Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir Sunnudagsblaš

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Vķsir


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir Sunnudagsblaš

						VtSIR  SUNNUDAGSBLAt)
slökk. En Helgi vildi óhnur láta
okkur biuda skíðin á o'kkur.
Sumir létu undan, — aðrir ekki.
Stafina höfðum við ekki notað
heldur. En Helgi fékk okkur
með sér i gönguíerðir, og þá
fuudum við brátt, að gott var
að hafa þá.
Nær er mér að hakla, að fyrsta
skólabarna-ferðalagið, sem far-
ið var bér á landi, sé ferðalag-
ið, sem H. V. fór með barna-
skóladrengi sina, fyrsta vetur-
inn, sem hann var barnaskóla-
stjóri á Seyðisfirði, (1903?).
Hann fór þá með 12 eða 15
skóladrengi á skíðum umhverf-
is Bjólf. Það er býsna löng Ieið
og nokkuð af benni erfitt. Eg
get liugsað mér, að láía muni
nærri, að þetta séu um 25 km.
Og það þótti næslum þvi óvita
dirfska, að fara með strákana
í þessa svaðilför. Þreyttir voru
þeir að vísu, sumir, þegar beim
. var komið. En þeir voru þá líka
roggnir og ánægðir, — það er
óbætt að fullyrða.
Það fyrsta, sem hér var skrif-
að í blöð um skíðaiþrótt, mun
Iíka bafa verið frá Helga Val-
týssyni. Það var bráðfjörug og
skemlileg grein ura endurvakn-
ingi skiðaíþróttarinnar í Noregi
log hvatning til íslendinga, um
að sýna nú þessari góðu iþrótt
meiri og almennari sóma, en.til
þessa hafði gert verið. Ekki man
eg hvernig á þvi stóð, að ekki
var þessi grein tekin í „Bjarka",
— en Davið Östlund tók hana i
„Frækorn", — sem raunar var
trúmálablað; var það skraut-
prentað tölublað, með skíða-
myndum frá Noregi, t. d .mynd
af Holmenkollen-brekkunni.
Ekki veit eg, bver áhrif þessi
viðleiíni bafði, út um bygðir
lands, eða hvort hún hafði nokk-
ur áhrif. En við vorum hrif nir
og hreyknir af Helga, og mátt-
um vel vera það.
Tíu   ára   rikisstjórnarafmæli
Zogs Albanakonungs
Skynsamt folald.
Bóndi nokkur, sem heima a
nærri Barrow-on-Trent, á f olald
eða veturgamalt trippi, sem
hann hefir kent þá list, að
brynna sér sjálft með þeim
hæitti, að það idælir vatnil úr
brunni í trog eða fötu og drekk-
ur siðan. Það lyf tir sér að fram-
an og stendur á afturfótunum,
þrifur til dælunnar með kjafti
eða framfótum og byrjar að
dæla. Þegar trogið er orðið milli
hálfs og fulls hættir það vilm-
unni og fer að drekka. Sagt er
að folaldið hafi komist fljótt
upp á lag með þetta og brynni
sér síðan sjálft, er það þyrstir.
Ameríski blaðamaðurinn. R.
H. Markham var í Th;ana, þeg-
ar hátiðaböldin stóðu yfir, og
segir að fögnuður nianna hafi
verið mikill, og það sé enginn
efi á því, að þegnarnir bafi yíir-
leitt bylt Zog af einlægum buga.
Því að þótt sillhvað megi að
Zog finna og gerðum hans,
hefir honum orðið mikið rá-
gengt á skömmum tíma. Al-
bania var eitt af „tundurhoru-
um" álfunnar. Þar var áður
fyrrum alt af eitthvað að gerast,
sem gerði allar horfur á Balk-
anskaga tvísýnar, og Albanir
áttu tiðast i deilum við eina eða
fleiri nágrannaþjóðir sínar, og
friðinum í álfunni stóð ;oft
bætta af þvi, sem var að gerast
i Albaniu. Stigamenn ó.ðu þar
uppi. Engin lög vovu virt. En
þetta er alt breytt.
Vafalaust jók það mjög á
fögnuð manna, er ríkisstjórnar-
afmælisins var minst, að Zog
gekk fjTÍr nokkuru að eiga
unga og fagra konu, sem er lík-
leg til að afla scr mikilla vin-
sælda sem drotning Albana.
En drotningai-valið var vissu-
lega eitt hinna erfiðustU vanda-
mála sem Zog befir orðið að
fást við. Það mál var á dagskrá
nokkur undangengin ár. Alban-
ir ræddu það sín á milli. Það
þurfti að ráða fram úr þvi,
bvort velja ætti fyrir drotningu
konu, sem væri Vesturlanda —
eða Austmdandakona, kristinnar
trúar eða Mohammeðstrúar,
konungborin eða af borgaraleg-
um æltum, innlend eða erlend
o. s. frv. í landi eins og Albaniu
kemur nefnilega margt annað
til greina en í flestum öðrum
konungsríkjum heims. En kon-
ungurinn réð fram úr málinu á
]3ann hátt, að flestir eða allir
létu sér vel líka. Hann gekk að
eiga stúlku sem er af amerísk-
ungverskum uppruna. Drotn-
ingin, Geraldine, er frið sýnum
og fjörleg, alþýðleg og ræðin,
og síðan er hún settist á drotn-
ingarstólinn er kominn alt ann-
ar og skemtilegi-i bragur á hirð-
lífið en áður var á því og al-
banskar konur líta aðdáunar-
augum á hina vel klæddu og
glæsilegu drotningu, og taka
hana sér til fyrirmyndar, að svo
miklu léyti sem þeim er unt,
efna vegna og annara ástæðna.
En i þessu afskekta landi, þar
sein menningin er enn á frekar
lágu stigi á ýmsum sviðum, fær
hin nýja drotning vafalaust að
Fyrir nokkuru var e'fnt til mikilk hátíðahaida í Tirana, höf-
uðborg Albana, og víðar um lanclið, í tilefni af því að tíu ár
voru liðin frá því er Zog I. settist á konungsstól. Þá var því
spáð, að eftir tíu vikur yrði búið að launmyrða hann eða reka
úr landi, en sú hrakspá og aðr.;r hafa ekki ræst. A undan-
gengnum árum hefir mjög færst í umbótaátt í Albaníu og má
mikið þakka það Zog konungi.
ZOG OG GERALDINE DROTNING.
kenna á ýmsum erfiðleikum, en
hún hefir þegar unnið fyrsta
leikinn í þeirri Iiaráttu, með
]>ví að vinna sér hylli fyrir al-
þýðulega framkomu.
Hætturnar, seiii kunna að
verða á vegi bennar, eru miklu
minni, en verið hefði á vegi
þeirrar konu sem sest hefði á
drotningarstól fyrir tíu árum
eða fyrr. Og höfuðborgin er
miklu skemtilegri staður til
dvalar en hún.var þá.
Það er einnig breyting sem
þakka má manni hennar, Zog
konungi. Því að það er hann,
sem hefir bygt upp Albaniu nú-
tímans, hina einu Albaniu, sem
nokkuru sinni hefir i raun og
veru verið sjálfstætt ríki og
sameinað. Og sjálfur stofnaði
hann konungdóminn i landinu.
Hann gerði sjálfan sig að kon-
ungi.
Það, sem mesta athygli vek-
ur, þegar litið ef yfir feril und-
angenginna tiu ái-a, er það, að
Albanir rijóta nú samúðar og
velvildar allra þjóða. Við há-
líðahöldin voru fulltrúar frá
rikisstjórnum allrá nágranna-
þjóðanna. Albania á nú ekki í
deilu við neitt erlent ríki
um nokkurt vandamál, sem
alvarlegt getur talist. Hér er
vissulega orðin mikil breyting
á, þegar atbugað er, að áður
fyrr áttu Albanir i stöðugum
deilum við nágrannaþjóðirnar
og stórveldin óttuðust oft o'g
tíðum, að í þessu „tundurhorni"
Balkanskagans mundi vei-ða sú
sprenging, sem setti alt í bál í
þessum hluta álfunnar og ef til
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8