

félagsins árið 1937. Hann mældi stefnu til

eyktamarka sem hann fann á landabréfum og

tilgreindi einnig meðalskekkju eða breytileika

mælinganna, í gráðum til eða frá. Hér eru birt-

ar tölur hans um samsvarandi eyktamörk og

Eggert og Bjarni athuguðu.

Eyktamörk Fjöldi Sólarátt Meðal- 

eyktamarka Þorkels skekkja

Miður morgunn 4 -111 10 

Dagmál 10 -62 6

Hádegi 21 -14 9

Nón 45 44 11 

Miðaftann 6 78 4

Náttmál 10 111 7

Ef litið er til þess breytileika í stefnunni til

eyktamarka sem Þorkell fann er gott samræmi

milli rannsóknar hans og Eggerts og Bjarna.

Þetta styður þá skoðun sem Þorkell hélt fram

að eyktamörk hafi lítið breyst í aldanna rás. 

Rannsókn Rolfs Müller

Sömu ályktun má draga af þriðju rannsókn-

inni sem Þjóðverji nokkur, Rolf Müller, gerði

sumarið 1939. Hann ferðaðist vítt um landið og

mældi stefnu til eyktamarka, en ekki er rann-

sókn hans eins ýtarleg og Þorkels. Fyrir þau

eyktamörk sem Eggert og Bjarni tilgreindu

fékk Müller þessar sólaráttir, í gráðum:

Eyktamark Fjöldi Meðalstefna

Miður morgunn 3 -105,7

Dagmál 8 -68,3

Hádegi 9 -23,6

Nón 10 46,7

Miðaftann 5 83,2

Náttmál 1 100,3

Samantekt þriggja rannsókna

Ef tekin eru meðaltöl af þessum þremur

rannsóknum á hverju eyktamarki, verður út-

koman eins og í töflunni hér á eftir, en á teikn-

ingunni sem fylgir með eru þessi sex eykta-

mörk sýnd eins og sólroðnir tindar á

sjóndeildarhring:

Eyktamark E og B Þorkell Müller Meðaltal

Miður morgunn -109 -111 -116 -112

Dagmál -68 -62 -68 -66

Hádegi -19 -14 -24 -19

Nón 45 44 47 45

Miðaftann 90 78 83 84

Náttmál 120 111 100 110

Sólskífan frá Stóruborg

En nú er komið að enn einni heimild um

þekkingu miðaldamanna á sólargangi. Það er

sólskífa úr eir sem Þórður Tómasson í Skógum

fann í kirkjugarðinum á Stóruborg og telur

vera frá þrettándu öld.

Skífan er með gati í miðju þar sem líklega

hefur verið festur lóðréttur stíll eða vísir á lá-

rétta skífuna. Á röndinni er 21 skora og mótar

fyrir þremur í viðbót, alls 24 eins og stundir sól-

arhringins. Skífan hefur vafalaust verið smíðuð

að sumarlagi þegar sólargangur var tiltölulega

langur. Sé gert ráð fyrir að það hafi verið svo

sem mánuð frá sólstöðum er hægt að reikna ná-

kvæmlega sólaráttina á hverri klukkustund um

miðbik landsins, og hún er sýnd með geislalín-

unum á myndinni. Þá reynist sólin til dæmis

vera um 54,5 gráðum fyrir vestan hásuður

klukkan 3 eftir hádegi.

Það kemur nú í ljós að skorurnar á sólskíf-

unni falla vel að reiknuðu línunum á svo að

segja hverri klukkustund. Bilið milli línanna er

mest 20 gráður um hádegið en minnst 13 gráð-

ur kvölds og morgna. Til þess að merkja við á

skífunni á hverri klukkustund hefur þurft tíma-

mælingu. Ekki er hægt að fjalla nánar um hana

hér, en til greina kemur að sérfræðingur hafi til

þess haft hallandi sólskífu, vökulampa eða

vatnsklukku. En þetta góða samræmi getur

varla verið tilviljun, og þarna blasir við að

skuggarnir klukkan 6 að morgni og 6 að kvöldi

standast alls ekki á, eins og Eiður á Þúfnavöll-

um komst að raun um með mælingum.

Afstaða eyktamarka

Nú er að skoða afstöðu eyktamarkanna til

stundanna á sólskífunni. Þrátt fyrir nokkra

ónákvæmni um dagmál og nón má heita að þau

samsvari klukkunni 5, 8 og 11 fh og 2 og 5 eh.

En sjötta eyktamarkið fellur reyndar á kl. 7 eh

en ekki 8. 

Í suðlægum löndum er birtan ekki miklu

Eyktamörk á Íslandi vitna um mikla þekkingu á gangi sólar. Sólskífa frá Stóruborg á þrettándu öld sýnir að menn gerðu sér þá grein fyrir því að sólin

gengur hraðast um miðjan dag miðað við sjóndeildarhringinn, en hægar kvölds og morgna. Geislalínurnar sýna útreiknaða sólarátt á klukkustund-

ar fresti um miðbik landsins um það bil mánuð frá sumarsólstöðum og falla vel að sólskífunni. Sýnd eru nöfn eyktamarka eins og þau væru á þriggja

klukkustunda fresti eftir sóltíma klukkan 3, 6, 9 og 12 fyrir og eftir hádegi. Örvarnar benda hins vegar á eyktamörk landsmanna eins og þau koma

fram að meðaltali í rannsóknum Þorkels Þorkelssonar veðurstofustjóra, Rolfs Müllers og ferðabók Eggerts Ólafssonar og Bjarna Pálssonar. Teikn-

ingin bendir til að tími landsmanna hafi kerfisbundið verið um klukkutíma á undan sóltíma, að minnsta kosti að sumrinu, líkt og sumartími í mörg-

um löndum nú á dögum. Þar sem fyrsta eyktamark dagsins tengdist fótaferð, rismál á miðjum morgni, hefur mönnum tekist með þessu að nýta

betur morgunbirtuna en ella. Sérstöðu höfðu náttmál í lok vinnudags sem hefur verið flýtt meira en ella til þess að sól yrði þá ekki öllu lægri en um

fótaferð. Eyktarstaður sem lýst er í Grágás, 52,5 gráður fyrir vestan hásuður, er í samræmi við sólarátt klukkan 3 að jafnaði yfir sumarmisserið. 

?Á öllum öldum eru til

glöggir menn sem sjá

það sem aðrir sjá ekki.

Gömul eyktamörk sem

líklega hafa haldist lítt

breytt í margar aldir, 

sólskífa og ritaðar heim-

ildir eru til vitnis um 

staðgóða þekkingu 

miðaldamanna á sér-

kennum sólargangsins.?

EFTIR PÁL BERGÞÓRSSON

EYKTAMÖRK Á ÍSLANDI 

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16