Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Ķslendingažęttir Tķmans

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Tķminn


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Ķslendingažęttir Tķmans

						Friðrik Gíslason
kirkjuvörður
Fæddur 22. janúar 1900
Dáinn 30. nóvember 1979
kegar mér barst andlátsfregn góövinar
niins, Friðriks Gislasonar kirkjuvaröar
komu mér fyrst i hug orö Jesú I dæmisög-
unni um pundin: ,,ÞU góði og tnii þjdnn,
gakk inn i fögnuö herra þins".
Ekki kom okkur sem til þekktum, and-
latsfregn Friöriks a6 óvörum. Um hálfs
annars árs skeið hafði hann barist viö
°læknandi sjUkdtím sem hann vissi sjálfur
aö hlaut a&eins a6 læknast me6 vi6-
skilnaði þessa lifs. En hann beiö rólegur
þess er veröa vildi meö karlmennsku og
orv8gi þess manns, er veit sig hafa
-gengiö til gtí&s,
götuna fram eftir veg".
Vio vitum öll a6 okkar jar&vist tekur
enda, a6eins misjafnlega fljótt, þvi aö
..-..innsigli engir fengu
uPPá lifsstunda biö",
Sigurjóns var Sigri6ur Kristjánsdóttir frá
Norður-Hvoli, hUn lést árið 1941. Börn
Peirra og stjúpbörn Steinunnar eru Elín,
gift Sigurbergi MagnUssyni a6 Steinum
undir Eyjafjöllum, Þórarinn alþingsmaö-
Ur. Laugardælum, kvæntur Ölöfu
Haraldsdóttur og Arni, kvæntur Astu
Hermannsdóttur, hann starfar hjá Kaup-
félagi Skaftfellinga. Systkini Steinunnar
eru Anna Rósa og Guðmundur, bæði
btiandi aö Hvoli, Sigurður kvæntur Sigur-
DJörgu Gu&nadóttur og þau biia einnig á
Hvoli, Ingveldur, sem fyrr yar minnst á
Dyr i Pétursey, en hún var gift Danfel
Guöbrandssyni og bjuggu þau i
Kerlingardal. Daniel lést áriö 1964 og
fljdtlega eftir það flutti Ingveldur til
Steinu og Sigurjóns i Pétursey.
Steinunn lést 21. nóvember á Borgar-
spitalanum eftir að hafa veikst skyndi-
lega fyrir austan og var þá flutt strax til
Reykjavlkur. Ég átti viö Steinu tal
örfáumdögum áðurenhUnléstog var hUn
þa hress og létt I lund þrátt fyrir þaö að
hún væri ekki heil heilsu og ætti von a þvi
að þurfa að fa ra á sjUkrahUs þá og þegar.
Til þess kom þó eigi að hUn færi til lang-
dyalar á sjUkrahUs og ég veit að hUn hefði
sJalf kosið aö fá aö vera heima til siðustu
stundar og þá ósk fékk hún uppfyllta.
Si&ustuorðmfn viöSteinu mlna voru eitt-
nvað á þá leiö „ætli við rennum ekki
austur til ykkar á næstunni". Það gerum
vi& líka ogfylgjum vinkonu okkar sI6asta
spölinn. Hvili hUn i guðs friði. Astvinir
nennar eiga alla okkar samU6.
Edda Sigrún ólafsdóttir.
Islendingaþættir
¦¦¦i
eins og meistarinn Hallgrlmur komst a6
orði. Viö vitum að dauðinn krefur jarðlífið
fórna. En hann gerir það á tvennan hátt.
Stundum birtisthann sem miskunnarlaus
ósveigjanlegurkröfuhafi sem ekkert tillit
tekur til aöstæ&na og er þá hræöilegur en
stundum kemur hann sem hjartfdlginn
vinur I neyð til þeirra sem friöar og hvlld-
ar þarfnast. Og þannig veit ég að Friörik
Gislason hefur brugöist vi& komu þessa
vinar ogfrelsaraog teki&honum fagnandi
eftir langan vinnudag, unninn af trU-
mennsku allt til sóiarlags.
Friðrik haföifengið f hendur mörg pund
sem hann ávaxta&i me& kostgæfni. Fjöl-
hæfni hans, bæði á sviði efnis og anda var
fágæt. Smiöur var hann slikur, að segja
mátu' að honum lægi allt i augum uppi,
hvort sem um málma eöa tré var aö ræöa
og svo utsjónarsamur og úrræ&agóöur að
segja mátti a& hann vissi ráö viö hverju
sem var, og greiöasemi hans og hjálpfýsi
voru án takmarkana: má þvi nærri geta
a&ofthefurhanngengi&þreyttur til hvllu,
þótt ekkisæist þa& eða heyrðist á honum,
sllk var starfsgle&in og ánægjan yfir þvl
a& geta pröiö ö&rum a& li&i.
Trúmaður var Friörik áreiðanlega heit-
ur, þótt ekki flikaði hann þvi að jafnaði
með orðum. En verkin sýndu það svo að
ekki varð um villst: það sýndu best störf
hansí Laugarneskirkju. Fáa eða enga hef
ég séð umgangast helgidóma með slikri
lomingu og nákvæmni. 1 kirkjunni var
honum allt heilagt. Sem dæmi má nefna
aðaldrei sá ég hann eiga svolítið erindi I
kirkjuna, að ekki tæki hann af sér höfuð-
fat og skó og skildi eftir frammi. Og þa6
var hreinasta unun að sjá Friörik hand-
leika helga muni kirkjunnar: það leyndi
sér ekki, a& þar unnu saman hugur og
hönd I þess orðs fyllstu merkingu.
MjögvarFriðrik umhugaö um a& gestir
kirkjunnar kæmu þangaö tíl aö njóta
helgunar Guös húss. Og hann gekkst fyrir
þvi, a& láta skrá yfir dyrum I forkirkju
9da versiö í 14da Passlusálmi séra Hall-
gri'ms: „Þá þU gengur I Gu6s hUs inn".
(sem raunar ætti a& vera skráö i öllum Is-
lenskum kirkjum).
Friörik var sannur fagurkeri og unni
fögrum listum, söng og hljóðfæraslætti og
yfirleitt öllu þvi sem bar i sér fegurö og
listasmekk: orgelleik læröi hann ungur og
lék undir við ýmsar kirkjulegar athafnir
þegar meö þurfti.
Þegar pfpuorgeliö var sett i Laugarnes-
kirkju vann Fri&rik aö þvi sem hjálpar-
maður hjá meistaranum. Kom sér þá vel
hinnhárfinihagleiki hans og skarpa eftir-
tekt sem bar þann árangur aö hann gat
annast ýmsar viögerðir sem fyrir komu
og fórst þaö svo Ur hendi a& ekki þurfti um
aö bæta.
Friðrik var alla tí6 gæfumaöur. Hann
kvæntist góðri og mikilhæfri konu, Sigríði
Asmundsdóttur frá Lyngum i Me&allandi,
V. Skaftafellssýslu. Þeim varö þriggja
gó&ra og mannvænlegra barna auöiö en
þaueru: Pálmi, framkv.stjtíri Reykjavík,
Jtíhanna, húsfrU, Vestmannaeyjum og
Bjartey, hUsfrú, Reykjavik.
Sigriöur bjó manni slnum og börnum
þeirra yndislegt heimili og vann meö hon-
um aö hug&armálum hans I kirkjunni auk
mikils starfs i Kvenfélagi Laugarnes-
sóknar.enhvorttveggja var sameiginlegt
áhugamál þeirra hjóna. Þa& kunni
Friörikvel a& meta, enda voru þau mjög
samhent og heimilisllf þeirra me& ágæt-
um.
Friðrik var félagslyndur maöur og,
framUrskarandi ráöhollur og góöur
vinnufélagi, glaövær og prúöur I um-
gengni og framkoman öll traustvekjandi
enda virtur af öllum sem kynntust honum.
Deilur leiddi hann hjá sér, en var fastur
fyrir þegar hann vissi sig haf a á réttu a&
standa: munu honum hafa veriö hugstæð
orð Ara fro&a: ,,aö hafa þa& heldur er
réttara reynist".
Friörik var þrekmenni, bæði til Hkama
og sálar. Hina löngu og erfiöu sjUkddms-
legu bar hann með þreki og hugarró hins
11
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16