Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Tķminn

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Tķminn

						10
Föstudagur 17. júní 1977
Kí'tir langa mæðu sluppum vib
yfir veginn. Bílarööin sem
streymdi framhjá virtist ó-
endanleg. Sjálfsagt voru margir
bllanna á leio út úr borginni.
Þao er fagur laugardagsmorg-
unn og við erum þrir saman,
tveir drengir og ég. Lei6 okkar
liggur út á Alftanes og þangað
er ekki lengi farib úr þéttbýl-
inu á höfubborgarsvæbinu....
jafnvel fyrir gangandi mann-
eskjur.
Á Alftanesi, hinu láglenda
nesi, sem gengur út milli
Skerjafjarbar og Hafnarfjarö-
ar, eru margir merkir staöir og
ma þar fyrst nefna Bessastaöi
og kirkjustabinn forna, Garöa.
Af Garbaholti rétt ofan vib
kirkjustabinn, má lita byggbirn-
ar vib flóann þar sem flestir Is-
lendingar bUa. Bessastabir,
fornt höfubból og setur forseta
islenzka lýbveldisins er einn
sögufrægasti stabur hér á landi.
Margt kemur upp I hugann þeg-
ar minnzt er þessara staba... og
Alftaness. Bessastaba er fyrst
getib I fornum heimildum er
þeir voru I eigu Snorra Sturlu-
sonar, frægasta fslendingsins.
Síbar komst jörbin I konungs-
eign og varb höfubsetur æbstu
valdsmanna konungs á tslandi
og þab allt til loka 18. aldar. A
þeim bæ voru því oft ákvaröanir
teknar sem urbu afdrifarikar
fyrir þjóbina. 1 byrjun 19. aldar
var þar til húsa lærbi skólinn
æbsta menntastofnun lands-
manna, og fram á miðja slbustu
öld, hann var fluttur til Reykja-
vfkur.
A leibinni út nesib reyni ég
ab segja drengjunum sitt af
hverju um nesib og byggbina
þar af minni takmörkubu þekk-
ingu. Minnzt er á skáld, sem
sátu Bessastabi eins og Grim
Thomsen og Benedikt Gröndal
og félagar mlnir mebtaka þekk-
inguna af háttvlsi sem drengj-
um er svo oft lagib. Þegar rætt
er um sjóræningjana frá Norb-
ur-Afríku sem nefndir voru
Tyrkir mebal landsmanna og
strand þeirra vib nesib, þá
lifnabi yfir svip þeirra. Vib er-
um komnir Ut I Gálgahraun,
sem er gegnt Bessastöbum, Þar
er Gálgaklettur þar sem saka-
menn voru hengdir. Líkin voru
svo urbub I hrauninu skammt
frá. Talib er ab mannabein hafi
fundizt þar á slbustu öld. t
augum margra hvlldi lengi ó-
hugnan yfir þessum stab. þar
sem þessir ógæfusömu menn
voru teknir af lífi.
Gálgahraun er ab mörgu leyti
áhugaverbur stabur fyrir nátt-
úruskobara. Hraunib er fram-
hald Garbahrauns milli Garba-
holts og Hraunsholts, og gengur
fram I sjó út i Lambhúsatjörn.
Úr Gálgahrauni skagar mjór
hrauntangi, Eskines út I sjóinn
milli Arnarnesvogs og Lamb-
hUstjarnar. Þessi hraun eru tal-
in tilheyra svoköllubu Búrfells-
hrauni og eiga ab hafa runnib
fyrir mörg þúsund árum.
Gálgahraun er hvorki vlbáttu-
mikib hraun né mikilUblegt á Is-
ienzka vlsu, en samt er þar
margt ab finna fyrir þá sem
njóta vilja Utiveru. Þab er held-
ur ekki erfitt ab komast yfir
hraunib. Mosi og berjalyng er
mjúkt undir fótum og vebrib er
indælt.
Alls stabar er llf, fuglar á flugi
og sub I skordýrum. Yfir höfbi
okkar þýtur tjaldur meb miklu
gargi, sennilega á hann hreibur
hér I grennd.
Mál og myndir:
Haraldur Einarsson
ÆVINTYRI
HANDAN
VEGAR
Einhverjir skemmtilegustu
ferbafélagar, sem hugsazt get-
ur, eru einmitt börn og ungling-
ar, oft svo einlæg og opin fyrir
hinu nýstárlega, slleitandi og
alitaf ab uppgötva eitthvað nýtt.
Vib erum komnir ab einni
hamraborg I hrauninu. Héban
er dýrblegt utsýni, ekki sibur en
af Garbaholti. Víbátta hafsins
blasir vib og til lands er mikil-
fengleg fjallasýn: Snæfellsjök-
ull, Akrafjall, Esja, Vlfilsfell,
Bláfjöll og Keilir.Skyndilegaeru
drengirnir farnir ab prlla upp
hamraborgina. Þessi hraunborg
gæti minnt á mibaldakastala.
Svo frjálsir og óþvingabir eru
drengirnir I leik sinum. Þeir
virbast á valdi einhvers ævin-
týris eba sagnar um löngu libinn
atburb eba.... A meban dreng-
irnir eru önnum' kafnir i leik sin-
um tylli ég mér nibur á hraun-
brot skammt frá. Vlba eru
kynjamyndir Ur hrauni, sann-
kallabur  náttUruskUlptUr.  A
Skerjafirbi blikar á segl tveggja
seglbáta og fyrir vestan Álfta-
nes öslar flutningaskip til hafs.
A þessum stab er aubvelt ab
kömast á fund huldra vætta og
losna vib álag hins vélvædda nú-
timaþjóbfélags. Vlbast hvar hér
á landi er aubvelt ab komast út I
upprunalega og óspillta náttúru
og ab því leyti eru lslendingar
lánsamir mibab vib Ibúa
margra stórborga. Samt höfum
vib ekki sloppib vib mengun og
náttUruspjöll og hefur þab kom-
ib berlega I ljós á slbari árum
hve vibkvæm móbir náttúru er
fyrir hnjaski og óhreinindum.
Þegar drengirnir hafa feng-
ib nægju sina I klettaborg-
inni er haldib áfram I
gegnum hraunib. Skyndilega
heyrist garg i æðarfugli, sem
þýtur upp rétt fyrir framan okk-
ur. Við höfum rekizt á hreiður.
Við nálgumsthreiðrið. Anægjan
skin úr svip drengjanna er þeir
virða fyrir sér eggið og fingerð-
an dúninn, ekkert er hreyft.A
sjónum ber mikið á æðarfugli.
Þegar komið er niður í fjöruna
tekur við annasamur timi hjá
hinum ungu nátturuskoðurum.
Það erengu likara en að hér séu
aö verki þaulæfðir vísindamenn
að rannsóknum. Alltaf er eitt-
hvað nýtt ab sjá, bóluþang og
hrossaþari, sendlingur skýzt
framhjá, örskotsgárur á vatni,
skuggi af skeri syndir i yfir-
borðinu, leiíurdrættir i hinu
mikla lifsmynztri. Við finnum
beitukóng og krfesfisk. Ég segi
þeim smávegis um krossfiska,
hvernig þeir fara ab þvi ab opna
harblæstar skeljar og hvernig
þeir geta gúlpab innyflunum Ut
Ur sér til þess ab innbyrða fæð-
una — og ef þeir missa arm þá
geta jafnvel vaxið nýir á þá.
Þvi er ekki að leyna að f jaran
hér er ekki alveg hrein og fjöru-
ilmurinn ekki alveg ekta fyrir
bragðið.   Á þéttbýlissvæðunum
er orðin umtalsverð mengun,
augu margra hafa opnazt fyrir
þessu vandamáli, en þessi mál
þarf að taka fastari tökum.
Eftir góða stund i fjörunni er
aftur haldið upp i hraunið. Á
einum stað er hópur máva á
hringsóli i kringum hraunturn
einn. A breiðum vængjum láta
þeir sig svifa hfing eftir hring.
Einn af mávunum ber af, hann
virðist sannkallaður flugsnill-
ingur. Hann hlýtur að vera
skyldur Jónatan Living-
ston mávi.
Ferðinni er haldið áfram,
drengirnir kanna leiðina. Allt i
einu er kallað. Vib höfum fundið
helli er hrópað i kór. Ég geng til
þeirra. Eftir að hafa skoðað
staðinn get ég frætt þá um að
þetta sé skUti, en þyrfti ab ná
lengra inn i bergið eða dýpra
niður i jörðina til þess að geta
kallazt hellir. Þeir verða fyrir
talsverðum vonbrigðum og
finnst litiðgertUr afreki þeirra,

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28