Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Tķminn

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Tķminn

						14
TÍMINN
Þriðjudagur 6. marz, 1973.
mátti lesa, að henni fannst hann
skorta háttvlsi. Siftan varð
augnaráðið aftur stjarft. Rob
liafði einu sinni séð þennan sama
svip á hungruðu barni í Indlandi,
sem var ofurselt . vonleysi.
En þetta eru ýkjur, hugsaði hann
reiðilega. Caddie var ekki ofur-
seld neinu vonleysi. Hún er á
leiðinni heim til föður slns, sem
vill fá hana, og hún fer í ágætan
skóla. En svipurinn á andliti
Caddlar breyttist ekki. — Heyrðu
mig , langaði hann til að segja.
^Þetta sýnist hræðilegt núna, en
þetta lagast . Eða átti hann að
segja: t-Þú skilur þetta, þegar
þú ert orðin eldri. Eða jafnvel
segja: Fyrirgefðu mér. En ég
elska móður þlna. En þegar hann
horföi á Caddie, fann hann, að
þetta var orðagjálfur, innantóm
huggunarorð, Og hvers vegna
skyldi hún ekki hata mig, veslings
litli anginn? hugsaði Rob. Það
endaði með þvi, að hann sagði
ekkert, heldur sat og horföi á
hendur sínar sneri þeim til og frá
og skoðaði fingurna, en Caddie
sat á hinum endanum á bekknum
og horfði á fæturna á sér, á brúnu
gönguskóna, sem voru næstum
eins stórir og flatir og sandalarnir
hennar.
— Brezka flugfélagið tilkynnir
brottför flugvélar númer 507 til
Lundúna. Farþegar gjöri svo vel.
Þetta er flugvélin, sem þúáttað
fara með, sagði Rob. Komdu.
Hann tók pokann, sem Fanney
hafði látið ofan I, og lagði af stað
að hliöinu — Þetta er Candida
Clavering, sem ætlar til Lundúna,
heyrði hún hann segja við stúlku I
ljósblárri dragt með þrihyrndan
hatt. Hún hefur vegabréf,
farmiða og fimm pund I enskum
peningum. En við Caddie sagði
hann: — Þú ferð bara eftir bláu
ljósunum. Hérna er pokinn þinn.
Vertu sæl. — Vertu sæll. Seinna
sagði Rob viö Fanneyju: — Ég
hefði átt að fara þá, heldu en að
bíða, þangað til hún var komin úr
augsýn.
Gangurinn frá hliðinu að toll-
afgreiðslunni og biðsalnum var
langur. Caddie gekk þarna innan
um annað ferðafólk. Sumt fór
fram hjá henni, jafnvel straukst
við hana, ítalskir kaupsýslumenn
uppdubbaðir með svarta hatta og
þykkar skjalamöppur úr svlns-
leðri, konur tiplandi áháhæluðum
skóm, með handtösku tlmarit
og kápu, sem þær báru á hand-
leggnum... Tvær gengu hvor
slnum megin við Caddie en önnur
lét pappaöskju, sem hún hélt á,
slást við hana.
Hún sýndist lítil og varnarlaus i
stutta grænköflótta pilsinu sinu,
græna jakkanum og meö þennan
ósmekklega hatt á höfðinu og
regnkápuna á handleggnum.
Hvers vegna er ekki hægt að
senda hana I skóla, þar sem
einkennisbúningarnir eru ekki
svona    ljótir?    hugsaði    Rob
gramur. En gremjan kom ekki að
neinu gagni. Hann gat samt ekki
bælt niður meðaumkun sína.
Þegar hann horfði á eftir Caddie,
sá hann, hvað handleggir hennar
voru barnslegirog skelfing mjóir.
Þeir minntu á lambsfætur, sagði
hann við Fanneyju.
önnur konan snéri sér við til
þess að tala við mann, og um leið
staukstkápan.sem húnhélt á, við
andlitCaddlar. Hún baðstekki af-
sökunar, sagði Rob og reiðin sauð
nibri i honum. Getur fólkið ekki
séð, að hún er aðeins barn og ein
sins liðs. En Caddie var I senn of
gömul og of ung til þess að vekja
nokkurn áhuga, svo að hún leit
aðeins við og hélt siðan áfram, en
Rob sá, að hún reyndi að færa sig
frá konunum, og hún minnti Rob
aftur á bolakálf, sem er rekinn
áfram. Það var eins og Rob væri
með heilt dýrasafn í huganum
þegar hann horfði á Caddie. Það
er af þvi að hún er svo hjálpar-
vana, hugsaði hann gramur.
Innst I ganginum urðu far-
þegarnir að sýna vegabréfin sin
og farmiðana. Það kom fát á
Caddie. Hún stakk pokanum milli
hnjánna, svo að honum yrði ekki
stolið og fór að leita I veskinu
slnu. Farmiðinn og vegabrefið
voru þar ekki.Rob langaði til að
hrópa: „Þeir eru I jakkavasanum
þínum". En hann var of langt
burtu. Flugfreyjan stóð hjá
Caddie, en horfði ekki á hana,
heldur yfir höfuðið á henni, á tvo
farþega, sem voru að leita I
veskjunum sínum. Hún var með
höndina framrétta. Rob vissi, að
hún gerði það ósjálfrátt en samt
fannst honum það miskunnar-
leysi, og hann sá, að Caddie var
orðin mjög hrædd. Hún fór að
leita í vösunum á regnkápunni.
Hinir farþegarnir tóku að nöldra,
og einn þeirra ruddist fram fyrir
hana. — Og allt I einu gat ég ekki
lengur staðizt mátið, sagði Rob
við Fanneyju seinna. — Ég hljóp
að skrifborðinu og skrifaði, að
ég væri stjúpfaðir hennar. —
Stjupfaðir? sagði Fanney, sem
þrumulostin, — en þú ert það ekki
I raun og veru — Ég býst við, að
við veröum að kalla mig það. En
þeir héldu auðvitað að ég væri
genginn af vitinu, en þeir kölluðu I
hátalarahn, Caddie var sótt og
komið með hana til min.
Það hafði fengið mikiö á hana
þegar hún var látin fara, en þetta
gerði hana ringlaða. — En... þii
færð bágt fyrir, sagði hún. — Ég
býst viö því, sagði Rob. — Ég er
kjáni. — En hvers vegna, spurði
Fanney hann siðar undrandi. Hún
vildi komast til botns i málinu.
Það má Guð vita, sagði Rob.
Caddie hafði látið sér þetta svar
nægja, Þegar Rob tilkynnti henni,
að þau færu aftur heim á sveita-
setrið, leit hiin á hann, Andlit
hennar var enn fölt, en það var
gerbreytt. Gleðin skein af því, og
augun  ljómuðu.  Rob  vildi ekki
hrósa sér af þvi, að það væri af
hamingju, heldur aðeins hugar-
léttir. Hann vonaði að þessi tóm-
leika tilfinning, sem greip hann
allt i einu, væri aðeins hungur, og
um leið og hann gekk út úr flug-
stöðinni að bilastæðinu, sagði
hann: — Caddie, ættum við ekki
að láta þessar deilur falla niður,
þó að ekki væri nema eina
klukkustund, og borða miðdegis-
verð saman?
—  Fórstu með hana á Hótel
Continental? Caddie? Hvers
vegna ekki? — I þessum hræði
lega ljótu fötum? — Það gerði
ekkert til með fötin, og borð-
salurinn þar er ágætur.
— En hvillk peningasóun. — Ég
var þar lfka, sagði Rob, og það
var engin sóun. Henni þótti
gaman. Okkur þótti gaman,
leiðrétti hann sig.
Caddie hafði aldrei séð slikt
hótel fyrr. Þegar þau komu inn úr
anddyrinu, þar sem þjónar stóðu I
röðum og hneigðu sig fyrir Rob,
og þau gengu inn I geysistóran sal
með marmarasúlum, fannst
henni hún vera stödd i höll, og hiin
gleymdi raunum sinum. Þetta
var eins og kraftaverkið á flug-
stöðinni. Hún er eins og prinsessa
i álögum, hugsaði Rob. Honum
fannst mikið til um, hvað hún sat
bein við veizluborðið þeirra I
horninu, meðan brúnu augun
hennar, sem voru eins og augu
Fanneyjar, hvörfluðu um salinn
með hinum hvitu bogum, ljósu
veggjum og stóru blóma-
körfunum. Það var búið að leggja
á borðið við hliðina á þeim fyrir
allstóran hóp. Þar voru smá
vasar með ljósbleikum túli-
pönum.— Einn handa hverjum
gesti sagði Caddie. A miðju borði
var örlltill gosbrunnur, sem
þeytti upp ljósbleiku vatni. —
Gosbrunnur á borði, sagði
Caddie. Hún virti fvrir sér Ilaumi
hnlfana, gafflana og glösin fyrir
framan sig og stóru stinnu mund-
linuna, sem þjónninn fletti i
sundur og breiddi yfir kjöltu
hennar, en framkoma Caddiar
var hæversk. Þessi kurteisi var
henni eölileg. — Eins og þér,
sagði Rob við Fanneyju. — Hún
sómdi sér vel þarna. Hún var alls
ekki klaufaleg, eins og hún er
stundum hversdagslega. — Jii,
Caddie getur komið vel fyrir,
þega eitthvað stendur til, sagði
Fanney, Þegar Rob horfði á
Caddie andspænis sér við borðið,
sá hann f fyrsta sinn, að þessi
telpa, sem minnti á „Ljóta andar-
ungann" gat orðið hin friðasta
mær I fyllingu tlmans. Það gerði
andlitslagið, og hið ferska litaraft
þrátt fyrir freknurnar, sem dofna
með timanum, hugsaði hann.
Dökkrautt hárið hafði gullinn blæ
I lampaljósinu, og Rob fylltist
undrun, þegar hann horfði I augu
hennar. En Rob var orðinn svo
svangur, að hann horfði ekki lengi
á Caddie, og það voru „furðulegir
réttir", sem þau lögðu sér til
munns, eins og Caddie sagði við
Hugh seinna. — Það var heila-
stappa með grænmeti. — Oj,
sagði Hugh, — Glóðarsteiktur
fiskur með kolkrabba, rækjum og
kræklingi og kálfskjöt í vlnsósu.
Klukkan tlu að kvöldi. sagði
Fanney. — Klukkan var tlu, sagði
Rob. Ég man, að ég þurfti að
senda Darrell símskeyti frá flug-
stööinni I Milano. Ég reyndi að
ná í hann I slma, en það tókst
ekki. Það tók tvær klukkustundir.
Caddie þurfti að fara inn I snyrti-
herbergið, en það virtist alltaf
upptekið. sagði Rob eins og
honum fyndist það óréttlæti.
Síðan urðum við að keyra inn til
Milanó. — En að borða
margréttaðan kvöldverð klukkan
tiu. — Svona er það á Itallu, sagði
Rob  þolinmóður.   — í  Róm  er
1351
Lárétt
1) Þjálfun.- 6) Viknandi.- 10)
Röð.- 11) Rugga,- 12) Tæpari.-
15) Sóða,-
Lóðrétt
2) Sáðkorn.- 3)  Miskunn.- 4)
Land.- 5) Kornið.- 7) Sláa.- 8)
Hás.- 9) Reiðihljóð.-  13) Sár.-
14) Handlegg.-
Ráðning á gatu no 1350
Lóðrétt
2) Jók.- 3) Liii.- 4) ómynd.- 5)
Anauð.- 7)  Asi.- 8)   Kút.- 9)
Nón.-   13)   Sög.-   14)   Iðn.-
I)  Fjall.
II)    Óa
Ageng.-
Lárétt
6) Makkinn.-10
-   12)    Nistinu.-
^ES
Ég hef grun um, aðl/
þú hafir talað um fleira
en slysið við Paddy
Viltu segja
ókkur þáð
Kerioma
Þii vilt tuskasr^Þú otar ekki
viðmig.           Á hnifiaðmér,
Við erum fjallabúar.
semjum   ekki   við   '
frumskógapakk.   Farið.
Triangiarnir^heituðu.\ Frumskógapakk. Við      VBiöið  ^
beir    kölluðu    okk"r   ™..-..~.   fo..t,   ATr'o^n:          Ihöffiinaiar
frumskógapakk.
Þeir   kölluðu   okkur  hiunum fara og 'eýðí         'höfðingjar
^/x^svörtu tjöldunum þeirra.
1
1

>:¦:-¦:
ÞRIÐJUDAGUR
6. marz
7.00 Morgunútvarp
12.25. Fréttir og veðurfregnir.
Tilkynningar.
13.00 Eftir hádegið. Jón B.
Gunnlaugsson leikur létt lög
og spjallar yið hlustendur.
14.15 Til umhugsunar
(endurt. þáttur) Þáttur um
áfengismál I umsjá Arna
Gunnarssonar. Rætt er við
Pálma Frimannsson lækni
um drykkjusiði íslendinga.
16.00 Fréttir.
16.15 Veðurfregnir. Tilkynn-
ingar.
17.40 Útvarpssaga barnanna:
„Yfir kaldan Kjöl" eftir
Hauk Agústsson Höfundur
les (13)
18.00 Eyjapistill. Bænaroro.
Tónleikar.      Tilkynningar.
18.45 Veðurfregnir Dagskrá
kvöldsins.
19.00 Fréttir.     Tilkynningar.
19.20 Fréttaspegill
19.35 Umhverfismál Sigurður
Blöldal skógavörður talar
um skynsamlega nýtingu
lifandi auðlinda.
19.50 BarniO og samfélagiö
Margrét Margeirsdóttir
félagsráðgjafi talar við
Dóru Bjarnason félagsfræð-
ing um rannsókn hennar á
hjástundum unglina.
20.00 Lög unga fólksins Ragn-
heiður Drífa Steinþórsdóttir
kynnir.
20.50 Jón Asgeirsson sér um
þáttinn.
21.10 Gitarkonsert op. 30 eftir
Guiliani John Williams og
Enska kammers veitin
leika:  Charles Groves stj.
21.30 „Tyrkjans ofrlki áfram
fer" Sverrir Kristjánsson
flytur þætti úr sögu Tyrkja-
ránsins 1627: — þriðji hluti.
22.25 Tækni og vlsindi
örnólfur Thorlacius dýra-
fræðingur talar um
bergmálsmiðun dýra.
22.45 Harmónikulög Arndt
Haugen leikur
23.00 A hljóðbergi Maðurinn
sem stöðvaði sólina. —
Dagskrá I tilefni 500 ára af-
mælis Nikulásar Kópernik-
usar. Michael Hanu tók
saman fyrir útvarpsstöðvar
Voice of America.
ÞRIÐJUDAGUR
6. marz
20.00 Fréttir
20.25  Veður   og   auglýsingar.
20.30 Ashton-fjölskyldan
Brezkur framhaldsmynda-
flokkur 43. þáttur. Þýðandi
Heba Júliusdóttir. Efni 42.
þáttar: Kvöldið fyrir brúð-
kaup sitt fer Freda Asliton
með Doris og Sheilu út að
skemmta sér. Þær fá Tony
Briggs með sér til halds og
trausts. Þegar Hður að lok-
un krárinnar gerast þau
nokkuð ölvuð. Freda og
Tony taka aö rifja upp
ævintýri unglingsáranna, og
á leiðinni heim gengur su
upprifjun skrefi lengra en
þau höfðu ætlað. Um
morguninn er Tony I þung-
um þönkum og hálföfundar
Jan af væntanlegri eigin-
konu. Svaramaður Jans
boðar forföll á síðustu
stundu, og Tony er beðinn
að hlaupa I skarðið. Þrátt
fyrir þetta allt tekst gifting-
in ágætlega og að henni lok-
inni er haldin vegleg veizla I
stórhýsi brtiðgumans og
móður hans.
21.20 Að falla bótalaust?
Umræðuþáttur um trygg-
ingu mannsllfa og lima og
bótarétt þeirra, sem hætta
Hfi slnu I þágu samborgar-
anna eða missa sina nán-
ustu af slysförum. Umræð-
um stýrir dr. Kjartan
Jóhannsson.
22.00  Frá     Listahátið      '72
Astralski    gitarleikarinn
John Williams leikur lög
eftir Isaac Albeniz, Antonio
Lauro o.fl.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
10-11
10-11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20