Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Ķslendingažęttir Tķmans

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Tķminn


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Ķslendingažęttir Tķmans

						Eiríkur
Einarsson
„Er eik í stormi hrynur háa
hamra því björgin igreina frá,
en þegar f jólan fellur smáa
falli15 enginn heyra má.
ÍEn ilmur horfinn innir fyrst
urta hvað byggðinhefur misst".
Þessi stef komu mér í hug, er
ég heyrði fráfall Eiríks Einarsson-
ar í Mörk á Síðu. 'Hann ruddist
ekki gegnum lífið með harey&ti og
bægslagangi,   en    umgekkst sam-
ferðafólk  sitt  hljóður  og  hlýr  í
lund, gamansamur í hófi, sem fór
honum vel, því hann var maður
greindur  að   eðlisfari.  Hann  var
þekktur   af   fáum nema nánustu
ættingjum   og   nágrönnum,   enda
gerði hann ekki viðreist um æv-
ina, hygg hann hafi aldrei farið
yfir takmörk sýslu sinnar og sjald-
an út úr sinni fæðingarsveit fyrr
en heilsa hans bilaði, en síðustu
mánuði ævinnar dvaldist hann á
sjúkrahúsinu á Selfossi, þar sem
hann lézt síðastliðið haust (1971),
65 'ára að aldri.
Eiríkur starfaði heima, fyrir sig
og sitt fólk,  starfið   var   honum
allt, og éa veit að oft, þegar dag-
ur var að kvöldi kominn, sá bann
eftir því að dagurinn skyldi ekki
vera lengri.  Vinnugleðin var oft
svo  mikil,   að  vornæturnar  voru
lagðar   við   dasinn,   þegar  hirða
þurfti um sauðféð. Þó gekk hann
aldrei heill til skógar, því að á
unga  aldri  þiáðist  hann  af liða-
gigt, sem hann bjó alltaf að, og
leið oft fyrir.
Eins og gefur að skil.ia voru öll
hans störf helguð landtoúnaði, sem
hann vann með stakri trúmennsku
og vandvirkni. En hugstæðastar
vöru honum skepnurnar, einkum
sauðféð. sem hann þekkti vel og
Jafnan studdir þú lítilmagnann,
og barst klæði á vopnin, ef deil-
ur hörðnuðu.
En árin færðust yfir, starfí-
kraftarnir biluðu, þu varst að
hætta störfum. Þá lá leiðin til
höfuftborgarinnar, þú settist að á
Dvalarhsimili aldraðra sjómanna.
Þar fékkst þú vistlegt herbergi
til íbúðar og umráða. Úr glugg-
aum blöstu þær við sjónum Við-
ey og Esjan. Bárurnar gjálfruðu
svo að segja við húsvegginn.
Stundum blikuðu spegilslétt sund
í skini sólar. Þú varst alinn upp
við sjóinn, þér mun hafa verið
nærvera hans kær.  Samt leitaði
hugiírinn   norður,   í   hina   „nótt-
lausu voraldar veröld". Sléttunni
, og fólkinu þar, varst þú tengdur
órúfandi böndum.
Nú. urðu samíuxidilr fiáir, þá
urðu bréfin tengiliðurinn, þeim
var fagnað gagnkvæmt.
Nú hefir þú tekið þig upp í
Hina sítlitetu ferð, ferðina sem
fyrir öllum liggur að lokum, þú
hefir flutt yfir móðuna miklu inn
á landið ókunna. Ég bið Guð að
blessa þig í' hinum nýju heim-
kynnum. Við systkinin þ.ökkum
þér fyrir samfylgdina löngu og
igóðu. Guð veri með þér.
Stefáu Kr. Vigfússon.
kunni líka vel með að fara. Mörg
átti hann sporin við að hlynna að
kindunum og leita þær uppi um
víðlendar heiðar ®g allt til afrétta.
Ct höfðu aðrir eins mikið gasn
eða meira af ferðum þessum, en
hann sfálfur, en það gladdi ekki
síður hans göfugu lund. Mér íinnst
dæmisaean um sóða hirðinn, tek-
in bókstaflega, hlióða svo vel upp
á EirSk Einarsson,  því hann var
aldrei áhyggiulaus um sinn glat-
aða sauð fyrr en hann vissi um
afdrif hans. Margar voru feríSir Ei-
ríks að leita kinda og bjarffa þeim.
Kæri frændi, ég >get ekki látið
hiá líða að þakka þér fyrir okkar
mörgu   samverustundir   í   leitum
um okkar hiartfólgnu heiðar. Eink
um eru minnisstæðar þær erfið-
ustu. s«m iafnvel voru svo strang-
ar, að tvísýnt gat verið um afdrif
okkar. Þá kom bezt fram þolgæði
þitt og æðruleysi og barnsleg gleði
yfir unnum sigri, þegar markinu
Var  náð,   þó   stundum   væri   þá
lagzt við kaldan kodda. Eitt lang-
ar mig að segia að lokum: Ef viið
eigum nokkrar huigrenningar bak
við helgrindur dautSans, þá verða
okkur þar hugliúfir endurfundir.
Eiríkur Einarsson var af skaft-
fellskum uooruna. Hann fæddist
að Mörk á Síðu og þar var heimili
islendingaþættir
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24