20 FIMMTUDAGUR PRESSAN 18. OKTÓBER Eitt sinn var einn af þekktari utangarösmönnum landsins orð- inn langþreyttur á peningaleysinu og ákvaö að fá sér vinnu. Okkar maður hafði þá ekki unnið í fjölmörg ár og kunni í raun fátt til verka. Eftir að hafa rennt augum yfir atvinnuauglýsingarnar í Morgunþlaðinu leist honum hest á eina þar sem pípulagninga- meistari auglýsti eftir vönum pípulagningamanni. Þó hann hefði aldrei unnið við pípulagnir fannst honum að það hlyti að vera skemmtileg vinna. Okkar maður hringdi því strax í meistar- ann og var boðaður í viðtal samdægurs. Það fór vel á með utangarðsmanninum og meistaranum. Okkar maður sagðist hafa búið í Svíþjóð í nokkur ár og unnið þar við pípulagnir. Meistarinn þekkti nokkra af kollegum sínum sem höfðu flutt til Svíþjóðar í atvinnuleysinu mikla seint á sjöunda áratugnum. Það stóð heima að okkar maður kunni nýjar sögur af hverjum þeirra. Að lokum sló meistarinn í borðið og sagði að sér litist vel á okkar mann og vildi ráða hann strax. Hann spurði hvort hann gaeti ekki skaffað verkfæri sjálfur og okkar maður hélt nú það. Hins vegar væru þau enn ókomin frá Svíþjóð þar sem hann hefði sent þau á eftir sér með skipi. Meistarinn lét það ekki á sig fá og fékk okkar manni sín eigin verkfæri, lykla að bíl fyrirtækis- ins og miða með heimilisfangi í Kópavogi og sagði honum að líta á málið. Okkar maður hélt nú í Kópavoginn. Þegar þangað kom opnaði fyrir honum heldri frú, leiddi hann inn á þaðherþergi og sagði aö það væri eitthvað að baðinu hjá sér. Síðan fór f rúin f ram, sett- ist við símann og spjallaði lengi við vinkonur sínar. Eftir langa bið var frúna farið að undra hvað tefði pípulagn- ingamanninn og ákvað að líta til með honum. Þegar hún opnar baðherbergisdymar sér hún hvar maðurinn liggur allsnakinn í freyðibaði ofan í baðkarinu. Þegar hann sér upplitið á frúnni seg- ir hann sannfærandi röddu: „Frú mín góð, ég sé bara ekkert að baðinu yðar." lúr drykkjumannasögum) Við lok prófa í háskólanum gekk eitt sinn stúlka að félögum sínum, dæsti og sagði: „Ég ætla sko aldeilis að sletta úr skauf- unum í kvöld." (Úr mismœlasögum) NOTAÐU HEILANN Miðað við niðurröðun frétta og auglýsinga í Morgunblað- inu virðist ekki vera mikill fögnuður með framboð Inga Björns Albertssonar á þeim bæ. Stuðningsmenn Inga Björns birtu þannig auglýs- ingu með mynd af kappanum í Mogganum í gær. Þetta var áberandi auglýsing þar sem tngi Björn sat á góHinu og baö lesendur um stuðning til að honum gæti hlotnast stóll undir rassinn. En við hliöina á auglýsingunni var frétt frá ír- landi þar sem fyrirsögnin var: „Hefja drykkju 13 ára". í sama blaði var grein eftir Helenu Albertsdóttur, hers- höfðingja og systur Inga Björns. Þar hvatti hún fólk til að kjósa Inga Björn, sem hefði '¦ ¥A i* .-.. ... * * «p« k ™i«*.'íia»™«. <<<« t*. *» <«.<. Irlawdi - ¦ HeQa drykkju 13ára »'-.-ji- II 0,- ,'.¦.¦<.- .; ., VO»»JÍ (4 *¦•;.-, »1. ,.,. i')"iM *•* iu. M»«u>M»t ** mttí-- ¦ ba ««. *t, 3 >n <t r™» wr21fTX(»L ífi«i»:,sí!tó.; <agí »s >-> t/i^n wSijí.íí: ir;'s\x>j<íx*.t.0i» ,lli-» i<- ':,¦: ^SwhÍííW ¦'' (;<¦&* •.:¦,;¦. *yp*«w Ukt « :¦-¦.¦. l*.---;. .<-:¦<¦,...:,. i „ .„ k*í{.:V1-™« :>1:iJk : tfttt ti v™*x:!**»i4-* wa, öraraiM. .-.^rktvjnt^ ¦AftMuMin fcoifeM*. ¦ ,..-¦¦ : ¦-¦.-, ¦ ¦ , t>.»y> k1* tit'. mK *««* fcMfc «/«»*. ,* *sc :! BKw.ftMtMMMM'X Kn.ttíl wra (*«**, i*»-.* t»K«:w*'tft«*^(<»-. Mt-v. «* ^» wtfw»*«; ::;;:;,:¦ (*» ¦»«l*Je»rl*J»Vtj Ji»i--.i í-í> im»**ir V^xV»:Vsfc<«t: i ..... - :¦¦¦- : ¦ < ¦ ¦ :¦¦ Iw. '** " »*WM*1«* «SW ¦< ¦¦¦ ÍMMi MtJMI ¦ • . :.¦..: .'' ' sannaö ágæti sitt á þingi þó hann hefði rambað þar inn óreyndur. Undir grein Helenu var auglýsing þar sem stóð stórum stöfum: „Notaðu heil- ann betur". Auglýsingasérfræðingar væru sjálfsagt ekki lengi að draga þá ályktun að vegna þessara tengsla efnis og aug- lýsinga væri herferð Inga Björns nánast fyrir bí. Sameiiium Sjálf- stæðisflokkiiiii Nííklittr orð um. pröfVj&r FORflOIN FAUN Þátttakendur í prófkjöri veröa að hafa útlitið á hreinu. Björr Bjarnason, aðstoðarritstjóri Morgunblaðsins, og Guðmund ur Magnússon sagnfræðingur, sem báðir keppa að þing- mannssæti, láta kjósendur ekki velkjast í vafa um ímynd sina í prófkjörsbaráttunni og dreifa hljóðlega „hinum opinberu myndum" af sér. Björn veit að brosmildur frambjóðandi með massífan bókaskáp íbakgrunni er líklegri til að ná árangri en blaðamaður í letilegri stellingu tottandi pípu. Þannig voru a.m.k. fyrstu myndirnar af Birni íbaráttunni. Guðmundur veit hins vegar að alvörugefinn ungur maður í hvítri skyrtu með vel hnýtt bindi á meiri möguleika en strákslegur maður í kragalausri peysu. Væntanlega sjá lesendur strax hvaða myndir eru „æskilegastar" að mati prófkjörskandídatanna. NYR TARZA Flestir prófkjörsþáittakendur nýta sér Ijósmyndatœknina til aö líta sem best út, en GeirH. Haarde lœturþaö ekki duga. ímiðjum prófkjörsslagn- um hjá Sjálfstœðisflokknum bregður Geir á það ráð að dreifa teikningum afséríhús. Kannski verður hann inn- an skamms kominn íhóp með Tinna, Andrési Önd, Tomma og Jenna og Tarzan. SJÚKDÓMAR OG FÖLK Lykt ÓTTAR GUÐMUNDSSON Flestir virðast vanmeta eigið lyktarskyn. Menn bera sig saman við dýr eins og hundinn og dást að óbrigðulu lyktarskyni hans og hæfileika til að fylgja slóð á lyktinni einni saman. Aldrei gæti ég rakið spor á þennan hátt með nefinu einu saman," segja menn mæðulega og kasta þannig rýrð á eigin hæfni til að finna lykt. Það er rétt að hundurinn er færari að þefa uppi hluti en mann- eskjan en þó er lyktarskyn hennar mjög merkilegt. Hjá manninum Hggja endar lyktartaugarinnar í slím- himnum nefsins svo að lykt verður að leysast upp í slím- inu til að komast að endun- um og hafa áhrif á þá. Lykt- artaugin liggur síðan beint inn í frumstæðari hluta heilans þar sem lyktar- skynið er geymt. Hundar eru betur settir hvað þetta varðar vegna þess að lyktin á auðveldara með að kom- ast að taugaendum og hundsheilinn er fær um að geyma ótrúlega fjölbreytta lykt. Maðurinn hefur á hinn bóginn þróast á annan veg og nýtir heilann til annarra hluta eins og allir vita. Þó virðist hver manneskja geta geymt í minni sínu nokkuð hundruð lyktarteg- undir og lyktarskynjunin er mikilvæg fyrir ýmsar upp- lifanir. LYKT OG KYNLÍF Lyktin skiptir miklu máli fyrir kyn- hegðun flestra spendýra. Lyktartaugin liggur beint inn í frumstæðari hluta heilans og hefur þaðan mikil áhrif á stöðvar sem hafa með kynlíf og kynhvöt að gera. Hundar virðast finna á lyktinni ef tík er fús til kynmaka og láta þá nef- ið vísa sér leiðina í kynlíf- inu. Dýr mynda efni sem vekur upp kynhvötina og fyllir dýr af gagnstæðu kyni losta og girnd. Ekki er vitað hversu mikilvægt lyktarskynið er fyrir kynlíf manneskjunnar. Líkaminn framleiðir þó ákveðin ilm- efni sem kallast ferómón- ar eða cktóhorrnón og eiga að laða hitt kynið að viðkomandi líkama. Frum- stæðir hlutar heilans skynja þessa lykt á ómeð- vitaðan, kynæsandi hátt. Efni sem kallast andró- stenon hefur fundist í svita og þvagi karlmanna og hef- ur áhrif á kynhegðan kvenna. Á sama hátt mynd- ast ferómónar í leggöng- um kvenna sem hafa áhrif á kynhegðun karlsins. í frönsku er til orðið „Casso- lette" um þessa sérstöku kynferðislegu lykt af hverj- um einstaklingi. ILMEFNI OG KYNHVÖT Nú á tímum ríkir mikil hrifning á ilmvötnum sem kæfa alla eiginlega líkams- lykt. Sagt er að þessi efni hafi komið til sögunnar við frönsku hirðina til að dylja lyktina af gömlum óhrein- indum, þegar búið var að loka böðum og laugum vegna hættu á útbreiðslu ýmissa sjúkdóma. l'essi ilmefni hafa haldið velli þrátt fyrir breytta tíma, aukið hreinlæti og þvotta, og flestir eiga sér nokkrar tegundir til að bera á marga staði líkamans; svitalyktar- eyði undir hendurnar, ilm- efni eða rakspíra í andlitið og bak við eyrun, ilmsápur til þvotta á húð og hári. Þessi efni breiða yfir lykt- ina af eigin ferómónum. Eg hef oft skemmt mér yfir auglýsingum frá framleið- endum ilmefna, þegar þeir fullyrða að lykt þeirra sé kynæsandi og geri karlinn eða konuna ómótstæði- lega. Það er vafasamt að slíkar fullyrðingar standist, því að tilbúni ilmurinn breiðir yfir lykt sjálfrar náttúrunnar sem hefur sér- stök, beinskeytt áhrif á heil- ann og vekur upp frum- stæðar, ómeðvitaðar kyn- ferðislegar tilfinningar. ILMEFNI SJÁLFRAR NÁTTÚRUNNAR Ég sá fyrir löngu niðurstöður ákaflega óvísindalegrar rannsóknar sem gerð var á kynæsandi eiginleikum ilmefna. Nokkrar konur neru bak við eyrun ýmsum tegundum dýrra og fínna ilmefna og enn aðrar tóku dropa úr leggöngunum og settu á sama stað. Nokkrir karlmenn voru látnir hring- snúast í kringum konurnar og meta hver þeirra vekti mestan kynferðislegan áhuga. Konurnar með leggangadropann nutu mestrar hylli án þess að karlarnir gerðu sér grein fyrir af hverju. Lyktarskyn- ið gæti sennilega gegnt stærra hlutverki en það gerir nú í samskiptum fólks ef hætt væri að breiða yfir náttúrulega lykt líkamans með öllum þessum efnum. Ilmefnin virka sennilega á einhverjar stöðvar heilans en ekki á þessar einu og sðnnu sem hafa með girnd og losta að gera.
Beinir tenglar
