Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Tķminn

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Tķminn

						TÍMINN
ÞriOjudagur 6. marz, 1973.
ALÞINGI
Umsjón:
Elías Snæland Jónsson
Ólafur Jóhannesson, forsætisráðherra:
íslendingar hafa aldrei haft það
betra efnahagslega en nú
EJ-Reykjavik. — „Sleggjudómar um almennt
óstand i efnahagsmálum i viðtækustu merkingu eru
fjarri sanni. Fólki liður i efnahagslegu tilliti
almennt betur en nokkru sinni fyrr. Fólk býr við
meira öryggi i atvinnu- og félagsmálum en áður.
Framfarir og framkvæmdir hafa aldrei verið meiri
en einmitt nú. Hvarvetna blasir við bjartsýni, stór-
hugur og trú á framtiðina i þessu landi". — sagði
Ólafur Jóhannesson, forsætisráðherra i ræðu sinni i
útvarpsumræðunum i gær.
Hér á eftir fara ýmis megin-
atriöi úr ræöu forsætisráöherra,
en i blaöinu á morgun verour
nánar sagt frá umræ&unum i
heild.
í upphafi fjallaöi forsætisráö-
herra um vantrauststillöguna og
stjórnarsamstarfiö, og sag6i m.a.
eftirfarandi:
Sýndarmennska
S|álfstæðismanna
Þessi þingsályktunartillaga
Sjálfstæ6ismanna um þingrof og
nýjar kosningar er einber
sýndarmennska, sem flanað er a6
i fljótræöi, og þaö á þeim tima, er
mestu varöar, aö þjóöin standi
sem bezt saman um sin stóru
mál, bæöi út á viö og inn á viö.
Fátt væri fráleitara en a6 fara aö
stofna til harðvítugrar kosninga
baráttu einmitt nú, enda tillagan
sjálfsagt flutt I þvl trausti, a6 hún
veröi ekki tekin of alvarlega.
Þa& dettur au&vita6 engum I
hug i alvöru, aö stjórnar-
flokkarnir hverfi frá hálf unnu
verki — eöa raunar vel þa6 — aö
hálfnu6u kjörtímabili.- Núverandi
stjórnarflokkar fengu ótvlræ6an
meiri hluta I slöustu alþingis-
kosningum. Þeir geröu meö sér
itarlegan málefnasamning, er
byggöur var á þeim stefnuskrám,
sem lag&ar höföu veriö fyrir kjós-
endur. Stjórnarflokkarnir allir
eru aö sjálfsögbu siöfer&ilega
skuldbundnir til a& vinna saman á
grundvelli þess málefnasamnings
út allt kjörtlmabiliö, því aö viö
þa& er hann miöa&ur. Þaö er
engum ætlandi a& ganga undan
merkjum á me&an unni& er aö
framkvæmd málefna-
samningsins á þann hátt, sem
aöstæöur frekast leyfa. Aö loknu
kjörtimabilinu eöa áriö 1975, fer
svo meö eölilegum hætti fram
úttekt á starfi stjórnarinnar og
framfer&i stjórnarandstööunnar.
Viö þær lý&ræöisleikreglur ver&a
Sjálfstæ&ismenn eins og aörir, að
sætta sig.
Þegar staðið við
mörg fyrirheit
Ég held, aö þvi veröi ekki
mótmælt meö neinum rökum, a&
stjórnarflokkarnir hafa unniö
dyggilega aö framkvæmd mál-
efnasamningsins. Mjög margt af
þvi, sem fyrirheit var gefiö um I
málefnasamningnum er þegar
korniö til framkvæmda eöa mun
koma til framkvæmda á þessu
ári. Annaö er á undirbúningsstigi.
Sumt er þaö vissulega, sem enn
hefur ekki gefizt tími tií aö sinna.
Þess er enginn kostur viö þessa
stuttu útvarpsumræöu aö gera
grein fyrir þeim fjölmörgu fram-
faramálum, sem stjórnin hefur
beitt sér fyrir á starfstíma sínum.
fcg læt nægja a& vlsa til þess, sem
ég hefi um þa& sagt i stefnuræðu
minni si&ast liðift haust og I ára-
mótagrein I Tlmanum. Ég minni
þó a&eins á hina stórfelldu upp-
byggingu atvinnulifsins á nær
öllum svi&um, og þá ekki hva&
slzt viös vegar úti á landsbyggö-
inni. Ég nefni t.d. framkvæmdir á
svi&i samgangna og skólamála.
Og siöast en ekki slzt nefni ég
útfærslu landhelginnar,  sem er
mál málanna hjá þessari rikis-
stjórn og þjóðinni allri. Um þaö
mál hefur veriö og á a& vera sam-
sta&a allrar þjó&arinnar. Um þa&
mál vil ég ekki deila, þó a& skrif
sumra stjórnarandstö&ubla&a a&
undanförnu gætu gefiö tilefni til
þess a& rekja sögu málsins og
sta&reyndir. Ég vona þrátt fyrir
allt a& sú samsta&a ábyrgra a&ila
haldist, án allra vixlspora, og er
ég þá sannfæröur um, aö viö
munum fagna fullna&arsigri I þvi
réttlætis- qg Hfshagsmunamáli
okkar, en þolinmæ&i getur þurft
til. Andspænis þvi stórmáli eru öll
okkar dægurmál smá.
Mikiisvert að ríkis-
stjómin fái starfsfrið
Þaö liggur I hlutarins eöli, aö ég
tel mikilsvert, aö stjórnin fái
starfsíriö til a& vinna áfram a&
þeim þjó&félagslegu umbótum,
sem hún hefur aö markmi&i. Meö
þvi tel ég aö hagsmunum þjóöar-
heildarinnar sé bezt borgiö. Ég
tel, að þegar alls er gætt, hafi
stjórnin rækthlutverk sitt þannig,
a& umbjó&endur okkar megi
sæmilega viö una, svo a& ekki sé
meira sagt. Þa& má au&vitað
segja, a& þa& séu ekki mikil tfð-
indi, þvl aö það er nú einu sinni
svo, að hverjum þykir sinn fugl
fagur. Mér dettur ekki I hug að
halda því fram, að stjórninni hafi
ekki orðiö á einhver mistök. Og
auðvitað er öft auðvelt að sjá
eftir á, að eitthvaö hef&i mátt
betur fara. En þegar á allt er litiö
meö sanngirni og tillit er tekiö til
óviöráöanlegra og ófyrirsján-
legra atvika innan lands og
utana&komandi, ætla ég, a&
stjórnin veröi ekki söku& um aö
hafa brug&izt trausti kjósenda
sinna.
Stjórn
efnahagsmálanna
Þaö er mjög haft á oddi af hálfu
stjórnarandstööunnar, aö rikis-
stjórnin hafi misst öll tök á efna-
hagsmálum. Þaö er gömul saga,
aö efnahagsmálin eru kærkomiö
umræöuefni þrasgefnum stjórn-
málamönnum, sem reyna a& nota
tölur til aö villa fólki sýn. Ég held,
aö þaö séu tiltölulega fá grund-
vallaratriöi, sem ööru fremur
segja til um þaö hvort, efnahags-
stjórn er góö eöa léleg. Þessi
grundvallaratriöi eru: Lifskjör
almennings, vinnufri&ur og at-
vinnuöryggi, kaupmáttur tekna,
gjaldeyrissta&a þjóöarinnar og
rlkisbúskapurinn.
Ég held, a& lifskjör lands-
manna hafi ekki veriö betri I
annan tima en nú.
Ég hygg, aö ekki ver&i véfengt,
aö vinnufriöur hafi veriö meiri á
valdatima niiverandi stjórnar en
á viöreisnartimanum. Ég efast
um, aö atvinna hafi veriö betri og
almennari hér á landi en einmitt
nú.
Kaupmáttaraukning hefur
oröiö mjög veruleg I tfö nú-
verandi stjórnar.
Samkvæmt reikingum Seðla-
bankans hefur gjaldeyriseign
bankanna ekki áður veriö meiri
en um siöustu áramót.
Gengislækkun skásti
kosturinn sem sam-
staða gat orðið um
En forsenda fyrir góöum lifs-
kjörum, atvinnuöryggi og vax-
andi kaupmætti launa er atvinnu-
rekstur I fullum gangi. Fyrir
áramót var óhjákvæmilegt af
ástæ&um, sem liggja lósar fyrir
m.a. I skýrslu svokallaðrar val-
kostanefndar, aö gera ráöstafanir
til að treysta stööu útflutningsat-
vinnuveganna. Gengislækkun var
skásti kosturinn, sem samkomu-
lag gat oröiö um.
Ölafur Jóhannesson,
forsætisráöherra.
Ég hef margoft lýst þeirri
skoöun minni, a& gengislækkun sé
alltaf neyöarúrræöi og aö stööugt
gengi sé mikilvæg forsenda fyrir
traustu efnahagskerfi og aukinni
velmegun. Aörir hornsteinar eru
þó enn mikilvægari fyrir afkomu
þjó&arinnar, og þeir eru blóm-
legir atvinnuvegir I fullum gangi,
sem stefna aö framleiöslu-
aukningu, aukinni framlei&ni og
þar meö vaxandi þjó&artekjum
og batnandi kjörum landsmanna.
Þaö er markmiö, sem ég set öllu
ööru ofar, og tel aö samkvæmt þvi
leiöarljósi veröi aö stjórna — og
þýöir au&vitaö engum til lengdar
aö ætla þeim sem afla erlends
gjaldeyris, aö láta hann af hendi
fyrir verö, sem þessu sjónarmiöi
er andstætt.
Hitt er svo augljóst, aö ég eyöi
ekki aö því oröum, aö auðvitað
komumst viö ekki hjá aö taka
tillit til gengisbreytinga, sem
veröa i okkar helztu viðskipta-
löndum.
Islendingar hafa aldrei
haft það efnahagslega
betra en nú
Forsætisráðherra vék sföan
nokkuö a& Hfskjörunum, atvinnu-
örygginu og kaupmætti teknanna
og sagöi m.a. eftirfarandi:
Ef vi& litum fyrst á lifskjörin I
dag, þá blasir sú staöreynd viö,
a& tslendingar hafa aldrei haft
þa& betra efnahagslega heldur en
um þessar mundir. Þetta sanna
ótvirætt útreikingar Hagrann-
sóknadeildar Framkvæmda-
stofnunarinnar, sem sýna m.a. a&
einkaneyzla á mann áriö 1972 var
um 202 þúsund krónur Fyrra
hámark einkaneyzlu á mann var
áriö 1967 og var þá 168 þúsund
krónur umreiknaö á verðlagi
ársins 1972. Almenn velmegun,
mæld á grundvelli einkaneyzlu á
mann, hefur þvf aldrei verið
meiri á Islandi en árið 1972 og
hefur hækkað um 20,2% frá fyrra
hámarki ársins 1967.
Það er lika vert að hafa þaö i
huga I sambandi viö þennan
mælikvaröa á lifskjörin, a& einka-
neyzla á mann er eins há á Islandi
eöa hærri en I flestum öörum
Vestur- og Noröur-Evrópu-
rlkjum, nema þá   I Svlþjóö.
Aldrei meira
atvinnuöryggi
En hvaö um  atvinnuöryggiö?
Sta&reyndin, sem viö okkur
blasir er sú, aö atvinnuöryggi
hefur aldrei veriö meira á tslandi
en þaö er i dag, þó aö tlma-og
staöbundiö atvinnuleysi I
einstaka staö geti átt sér staö.
Þetta veit hver maöur.
Kaupmáttur launa
aldrei hærri
En hvaö þá um þriöja megin-
atri&i, sem er einn mikilvægasti
mælikvar&i á stjórn efnahags-
mála-kaupmátt launa?
Björn Jónsson, forseti Alþýöu-
sambands lslands, lagöi fram
skýrslu á þingi Alþý&usam-
bandsins I nóvembermánuöi S.I.,
þar sem greinilega kom fram, aö
kaupmáttur launa verkafólks
fyrir hverja greidda vinnustund i
almennri vinnu I Reykjavlk haföi
hækkaö I valdatfö núverandi
rikisstjórnar um rúm 28% á einu
og hálfu ári og fariö úr 107,2
stigum á ö&rum ársf jórðungi 1971
upp I 137,6 stig á fjórða ársfjórö-
ungi 1972.1 báðum tilvikunum var
miðað við grunntöluna 100 á
fyrsta ársfjóröungi 1968 og visi-
tölu framfærslukostnaöar. Þetta
eru aö ég hygg meiri hækkanir á
kaupmætti launa verkafólks á
stuttum tlma en dæmi eru til urh I
allri sögu verkalýöshreyfingar-
innar á tslandi.
Fólkið er ekki
búið að gleyma
Þegar þessar sta&reyndir eru
haf&ar i huga sézt, a& sleggju-
dómar um almennt óstand i efna-
hagsmálum i vi&tækustu mcrk-
ingu eru fjarri sanni. Fólki li&ur i
efnahagslegu tilliti almennt betur
en nokkru sinni á&ur. Fólk býr viö
meira örýggi I atvinnu- og félags-
málum en á&ur. Framfarir og
framkvæmdir hafa aidrei verift
meiri en einmitt nú. Hvarvetna
blasir viö bjartsýni, stórhugur og
trú á framtf&ina i þessu landi, —
sag&i forsætisrá&herra og bar
þetta saman vi& efnahagsstefnu
vi&reisnarstjórnarinnar, sem ein-
kenndist af gengisfellingum og
kjararýrnun, atvinnuleysi og
landflótta fólki til útlanda i at-
vinnuleit, ófrifti og verkföllum á
vinnumarka&inum. — Þaö var aö
þvi stefnt, að gera fátæktina a&
skömmtunarstjóra á lifsgæ&i
almennings. Flutningsmenn
þessarar tillögu ættu ekki aft
skáka i þvi skjóli afi fólk sé búift
aft gleyma.
Stjórnarandstaðan   ein   sú
ábyrgðarminnsta sem
hér hefur starfað
Forsætisráöherra sag&ist fús-
lega viðurkenna, a& rikisstjórn-
inni hef&i ekki tekizt aö ná þeim
tökum á verölagsþróuninni sem
skyldi og hún hef&i viljaö. Þó
heföi hún hva& eftir annað bent á
leiöir, sem hef&u getaö haldiö
aftur af vixlverkunum verðlags
og kaupgjalds og hamlað gegn
ver&bólgu en þær hafi ekki hlotið
byr, og væri hlutur stjórnarand-
stöðunnar þar sizt af öllu gó&ur,
þvl hún hefði barizt gegn öllum
slikum tillögum — en hins vegar
ekki bent á nein úrræöi.
Ráðherrann sagði, að stjórnar-
andstæöingar hefðu jafnan veriö
fremstir I flokki um hvers konar
kröfugerö og reynt með öllum
ráðum að ýta undir verðbólgu-
þróunina. Ef þeir hefðu haldiö, aö
þeir gætu gert stjórninni ógagn,
hef&i allt annað orðið að vlkja.
Ósk þeirra um aö geta komið
núverandi stjórn frá með ein-
hverjum ráðum byggöi allri
skynsemi út. Núverandi stjórn-
arandstaða væri ein sú ábyrgðar-
minnsta, sem hér hefði starfaö.
Engu likara væri en hún hafi
stundum a& einkunnaror&um:
Hvað varöar mig um þjóöarhag.
Víkja þrengstu
stundarhagsmunum til
hliðar
Ráöherrann benti á, aö núver-
andi rikisstjórn væri ekki ein um
þa& a& hafa há& erfi&a baráttu við
ver&bólguna, og þyrfti ekki a&
rekja ósigra fyrrverandi rlkis-
stjórnar á þvi sviöi.
Þa& vantar ekki, sag&i rá&herr-
ann, aö margir þykjast vera gegn
veröbólgu,, en þegar til kast-
anna kemur er likast þvi sem
mönnum sé ekki eins leitt og þeir
láta. Alls sta&ar er tortryggni um
a& þeir eigi a& leggja meir I söl-
urnar en aðrir. Ég held a& ef
menn ætla a& brjótast ut úr
vitahring ver&bólgunnar, þurfi
menn a& fást til a& lita á langtima
markmiö en vikja þrengstu
stundarhagsmunum ofurlitið til
hli&ar.
Vísitölukerfið
Ég hefi áöur lýst þeirri skoöun
minni, aö gallað og sjálfvirkt visi-
tölukerfi eigi nokkurn þátt I
óheppilegri þróun þessara mála.
Þess er aö vænta, aö I allsherjar-
samningum næsta haust takist a&
semja um skynsamlegra
fyrirkomulag I þessum efnum, og
þá m.a. me& hli&sjón af erlendum
fyrirmyndum. Ég hef taliö æski-
legt, að menn hefðu getaö komiö
sér saman um vissar brá&a-
birgðaráðstafanir þangað til, sem
gætu gert vandann I haust minni
en hann ella verður. Ég neita þvl
ekki, að verðbólgan er stórkost-
legt vandamál og hiín er mér
mikið áhyggjuefni.
Stjórnarandstaðan
hefur engin úrræði
Ráðherrann sagði, að vanda-
malin, sem við væri að gllma,
væru aö sjálfsög&u nú eins og
endranær mörg og margvisleg.
Þaö yröi ekki sagt, aö stjórnar-
andstaöan heföi bent á nein úr-
ræöi. Hún hafi aldrei getaö sagt,-
hvaö hún heföi viljaö gera i staö
þess, sem stjórnarflokkarnir hafa
ákveöiö. Hún virtist þvi ekki lik-
leg til aö leysa neinn vanda. —
Hún fékk líka ríkuleg tækifæri á
löngum valdaferli, — sagöi ráð-
herrann, — og mönnum er enn I
fersku minni úrræöi hennar þá
eöa réttara sagt úrræðaleysi.
Sjálfstæöismenn hafa varla sé&
gla&an dag siðan þeir urðu að
yfirgefa stjórnarráöiö. Þeir virð-
ast ekkert sjá nema stjórnar-
stóla. Allt annaö hverfur hjá þeim
i skuggann. En ég held, að þeir
verði nú enn um sinn að sætta sig
við sitt hlutskipti, og ég hef ekki
trú á, að þingrof og nýjar
kosningar myndu greiða götu
þeirra.
Hitt er annað mál, að þau atvik,
óviðráöanleg og ófyrirsjáanleg,
geta borið að höndum að æskilegt
geti veriö að breikka og styrkja
grundvöll rikisstjórnar. Og þvf er
ekki aö neita, a6 alvarleg áföll
hafa duniö yfir þessa þjóö aö und-
anförnu.
En vilji menn i alvöru reyna a&
snúa bökum saman og stu&la a&
aukinni samheldni og viðtækra
samstarfi, þá er þingrof og
kosningahriö ekki leiöin. Þjóöin
ætlast til alls annars af alþingis-
mönnum sinum um þessar
mundir en að þeir blási að
ófriðareldi, sagði forsætisráö-
herra.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
10-11
10-11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20