Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Ķslendingažęttir Tķmans

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Tķminn


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Ķslendingažęttir Tķmans

						reikningum   og   rituöu   máli   var   meö
miklum ágætum.
Jónfna og Magnus eignuöust tvö börn,
Margréti Selmu sem gift er Svavari
Einarssyni frá Asi f Hegranesi, og Helga
sem lést á unglings-aldri, og hygg ég aö
það hafi veriB stærsti skugginn á þeirra
llfi. Þá ólu þau upp að miklu leyti 3 börn
Hómfríoar systur MagnUsar og manns
hennar MagnUsar Halldtírssonar, sem dó
frá 6 börnum öllum á unga aldri. Þau
heitaJón, MagnúsogRegínaogsýnir það
best hjartahlýju og manndóm þeirra
Héraösdalshjóna. Einnig hafa þau hjón
haft sumardvarlar-börh i áraraöir, og öll-
um reynst sem foreldrar.
Ég mun ekki hafa þessi minningarorð
öllu fleiri, enda ekki hægt aö gera
Magnúsi góð skil istuttri minningargrein,
til þess þyrftiaöskrifaum hann heila bók.
Þessar línur eru ritaöar til að minna á
mann sem setti svo sterkan svip á sveit-
ina sina, mann sem var mikill stíma-
maður og sveitarhöföingi. NU er hann
snögglega horfinn sjónum okkar þaö er
lögmál lifsins og því veröur ekki breytt.
Þessum jarðneska áfanga er lokiB, og
annar áfangi tekur viB. AB lokum óska ég
frænda minum fararheilla til fyrirheitna
landsins.
Kona min og ég sendum Jóninu sér-
stakar samUBar- og vinarkveBjur, einnig
einkadtíttur þeirra, barnabörnum og öBr-
um vandamönnum. GuB og gæfan fylgi
ykkur öllum.
Reykjavik 12/11980
Jtíhann Hjálmarsson
frá Ljtísalandi.
ÞaB var vel búiB i HéraBsdal f tíB
Magnúsar Helgasonar og hans ágætu
konu, Jóninu GuBmundsdóttur. En þaB
var þung raun MagnUsi, og sennilega
einnig konu hans.aB sjá þessa ágætu jörð
fara Ur ættarbyggB, en þeim hjónum varB
aBeins eins barns auBiB, aB visu ágætri
konu, er gift er Svavari Einarssyni, bif-
reiBarstjóra á sérleyfinu SiglufjörB
ur-Varmahlíð. Selma, en svoheitir dtíttir-
in, vissi, aB börn vilja ganga menntaveg-
inn, og þvi er sem er.
Ég kynntist Magnúsi Helgasyni, þegar
ég var sextán ára, og bjtí á heimili þeirra
um hrið, en faöir minn eignaBist jörBina
Litladal i LýtingstaBahreppi I SkagafirBi
áriB 1951, og hóf þar buskap meB kaupa-
fólki, en hann var starfandi i Reykjavfk
svo hér var um litiB meira en sumarfríiB
aB ræBa, sem hann eyddi I sveitinni. Þeir
sem hafa fariB landveg til Akureyrar og
hafa hugaB aB Utsýni yfir hiB fagra land
okkar, hafa ekki komist hjá aB sjá mynd-
arlegar byggingar hinumegin HérBas-
vatna i SkagafirBi, þegar ekið er um
Blönduhlið I Akrahreppi, framhjá bæjun-
um KUskerpi Uppsölum, Bólu og loks
Silfrastöðum. Þeir eru reyndar þrír bæ-
irnir sem sjást handan Héraðsvatna, því
þar erueinnig Litlidalur, og Laugardalur,
og er þar vel bUið i dag.
MagnUs Helgason var fæddur 21 desem-
ber árið 1896, og bjtí allan sinn bUskap á
Héraðsdal. Hann haföi ekki farið viða, en
hann var heimsborgari á marga lund, svo
ófeiminn og hispurslaus var hann,. Hann
var félagshyggjumaður, en hann
var þaB mikill bUmaður i sér, að hann
skipti sér ekki af öörum málum, en ég
man ekki betur en hann hefði tjáö mér, að '
hann hefðisetið ihreppsnefnd, og trUi ég,
að þar haf i MagnUs reynst málefnalegur.
Kynni mín af Skagfirðingum urðu þó
nokkur, og fannst mér Lytingar almennt
veragáfað fólk,enum fram allt elskulegt.
MagnUs Helgason var f róður maður, og
mat faðir minn hann mikils, og vissi ég,
aB Magnús vildi endilega aB eitthvert
barna foreldra minna Ilengdist i Litladal.
Og var f rauninni ekki um nema okkur
þrjá þá yngstu aB ræða, þvi hin voru flutt
að heiman, gift og bUin að stofna sitt
heimili. En við vorum allir i skóla, og
stefndi hugur okkar allra, að þvl er ég
held, til einhvers annars. Timarnir liða,
þetta sama liggur fyrir okkur öllum.Og
einhvers staðar segir skáldið: að heilsast
og kveðjast það er lifsins saga. Skagfirð-
ingar komu oft langt aB til að heilsa upp á
föður minn, þegar hann var nyrðra, og
þótti föður mlnum vænt um þaö. Ég held
Hka að við hinir þrir yngstu hafi kynnt
föður minn vel, og marga langað að hlýBa
á manninn sjálfan.
Ég þakka svo fyrir hönd Hofteigsfólks
ins fyrir ágæt kynni við MagnUs og
Jóni'nu, og þeirra uppeldisson, Jön að
nafni. Og sú sama skoðun er á þeim hjón-
um, og reyndar öllum Skagfirðingum,
sem ég hafði kynni af, að þeir séu prýðis-
fólk. Minningin um MagnUs Helgason
segir, aö viðar séu heimsborgarar en
menn skyldu ætla. Bóndi erbUstólpi, bU er
landstólpi, og þviskal hannvirður vel. Ég
sendi minar kveðjur norður i land, þar
sem er harBbýlla á vetrum, en gjöfulla á
sumrum. BlessuB sé minning MagnUsar
Helgasonar.
Steinarr Benediktsson rithöf.
Guðrún
Kristmundsdóttir
NU ert þú horfin, en hugurinn þinn
hlýlega strýkur samt vanga um minn,
sem kærleiksrik systir þU komst á
minn stig
þvi konungur lifsins vill annast
um míg.
ÞUminntirágeisla, égminniástrá,
mig léstu geisla þinn falla beint á,
Ég get aöeins beBiö að Guö launi þér
þá gleði er margoft þú veitf^iefur mér.
Ég samgleðst þér vina, aB svifur þU
. heim
og slðar við hittumst á leiBunum þeim
þar friður og gleði og góðleikur er.
Eg Guðifel alltþaðer kærast er þér.
Guðrún Guðmundsdóttir
frá Melgerði
Islendingaþættir
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16