Guðbjörg Guðmundsdóttir ræðir víð foreldra sem misst hafa forræðí yfir bömum sínum um reynsiu þeírra, samskípfí þeírra víð barnavemdaryfírvöld og fílfinníngarnar sem fylgja því að hafa veríð dæmf ðhæft foreldri. 1&5ur8fweður sem hafa veríð svípt forræði yfir börnum sínum Sameiginlegt með annars sérstæðum málum við- mælenda minna er hversu örlagaríkt þeim reyndist að treysta á þjónustu opinberra aðila, til að mynda í heil- brigðiskerfinu þar sem trúnaðarmál voru notuð gegn þeim. Helgi Gunnarsson og Guðrún Guðlaugsdóttir fóru með bam sitt til læknis til þess að það fengi viðeigandi umönnun. Þau gátu ekki átt von á því að afskipti af einkalífi þeirra byrjuðu í framhaldi af heimsókn til læknis. Einar Ingvi Magnússon treysti því að þær upp- lýsingar sem hann veitti læknum sem önnuðust hann í tímabundnum veikindum yrðu ekki notaðar gegn sér og síst í bamavemdatmáli. Hann og kona hans höfðu bæði lertað til geðlækna og áttu ekki von á þvíað trúnaðarmál þeirra yrðu tvíeggjað sverð í höndum bamavemdaryfir- valda og að þau yrðu hvort tveggja notuð til að sundra þeim sem hjónum og ógna forsjá þeitra yfír bömunum. Þau stóðu berskjölduð gagnvart öllum þeim aðilum sem þau höfðu treyst fyrir einkamálum sínum. Sigríður Davíðsdóttir fór í meðferðir vegna áfengisvanda. Fjöl- skylda hennar hafði samband við Félagsmálastofnun og bað um ráðgjöf og aðstoð. Hún snerist fyrr en varði upp í andstæðu sína, ógnvekjandi persónunjósnir og glund- roða innan fjölskyldunnar. 66 EINTAKNÓVEMBER