Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Ķslendingažęttir Tķmans

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Tķminn


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Ķslendingažęttir Tķmans

						Guðni Sigurjónsson
F. 16. okt. 1894
D. 20. des. 1979.
Guðni Sigurjónsson var fæddur 16. okt.
1894 aö Syðrahóli í Kræklingahliö. Hann
andaðist 20. des. s.l. á Fjóröungssjiikra-
húsinu á Akureyri, eftir stutta legu 85 ára
að aldri.
Foreldrar hans voru Sigurjón Jó-
hannesson og kona hans Þdra Friðriks-
dóttir. Ekki mun auöur hafa verið þar I
búi, enda börnin mörg og oft flutt Ur stað
eins og þá var titt um fátækt fólk.
Fárra ára gamall var Guðni tekinn I
fóstur af Benedikt Jónatanssyni og Guð-
riínu Jónsdóttur er þá bjuggu á Bakka i
Fnjóskadal. Hjá þeim ólst hann upp til
fulloröinsára. Minntist hann þeirra ætíö
með þakklæti og hlýhug.
Þa var hann vinnumaður á Sörlastöðum
og kannski yiðar i Fram-Fnjóskadal. Ég
minnist þess, hve hann talaði vel um
Söriastaöaheimilið og bar mikla virðingu
fyrir húsbændum þar og heimilisfólki.
Sérstakar rætur bar hann alla ævi i
brjóstí til Fnjtískadals og fbúanna þar
sem hann kynntist svo vel i æskú og ung-
lingsárum. Þángaö var alla jafna gott að
koma og rifja upp gamlar minningar, þd
honum þætu' miður hve byggöin hafði
grisjast þar á seinni árum.
NU lá leiðin inn i Eyjafjörð og þar
dvaldist hann á ýmsum bæjum alla ævi
siðan.
Fyrst fór hann I Garðsá ul hjónanna
Kristjáns   Jósefssonar   og   Guðrúnar
Siguröardóttur, sem þá bjuggu þar. Þar
kynntist hann Halldóru Jósefsdóttur og
gengu þau i hjónaband 6. des 1917. Ekki
varð þeim barna auðið sem upp komust
en þau tdku i fóstur bróðurson Guöna,
Björgvin Friðriksson og ólu hann upp.
A Garðsá höfðu þau einhver jarðarafnot
og voru þar til 1926 er þau fluttu i Bringu
og bjuggu þar i 10 ár. Þá lá leiðin i Grund
og voruþauþar i tvöár. Var Guöni vinnu-
maður hjá Magniisi Aðalsteinssyni en
Halldóra var þar I sjálfsmennsku, mun
hUn þá hafa stundaö saumaskap en hUn
var góð saumakona og hafði það I
Igripum.
Af tur fluttu þau i Bringu 1938 og fóru að
búa þar i félagi við Björgvin fósturson
sinn er þá var kvæntur. Af ýmsum
astæðum leystist sá buskapur upp 1940.
Þá  fluttust þau  I Kamb  til  Kristjáns
Andrea Jónsdóttir
frá Litla Fjarðarhorni
F. 20.9. 1881. D.  12.1. 1979.
Ég þakka þér fyrir allt og allt og kveð
þig elsku frænka. ÞU varst mér alltaf svo
góð, og það var gott og gaman að koma til
þin. Koma i gamla bæinn til þfn og blanda
geði viðbörnin þin, sem sýndu mér ávallt
hlýju og vinarhug og gera það enn i dag,
þegar fundum okkar ber saman.
1 huga mihum geymi ég bjartar og kær-
ar minningar frá löngu liðnum stundum á
heimili þlnu, þar sem ég var raunar alltaf
eins og heima hjá mér, frekar en gestur,
og gekk jafnan fagnandi i' bæinn þinn, þar
sem gleðin rikti.
Já það er margsað minnast og þakka.
Börnum og öðrum vandamönnum frænku
minnar sendi ég einlægar samUðarkveöj-
ur.
E.A.
bróður Halldóru er þá var orðinn ekkju-
maður, stóð hUn fyrir bUi hans innanhúss
meðan heilsan entist en Halldóra dó 1944.
Er þaufluttu i Kamb fór Guðni að stunda
vörslu við mæðiveikigirðingar hér i Eyja-
firði á sumrin. Við það vann hann i f jólda-
mörg sumur, eða þangað ul þvi var hætt.
Eftir það var hann á ymsum bæjum svo
sem Stóra-Hamri, Rifkelsstöðum og
miklu vlðar. Én þegar heilsan fór að bila
fluttíst hann á elliheimilið i Skjaldarvík
og var þar mörg siðustu árin. Á efri árurfl
slnum var hann oft gestur I Hafnarstræti
47 á Akureyri hjá frænku sinni ólöfu
Ólafsdóttur og manni hennar Erni
Péturssyni bilstjóra. Þar var hann ætíð
velkominn og átti góða daga.
Þetta er i fáum orðum ágrip af ævi
Guðna Sigurjónssonar,enþvi erégað rifja
þetta upp, sem er svo likt og æviferill
fjölda annarra samferðamanna t að það
sýnir að dvalarstaöirnir voru margir á
lifsleiðinni og á meirihluta ævinnar vann
hann öðrum en sjálfum sér, samvisku-
samur og tnír husbændum sfnum. Hann
var áreiðanlega Ur htípi þeirra sem lét sér
eins annt um hag húsráðenda og sinn eig-
in. Þetta var og er dyggö sem skylt er að
muna og þakka.
Guðni Sigurjónsson var einstaklega
góður skepnuhirðir, fljtítur aö sjá þarfir
málleysingjanna, enda dýravinur og hlýr
i viðmóti við þau. Fjármaður var hann
ágætur og hafði yndi af kindum og aö hlUa
að þeim glöggur og vökull i sambUðinni
við þær. Þær voru eftirlæti hans og svo
hundarnir þeir voru honum ævihlega
fylgispakir og tryggðavinir.
Hann vildi áreiðánlega sinna þvi sem
veikbyggt var og minnimáttar. Kom það
meðal annars fram i því hve barngóður
hann var, glaður og kátur i návist þeirra,
enda hændust þau mjög að honum.
Eins og að f raman er skráð vann Guðni
Sigurjónsson hjá mörgum á sinni löngu
ævi. Engan hefi ég heyrt mæla annað en
verk hans öll hafi veriö holl bæ og bUi,
hvar sem hann vann.
Ekki safnaöi Guðni miklum veraldar-
auöi um dagana, en hann safnaði öðruro
auði sem er gulli dýrmætari en það er vin-
áttaoghlýhugursamferðamannanna sem
hann hlaut flestum fremur að launum.
Otför hans fór fram frá Munkaþverár-
kirkju að viðstöddu fjölmenni laugardag-
inn 29. des.
Þar var kvaddur maðurinn, sem var
meiri hluta ævi sinnar annarra þjónn og
honum þökkuö trU og dyggð I starfi og
samfylgdin A langri ævi.
JónasHalldórsson
islendingaþættir
bL
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16