Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Tķminn Sunnudagsblaš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Tķminn


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Tķminn Sunnudagsblaš

						þriðji í búningi hershöfðingja á öndverðum sjöunda tug
afdarinnar.
BLIKUR ALOFTI
IX.
ítalíuherferðin reyndist Frökkum
kostnaðarsöm, og afleiðingar hennar
Urðu Napóleoni álitshnekkir á al-
þjóðavettvangi. Hann rauf ákvæði
ZurichfriSarins og lét afskiptalaust,
að Sardínubúar ykju lönd sín í MiS-
ítalíu. í staðinn fengu Frakkar hér-
uðin Nizza og Savoyol, svo sem af-
ráðið hafði verið í Plombieres. Ýms-
um þótti þessi landauki Frakka koma
illa heim við þær hugsjónir, er Napó-
leon þriðji hélt á loft. Englendingum
tók nú að standa stuggur af Frökk-
um, og mátti heita lokið vináttu á
-milli stjórnenda þessara landa.
Napóleon þriðji missti öll tök á
þróun mála í ítalíu, og varð endir-
inn sá, að konungsríkið ftalía var
sett á stofn árið 1861, og spannaði
það ítalíu alla að undanskildu Kirkju-
ríkinu og Feneyjum. En ástæðulaust
er að vanmeta það lóð, sem keisar-
inn hafði^ lagt á vogarskál til sam-
einingar ítalíu, þótt hann hafi sjálf-
sagt ætlað Frökkum mestan hlut þar
í landi.
Hvað er þá að segja af innanríkis-
málum í Frakklandi um þessar mund
ir? Kreppan var gengin hjá, en
óánægjuraddir höfðu ekki þagnað,
Árið 1860 gaf keisarinn út tilskipun
— reyndar að frumkvæði Mornys —
sem veitti löggjafarþinginu aukinn
rétt, nú mátti ræða stjórnastefnuna
opinskátt og beint fyrirspurnum
til ráðherranna. Þetta var spor í átt-
ina til hins svonefnda frjálslynda
keisaradæmis og hefur átt að vera
í samræmi við hinar napóleönsku hug
myndir. En nú'kom í Ijós, að flestir
aðilar höfðu eitthvað við stefnu Napó
leons að athuga. Kirkjunnar menn
álösuðu   honum  fyrir   stuðning   við
frelsishreyfinguna ítölsku, en vinstri-
sinnar lágu honum á hálsi fyrir það
að hafa brugðizt henni. Ekki bætti
það úr skák, að keisarinn var fylgj-
andi frjálsri verzlun og hafði gert
samning í þeim dúr við Englendinga.
Franskir iðjuhöldar risu öndveroir.
Napóleoni tókst ekki að bæta tafl-
stöðu sína til stórra muna, þótt hann
leyfði löggjafarþinginu að fjalla um
f járhagsáætlun ríkisins, kæmi á funda
frelsi og drægi úr eftirlitinu með
blöðunum. í þingkosningum árið 1863
kom í Ijós, að stjórnarandstöðunni
hafði vaxið fiskur um hrygg, fékk
nú þrjátíu og fimm þingsæti. Sagn-
fræðingurinn Adolphe Thiers, sá,
sem á hinar kostulegu samræður við
Napóleon þriðja í Heljarslóðarorrustu
kom nú aftur fram á svið stjórn-
málanna. Heilsu keisarans fór hnign-
andi, hann fékk þráfaldlega áköf
kvalaköst, og átti æ erfiðara með
það að einbeita sér að þeim verk-
efnum, sem fyrir lágu. Allmargir
virtust vera brðnir á sama máli og
Victor Hugo, rithöfundurinn frægi,
sem kallaði keisarann Napóleon Iitla.
Og Frökkum varð tamt að raula lítið
stef úr sdngleiknum Helenu fögru
eftir Jacques Offenbach:
Tu comprends,
Qu'cah'peut  pas  durer  plus  long-
temps —
"þú skilur, að þetta ástand   getur
ekki haldizt "til langframa."
Einnig höfðu skapazt ný viðh.orf
í utanríkismálum. Á vissan hátt mark-
ar það tímamót, að árið 1862 settist
aðalsmaður að nafni Otto von Bis-
marck á forsætisráðherrastól í Prúss-
landi. Skömmu síðar hélt hann fræga
ræðu í fulltrúadield prússneska þings-
ins og sagði þá meðal annars: „Þýzka-
land gefur ekki gaum að frjálslyndis-
stefnu Prússlands, heldur mætti þess.
Ekki verður ráðið fram úr hinum
miklu vandamálum vorra tíma með
ræðum og meirihlutasamþykktum —
í því lágu mistök vor árin 1848 og
1849 — vér útkljáum vandamálin
með blóði og járni."
Bismarck hafði víðtæka þekkingu
á alþjóðamálum, og brátt kom í Ijós,
að hann myndi ekki reynast neinn
aukvisi í hinu nýja starfi sínu. Árið
1863 kom til uppreisnar Pólverja
gegn Rússum, og nutu Pólverjar
mikillar samúðar í Vestur-Evrópu,
meðal annars hugleiddi Napóleon.
þriðji að koma þeim til hjálpar. En
Bismarck hafði litla samúð með þess-
um nágrönnum sínum og lét sér vel
líka, að Rússar bældu uppreisnina
niður með harðri hendi. Með þessU
ÞÆTTIR AF  NAPÓLEONI  III.  KEISARA —  III
854
y
T f M I N N — SUNNUDAGSBLA0
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 841
Blašsķša 841
Blašsķša 842
Blašsķša 842
Blašsķša 843
Blašsķša 843
Blašsķša 844
Blašsķša 844
Blašsķša 845
Blašsķša 845
Blašsķša 846
Blašsķša 846
Blašsķša 847
Blašsķša 847
Blašsķša 848
Blašsķša 848
Blašsķša 849
Blašsķša 849
Blašsķša 850
Blašsķša 850
Blašsķša 851
Blašsķša 851
Blašsķša 852
Blašsķša 852
Blašsķša 853
Blašsķša 853
Blašsķša 854
Blašsķša 854
Blašsķša 855
Blašsķša 855
Blašsķša 856
Blašsķša 856
Blašsķša 857
Blašsķša 857
Blašsķša 858
Blašsķša 858
Blašsķša 859
Blašsķša 859
Blašsķša 860
Blašsķša 860
Blašsķša 861
Blašsķša 861
Blašsķša 862
Blašsķša 862
Blašsķša 863
Blašsķša 863
Blašsķša 864
Blašsķša 864