Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Ķslendingažęttir Tķmans

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Tķminn


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Ķslendingažęttir Tķmans

						Arndís Þorsteinsdóttir
fyrrv. ljósmóðir
Hinn 23. nóvember s.l. andaöist Arndis
Þorsteinsdtíttir fyrrv. ljósmó&ir og hús-
móBir á SyBri-Hömrum i Asahreppi niræb
aö aldri. Hún var fædd á Berustöðum I
Holtum 21. júli 1889. Foreldrar hennar
voru hjónin Þorsteinn Þorsteinsson btíndi
á Berustööum og Ingiger&ur Runtílfsdótt-
ir. Af 13 börnum beirra komust 10 til full-
oröinsára, urBu þau öll farsælt fólk og
langllft i landinu. Er nú aBeins eitt þess-
ara merku systkina á lifi, en þaB er frU
Helga, ekkja Odds bónda Oddssonar aB
HeiBi á Rangárvöllum, komin fast aB
nlræBu. VerBur ekki á henni séBur hinn
hái aldur.
Arndls ólst upp á BerustöBum I hópi
sinna myndarlegu systkina og var sjálf
glæsilegstUlka, gla&sinna og vel aB sér til
munns og handa. öllum heimildum ber
saman um þaB, aB á BerustöBum hafi
veriB glaBvært heimili þar sem hin mörgu
efnilegu systkini dlust upp og störfuBu
saman. Gott samband var milli foreldra
og barna, hollir heimilishættir i heiBri
hafBir og áhersla lögB á þaB viB uppeldi
barnanna, aB þau vendust viB iBjusemi og
lærBuaö meta vinnuna sem gildan þátt I
þvl aB skapa Hfshamingju. Þar var llka
guBs orB innrætt og góBir siBir, f róBleikur
allur mikils metinn og þekkingar aflaB
eftir þeim leiBum sem færastar voru, en
þá var skólaganga fáu alþyöufólki mögu-
leg.
Þannig mun sá heimilisbragur hafa
veriB sem mest mtítaBi Arndlsi I æsku. En
þegar hún var tvltug aB aldri brá hún á
þaðráft, aBafla séraukinnar þekkingar til
viBbótar hinni góBu heimilismenningu,
sem hUn hafBi fengiB i veganesti, og sem
hun bjtí að aiia ævi. Sú námsbraut sem
Arndls valdi sér var ljósmóBurfræBi. Var
þaB vel valiB og i samræmi viB Uknarhug
og þjónustulund hennar alla ævi til þeirra
sem þjáBust og þurftu hjálpar við.
Veturinn 1911-1912 lærBi hún svo ásamt
nokkrum öBrum námsmeyjum ljós-
móBurfræBi hjá GuBmundi Björnssyni
landlækni, og aB þvi loknu ttík hún viÐ
ljósmóBurstörfum f Kálfholtssóknar —
ljósmóBurumdæmii sveit sinni. VarB hUn
strax vel látin i starfi og hvarvetna hinn
þráBi gestur þar sem von var á ný jum ís-
lendingi I heiminn og hennar var vitjaB.
Þessu starfi gengdi Arndls I hálfa öld og
bætti viB sig öBru ljtísmtíBurumdæmi I
Djuparhreppi þegar hún var komin yfir
fimmtugt. Oft var hennar einnig vitjaB Ut
fyrir umdæmi slnef nágrannaljósmæöur
forfölluBust. Aldreimunu henni hafa orBiB
mistök á i starfi þennan langa tíma. HUn
8
var kjarkmikil og skjót til Urræöa, glöB og
hress i viBmóti og vakti traust þegar viB
fyrstu kynni. Mjög var hiín fljót til
heimanbúnaBar þegar hennar var vitjaB,
og á meBan ferBast var á hestum reiB hUn
oft hratt og fór mikinn, enda vön hestum
og fer&alögum frá barnæsku.
Hinn 24. maí 1917 giftist Arndis Astgeiri
Gislasyni frá Bitru I HraungerBishreppi,
en hann hafBi áriB áBur hafiB búskap á
SyBri-Hömrum (vesturbæ) i Asahreppi og
keypt þá jörB. Astgeir var mikill vexti og
karlmannlegur, greindur vel, stilltur og
priiBur I fasi, oghinn besö búhöldur. Varð
aldrei skortur I biíi þeirra hjóna þó ekki
safnaBist auBur. Gestrisni var þar og
heimiliB myndarlegt. Þeim hjönum fædd-
ust 7 börnsem öll eru enn á lifi,6 dætur og
1 sonur. Arndis átti 70 afkomendur þvl
barnabörnin eru 33 og barnabarnabörnin
30. Lét hún sér m jög annt um allan þenn-
anhópogfylgdistmeBHBanhvers ogeins.
Astgeir á SyBri-Hömrum andaBist
snögglega 75 ára gamall haustiB 1948, en
Arndis hélt enn áfram búskap um nokkur
ár, þar til GIsli sonur hennar tók viB jörB
og bUi. HUn átti þó alltaf heimili sitt á
SyBri-Hömrum, en oft dvaldi hUn um
lengri og skemmri tima hjá dætrum sln-
um og öBru hverju brá hUn sér I heim-
sóknir til vina og kunningja, en hUn var
trölltrygg og vinföst, og alls staBar var
henni vel fagnaB, þaB var líka eins og ljós
og lif glæddist hvar sem hUn kom, þvl hUn
gaf alltaf eitthvaB gott af sjálfri sér meB
sfnu glaBa viBmóti, hjálpsemi og Ur-
ræBum ef vanda bar aB höndum, einkum
ef lasleiki eBa veikindi voru á ferB.
AUt fram á siðustu ár naut hUn góörar
heilsu, hafBi fulla sjón en heyrn var tekin
a&dofna. Gaman þtítti mér jafnan, aB tala
viB Arndisi og hlusta á frásagnir af ýmsu
sem viB hafBi boriö á langri HfsleiB.
Si&ustu vikurnar sem Arndis lifBi dvaldi
hUn hjá Steinunni dtíttur sinni og Gesti
Jónssyni tengdasyni sinum á Selfossi.
Þrotin var hUn þá aB kröftum, en naut
nákvæmrar aöhlynningar og hlýrrar nær-
gætni dóttur sinnar og annarra á heim-
ilinuunsyfirlauk. Aldreihaf&i hUnásinni
löngu ævi legiö á spítala, enda varla
fengið kvef hvaö þá meira.
Nokkrum dögum áöur enhún dó kom sá
er þetta ritar til Arndisar og skiptumst
viB á nokkrum orBum. Hún settist upp I
rUmi sinu og ræddi viB mig og konu mina,
sem er dóttur hennar. HUn kvaBst nU brátt
fara heim og átti þá vi& þa&, a& fara
austur aö Sy&ri-Hömrum, — en þanga&
leitaöi jafnan hugurinn þegar hUn var
fjarverandi. Ég sag&i eitthvaö á þá leiö,
aö ekkert lægi á þvi' fer&alagi, en
hUnsvaraBi: „HeldurBu aB ég vilji vera
lengur á svona flakki. Ég vil sem fyrst
komast heim aB mínu heimili". Mér mun
verBa minnisstætt brosiB og birtan, sem
lýsti af andliti hinnar göfugu konu þegar
hUnmælti þessi orB. Auguhennar ljtímuBu
og speglu&u fegurö sálarinnar. Nokkrum
dögum sl&arvar hUnkaldurnár. Enheim
a& Sy&ri-Hömrum var llkarhi hennar
fluttur og frá þeim sta&, staönum þar sem
hUn svolengi haffti lifa& og starfaft, elskaO
og vonaft, glaöst og hryggst, þaBan var
hUn jörBuB og kvödd á heimili sinu meB
fögrum söng, bæn og yfirlestri.
Arndis var jöröu& I Kálfholti aö sóknar-
kirkju sinni. Þaö var hennar kirkja aila
ævi, og núhviBr hun þar viö hliö manns-
ins.sem hUn haföi elskaö heitt og tregaB
sárt í leynum hjartans.
MeBþessum fátæklegu oröum er vottaö
þakklæti okkar hjónanna og barna okkar
til hinnar góBu, tryggu og umburBarlyndu
konu, sem var meBal hinna fremstu og
bestu kvenna, er ég hefi kynnst. BlessuB
sé alltaf minning hennar.
Ágúst Þorvaldsson
Kveðja til ömmu
Arndlsar Þorsteinsdóttur
SyBri - Hömrum
Fór um foldu
fregn aB kvöldi,
a& horfiö heföi
Ur heimi vorum
heiöurskonan
islendingaþættir
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16