Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Sunnudagsblašiš

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Sunnudagsblašiš

						S.V. skrifar sögu Indriða Guðmiii
..... .o'.vír-'.tó.ii-.
FAÐIR MINN DRUKKNAR.
HAUSTIÐ eftir að ég var fermdur um
vorið drukknaði faðir minn í Borgarfirði.
Hann  hafði  verið  með  öðrum  manni  á
pramma, sem gufubáturinn Hvítá dró, en
skipstjóri   á   Hvítánni   var   hinn   kunni
j    skútuskipstjóri Hannes Hafliðason.  Voru
þeir   í   heyflutningum  fyrir   barónínn   á
Hvítárvöllum. Þeir hrepptu slæmt veður,
suðaustan  rok  og dimmviðri.  Pramminn
festist  á  grynningum,  sem gufubáturinn
í    hafði flotið yfir og slitnaði aftan úr. Gufu-
báturinn  hélt  áfram  og  skipti  sér  ekki
meir   af  prammanum,   hann   gerði   ekki
einu  sinni  minnstu  tilraun  til   þess  að
bjarga mönnunum, og var mikið um þetta
slys   rætt,    og   skipstjóranum,    Hannesi
Hafliðasyni, legið á hálsi fyrir afskipta-
leysið af mönnunum tveimur og örlögum
þeirrá. Ekki var ekkju föður míns neitt
tilkynnt um slysið, og frétti hún af þvf á
skotspónum eins og aðrir. Þannig var úm
slík mál í þá daga. Utgerðin hafði ekki
éinu sinni hugsun á því að biðja prest
að   tilkynna   nánustu   ættingjum,   og   þá
heldur ekki skipstjórinn.
;.'       Eg fékk bréf frá stjúpu minni með þess-
,  ;um hörmulegu tíðindum, og þyrmdi yfir
,. jmig við þau, því að þó að ég hefði lítil
,    ,kynni haft af föður mínum á fyrstu árum
, mínum — og ég hafi í upphafi jafnvel ótt-
ast afskipti hans af mér, hafði ég kynnst
hlýju hans í minn garð og mér farið að
þykja vænt um hann. Og þó að ég nyti
,.   alls hins bezta á Hjálmsstöðum fannst mér
nú,   einmanaleiki   minn   enn   meiri   en
áður. Eg var í raun og veru bæði móður-
laus og föðurlaus.
I bréfinu lét stjúpa mín þá ósk í ljós, að
ég kæmi suður til hennar, og eftir að ég
hafði ráðfært mig við fóstra minn, lét ég
verða af því að fara til Reykjavikur. Þá
, datt mér ekki í hug, að ég gæti orðið
henni til liðssinnis, svo ungur fannst mér


ég vera — en vildi koma til hennar í
raunum hennar. Stjúpa mín tók mér vel
og ég var hjá henni. Eg fór bráðlega að
leita mér vinnu og lenti í ýmsu. Einu
sinni ætlaði ég jafnvel að gerast kokkur
á fiskijakt þó að ég kynni lítið sem ekkert
í matreiðslu. Hjalti Jónsson átti jaktina.
Hún lá á höfninni og var veizla um borð.
Ég var þarna einn dag. Ekki þurfti meira
til að ég yrði sjóveikur — og er sjómenn-
irnir urðu þess varir, að hjálparkokkur-
inn var ekki sjóaðri en það, að hann
seldi upp inn á lognsævi og skipið kyrrt,
sögðu þeir mér að þetta væri þýðingar-
laust — og skipuðu mér að fara í land,
sem ég og gerði. Þar með var og lokið
sjómennsku minni.
HJÁ W. O. BREIÐFJÖRÐ
RETT FYRIR jólin varð ég fyrir miklu
happi. Eg komst að í búðinni hjá W. O.
Breiðfjörð, en hann verzlaði þá í Aðal-
stræti 8. Ég vann við afgreiðslu í nýlendu-
vörubúðinni, en hún var þar sem verið
hefur Skóbúð Reykjavíkur. Dömubúð var
þar sem nú er veitingastofa, og rak Guð-
rún Jónasson, síðar bæjarfulltrúi, þá búð
um skeið. Bak við verzlunina var pakk-
hús og þar var sekkjavaran geymd og af-
greidd. Undir pakkhúsinu var kjallari og
þar voru vínföng. Þar var vínið tappað
af ánum og þar var Rabbecks-Allé-ölið
geymt. Eins og kunnugt er, er húsið geysi-
stórt. Það var kallað „Fjalakötturinn",
en ekki man ég nú af hverju sú nafngift
kom. Þetta er mjög frægt hús í sögu
Reykjavíkur. Þar fóru fram leiksýningar
og þar hóf Leikfélag Reykjavíkur starf-
semi sína, og þarna var og veitingasalur
á þriðju hæð. Allt var húsið notað fyrir
verzlunina, leikstarfsemina og veitinga-
söluna, nema hvað fjölskylda Breiðfjörðs
hafði og bústað í því á annarri hæð. Einn-
ig bjó s'arfsfólk og vinnufólk Breiðfjörðs
i húsinu. Seinna eignaðist Jóhann próki,
bróðir Sig. Júl. Jóhannessonar skálds og
læknis, húsið. Það voru ólíkir bræður og
áttu ekkert sameiginlegt. Jóhannes próki
var ríkur maður og gerðist „víxlari".
Hann gaf húsið síðan, eða stofnaði sjóð
af eignum sínum og skyldi á tilsettum
tíma stofna elliheimili með honum. En
ekkert veit ég meir um það mál — og fer
eitthvað dult.
SKOTINN í FYRSTA SINN
ÉG VANN þarna hjá Breiðfjörð í tvö og
hálft ár. Ég undi vel verzlunarstörfunum
og þótti töluvert til þess koma. að vera
orðinn verzlunarmaður svo ungur, sem ég
var, enda þótti í þann tíiha töluverður
vegsauki að því að vera verzlunarmaður.
Búðarlokunafnið kom ekki upp fyrr en
nokkru síðar. Við vorum þrír karlmenn í
nýlenduvörubúðinnL Piltarnir, sem. með
mér voru, hétu Gísli Jóhannsson og Olaf-
ur Guðmundsson. Þeir eru nú báðir dánir.
Stúlkan hét Halldóra Magnúsdóttir. Hún
er enn á lífi. Þessi stúlka kom fyrsta vor-
ið, sem ég var í búðinni. Hún var á líku
reki og ég, en vist svolítið eldri. Mér þótti
Halldóra lagleg stúlka og skemmtileg, —
og þá kviknaði í mér í fyrsta sinn á ævinni.
Er því alls ekki að leyna, að mér fór að
lítast á hana — og gerði ég mér far um að
útlit mitt væri sem bezt og framkoma
mín sem þægilegust í hennar garð. Eg
minnist þess hversu vel mér leið allt af
í návist hennar. En ekkert varð úr neinu
milli okkar, hvernig sem á því stóð, enda
yar aldur okkar ekki hár á þeirra tíma
mælikvarða. Nú er mér sagt, að ungling-
arnir séu farnir að hugsa til hjónabands
fimmtán og sextán ára gamlir. Halldóra
fór til Vesturheims, giftist þar og eign-
aðist þrjá syni. Hún kom svo aftur heim,
og eftir því sem ég bezt veit, eru þau öll
búsett hér í Reykjavík.
«
Allt starfsfólk verzlunarinnar var til
heimilis hjá Breiðfjörð, nema Ölafuf
Hann svaf annarsstaðar. Það var því fjöl'
mennt af ungu fólki hjá Breiðf jörð, oí
vitanlega setti það svip að nokkru i
heimilisbraginn. Lífið var því fjörugt oé
skemmtilegt, enda var allur viðurgerB'
ingur mjög góður. Kaupið var að vísf
rýrt, en ýmislegt bætti það upp, til dæmiS
höfðinglegar jólagjafir og ýmsaí
skemmtanir. Okkur fannst það til dæmíS
mikils virði að fá að horfa á leiksýning'
arnar — og það gerðum við svikalaus!;<*
Þarna voru og haldnir dansleikir og not-
uðu ser margir af því. Ég var þá eitt'
hvað feiminn við dansinn. Eg kunni ekki
að dansa og fannst það bíræfni hin mesta
að bjóða stúlku í dans, sem. ég kunn'
ekki. Eg reyndi þetta þó, en fékk svima
og varð hræddur. Mér leiddist þetta --
og vissi ekki hvað til bragðs ég ætti aí
Þau mistök urðu í þr^ja
mundssonar hér í blaðinu,^ 3
urnafn eins af félögum hífts
Réttunafni hét sá Guðla<gn
Hann fórst með Emilíu, eo '*]
-*"»»
s*
taka. Ýmsar félagssystur mínar reyndií
að koma mér af stað og vildu kenna mé
íþróttina. En ég fór alltaf hjá mér v$
tilboð stúlknanna. Síðar varð breyting a
þessu.
FJOR I LEIKSTARFSEMINNI
ÉG MAN það allt af hvað það var miktf
fjör í leikstarfseminni þessa vetur, seP1
ég var hjá Breiðfjörð. Þá lék leikfélaé
prentara á hverjum vetri, Leikfélag Hafö'
arf jarðar sýndi Skuggasvein og skólapiW'
ar sýndu „stykki". Þarna í BreiðafjörðS'
húsi komu fyrst fram opinberlega margir
menn, sem síðar urðu þjóðkunnir og skflJ
ég aðeins nefna: Björn Þórðarson, lol'
fræðingur og ráðherra, Magnús PéturS'
son síðar héraðslæknlr á Ströndum, al'
þingismaður og bæjarlæknir, Jakob Möll'
er, síðar ritstjóri, alþingirmaður og rá5'
herra, Bogi Benediktsson, síðar sýsW
maður, Jón Jónsson, gigtarlæknir, OlafU''
Björnsson síðar ritstjóri, að ógleymdufl1-
Pétri Jónssyni óperusöngvara.: Ég maö I
það vel hve mjög glumdi í „FjalakettiH' X
um" þegar þeir sungu saman í stúdenta-
leikunum Pétur og Olafur. Eg held að méf
sé óhætt að fullyrða, að Pétur hafi fyrs*
sungið opinberlega þarna.
FRAMKVÆMDAÁRÆÐI
BREIDFJÖRDS
ÞEGAR.ég kom til Breiðfjörðs var W
mjög mikil vínverzlun, en þegar ég vaf
búinn að vera hjá honum í tvö ár, bar þaÖ
eitt sinn við, er Breiðfjörð kom úr siglingu
að  breyting  var  orðin   á  honum.   HaiU1
Húsið Aðalstræti 8, en þar var Indriðl um tíma afgreiðslumaður hjá W. 0. Breiðfjörð, eins og fram kemur í frásögn hans hér í opnunni.
grSUNNUDAGSBLAÐ   -   ALÞÝÐUBUSÆ^Ð
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12