Einn fídusinn við stígvél er að fara í göngutúr á nóttunni. Hlusta á harða skósólana smella í götunni. Hugsa: Skrambi er þetta fallegt hljóð. Eða, líkt og Nietzsche velti einu sinni fyrir sér: Hvað skyldi fólkið sem er að reyna að sofna inni í húsunum hugsa þegar það heyrir svona ógnþrungið fótatak í myrkrinu? Skyldi það hrökkva upp með indfælum og varpa öndinni léttar þegar það heyrir fótatakið fjarlægjast út í nóttina?