Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Ķslendingažęttir Tķmans

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Tķminn


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Ķslendingažęttir Tķmans

						Margrét Halldórsdóttir
frá Syðri — Brekkum
Faedd 19. des. 1889.
Dáin 21. des. 1979.
Margrét var þvl rétt niræB, er hun lést.
Margrét giftist Guðtnundi Björnssyni
^nda á HallgilsstöBum á Langanesi 1914.
. ar bJuggu þau þar til 1924, er þau fluttu
," Akureyrar, þar sem GuBmundur gerö-
lst bustjóri á storbUi þvl, er Jakob Karls-
s°n haföi komiB upp aB Lundi viB Akur-
eyri.
nölskyldur þeirra GuBmundar og
akobs tengdust á þessum árum vináttu-
Dóndum sem sIBan hafa haldist meB fjöl-
skyldunum.
Margrét og GuBmundur fluttust aftur
a°HallgiisstöBum um 1930 og bjuggu þar,
•^ngaB til GuBmundur lést áriB 1948.
**eim hjónum varB ekkibarna auBiB, en
P**U 61u upp tvær fósturdætur, náskyldar
Peun. þau týfcu þær i föStur ungar, er
«MSoir þeirra lést, eftir ósk hennar, en
l^óBir þeirra var ArnffiBur Gamlielsdótt-
lr °g var hún fósturdóttir Dýrleifar á
^yBri-Brekkum og var þvl fóstursystir
Margrétar.
ArnfriBur Gamalielsdo'ttir var gift
Andréái LúBvikssyni frá VopnafirBi.
ÍFósturdæturnar tóku þau Margrét og
JfUömundur þegar þær voru þriggja og
•>mm ára, þær Dyrleifu og Soffiu Andrés-
dætur.
ArnffíBur, mdBir þeirra systra var frá
^svarlandi i ÞistilfirBi, en móBir hennar
Var Vigdls Kristjánsdóttir frá Leirhöfn,
alsystir Dýrleifar á SyBri-Brekkum, svo
P*r voru systradætur ArnfríBur og Mar-
grét.
Börn Dýrleifar á SyBri-Brekkum og
"alldórs GuBbrandssonar voru: Halldóra
a SyBri-Brekkum fædd 1879. (8 barna
*"*»•)., GuBrún I Efri-Hólum, fædd 1882.
^lo barna móBir), Kristján bóndi á
VBi-Brekkum fæddur 1884. (4 börn),
^argrét, sem hér um ræBir, (fósturdæt-
Urnar tvær? og Svanhvlt, fædd 1893, sem
lengst bjó á GunnarsstöBum á Langanes-
strönd, (4 barna móBir). Hún lifir enn viB
g°Ba heilsu og býr á Þðrshöfn.
Margrét Halldórsdóttir var mikil hag-
J^ikskona. Ung þótti hún bera svo af aB
PessuleytiaB hUn var send til náms suBur
'Ö Reykjavlkur 1907, sem var þó ekki
j*|iki6 ÖBkaB á þeim árum. Þar lærBi hún
^jölasaum og stundaBi talsvert þá iBn
samhliBa bUskapnum. Ef vandasöm verk-
^fni þurfti aB leysa af hendi á sviBi hand-
¦oa var oft leitaB til Margreétar.
Margrét var vel greind og fylgdist vel
^eB almennum málum. En mesta hugB-
arefni hennar var þd aB  fylgjast meB
'slendingaþættir
ljóBagerB. Hiin naut þess rikulega aB lesa
ljóB okkar bestu höfunda. Þetta var mörg-
um kunnugt. Hitt vissu færriaB hún fékkst
sjálf talsvert viB ljóBagerB á yngri árum,
en fór dult meB.
Margrét var ókaflega ljúf I viBmóti og
nærgætin i framkomu — en I rauninni var
hún mjög gamansöm, jafnvel grinsöm —
en gætti þess jafnan aB fara þannig meB
aB ekki særBi.
önnur af fósturdætrum Margrétar,
Dýrleif, giftist Jóhanni I Leirhöfn Helga-
syni.   Helgi er einn af hinum viBkunnu
LeirhafnarbræBrum   og enn á Hfi, m.a.
kunnur fyrir sitt merkilega bókasafn.
LeirhafnarheimiliB er enn hiB sama
rausnar- og myndarheimili eins og þaB
hefur löngum veriB frægt fyrir aB vera.
Margrét varB þeirrar gæfu aBnjótandi
aB hljóta athvarf á þessu myndar heimili
— oghefur notiB þar hinnar ástUBlegustu
aBhlýnningar um 30 ára skeiB.
Ég, sem þessar Hnur rita — nota tæki-
færiB til aB flytja þeim Leirhaf narhjónum
alUBar þakkir fyrir þaB, hvaö þau hafa
reynst vel þessari kæru móBursystur
minni. fig veit aB ég mæli fyrir munn
hinna f jölmörgu ættingja, er ég flyt þess-
ar þakkir. Einnig ber þess aB geta aB
Soffla, yngri fósturdóttirin, lét sér mjög
annt um fósturmóBur sína, enda einkar
kært meB þeim mæBgum öllum.
Margrét Halldórsdóttir var ekki áber-
andi kona erlét mikiBaBser kveBa meBal
samferBamanna. Hún var hlédræg og
lltillát.
Eigi aB siBur var hUn mikils metin af
öllum sem henni kynntust, sakir góBrar
greindar, dagfarsprýBi.hjálpsemi og hlý-
hugar til samferBamannanna á HfsleiB-
inni.                       KristjánFriðriksson
fráEfri-Hólum.
Olaf ur Alf reðsson
f. 31.8. 52 d. 15.11. 79.
Þa Ber gamalt orBtak, aB þeir deyi ungir
sem guBirnir elska. Þetta orBtak kom mér
Ihug, þegar ég heyrBi lát vinar mfns ólafs
AlfreBssonar.
Olafur AlfreBsson var fæddur 31.8. '53
sonur hjónanna AlfreBs Eymundssonar
rafverktaka og konu hans Unnar Olafs-
dóttur.
Olafur ólst upp á heimili foreldra sinna
og naut þar umhyggju og umönnunar ást-
rlkra foreldra.
f:g átti þvi láni aB fagna að kynnast
Olafi vel strax I barnæsku hans. Þar komu
strax i ljós ýmsir þeir eBliskostir, sem
seinna urBu aBalsmerki þessa unga
manns. Hann var hjartahlýr og gtfoúr
drengur og brást aldrei trausti félaga
sinna, hvort heldur var I starfi eBa leik.
Skaprlkur var ólafur og gaf dgjarnan eft-
ir sinn hlut. ÞaB kom honum og félögum
hans oft vel ihörBum og tvisjínum keppn-
um, en Olafur var afburBa sundknatt-
leiksmaBur. SundfélagiB Ægir á góBum
HBsmanni eftir aB sjá, þar sem Olafur er.
Innilegt og gott samband var alltaf á
milli Ólafsogforeldrahansogsystkina og
er missir þeirra sár og mikill.
Ég er þákklátur fyrir hin gðBu kynni
sem ég hafBi af Olafi. ÞaB er mannbæt-
andi aB umgangast ungmenni eins og
hann. HafBu þökk fyrir allt ólafur og
blessuB sé minning þin.
Foreldrum ólafs og systkinum sendi
ég og fjölskylda min innilegustu samúB-
arkveBjur. GuB styrki ykkur öll á erfiBum
stundum.     StefánTrjámannTryggvason
15
llL
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16