Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Ķslendingažęttir Tķmans

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Tķminn


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Ķslendingažęttir Tķmans

						Ingunn Aradóttir
Fagurhólsmýri
Heimilanna hljóði reitur
hann er ykkar fagra svið,
þar sem dagsins ást og annir
unaöslega beriö þið.
(G.I.K.)
Hinn 2. des. 1979 lést Ingunn Aradóttir
Fagurhóismýri, 92 ára aö aldri, fædd 4. á-
gúst 1887. Sigurðurog'Ingunn voru tvíbur-
ar og þau stóðu alla ævi hlið við hlið, bæði
I uppvexti, heimilisstörfum og á ævi-
kvöldinu. Ævistarf beggja var tengt Fag-
urhólsmýri og öræfasveit. Kallið kom til
Sigurðar fjórum mánuðum fyrr en Ing-
unnar. Hann haföi orðið að vfkja aö heim-
an um tveggja mánaöa skeið, hiin dvaldi
heima, nema siðasta dægrið fyrir andlát-
ið.
Foreldrar Ingunnar voru hjónin Ari
Hálfdánarson og GuörUn Sigurðarddttir,
er bjuggu á Fagurhólsmýri. Þau ólu þar
upp sjö sin börn, þrjá sonu og fjórar dæt-
ur. Einn bróðirinn fluttist Ur sveitinni til
bUskapar, en tveir þeirra áttu ætið heima
á Fagurshólsmýri. Systur Ingunnar gift-
ust og stofnuðu eigin heimili. Ingunn var
kyrrheima.lagði þarfram krafta sína og
naut góðra samvista í hópi vandamanna.
Þegar Ingunn var um þritugt fór hUn að
heiman til Vikur i Mýrdal og vann einn
vetur hjá Halldóri kaupmanni Jónssyni.
Þar komst hUn f snertingu við annað um-
hverfi og að sumu leyti störf af öðru tagi
en heima. HUn átti æ sfðan góðar minn-
ingar um vistina hjá Halldóri I Vik.
Margsþarf búið viö. 1 stórum heimilum
þar sem störfin eru fjölbreytt verður á-
vallt nokkur verkaskipting. A Fagurhóls-
mýrihafa jafnan verið fyrir hendi marg-
visleg verkefni: Búskapurinn sjálfsagt
viðfangsefni. Ari og Sigurður voru for-
ystumenn I byggðarlaginu og þurftu að
inna af hendi ýmis störf vegna sveitarfé-
lagsins. Helgi var mikill hagleiksmaður
og vann oft við smiðar fyrir sjálfan sig
eða aöra. Þar er veitt ýmis opinber þjón-
usta á vegum rfkisstofnana. Bærinn er í
þjóðbraut og þar var oft gestkvæmt.
Þetta heimili var vettvangur Ingunnar
alla hennar ævi, uppeldisstofnun, starfs-
svið og hvildarstaður. Þar vann hUn jöfn-
um höndum innan hUss og utan, m.a. við
börn. Þau eru: Jóhann, starfsmaður
Norðurtangans á Isafirði, kvæntur Ragn-
heiöiGuðbjartsdóttur, Marius, skipstjóri f
Hólmavik, kvæntur Kristbjörgu Jónsdtítt-
ur, Guðrún búsett i Reykjavik, gift Arna
Ingimundarsyni múrara og Astriður, bU-
sett á Höfn i Hornafirði, gift Sveini Sig-
hvatssyni trésmið, auk þess ólu þau upp
bróðurdóttur Helgu, Jakobinu Guð-
mundsdóttur, sem bUsett er á HUsavík,
gift Konráð Eggertssyni bilstjóra.
Þegar við hjónin fluttumst til Hólma-
vfkur með börn okkar fyrir tæpum fjdrum
arum man ég vel útrétta hönd gamals
manns, sem heilsaði okkur alUðlega með
þettu handtaki og bauð okkur velkomin.
Þarna var kominn næsti nágranni okkar,
Kári, og varð þessi fyrsti fundur upphaf
að einkar góðum kynnum okkar við hann
og Helgu. —Égman ennhversu mér þdttu
andlitsdrættir gamla mannsins meitlaðir
og svipmótið allt fast og traust. ósjálfrátt
hugsaði ég meö mér, að ef þessi væri
asýnd byggðarlagsins og byggðarinnar
hér i Strandasýslu væri engu að kviða.
Kári var einn af þeirri kynslóðinni, sem
hvergi má vamm sitt vita ogsem tileink-
aði sér þær dyggðir, sem a.m.k. einu sinni
þottu prýða menn, svo sem sannsögli,
islendingaþættir
ráðdeild, iðniognægjusemi.Kárivar einn
af þeim hljóðlátu, sem aldrei heyrast
kvarta eða æðrast, enda þótt hinni verald-
legu auðlegö hafi ekki verið fyrir að fara.
Hörð lifsbarátta hafði gert hann og Helgu
að svo gersamlega villausu fólki, að ég
heyrði þau hvorugt aldrei minnast á, aö
þau vanhagaði um nokkurn hlut ellegar
ættu á nokkurn hátt erfitt.
Kári var minu heimili sérstök stoð og
stytta. Ef hjalp þurfti til einhvers hlutar
var ætlðleitað til hans og var bóninni ætíö
tekið meðsamahætti.aösjálfsagt væriað
rétta hjálparhönd,ef hanngæti. Þegar við
fórum að heiman og hugðumst dvelja
nokkra daga, þágættiKárihUssogblóma
af slikrikostgæfni, að blóminvirtust vera
orðin vinir hans, svo vel döfnuðu þau,
þegar við komum heim. Fyrir allt þetta
viljum við hjónin nU þakka af alhug, svo
og öll hin einstaklega góðu kynni og ná-
grenni.Við vottum Helgu, börnum þeirra
og öörum aðstandendum djUpa samUð, en
vitum jafnframt, að minningin um góöan
dreng mildar sorg þeirra.
Guð blessi minningu Kára Sumarliöa-
sonar.
Rúnar Guojónsson.
tóvinnu á vetrum og við heyskap á sumr-
in. Börnin i heimilinu annaðist hún með
alUÖ eins og það væru hennar börn.
Ingunn var aldrei I fyrirsvari vegna
heimilisins eða annarra manna og hUn
sóttist hvorki eftír völdum né auði. HUn
var heldur ekki eins og vistráðið vinnu-
hjU, sem gat verið við þvi bUið að hafa
vistaskipti ár hvert. Fagurhólsmýri var
öruggt heimili hennar.hUn var ein af fjöl-
skyldunni, átti hlutdeild I afrakstri bUsins
og naut þeirra lifskjara, sem fjölskyldan
gat veitt sér. Meðal heimilismanna veitti
hun þjónustu af fUsum og frjálsum vilja
og sýndi i þeirri stöðu fölskvalausa dyggö
og trúmennsku, sóttist aldrei eftir, heldur
hliðraði sér hjá, að vinna önnur verk en
þau, sem hún var viss um að geta vel af
hendi leyst. En hún gekk til slikra verka
með svipuðu hugarfari og verkakonan,
sem Davlð Stefánsson hefur reist lofköst I
bragatuni: HUn f er að engu óð er óllum
mönnum góð og vinnur verk sin hljóð. Og
samt virtist hUn i dagfari fara eftir þvl
heilræöi, sem gefið er I helgum fræðum —
að gera verk sin með gleði, en ekki and-
varpandi.
Svo sem fyrr er sagt var ævistarf Ing-
unnar bundið við heimiliö og sveit hennar,
enda varð hvort tvegggja henni hjartfólg-
ið. Heimilið hinn hljóði reitur, hann var
hennar fagra sviö. Þar haföi hún þjónað
af trúmennsku og alUð, unaðslega boriö
annir daganna, notið ágætra samvistar-
manna og heimilisfólkinu, sem nU er á
Fagurhólsmýri, áttihún að siðustu miklar
þakkir að gjalda. I sveitinni átti hUn
margt frændfólk henni velviljað, og haföi
yfirleitt góð kynni og ánægjuleg af sveit-
ungunum. Slikur gagnkvæmur vinahugur
var lán hennar, enda var hUn sjálf rik af
góðvild I annarra garð og viömót hennar
vingjarnlegt.
Ingunnhaföi á langri ævi naumast vikið
frá Fagurhdlsmýri, en hefur nU á tiræðis-
aldri gengið ævibrautina til enda. Sveit-
ungar hennar og aðrir vinir þakka henni
samfylgdina á liönum árum og blessa
minningu hennar.
— P.Þ.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16