VlSIR SUNNUDAGSBIiAÐ leika minn hafa þau áhrif á mig, þegar eg get fylgt þér eft- ir, vinur minn, og losað anda minn við hina þungu byrði sína? Ber mér ekki að sýna, að eg sé jafningi þeirra, sem létu ekki dauðann sigrast á ást- inni? Vissulega skal eg deyja á sama hryllilega hátt og þú. Eg hét því, að eitt skyldi yfir bæði gangá." , Og er hún haf ði svo mælt, bjó hún sig undir að hverf a á f und elskhuga síns og eiginmanns, og á dauðastundinni leit hún á ástvin sinn og mælti: „Megi hinn grimmlyndi fað- ir minn og bræður mínir lengi lifa — og til hinstu stundar kveljast af samviskubiti vegna ódáðaverksins. Megi þeir aldrei verða meiri miskunnar aðnjót- andi frá almáttugum drottni en þeir sýndu mér og eigin- manni mínum." Og svo —¦ með nafn ástvinar síns á vörunum — tók hún hinsta skrefið inn i hið mikla riki eilífðarinnar, Eftir var að eins hinn bjarti 'líkami meyj- unnar f ögru, — sál hennar var horfin i ljósi sannleiks og ást- ar á sömu vegu og sál ástvin- ar hennar. Þegar Messer Paolo og synir hans æddu á brott, þá er þeir höfðu framið ódáðaverkið, safnaðist múgur og marg- menni fyrir framan hús Al- berto. Það lagðist í menn, að eitthvað ógurlegt hefði komið fyrir, og menn fóru að kalla inn í húsið, en ekkert svar kom. Gengu þá nokkrir menn, þeir, sem djarfastir voru, inn í hús- ið. Komu þeir fyrst auga á þernuna, sem Messer Paolo og synir hans höfðu vegið, en skelfing þeirra jókst um allan helming, er þéir sáu Leliu lið- ið lik, og'mann hennar. Allir, sem safnast höfðu sam- an þarna, urðu æfir af reiði og hótuðu Paolo öllu lillu. Var harmur mikill í hugum manna, því að öllum hafði verið vel til elskendanna. Fregnin um atburðinn barst fljótlega til föður Malatesta. Fór hann hið skjótasta til Bologna, ásamt sonum sínum. Bar hann þar franv sakir á hendur Messer Paolo og sonum hans, fyrir grimdarverkið, með svo mikl- um skörungsskap og svo tígu- legri framkomu, að allir ibú- ar Bojognaborgar fylgdu hon- um að málum, og hafði hann og stuðning manna, sem vin- veittir voru Paoloættinni. Mes- ser Paolo, faðir hinnar ungu brúðar, varð að flýja, ásamt Egano syni sínum, til þess að rvw Sólskins- stundir. * Eftirfarandi smásaga úr dag- lega hfinu gerðist í litltim bæ í Bandaríkjunum, Rosindale, Massachusettes: Ungur maður var nýbúinn að fá atvinnu sem sölumaður hjá viðkunnri verksmiðju, sem framleiðir saumavélar. Fyrst í. stað átti nýi sölumaðurinn að ferðast um með gömlum og reyndum sölumanni, til þess að venjast starfinu. í einni sölu- ferð sinni komu þeir í hús, þar sem ung ekkja átti heima. Mað- urinn hennar hafði fallið i strið- inu. Sölumennirnir sýndu henni nýtísku saumavél, sem þeir höfðu meðferðis, og leist kon- unni vel á hana. En hún sagðist verða að gera sig ánægða með gömlu saumavélina sína fyrst um sinn, þvi að hún hefði úr litlu að spila. Styrkurinn, sem hún fengi frá ríkinu væri litill, en þarfirnar margar. En sölu- mönnunum var ljóst, að kon- unni lék mjög hugur á, að éign- ast saumavélina. Þótt| þeim leitt, að hún skyldi ekki geta keypt hana, því að látleysi og prúðmenska konunnar hafði mikil áhrif á þá. Á leiðinni lieim var eldri sölumaðurinn að hugsa málið. Það er nú einu sinni svo, að það eru ekki allir, sem við kaupsýslu fást, „gall- harðir kaupsýslumenn", og i þennan sölumann datt það nú, að segja yfirsölustjóranum i fylkinu frá þessari konu, sem var að berjast við að sjá fyrir sér og börnum sínum, hjálpar- bjarga lífi sínu, en hinir bræð- urnir voru teknir af lífi. Paolo- ættin var því næst ger útlæg. Hinar jarðnesku leifar elsk- endanna, sem sameinuðust í dauðanum, voru í jörðu lagð- ar, í viðurvist syrgjandi lýðs, í kirkjunni í San Giacomo, þar sem veglegur minnisvarði var reistur yfir þá, með þessari áletran: Chi s'amó piú cche la sua vita in terra. Gli nervi e l'ossa sue qui dentro serra. laust, nema ef telja skyldi eld- gamla, fótstigna saumavél. 0.g þeir voru kátir heldur en ekki sölumennirnir, daginn eft- ir, er þeir færðu ekkjunni að gjöf frá verksmiðjunni nýtísku saumavél, er knúin var áfram með rafmagni. Var þetta ein af sýningarvélum félagsins og for- láta saumavél, eins og gef ur að skilja. Þetta var regluleg sól- skinsstund i Ufi sölumannanna beggjá og ekkjunnar — og skemtileg byrjun fyrir unga sölumanninn i viðskiftalífinu. IíRÓKALEIÐIR. Myndin sýnir leiðina, sem moldvarpan fór, sú, er ætlaði í heimsókn til frænku sinnar. (Sbr. jólablaðið). HÆNSNAGARDURINN. Karafuto. Niðurl. Landstjórinn japanski á Karafuto, heitir Takeshi Ima- mura. I viðtali, sem blaðamað- urinn átti við hann, sagði hann m. a.: Loftslag og jarðvegsskilyrði eru ekki slík á Karafuto, að mjög margir íbúanna geti lifað á landbúnaði einvörðungu. Þess vegna stefnum við að því, að koma upp iðnaði, til þess að skapa atvinnu, og verður það jafnframt öðrum atvinnu- greinum til stuðnings. Til dæm- is erum við að koma upp ný- tísku niðursuðuverksmiðjum, og verður það sjávarútvegin- um mikill stuðningur. Sykur- rófnarækt gengur vel á Kara- futo, og er yerið að koma upp verksmiðju í Toyohara, til syk- urvinslu úr rófum. En mesta iðnfyrirtæki, sem vinnur úr hráefnum, sem framleidd eru á Karafuto, er Oji pappirsfram- leiðslufélagið." Imamura sagði, að nú væri svo komið, að þessi iðnaður væri skipulagður þannig, að skógum landsins væri engin hætta búin. Arið 1935 vék Hirota, utan- ríkismálaráðherra í Japan þá að þvi, að Japanir kynni að vilja kaupa norðurhluta Kara- futo, sem Rússar eiga, svó sem fyrr var að vikið. Imamura sagðist ekkert geta um þetta Þessi ntynd sýnir hvernig draga ætti strikin. (Sbr. myncl í jólablaðinu). KYNJADÝRIÐ. (Sbr. jólablaðið). • Lausn: Fíll, gíraffi, úlfaldi hestur, kýr. Tækifærið. Mamma: Veri þið nú stilt oj góð, börnin mín. Eg er svo kúg uppgefin, að svei mér sem eg get hreyft litla fingurinn, auk heldur meira. Hans litli (við systur sina) Nú cr tækifærið, Gréta! Segðu henni nú, að þú hafir brotií fallegu skálina hennar. : -. • f* FRÁ NtJU GINEU. Myndin sýnir kynlegan bún- ing tveggja dansara á .Nýju Gineu. ¦ ':*-.
Beinir tenglar