Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Mįnudagsblašiš

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Mįnudagsblašiš

						Vörgum hlíft — Hundar og syfilissjúklingar — Lélegur að-
búnaður — Vinnuvélar á götunum — Klerkur sneypir biskup
— Hvað vilja sjónvarpsþýðendur?
HVE LENGI á að afsaka það, að menn geri sér t.d. ferð á
gúmbát, út í Tjamarhólma til að eyðileggja hreiður, með þvi
;að þeir séu ÖLVAÐIR? Þessi misskilda hjartagæzka er einmitt
það, sem elur upp í svona dónum og þeim, sem leika önnur
álíka brögð á eftir þeim, slíka verknaði, því þeir vita, að
lögreglan afsakar þá, eins og reyndar alla aðra dóna, með
því að þeir séu fullir- Þetta er sama pakkið, sem brýtur rúður,
skemmir opinbera síma, sker sundur sæti í almenningsvögn-
um og íþróttahöllum. Við erum að burðast með sálfræðinga
hér, sem hafa þvílík ósköp að gera, að vart er hægt að ná
til þeirra. Eru það þeir, sem standa fyrir því, að farið er vett-
lingahöndum um þessa skemmdarvarga?
ER MIKIÐ og heilbrigt samræmi í þvi, að drepa alla hunda
vegna óþrifnaðar en leyfa syfillis-sjúklingum, geðsjúklingum,
berklasmitssjúklingum, flogaveikum o. s. frv. að giftast? Hund
kvikindin eru þó látnir gleypa pillur og önnur þrifaefni, en
„syffinn" grasserar á allt annan og hættulegri hátt en far-
aldur hunda. Miðaldra menn muna vel þegar götustrákar
Reykjavíkur sungu hástöfum „Sósamir með syffann" og
meintu sennilega pólitískan sjúkdóm, en það sýndi þó þá
hvern varhug menn guldu við þessum voðalega sjúkdómi.
Nú er verið að leyfa öllu þessu að komast í full not. (Sjá
Kakala).                                                                                ;
VIÐ HÖFUM verið beðnir að koma með þá leiðréttingu út af
;athugasemd við þjónustu í svokölluðum Kristalssal Þjóðleik-
hússins, að það séu ekki viðvaningar sem annast afgreiðslu
á hressingu þar í hléum, og þessvegna gangi allt þar svo
stirðlega, heldur hitt, að öll afgreiðsluaðstaða er svo neðar
öllum hellum að nær ógerningur er að vinna þar. Er þessu hér
með komið til skiia.
ENN ER kvartaí om það að vinnutæki t.d. vélar méð ámokst-
ursskóflum og allskyns aðrar vinnuvélar eru að þvælast í um-
ferð og verða jafnvel stórhættuleg umferðinni almennt. Er ekki
stundum virðast stjórnendur þessara vinnuvéla fá leyfi til
að skreppa á þeim í hádegismat og þannig tefja fyrir allri um-
ferð og verða jafnvel stórhætuleg umferðinni almennt. Er ekki
tími til kominn, að þessi tæki séu flutt milli vinnustaða á hótt-
um og látnar bíða á vinnustað meðan stjórnendur fara í mat.
Þetta ástand er alveg óþolandi.
HART ER f HEIMI, þegar klerkar sneypa biskupinn, sem höf-
uðpaur kirkjubygginga, eins og sr. Sigurður Haukur Guðjóns-
son gerði í útvarpsþættinum Um daginn og veginn, vegna
kirkjufjöldans í Reykjavík. Rétt sagðist klerki frá, en nokkur
nýlunda er að heyra hreinskilni í þessum efnum. Þá var hann
og ómyrkur í máli um bjargráð borgarvalda til handa drykkju-
mönnum, en þó gægðist gamli vælutónninn upp hjá honum,
þótt víða sér þar eflaust pottur brotinn. Annars þurfa drykkju-
iðnir menn ekki stórum að kvarta meðan borgin rekur gisti-
hús fyrir þá og kostar þá og styrkir a-m.k. heilsufarslega til
að sinna þessari skemmtilegu iðju sinnl.
ÞEGAR ÞETTA er ritað fagna menn því almennt, að þýðend-
ur sjónvarps eru í verkfalli, svo 'að nú snýr aðeins sú hlið efn-
isins, sem höfundar ætlast til að áhorfendum., en ekki sú hlið-
in, sem þýðendur vilja láta snúa að okkur. Hefur oftar en ekki
kastazt í kekki milli höfunda og þýðenda, en nú er nokkurt
hlé. En gaman væri að vita fram á hvaða kjör þýðendur fara
og hvað ber á milli? Vissulega er það ekki vinnutilhögun né
natni þýðenda, því þeir eru sennilegast frjálsustu vinnuþý,
sem um getur í svo mjög rýmilegri röð opinberra starfsmanna.
Jóhann skrifar:
SKEMMDARVERK á opinberum gripum eru orðin svo algeng,
að ástæða er til að grípa eftirminniloga í taumana. Mér var
;að detta í hug, hvort hið ppinbera, en þó einkum áhugasöm
einkafyrirtæki auglýstu verðlaun til handa þeim sem benda
á þá seku og koma þeim undir mánnahéndur. Ég er viss' um
að þá rnyndi vandaliscni tsiendings m«mka eða, fcverfa".
Alþingiskosningar 1971
Framhald af   1. síðu.
nigar, hvemig sem þær svo fara.
Af öðrum frambjóðendur Al-;
þýðuflokksins vekur Gunoar Eyj-
ólfsson leikari mesta eftirtekt.
B-listinn
Þar er heldur engin breyting í
efstu sætunum tveimur. Kristján
Thorlacíus er nú horfinn af listan-
um, en Tómas Karlsson er í þriðja
sæti, en Baldur Óskarsson í fjórða.
Tómas er talinn frékar hægrisirm-
aður, en Baldur þvert á móti. Sumir
telja hann standa nærri kommúh-'
istum, hvað sem hæft' er í því. Þeir
Þórarinn Þórarinssbn og Einar
Ágústsson eru báðirgamlir'í hett-
unni í flokknum. Báðir hafa þéir
verið riefnir 'í sambándi" við! ráð^
herradóm, ef flokkurinn tekur þátt
í ríkisstjórn. Einhvern : I végihn
finnst manni að Einarmundi éigá
auðveldarai með að vinnaméSSjálf
stæði sflokknum - en: Þórárinri.
verða. Tapar flokkurinn miklu af
atkvæðum á deilunni? Eg gæti trú-
að því að það yrði ekki eins rríikið
og andstæðingarnir halda fram.
Það kemur sennilega til með að
muna fáum atkvæðum, hvort flokk
urinn kemur manni að í Reykja-
vík eða ekki.
Magnús Torfi Ólafsson er sterkt
framboð. Þetta er menningarmaður,
stálgreindur og víða heima, ekki
sírt í stjórnmálum, bæði innlend-
um og. erlendum. Hann kann að
tapa einhverju af þeim verka-
mannaatkvæðum, sem Hannibal
fékk, en hann fær sennilega meira
af menntamönnum, ekki sízt há-
skólastúdentum.
Þessi listi fær eitthvað af fólki,
sem er óánægt með alla gömlu
flokkana, sem því þykja vera orðn-
ir staðnaðir. Fylgi hans er eitt
mesta óvissumómentið í þessum
kosningum, ég hef heyrt spár milli
2500 og 4500 atkvæði
tík, en hugarfarið var í stórum
dráttum hið sama. Magnús var
kannski dálítið snortinn af róman-
tík í æsku sinni, en það var yngri
rómantík og ekki eins grunnmúruð
og sú gamla. Hann brauzt út úr
henni á háskólaárunum í Höfn og
brynjaði sig sjarmerandi kynisma.
Þó er ég ekki frá þwíi að við-
kvæm rómantík leynist einhvers
staðar langt niðri í Magnúsi.
0-listinn
D-listinn
Þar var háð löng og hörð orr-
usta um skipun Iistans eins og
kunnugt er. Þeirri orrahríð er nú
lokið í bili, og báðir deiluaðilar
mega una sínum hlut svona nokk-
urn yeginn. Sumitr eru að spá út-
strikanastríði í sambandi yið efstu
sæti listans, en katnnske verður
minna úr því, en þeir ætla. .Ragn-
hildur Helgadóttir kemur nú aftur
á þing, og er það vel farið, því að
þetta er ágæt kona. Nýr af nálinni
er Ellert Schram, sem fyrir löngu
er þjóðkunnur af knattspyrnuvell-
inum. Við skulum vona, að hann,
verði, ef til kemur, fulltrúi hins
góða gamla Vesturbæjaríhalds, en
þar liggja' rætur Tiaris. Anriars e'r
það því miður svo, að gamla Vest-
urbæjaríhaldið er sem óðast að
hverfa af sviðinu, afkomendur þess
komnir í Austurbæinn og Fram-
sóknarfólk utan af landi flytur í
gömlu partíótahúsin. Sic transit
gloria mundi. Hvað mundi séra
Bjarni segja?
F-
Þar er nýlega um garð gengin
mikil rimma. Ekki er enn alveg aug
kust,   hverjar   afleiðingar   hennar
G-lístinn
Helzta breytingin þarna er sú,
að Svava Jakobsdóttir skáldkona
skipar þriðja sætið, en Jón Snorri
Þorleifsson er flutur niður hið
fjórða. Súmir telja þetta táknrænt,
menntamenn séu að taka flokkinn
úr höndum verkamanna. Meðal
verkamanna í flokknum er dálítill
urgur út af þessari þróun, einkum
kannske þó hinna eldri. Þeim finnst
allt vera eins og það var fyrir þrjá-
tíu árum, en þjóðfélagið er orðið
flóknara en það þá var, milliliðir
af öllu tagi eru nú miklu fjölmenn-
ari og áhrifameiri stétt. Verka-
mönnum úr þessum hópi finnst oft
einnig Magnús Kjartansson vera
allt of intellektúell, og það fer í
taugaríiar; á þeim. Nokkrir slíkra
verkamanna studdu Steingrím Aðal-
steinsson í borgarstjórnarkosning-
unum í fyrra. Magnús Kjartansson
er auðvitað intellektúalisti fram í
fingurgóma, og leggja sumir verka-
menn honum það út semhroka,sem
auðvitað er ekki rétt, eins og þeir
vita, sem þekkja Magnús. En hér er
á ferðinni kynslóðamunur. Gömlu
byltingakommúnistarnir hér álandi
voru í raun réttri mótaðir af alda-
mótarómantíkinni; þeir bara
breyttu ungmennafélaga- og skóg-
ræktarrómantík  í byltingarróman-
Þetta er hinmiklasensasjónkosn-
inganna. Fyrst þegar menn heyrðu
um framboðsflokkinn, héldu marg-
ir, að hér væri um einhvers konar
síðbúið aprílgabb að ræða. Undra-
listar hafa stundum fyrr á árum
borizt kjörstjórninni í Reykjavík,
en verið dæmdir úr leik, því að
meðmælendurnir voru ekki í lagi.
En hér var engu slíku til að dreifa
— Framboðsflokkurinn er fúlasta
alvara. Á listanum er svo til ein-
göngu ungt fólk, svona um tvítugt
eða rúmlega það. Mest ber á náms-
fólki og hljómlistarfólki, hinum ó-
rólega æskulýð nútímans. Það virð-
ist koma úr ýmsum pólitískum átt-
um, meira þó frá vinstri en hægri.
Þarna eru menn, sem hafa verið
orðaðir við anarkisma og maóisma
eða eitthvað þar á milli. Sumir
þeirra hafa staðið framarlega í
kröfugöngum hins órólega æsku-
fólks á undanförnum árum. Hvað
vill svo þetta unga fólk? Því er
það kannski ekki alveg ljóst sjálfu,
en það vill eitthvað nýtt, það er
orðið hundleitt á gömlu flokkun-
um, hinu grámuskulega velferðar-
þjóðfélagi og öllu því,,sem_.er.JQg
svei mér þá, ef maður getur ekki
haft hvolida samúð með þessu.
'' 'Hvað svo um fylgi Iistáiflfe? 'ÞalB
er nú þrautin þyngri að svara því.
Hverjir eru spádómarnir? Þeir eru
nú mjög svo ólíkir. Sumir spá list-
anum ekki meira en 300—400 at-
kvæðum, en aðrir allt að 4000 og
að hann komi manni að. Eg er.ekki
frá því, að hann geti fengið þó
nokkuð af atkvæðum. Það hjálpar
honum, hve fólk er yfirleitt áhuga-
laust um gömlu flokkana, og surnt
ópólitískt fólk kýs hann hreinlega
af sprelli. Eg yrði ekkert hissa, hó
að hann fengi 1500—2000 atkvæði.
Ajax.
Þátturinn Frá- sjónarJieinii í
umsijá Björns Tti. Björnssonar,
sem fjaMiaöi. um heMaimáJveirk
sitJeinaldarmamnia var ákaflega
áhuigawerður þáttuir og vel uinn-
irm; Björn skiýrdi þessi merku
fyrirlbrig:i vel, ]i&t!floiriflödursokk-
asr fruimirna.nnsins, sem eimrmtt
um þesisair mundir er að fé upp-
reisn í heimi vísindanna og tal-
inn miíklu fulMfeioiminari en vísir-
indiaimenn 19. og fyrstu tuga, 20,
'aJdlarinnar hafa álitið. Björmvair
nú miklu gætnari í oröskirúði en
venjulega og tókst þessi þáttur
mjög vel, ölliuimi til sóma ogolkk-
uir til fnóðleilks og ánasgju.
•
Þessar „frönsikiu" Ghaplin-
myndir era óskföp þireytatndi, —
ekki aðeins fJestar frómunailega
lélegir einþá'ttungar heldur svo
af hinu að'við þekkjiuimi svo vel
til hins bezta serfli Chaplfe hefur
gert, að okkur sómar að sjá
þessar framiraunir hans. öllu
betri eru ailltaf DísuþBettimir, —
máske ekki alveg á línu hugs-
uðanna eða hinnai þunglyndiu al-
vörumann þjóðarinnair, en góð-
ir fyrir okkur, hina dauðlegu,
sem ekki erum að springa af
viziku.
•
Þátturiwn Kraffitar í köggluim
var afar athyglisverður og gam-
an að sjiá hinn unga sniMing
smokka sér úr svo vendilega
bundnum hnútum og sterkuim
'handrjarnuím. Þessi Hudini okk-
ar á eflaust framundan góða
aevi ef hann gerir þetta að aðai-
starfi í stað bííaaksturs, því ung-
lingar svo og fullnrðnir höfðu
mikla ánægju að sjá listir hans.
E"ramiha'ld á 7.  síðu.
— Listaverk frummanna — Lélegur
Chaplin — Islenzkur íludini — Undir
íshellunni — Smáveruheimur —
I leikhúsínu. —
'•"'
:¦ i ¦..
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8