Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Fréttir | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Pressan

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | TXT  |


Ašlaga hęš


žś žarft aš vera meš Adobe Reader Plugin til aš skoša žessa sķšu


get Adobe Reader



Pressan

						Fimmtudagur 1. desember 1988

Utgefandi

Framkvæmdastjóri

Ritstjóri

Fréttastjóri

Auglýsingastjóri

Blað hf.

Hákon Hákonanson

Jónína Leósdóttir

Ómar Friðriksson

Hinrik Gunnar Hilmarsson

Ritstjórn og skrifstofur: Armúla38, sími: 6818 66. Auglýsingasími:

6818 66. Áskrift og dreifing: Ármúla 38, simi 6818 66. Setning og

umbrot: Filmur og prent. Prentun: Blaðaprent hf.

Áskriftargjald: 400 kr. á mánuði. Áskriftargjald: Pressan og Alþýðu-

blaðið: 800 kr. á mánuði. Verð I lausasölu: 100 kr. eintakið.

70 ára fullveldi

í dag eru liðin 70 ár frá því að þjóðin öðlaðist fullveldi

og varð sjálfstætt ríki. Þessara merku tímamóta er lítt

minnst í þjóðlífshringiðunni. Meira fer fyrir fimm ára

popprásarafmæli í umræðu dagsins og raunar virðist

þjóðin yfirleitt kæra sig kollótta um þessi tímamót í

sögu sinni.

í útvarpsþætti var fólk á götunni spurt hvort það vissi

hvað gerðist hér á landi þann 1. desember 1918. Fæstir

áttu svar við því. Það er kannski ekki að furða þar sem

þessum viðburði í sögu þjóðarinnar er ekki haldið á lofti

eins og vera ber. Þá var þó stærsta áfanga náð í sjálf-

stæðisbaráttu þjóðarinnar þrátt fyrir að landið heyrði

enn um sinn undir danska konungdæmið og Danir

hefðu utanríkismálefni íslands á sinni könnu um skeið.

Lýðveldisstofnunin á Þingvöllum árið 1944 markaði

formlegan aðskilnað ríkjanna tveggja og þá var stjórn-

skipulag ríkisins nýja formlega sett í stjórnarskrá. Fyrir

70 árum varð ísland hins vegar frjáls og fullvalda þjóð.

Það var merkur viðburður eftir langa baráttu. Þess ber

að minnast — ekki síst á síðustu tímum þegar sjálfstæði

þjóðarinnar virðist komið undir því að opna upp allar

gáttir til Evrópu.

Að vera góður

við sjálfan sig

Það hefur líklega aldrei verið manninum jafnnauð-

synlegt og nú að sýnaákveðni og gæta þess, að aðrir

gangi ekki á rétt hans. Það sýnir sig líka að í hinum

vestræna heimi seljast bækur um ákveðniþjálfun eins og

heitar lummur og aðsókn á námskeið um sama efni er

með ólíkindum. Að einhverju leyti tengist þessi þörf

fyrir ákveðni breytingum á stöðu kvenna á síðustu ára-

tugum. Konur hafa flykkst á vinnumarkaðinn og rekið

sig þar unnvörpum á þá köldu staðreynd, að lærdómur-

inn úr föðurhúsum gildir ekki á þeim vettvangi. Sam-

kvæmt gömlu uppeldiskenningunum áttu stelpur nefni-

lega að vera sætar og góðar og umfram allt að gera

nákvæmlega það, sem þeim var sagt — og ekkert múður.

Slíkur boðskapur er hins vegar ekki gott veganesti út á

vinnumarkaðinn, eins og fjöldi kvenna hefur uppgötvað

á áþreifanlegan hátt.

Það eru þó ekki eingöngu miðaldra konur, sem

skortir ákveðni. Af og frá. Fólk, sem á við þetta vanda-

mál að stríða, er af báðum kynjum og á öllum aldri —

enda getur vandinn brotist út með ýmsu móti. Sumir

eiga t.d. erfitt með að brjótast undan valdi foreldranna,

löngu eftir að þeir ættu að vera farnir að lifa sjálfstæðu

og óháðu lífi. Aðrir láta makann kúga sig. Þora tæpast

að hafa álit á nokkrum sköpuðum hlut, hvað þá að taka

sjálfstæðar ákvarðanir og fylgja þeim eftir. Enn aðrir

þjást af skoðanaleysi og voga sér aldrei að leggja neitt til

málanna fyrr en viðmælandinn hefur gefið „línuna". Og

svo eru þeir, sem hafa lítið sem ekkert sjálfsálit og finnst

allir aðrir hafa meiri rétt en þeir sjálfir. Þannig mætti

sjálfsagt lengi telja...

Sem betur fer eru þó sífellt fleiri að gera sér grein fyrir

því, að sjálfselska er ekki ljótt orð. Manni verður að

þykja vænt um og vera svolítið góður við sjálfan sig —

án þess þó að það fari út í einhverjar öfgar. Sjálfstæði

einnar persónu má auðvitað aldrei vera á kostnað fólks-

ins í kringum hana, enda hafa frekja og yfirgangur

aldrei verið eiginleikar, sem æskilegt væri að menn

ræktuðu með sér. Það er hinn margumræddi gullni

meðalvegur, sem gildir!

Með (áfengis)lögum skal land byggja

Wlig&i H

^

Má ég bjóða þér tíu dropa, Ólafur minn?

hin pressan

„Þótt þetta séu gamlar bikkjur,

sem ekið er á, eru þetta venjulega

öndvegis gæöingar þegar dauðir

eru."

—   Lögreglumaður á Selfossi í DV

vegna mikilla ákeyrslna á hross á

vegum úti.

„Ég ætlaði mér aldrei að koma

nálægt þessu en einhvern veginn

atvikaðist það þannig að þegar

pabbi dó tók ég smám saman

við."

—   Davið Ósvaldsson útfararstjóri i

samtali við Morgunblaðið.

„Ég er klof in A-manneskja. Ætli

ég láti ekki Alþýðuflokkinn fá

atkvæði mitt núna."

—   Ummæli konu í Reykjavík i DV.

„Það voru skráðar persónu-

legar lýsingar á drykkju starfs-

manna utan vinnu og athuga-

scmdir um mætingar og allar

ákúrur sem starfsmenn fengu."

—  Jóhannes F. Jóhannesson, trúnaö-

armaður Hraöfrystihúss Dýrfirðinga,

um svarta bók verkstjóra frystihússins

í viðtali við DV.

„Það má vera að eitt orð hafi

verið ósatt i henni en að i henni

haf i verið einhverjar persónulegar

lýsingar á drykkju fólks úti í bæ

get ég ekki samþykkt."

—   HalldórTryggvason, frystihússtjóri

á Þingeyri, varðandi svarta bók um

starfsfólkið, í viðtali við DV.

„Ég held að ástæða þess hve

vel Steingrimi gengur að ná til al-

mennings sé sú að fólk hefur á til-

finningunni að hann sé að segja

þeim sannleikann, hann sé ekki

að leyna neinum staðreyndum."

—   Edda Guðmundsdóttir forsætis-

ráðherrafrú um vinsældir Steingríms i

DV.

„Ef ég tæki fullt mark á skoð-

anakönnunum væri ég ýmist að

hlæja eða gráta."

—   Bryndis Schram utanrikisráöherra-

frú um vinsældir Jóns Baldvins.

„Eg þarf of t að berja í borðið því

rnargir egótripparar eru hérinnan-

húss."

—  Jón Óttar Ragnarsson, sjónvarps-

stjórí Stöðvar 2, i viðtali við DV.

„Við höfum ekki ekki fólkið á

bak við okkur til að fara i að-

gerðir."

—   Ásmundur Stefánsson, forseti ASÍ,

i Þjóðviljanum um þing Alþýðusam-

bandsins.

„Hvað gerir

maður við áfengi?

Maður drekkur það

og maður veitir

það. "

— Magnús Thoroddsen, fyrrverandi

forseti Hæstaréttar, um áfengiskaup

sín í DV.

„Sverrir verður ao taka mark

á mér!"

— Ólafur    Ragnar    Grimsson     um

ummæli Sverris Hermannssonar varð-

andi vaxtalækkanir banka, fyrirsögn

Tlmanum.

„Ég býst við að þeim verði eitt-

hvað breytt, en ég á nú von á þvi að

menn muni áfram taka á móti

gestum i íslensku samfélagi eins

og við höfum gert frá aldaöðli"

—   HalldórÁsgrímssondómsmálaráð-

herra i Timanum varðandi reglur um

áfengiskaup.

„Mér þykir afar illt að heyra að

Arnarflug skuli eiga i þessum

erfiðleikum, ég tel að fyrirtækið

sinni hér á ýmsan hátt mjög mikil-

vægu hlutverki."

—   Steingrimur Hermannsson for-

sætisráðherra um rekstrarörðugleika

Arnarflugs í samtali við Alþýðublaðið.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32