Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Mįnudagsblašiš

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Mįnudagsblašiš

						Blaéfyrir alla

6. árgangur

Mánudagur 26. október 1953

39. tölublað

Svo er að sjá, sem Kefla-

víkurlögreglan  hafi  tekið

upp    svokallaða    THIRD-

-'DEGREE   aðferð   í   yfir-

heyrzlum.

Svo er mál með vexti, að

s.l. fimmtudagskvöld var

ungur maður handtekinn

við Bíókaffi í Kef lavík, en

það kvöld var dansleikur

þar. Piltur þessi var flutt-

ur i „Steininn", járnaður

að ósekju og síðan mis-

þyrmt all mjög.

Þegar hann var spurður

til nafns, sagði hann ósatt

vísvitandi. Var honum síð-

an varpað í klef a.

Skömmu seinna komu

lógregluþjónar í klefa hans

og kváðust þess fullvissir,

að Ikuiii hefði logið til

nai'ns, og yrði hann nú að

segja hið sar.ua, ella yrðu

afléiðingarnar            hinar

verstu. Sneru þeir upp á

hendur hans og kvöldu á

ýmsan hátt, svo að haim

öskraði upp af kvölum.

Fór svo að lokum, að

hann varð að játa, enda

hörðnuðu handtök böðla

hans jafnt og þétt.

Nú er það, að blaðið tek-

ur ekki upp hanzkan fyrir

þennan pilt, sem hreinlega

játar að hann hafi neytt

víns.

Hér höfum við 18 ára

unglmg, sem það eitt hef ur

til saka unnið að drekka

vín. Hann gefur upp rangt

nafn, en er síðan beittur

pyndingum og ofbeldi unz

svo er af honum dregið,

að hann, til þóss að losna

undan böðlum sínum, gef ur

upp nafn sitt.

Þetta er óþolandi fram-

koma, og skýiaust laga-

brot, og einmitt þeir menn,

sem sekir eru um slíkt,

e iga ekki að bera einkenn-

isbúninga löggæzluimar á

íslandi.

Hitt er af tur á móti, enn

álvarlegra mál. Lögreglan

hef ur enga heimild til þess

að reyna að fá upplýsingar

frá mönnum um eitt eða

annað, með því að beita þá

píningum. Hún getur varað

manninn við og bent hon-

um á afleiðingar þær sem

hann kann að verða fyrir,

en alls ekki nauðga honuni %

til sagna.

Piltur sá, sem íiér á í

hlut, skýrði einarðlega frá

viðskiptum sínum við lög-

regluna og dró ekki af.

Blaðið telur ástæðulaust

og gagnslaust f yrir lesend-

ur, að endurtaka lýsingu

hans á aðferðum lögregl-

unnar. Það er nóg að birta

úrdrátt.

I»að sem máli skiptir hér,

er hið svívirðilega lagabrot

lögregluþjónanna (nr. 9 og

10), sem í sjálfu sér er

refsivert. Hér er skapað

f ordæmi, sem í engu er ó-

líkt Third-degree banda-

rísku lögreglunnar (aðeins

notuð við stórglæpamenn),   Jæja> nu el. ag kíkja } glasaskápinn og athuga ástandið þar.

og         Gestapó-aðferðinni   Ekki dugar ao vera óviðbúinn, ef Alþingi skyldi samþykkja

.Pj'5*11-                                   Afengislagafrujmmrpið nýja.  Kannske þessi hópur hýrgi

upp á hugmyndirnar?

orma

lands, hr. lækiiis Va

ertssonar

Mér hefur verið tjáð að þér

vœruð formaður félags íslenzkra

lækna, og af þeim ástæðum leyfi

ég mér að snúa mér til yðar, útaf

mikilsverðu máli, er skiftir

almenning miklu. Það er máske

djarft að fara þá leið er ég hér

vel, en þareð mér er kunnugt um

traust það er þér njótið hjá stétta-

bræðrum yðar, þá er ég sann-

færður um að þér munið bæði

veita áheyrn þessu máliog beita

kröftum yðar í þá átt, að vænta

megi lagfæringa hið fyrsta.

Öfuguggaháttur.

Það mál sem ég flyt yður hér

með er viðvíkjandi ástandi því

er að sögn ríkir á Kleppi, undir

stjórn yfirlæknisins þar, dr. med.

Helga Tómassonar. Eg hefi oft

átt þess kost að hlýða á mál ó-

ánægðra stéttabræðra yðar, og

ég hef einnig átt þess kost að

hiýða á raddir almennings þessu

viðvíkjandi, og komizt að þeirri

niðurstöðu að rétt sé að ræða

mál þetta á opinberum vettvangi.

Það liggja mörg þung og erfið

spor að því sjúkrahúsi, þeirra

er þar eiga ástvini, og Klcppur

er sem kunnugt er eiriasta sjúkra-

hús landsins sem tekur á móti

geðbiluðu fólki, og þeir er þar

dvelja sér til heilsubótar eiga

al!a sína framtíö" og allar sínar

vóriir undir þvi að vel takist

lækning erfiðra sjúkdóma, og að'

allt sem í mannlegu vakli stend-

ur sé gert til þess að baíi náist.

Um þetta geta meiningar manna

ekki   verið   skiftar.   En   því  ber

ekki að neita að margir eru þeir

hér á landi sem f ullyrða hið gagn-

stæða; að ekki sé þar allt' gert

sem unt er til þess að þeir geð-

biluðu er þar liggja nái þeim bata

sem máske fengist með öðrum

aðferðum en þar er beitt.

Nýlega bar það til að ég hlust-

aði á samtal fólks er ástvin áttu

á þessu sjúkrahúsi. Fólkið hafði

mikinn áhuga fyrir því, að sjúkl-

ingur sá er hér um ræðir, fengi

svonefndar „schoklækningar", er

sérstaklega þykja reynast vel við

vissum tegundum þunglyndis, en

sá var sjúkdómurinn. En að sögn

þessa fólks vildi dr. Helgi ekki

sinna slíku, en lét í þess stað" það

álit uppi, að vafasariit hlyti að

teljast,   að  rétt  væri  að  lækna

slíka  manneskju,  sfem,   áffur  cn

geðbilunar varð vart, hefði vérið

Jauslát, og átt mök við' útlendinga.

Eg hef enga ástæðu til þess að

efa  rétta  frásögn  þessa,  því ég

gekk beint til þess læknis er bar

dr. Helga fyrir þessu, og reyndi

hann ekki að mótmæla frásögn-

inni. Hvað er að ske hr. formaður

í   hinúm   íslenzka   læknaheimi?

Hcfur   það   nokkurn   tíma   fyrr

heyrzt, aff ekki megi lækna sjúk-

Hng vegna óheppilegrar fortíffar.

Hvað myndi sagt verða ef að t-d.

Snorri   Hallgrímsson   neitaði   að

taka     krabbaveikan     maga     úr

manneskju, hefði fortíð sjúklings

þess   ilmað   af   áfengi,   eða   átt

barn í lausaleik?  Má ég spyrja,

liver er vitfirrtur?

Vona ég að þér takið þetta sem

einskonar  forrétt að því sem  á

eftir kemur.

Hér'þarf ekki að taka það fram

að nefndur sjúklirigur liggur enn

jafn þunglyndur á Kleppi og í

byrjun, og oft slöngufóðraður,

þar eð hann hefur ékki rænu á að

matast, og ekkert reynt til bjarg-

ar, þeirra nýju aðferða, sem víð-

ast gef ast vel undir þessum kring-

umstæðum.

Schok- og skurfflækning.

Faglæknar hérlendir á þessu

sviði fullyrða að' mjög mikil fram

för hafi hin síð'ari árin orðið á

sviði geðveikralækninga, má þar

tilnefna hin svonefndu schok, og

ekki sízt skurffaffgerffir á héila.

Dæmi mitriu vart kunn þess að

slffear aðgerðir hafi verið gerðar

á sjúk^ingjum dr. Helga, með

hans ráðum og vilja. Hitt er opin-

bert leyndarmál sem yður mun

vera kunnugt um, að sjúklingum

hefur verið rænt af Kleppi, í fjar-

vistum yfirlæknis, og þeir taf-

arlaust i'engið viffiuianlegan bata

mcff schok-Iækningum. — Og

hafi yður verið kunnugt Tim

þetta, hlýt ég að spyrja: Hvar er

mannúð læknanna, og hjálpfýsi,

sem almenningi er annars svo vel

kunn frá daglegum störfum

þeirra?

Og til þess að gera ekki mál

mitt of langt, þá hef ég nýverið

fengið í hendur skýrslu frá hinum

heimskunna lækni, próf. Busch í

Khöfn, um heilaaðgerðir hans og

nokkurra annarra kunnra heila-

skurðlækna, á geðveiku fólki. Sé

rétt sem sá ágæti maður fer með,

sem vissulega ekki ber aff efa,

þá sést greiniiega, aff flest, eC

ekki öll geffveikrahæli í Dan-

mörku, nota yfirleitt hinár nýju

affgerffir, bæði scokin og heila-

uppskurffi, eftir því sem viff- á^

og telja afaráríffandi aff slíkfc-

sé gert sem fyrst. Og það-

sem meira er, aff meff þessum aff—

gerffum sé unt í mýmörgum til-

fellum aff stórbæta heils.ufar.

margra þessara sjúklinga, og þar

á meðal hina svonefndu Schizoph:

reníu, sem hingaff til hefur verifft

gjörsamlega ólæknandi.

60%   fá  einhvern   bata  —           C

effá algjöran

Má gleðja íslenzkan almenningj

á því að þessum læknum tekst aðí

fullbæta e'ða bæta verulega, uim

60% hinna geðveiku á tiltölulega.

stuttum tíma, og þaff er kjarnfe

málsins, að því viðbættu, að þar:

eð aðgerðir þessar eru nýjung^

má búast við, að þær hafi ekkií

komið að fullu gagni gagnvarfe;

sjúklingum sem veikir hafaí'

verið svo árum skiptir, svo að»

telja má. víst aff í framtíffinnlt

læknist fleiri og fleiri þeirra ee,

straks komast undir rétta meff«

ferff.

Bara dr.  Helgi

Þá heyri ég sagt, og mun rétír

vera og yður kunnugt, aff enginni

faglærffur læknir sé á Kleppí

annar en dr. Heigi, sem þegar erj

roskinn maður, og tilheyrir ar?"

því leyti gamla tímanum. Þetta e<f

vissulega gjörsamlega ófært, ekkJÍ

Pramhald á 7. síðu. J^..

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8