var með sára fætur og sigggróna og gekk í sauðskinnsskóm. Sem er næsti bær við að vera berfættur. Það þótti stóruppgötv- un þegar Björn Þorsteinsson sagnfræðingur sýndi fram á það að á ensku öldinni svokölluðu, þeirri fimmtándu, hefðu íslenskir höfðingjar upp til hópa gengið um í stígvélum; allt í einu birtist þjóðinni mynd af nýrri og áður ókunnri höfðingjastétt, hnarreistri og glæsilegri, allsendis ólíkri kotlýðnum sem menn héldu að hefði ranglað hér um í algjöru fásinni á hinum myrku miðöldum. Stígvél tákna vald, styrk, sjálfsöryggi. Eða að minnsta kosti tilraun til að ná tökum á þessu þrennu. Herstjórar eins og Napóleon, Hitler og Mússólíní spigsporuðu um í stígvélum. Meira að segja í forinni við Waterloo gætti Napóleon þess að stígvélin væru gljábónuð. Á fyrstu árum ráðstjórnar sýndu gömlu bolsévíkarnir nýfengið vald sitt með því að arka sjálfbirgings- legir um í leðurstígvélum; ekki löngu síðar týndu þeir flestir lífinu eða skiptu yfir í jakkaföt. Stalín sást þó aldrei í jakkafötum; hann gekk í stígvélum fram í andlátið og dó líklega með þau á fótunum. Ekkert hljóð gladdi Hitler meira en smellimir í hermannastígvélum á lúnum götusteinum mið-evrópskra •borga. Allir voru þessir menn litlir og fremur afkáralegir vexti, en þegar þeir voru komnir í stígvél var eins og það hætti að skipta máli og þeir urðu voldugir og skrefstórir. Þótt stígvél hafi á þennan hátt verið nátengd valdi eru þau ekki bara fótabúnaður illmenna, síður en svo. í villta vestrinu, sé eitt- hvað að marka kúrekamyndirnar, gefa stígvélahljóð og hringl í sporum á fortóinu utan við bæjarkrána til kynna að hér fari fö ^ V
Beinir tenglar