Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir Sunnudagsblaš

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Vķsir


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir Sunnudagsblaš

						mmm
1938
Sunnudaginn  11. desember.
EDOUARD DALADIER.
Það er gamall franskur siður,
að gefa stjórnmálaleiðtogum
landsins viðurnefni, sem oftast
eru þá tekin úr dýrarikinu. Oft-
ast hafa þessi nöfn verið svo vel
valin, að viðkomandi stjórn-
málamenn liafa látið sér vel lika
að vera kallaðir þeim. T. d. var
Clemenceau kallaður tígrisdýr-
ið og Chautemps hefir fengið
viðurnefnið refur. Edouard
I>aladier, hinn núverandi for-
sætisráðherra Frakklands, er oft
manna í milli kallaður ,nautið
ifrá Camarque" (hann er fædd-
ur í suður-franska héraðinu
Camarque). Maður skyldi halda
að orðið „naut" gæti á engan
'hátt verið einkennandi fyrir
nokkurn Frakka, en þarna á það
nú samt heima. Daladier vantar
eitt af því, sem er mest ein-
lcennandi fyrjr franska lyndis-
einkunn, en það er hin framúr-
rskarandi rokfimi og hin lipra
íframkoma, sem hefir gert
Frakka að þeim snjöllu stjórn-
málamönnum sem þeir eru.
Einnig hið ytra er margt í
fari Daladiers, sem minnir á
naut. T. d. þegar hann stendur
á ræðupalli þingsins, höfuðstór
og framúrskarandi hálsdigur, og
notar sér hvern þann veikan
punkt, sem hann finnur á and-
•stæðingum, sem eru honum
meiri í ræðusnild og rökfimi,
en vantar þann kyngikraft, sem
hann hefir yfir að ráða. Þessi
einkenni hans koma enn betur í
ljós í himii nærri þrjóskufullu
efnisfestu hans og þeim liarða
tón, sem hann umgengst fólk
rneð og andstygð hans á öllu
óþarfa málskrúði. Það eru á-
reiðanlega fáir menn í stjórn-
tnálalífi Frakklands, sem eru
-eins lítið mentamannslegir hið
ytra eins og Daladier, enda þótt
hann hafi í mörg ár verið pró-
fessor. Illræmd eru reiðiköstin.
sem stundum grípa hann. Hann
slær þá með hnefunum í ræðu-
púltið og skyrrist jafnvel ekki
við, ef einhver þingmannanna
DALADIER FORSÆTISRÁÐHERRA TALAR í ÚTVARP.
móðgar hann með því að kalla
hann „morðingja" eins og al-
gengt var eftir Concorde-óeirð-
imar 1934, að grípa vatnsglas
eða eitthvað ahnað handbært og
þej'ta þvi i þann hinn sama. I
þeim ráðuneytum, sem hann
hafði yfir að ráða þegar hann
var ráðherra, var hann mjög
strangur og óttuðust hann allir.
Sérhverju agalteysi, óstundvísi
eða kæruleysi var stranglega
liegnt. í hermálaráðuneytinu, en
því hafði hann oflast yfir að
ráða, var lifið engu likara en i
hermannaskála, eftir því, sem
sumir af starfsmönnunum
SÖgðu.
Daladier er, eins og áður er
sagt, fæddur í Suður-Frakk-
landi, i bænum Carpentros 18.
júní 1884. Faðir haus var bak-
arameistari. Þar sem bróðir
lians tók við af föðurnum, þá
fór Edouard sjálfur tilParisartil
þess að móta sögu lands sins.
Samt sem áður þykir honum
mjög vænt um hið gamla heim-
kynni sitt og notar hvert tæki-
færi til að koma þangað, því að
þar kann hann best við sig. Það
cr sagt að viðskiftamenn bróður
hans, sem mest eru handiðnað-
armenn og smábændur, hafi oft
tækifæri til að bera frani kvart-
anir sínar við „Monsieur le
Ministre" í litlu brauðbúðinni
og það er e. t. v. þetta, meir
en nokkuð annað, sem skýrir
það nána samband, sem er á
milli hins mikla stjórmnála-
manns og þeirrar stéttar, sem
smábændur og handiðnaðar-
menn tilheyra og hann sjálfur
er kominn úr.
Þegar lieimsstyrjöldin braust
úr var Daladier einn af þeim
fyrstu, sem fóru í striðið. Hann
fór sem liðþjálfi á vígstöðvarn-
ar, en kom aftur sem yfirfor-
ingi. Hann særðist oft, en aldrei
stórvægilega, og oft var hans
sérstaklega getið i hernaðartil-
kynningunum. Er hann einn
þeirra manna, sem mótuðust af
skotgrafalífinu og þeim atburð-
um, sem skeðu þar. Strax að af-
loknu stríðinu var hann kosinn
á þing i heimakjördæmi sínu
og sem fulltrúi þess hefir hann
verið þingmaður síðan.
Sem forseli stærsta stjórn-
málaflokks   Frakklands,   Radi-
kalsocialistaflokksins,         fetar
hann í fótspor Leon Bourgeois
og Gambettas. Hann stundaði
nám í mentaskólanum í Lyon,
þar sem Edouard Herriot var
kennari. Þáð lifnaði yfir hin-
um rólega og oft þungt hugs-
andi suður-fr.anska dreng, þeg-
ar hann heyrði Herriot segja
sögu Jakobínanna og byltingar-
innar 1789. En sem forseti
flokks síns og í stjórnmálalíf-
inu varð hann algjörlega frá-
hverfur Herriot. Innan flokksins
var það of t svo, að enginn var á-
kveðnari og heitari andstæð-
ingur Herriot en einmitt fyrver-
andi nemandi hans. í mörg ár
setti barátta hinna beggja „Ed-
ouarda" svip sinn áflokkinn.Ár-
ið 1924, þegar Herriot varð for-
sætisráðherra, gerði hann Dala-
dier að nýlendumálaráðherra; í
ráðuneytinu, sem kom þar á eft-
ir (apríl 1925) og sem Painlevé
var fyrir, sat hann ekld. Aftur
á móti varð hann hermálaráð-
herra i nýju ráðuneyti, sem
Painlevé myndaði i nóv. 1925
og í sama mánuði gerði Briand
hann að kenslumálaráðherra i
ráðuneyti, sem hann þá mynd-
aði. Við breytingar, sem fram
fóru á því ráðuneyti í mars 1926
var Daladier látinn fara; eftir
því sem sagt er, mislikaði hon-
um það mjög. Á flokksþingi
Radikalsocialistaflokksins i okt.
1927 var Daladier kosinn forseti
hans með stuðningi Caillaux, en
þeir voru miklir persónulegir
vinir.
Sumarið 1929 hóf Daladier
útgáfu á nýju blaði í París, er
hann nefndi „La Republique"
(„lýðveldið"). 1 þessu blaði birti
hann þ. 4. nóv. 1930 grein, sem
vakti óhemju athygli. Hann
gerði það að tillögu sinni að
Frakkland notaði auð sinn til
að hjálpa Þýskalandi til aS
byggja upp atvinnuvegi sína og
að Frakkar sýndu meiri skiln-
ing á málefnum Þjóðverja og
erfiðleikum  þeirra.  Þetta kom
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8