Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir Sunnudagsblaš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Vķsir


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir Sunnudagsblaš

						VlSIR SUNNUDAGSBIiAÐ
leika minn hafa þau áhrif á
mig, þegar eg get fylgt þér eft-
ir, vinur minn, og losað anda
minn við hina þungu byrði
sína? Ber mér ekki að sýna,
að eg sé jafningi þeirra, sem
létu ekki dauðann sigrast á ást-
inni? Vissulega skal eg deyja
á sama hryllilega hátt og þú.
Eg hét því, að eitt skyldi yfir
bæði gangá."                  ,
Og er hún haf ði svo mælt, bjó
hún sig undir að hverf a á f und
elskhuga síns og eiginmanns,
og á dauðastundinni leit hún
á ástvin sinn og mælti:
„Megi hinn grimmlyndi fað-
ir minn og bræður mínir lengi
lifa — og til hinstu stundar
kveljast af samviskubiti vegna
ódáðaverksins. Megi þeir aldrei
verða meiri miskunnar aðnjót-
andi frá almáttugum drottni
en þeir sýndu mér og eigin-
manni mínum."
Og svo —¦ með nafn ástvinar
síns á vörunum — tók hún
hinsta skrefið inn i hið mikla
riki eilífðarinnar, Eftir var að
eins hinn bjarti 'líkami meyj-
unnar f ögru, — sál hennar var
horfin i ljósi sannleiks og ást-
ar á sömu vegu og sál ástvin-
ar hennar.
Þegar Messer Paolo og synir
hans æddu á brott, þá er þeir
höfðu framið ódáðaverkið,
safnaðist múgur og marg-
menni fyrir framan hús Al-
berto. Það lagðist í menn, að
eitthvað ógurlegt hefði komið
fyrir, og menn fóru að kalla
inn í húsið, en ekkert svar kom.
Gengu þá nokkrir menn, þeir,
sem djarfastir voru, inn í hús-
ið. Komu þeir fyrst auga á
þernuna, sem Messer Paolo og
synir hans höfðu vegið, en
skelfing þeirra jókst um allan
helming, er þéir sáu Leliu lið-
ið lik, og'mann hennar.
Allir, sem safnast höfðu sam-
an þarna, urðu æfir af reiði
og hótuðu Paolo öllu lillu. Var
harmur mikill í hugum manna,
því að öllum hafði verið vel
til elskendanna. Fregnin um
atburðinn barst fljótlega til
föður Malatesta. Fór hann hið
skjótasta til Bologna, ásamt
sonum sínum. Bar hann þar
franv sakir á hendur Messer
Paolo og sonum hans, fyrir
grimdarverkið, með svo mikl-
um skörungsskap og svo tígu-
legri framkomu, að allir ibú-
ar Bojognaborgar fylgdu hon-
um að málum, og hafði hann
og stuðning manna, sem vin-
veittir voru Paoloættinni. Mes-
ser Paolo, faðir hinnar ungu
brúðar, varð að flýja, ásamt
Egano syni sínum, til þess að
rvw
Sólskins-
stundir.
*
Eftirfarandi smásaga úr dag-
lega hfinu gerðist í litltim bæ í
Bandaríkjunum,         Rosindale,
Massachusettes:
Ungur maður var nýbúinn að
fá atvinnu sem sölumaður hjá
viðkunnri verksmiðju, sem
framleiðir saumavélar. Fyrst í.
stað átti nýi sölumaðurinn að
ferðast um með gömlum og
reyndum sölumanni, til þess að
venjast starfinu. í einni sölu-
ferð sinni komu þeir í hús, þar
sem ung ekkja átti heima. Mað-
urinn hennar hafði fallið i strið-
inu. Sölumennirnir sýndu henni
nýtísku saumavél, sem þeir
höfðu meðferðis, og leist kon-
unni vel á hana. En hún sagðist
verða að gera sig ánægða með
gömlu saumavélina sína fyrst
um sinn, þvi að hún hefði úr
litlu að spila. Styrkurinn, sem
hún fengi frá ríkinu væri litill,
en þarfirnar margar. En sölu-
mönnunum var ljóst, að kon-
unni lék mjög hugur á, að éign-
ast saumavélina. Þótt| þeim
leitt, að hún skyldi ekki geta
keypt hana, því að látleysi og
prúðmenska konunnar hafði
mikil áhrif á þá. Á leiðinni
lieim var eldri sölumaðurinn að
hugsa málið. Það er nú einu
sinni svo, að það eru ekki allir,
sem við kaupsýslu fást, „gall-
harðir kaupsýslumenn", og i
þennan sölumann datt það nú,
að segja yfirsölustjóranum i
fylkinu frá þessari konu, sem
var að berjast við að sjá fyrir
sér og börnum sínum, hjálpar-
bjarga lífi sínu, en hinir bræð-
urnir voru teknir af lífi. Paolo-
ættin var því næst ger útlæg.
Hinar jarðnesku leifar elsk-
endanna, sem sameinuðust í
dauðanum, voru í jörðu lagð-
ar, í viðurvist syrgjandi lýðs, í
kirkjunni í San Giacomo, þar
sem veglegur minnisvarði var
reistur yfir þá, með þessari
áletran:
Chi s'amó piú cche la sua vita
in terra.
Gli nervi e l'ossa sue qui dentro
serra.
laust, nema ef telja skyldi eld-
gamla, fótstigna saumavél.
0.g þeir voru kátir heldur en
ekki sölumennirnir, daginn eft-
ir, er þeir færðu ekkjunni að
gjöf frá verksmiðjunni nýtísku
saumavél, er knúin var áfram
með rafmagni. Var þetta ein af
sýningarvélum félagsins og for-
láta saumavél, eins og gef ur að
skilja. Þetta var regluleg sól-
skinsstund i Ufi sölumannanna
beggjá og ekkjunnar — og
skemtileg byrjun fyrir unga
sölumanninn   i   viðskiftalífinu.
IíRÓKALEIÐIR.
Myndin sýnir leiðina, sem
moldvarpan fór, sú, er ætlaði í
heimsókn til frænku sinnar.
(Sbr. jólablaðið).
HÆNSNAGARDURINN.
Karafuto.
Niðurl.
Landstjórinn japanski á
Karafuto, heitir Takeshi Ima-
mura. I viðtali, sem blaðamað-
urinn átti við hann, sagði hann
m. a.:
Loftslag og jarðvegsskilyrði
eru ekki slík á Karafuto, að
mjög margir íbúanna geti lifað
á landbúnaði einvörðungu.
Þess vegna stefnum við að því,
að koma upp iðnaði, til þess
að skapa atvinnu, og verður
það jafnframt öðrum atvinnu-
greinum til stuðnings. Til dæm-
is erum við að koma upp ný-
tísku niðursuðuverksmiðjum,
og verður það sjávarútvegin-
um mikill stuðningur. Sykur-
rófnarækt gengur vel á Kara-
futo, og er yerið að koma upp
verksmiðju í Toyohara, til syk-
urvinslu úr rófum. En mesta
iðnfyrirtæki, sem vinnur úr
hráefnum, sem framleidd eru
á Karafuto, er Oji pappirsfram-
leiðslufélagið."
Imamura sagði, að nú væri
svo komið, að þessi iðnaður
væri skipulagður þannig, að
skógum landsins væri engin
hætta búin.
Arið 1935 vék Hirota, utan-
ríkismálaráðherra í Japan þá
að þvi, að Japanir kynni að
vilja kaupa norðurhluta Kara-
futo, sem Rússar eiga, svó sem
fyrr var að vikið. Imamura
sagðist ekkert geta um þetta
Þessi ntynd sýnir hvernig
draga ætti strikin. (Sbr. myncl
í jólablaðinu).
KYNJADÝRIÐ.
(Sbr. jólablaðið).
• Lausn:  Fíll,  gíraffi,   úlfaldi
hestur, kýr.
Tækifærið.
Mamma: Veri þið nú stilt oj
góð, börnin mín. Eg er svo kúg
uppgefin, að svei mér sem eg
get hreyft litla fingurinn, auk
heldur meira.
Hans litli   (við systur sina)
Nú cr tækifærið, Gréta! Segðu
henni  nú,   að  þú   hafir brotií
fallegu skálina hennar.
:                       -.   •
f*
FRÁ NtJU GINEU.
Myndin sýnir kynlegan bún-
ing   tveggja   dansara   á .Nýju
Gineu.
¦ ':*-.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8