Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Ķsafold

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Ķsafold

						20
andi Skorradalsvörður verði haldinn í
sumar á kostnað jafnaðarsjóðsins og
íjúreigenda, eptir fyrirmælum tilsk. 4.
niarz 1871. Sýslunefnd Húnvetninga
ætlar að fá alla fjáreigendur í sýslunni,
til að skuldbinda sig til að greiðaskaða-
hætur, og sendir liinum sýslunefndun-
um áskoranir um, að snúast vel undir
málið.
Seint ( f. m. fannst við skoðanir í
Grímsnesi kláði þar á einucn bæ, og
nýlega hefir orðið kláðavart á einum
bæ ( Kjós (Fossál, og á Móum á Kjal-
arnesi, hjá hreppstjóranum.
—   Irlaniialát. Ilinn 29. jan.
siðastl. andaðist eptir langa og þunga
banalegu, að Útibleiksstöðum við Mið-
fjörð,húsfrú Sólveig Guðmunds-
d ó 11 i r (prófasts Vigfússonar á Mel-
siað), 38 ára gömul, kona fyrv. hrepp-
stjora Iugimundar Jakobssonar (prests
Finnbogasonar á Steinnesi). Í'elm hjón-
um varð 4 barna auðið; ern 3 þeirra
látin, en 1 lifir i æsku. Sólveig sál.
varkona kurteis og vel menntuð, reglu-
söm, sijórnsöm og dugleg búkona, góð
ogástrik eiginkona og móðir; hún varð
því mjög harmdauði eptirlifandi ástvin-
um sinum og mörgum öðrnm, sem
reyndu tryggð hennar og slaðfestu.
Jarðarför hennar fór fram að Melstað
hinn  tl. f. m.    (Aðsent).
Á þorranum snemma urðti 2 menn
bráiðkvaddir vestur undir Jökli: Jón
nokkur, bóndi á Hamraendum í Breiðu-
vik, merkur maður og nýtur vel; en
hitt kona f Rifi.
—   Veðrátfft- Siðan snemma í
fyrra mánuði hefir gengið hjer hrein-
viðrasöm norðurátt, með litlu frosti,
þangað til hinn H. þ. m., að
frostið herti og gjörði hríð allmikla,
sem stóð < 3 daga. Mestfro^t 15°
á C. (15.þ. m.). Ferðamaður að norð-
an, sem lagði af stað frá Akureyri 5.
þ. m., eða 3 dðgum síðar en póstur-
inn, hefir eptir Grímseyingum, sem
voru nýkomnir í land, að menn hafi
þar (í Grímsey) þótzt sjá ýms merki
jæss, að hafis mundi allnærri landi.
—   Aflabröfifð. Síðan um 20. f.
nián. hefir verið dálítill Dskreytingur
hjer á Innesja-miðum, þá sjaldan gefið
hefir að róa, en opt ekki náð skiptum
lijá sumum. Ekki halda menn það sje
ný ganga. I syðri veiðislöðvuntim
(Garði, Leiru, Vogum o v ) kvað nú
vera farið að aflazt dálíiið, og á Mið-
nesi bezti afli, af nýfengntim fiski.
Ern menn því góðrar vonar um, að
heldur fari að lifna hjer fyrir norðan
Reykjanes, ef einhvern tima gæfi að
róa.
ÍMlskipin hjeðan hafa litinn afla
fengið enn, enda sjaldan haft næði til
Hggja stundu lengur fyrir veðurs sakir.
Austanfjalls er hvergi getið fiskjar,
nema á Eyrarbakka, af ýsu. Loks hefir
uú frjetzt til afla ( Vestmannaeyjum,
enda mun hvergi vera jafnmikil þörf á
björginni og þar.
—   Frá útlönclnm kom hjng-
að 6. þ. m. frakknesk fiskiskúta (Jeanne,
121 tons, skip<tj. Chapelle), sem hafði
lagt út frá Boulogne 12. f. m. Skip-
stjóri segir Karlunga komna til
valda á Spáni (?). Góð veðrátta á
Frakkiandi í vetur, en þó stormasamt,
eins og hjer.    Mun eplir þvi eigi þurfa
' að óttast i'salög ylra í velur, eins og f
fyrra, enda höfðu kaupför verið ný-
komin úr Eystrasalti til Bonlogne, er
skipið fór þaðan.
2000 fiskjar var skip þetla búið að
afia þá fáu daga, síðan það kom hjer
að landinu.
Iliít og þetta.
Skírnir hefir geti8 norðurhafsleita þcirra
Weyprechts og Payers frá Austurríki áskip-
inu Tegethoff árin 1872—74. peir fundu, svo
sem kunnugt er, ókennt land allmikið, 200
vikur sjávar fyrir norðan Novaja Semlja, en
100 mílur frá Grænlandi, og kólluðu Franz-
Jósefsland, í höfuðið á keisara sínum. Sem
nærrimágeta, kuiinu þeirfrámörgu aðsegja
úr ferðalagi BÍnu þar norður í hinum ægilega
klakageim, og hefir Payer meðal annars lýst
kuldanum á Franz-Jósefslandi á góunni í hitt
eð fyrra (1874). Hann var þá á sleðafór til
að kanna landið. Einn dag var 40'h" frost
á R. pó voru þeir Payer og fjelagar hans
þá á fótum og úti fyrir sólaruppkomu, til
þess að athuga veðurfarið oggjöra uppdráttu
af því, sem fyrir augun bar. Lætur Payer
mikið af þvf, hve fagurt hafi verið að horfa
á, þegar sólin rann upp. Hún var í úlfa-
kreppu, og hafði þeim fjelögum aldroi sýnzt
hún jafnbjört. pví olli kuldinn. peir höfðu
með sjer romm til að svala sjer á, og urðu
þeir að varast að láta bikarana koaia við var-
irnar ; það hefðifarið með allt skinnið af þeim.
£n úr romminu var allur máttur; það var
bragðlaust.og þykktsem lýsi. Ekki varheld-
ur til neins að reyna að reykja vindil eða úr
pípu ; vindillinn varð óðara að gaddi í munn-
inum á manni. NokkiirfjelagarPayers báru
guil-medaljónur á beru brjóstinu; þær sviðu
undan sjer eins og glóandi jám. Svo segir
Payer, að srona mikill kuldi dragi allan kjark
úr manni; maður reiki og geti varla á fót-
unuin staðið og stami eins og drukkinn mað-
ur; ekki geti maður heldur hugsað neitt af
viti. Önnur verkun kuldans er sii, að allur
raki gufar burt úr líkamanum, og þyratir
mann þá ákafloga. Mörgum vcrður á að jeta
snjó við þorstanum, en það er mjög háska-
legt; því að við það hleypur bólga ( hálsinn,
góminn og tunguna. Auk þesa er 8njó-átið
ónýtt viðþorstanum; hann minnkar ekki, hvað
miklu sem maður ryður í sig af snjó. Svo
var gufan mikil, semlagði út úr kroppnumá
þeim fjelógum, að engu var líkara en sæi
þjettan jóreyk, þar sem þeir voru á ferðinni,
og höfðu þó allir yfir sjer þykkva skinnfeldi.
Gufa þessi fraus óðara í loptinu, og varð að
klakakornum, og heyrðist í, þegar þau hrundu
til jarðar. prátt fyrir hiun mikla raka í lopt-
iuu, þóttust þeir fjelagar kenna mjög óþægi-
legs þurks. Hvað lítið hljóð sem var, barst
það óvenjulega langt, og heyrðist 100 skref
álengdar ef talað var í venjulegum róm, en
rjett hjá heyrðist ekki þótt skotift væri úr
byssu, einkum á fjallatindum. Kcnnir Payer
það ákaflega miklum loptraka. Kjöt það, er
þeirhói'ðu með sjer, fraua svo, aðkljúfamátti
í hellur,  og kvikasilfrið  mátti hafa í byssu-
kúlur. Lykt og smekkur sljóvgaðist, líkam-
inn varð máttvana, augun lukust ósjálfrátt
aptur og frusu þegar saman; stæði maður við,
hvarf þegar öll tilfinning úr iljunum. Á því
furðaði þá, að ekki kom nein hjela í skegg-
ið; en til pess var sú orsók, að andardrátt-
urinn varð að snjó undir eins og út kom úr
munninum, og fjell tiljarðar. pvi tóku þeir
eptir, að dökkt skegg hvítnaði í kuldanum.
Ekkcrt segir Payer verja kuldanum nema hlý
föt, og ekki sje til neins að bera feiti á lík-
amann eða sverta hann, scm margir hafa tal-
ið gott í kulda.
—   Ráð til að vcrða gamall. — í ryrra
endaði dan8kur glersölumaður, er Ronge heit-
ir, hundraðasta árið, og sendi konungur vor
honum dannebrogskross í minningu þesB.
pegar hann kom að pakka konungi sendingu.
spurði hann Ronge, hvernig hann ímyndaði
sjer að á. því stæði, að hann lif ði svona lengi.
Ronge svaraði: „paö er því að þakka, yðar
hátign, að jog hefi aldrei matazt ósvangur
aldrei drukkið ópyrstur, aldrei lagzt til svefns
ósyfjaður, og aldrei haft óhóf á neinu þessu".
—  Læknir: „Hvernig þykir þjer inntak-
an?" Sjúklingurinn: „Fyrsta skeiðin er
slæm". Læknirinn: „Taktu þá ekki fyrstu
skeibina".
Auglýsingar.
— Hjer með gef jeg til vilundar
m!num heiðraðu landsmönnum nær og
fjær, aðjeg, efG. I., hefi ( áformi eptir
miðjan maimántið að opna mitt nýja
v e i t i n ty a ii ú s
44
„GEYSIR ,
sem jeg hefi byggt á Skólavörðustisjn-
um hjer f bænum (gagnvart þinghus-
inu). Hefi jeg ásett mjer að veiia
gesttim minum allan þann fararbeiua,
sem þeir við þurfa, og fá má á slik-
um stöðum erlendis, svo sem mat og
drykki, svo Og soengur handa 20 manns
og þaðao af fleirum með tímanum.
Verði lofa jeg svo lágu, sem jeg sje
mjer framast fært að ákveða, sem og
vörugæðtim. Sjálfsagt er, að við næt-
urgeslnm verður tekið til kl. 12, og á
hvaða tíma nætur sem er við þeim
ferðamönnum, sem koma til bæjarius
eptir þann titna, og beiðast gistingar,
ef þá pláss leyfir.
Reykjavfk, í marz  1876.
l'áU.   Eyjúlfsson.
—   í næstliðnu haustrjettum varmjer
dregin hvít ær, veturgömul, með mark:
hálltaf fr. hægra, stúfrifað og biti fr.
vinstra. Sá, sem geiur helgað sjer ó-
skilakiud þessa, má vitja hennar hjá
undirskriftiðum til maíloka, gegn borg-
un á ölltim tilheyrandi kosinaði.
Hæli í Gnúpverjahreppi, 28. febr. 187G.
Einar Gestsson.
—   Inn- og útborgun sparisjóðsius
verður fyrst um sinn á skrifstofu land-
fógetans á hverjum laugardegi frá ki.
4—5 e. m.
Ú3f' Nærsveitamenn geta vitjað ísafokí-
ar t apótekinu.
is«fií|d kemur út 'i — 3v»r ainuiuM. 32 bl.
um Arií).     K.jsur 3 kr. árgangurínn    (er-
ieudU 4 kr.>, atúk «r. 'ili a.    rjölulaun:  7.
h^ert expl.
\rs\er?!ií! greibist í  kaupti?),   efa þi    hallt  *   niniarniálum, hálft    á
hsuKtlesturu      Auplýsiuear eiu  teknar í  blaí>ií>  fyrir 6 a.   smíletors-
línau e?)a Jafnmikifc ruru, en  7 a   meb venjulegn meginmalsletrl.    —
fikrifstnfa  ísafoldar er í   Dokturshiisinu    (í  Hliíiarhúsom).
Ititstji'iri:   ISjörn  Jónsson, cand    pliil
Land5preiitsmi?l»n  í Keykjavík.
Einar pórðarson.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20