Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Ķsafold

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Ķsafold

						Kemur út ýmiat emu sinril
•eöa tvisvar i viku. Verð arg
<minnst80arka)4kr.. erlendis
6 kr. eoa l>/» doll.; borgist
fyrirmiojan júliman. (erlend-
is fyrir fram).
ISAFOLD.
Uppsðgn(skrifleg)bnndin viO
áramót, ðgild nema komin
sje til útgefandafyrir l.októ-
berm. Af'groioslustoí'a blaos-
ing er i Autturttrati 8
XXI. árg.
Reykjavik, miðvikudaginn 18. júlí 1894.
44.  blað.
Útlendar frjettir.
Khöfn S. júlí 1894.
Frá Frakklandi. í þetta skipti hlýð-
ir að taka það til frjettasögu, því að í lang-
an tíma hefir mönnum ekki orðið svo
liverft við tíðindin hraðfleygu sem þau er
þann 24. júní bárust út um heiminn frá
Lyon, að Sadi Carnot, )ríkisforseti Frakk-
lands, hefði þann dag að kveldi beðið þar
¦bana af morð-stungu eins óaldarillvirkjans.
Það var ítalskur maður, Santo Caserio að
mafni.
í Lyon var iðnaðarsýning haldin, og því
var Carnot þar kominn ásamt stjórnarfor-
setanum, Dupuy. ók burt frá verzlunarböll
borgarinnar til leikhúss með mikilli fylgd-
¦arsveit, þegar maöur rann að vagni hans
með blómvönd í hendi. Carnot ók hægt
.gegnum mannþyrpinguna og sveigðist út
á við til að taka við blómvendinum, en
allt í einu stökk morðinginn upp á vagn-
skörina og dró út úr honurn rýting, sem
hann stakk í brjóst forsetans. Læknarnir
sáu þegar sýnt banvæni og um miðnætti
~var Carnot örendur.
Hjer átti franska þjóðin að sjá á bak
kjarkmiklum, vitrum og vönduðum manni,
¦enda eru það engar öfgar, að vart einn
einasti höfðingi hcfir orðið henni meir
harmdauði en Carnot. Allir Evrópuhöfð-
ingjar hafa fagurt og lotningarlega vottað
vaktar tilfinningar við harmasöguna bæði
fyrir stjórn Frakka og ckk.ju Carnots. Út-
Tör hans hefir líka orðið með þeim veg og
viðhöfn, að vaiia hefir af annari meira
borizt. Meðan líkkistan stóð á legstalla í
Elysée, höll ríkisforsetans, má þess gcta,
að til hennar komu frá öllum keisurum
álfu vorrar og konungum forkunnarfagrir
blómhringar, og svo er talið, að blómskrúð,
•er þangað var sent, mundi að peningavirði
komast á 6—7 miljónir franka.
Sadi Carnot var sonarson hins nafnfræga
"Carnots, sem á tímum byltingarinnar miklu
kom þeirri skipun á her Frakka,   að   sig-
ursæli þeirra var honum helzt   að   þakka.
Eins og afi hans   var Sadi Carnot   í   hug-
vits-   og   hervjeladeild   hersins   (1871)   og
leysti   sitthvað   það   sem   bezt af hendi í
tilsjón um landvarnir á Norður-Frakklandi.
sem   Gambetta   fól   honum   á   hendur. —
Hann var einbeittur frclsisvin, eins og þeir
-feðgar, afi hans og faðir, ávallt reyndust.
í stað Carnots er einn af höfuðskörung-
um   Frakka,   Casimir Périer,   settur í for
^setastólinn, cn fyrir ráðaneytinu er Dupuy,
sem   fyr.     C. Périer er   af   hófsliði   þjóð
veldisins,   en   nú skyldi líka helzt   hlýða,
að hafa þann við stjórntaumana, sem hefir
þrótt og atgerfi til að halda í gegn á móti
þeim þingflokkum,   sem   gefa óaldarliðum
•of mikið undir fótinn.
Því er fleygt, að nokkrar sönnur sje
þegar fram komnar fyrir, að morðinginn
s]e   af   samsærisnefnd   óaldarmanna,   sem
kjósi af liði sínu menn til að drepa höfð-
ingja og aðra skörunga ríkja og landa. I
seinni frjettum skal þess getið, er rann-
sóknir morðsins í Lyon eða aðrar (sbr.
ítalíugrein) kunna að leiða í l.jós af því
tagi.
Danmörk. Eíkislagahátiðin (5. júní)
að vísu haldin bæði í höfuðborginni og
annarstaðar, en með ofurdauflegu móti, og
það kynni að hafa setið betur á Dönum
að sleppa leiknum í þetta skipti, þar sem
svo margir kalla, að útför laganna frá 5.
júní 1849 skyldi heldur hafa veriö haldin.
Konungur vor og drottning eru nýlega
aptur heim komin, en hann fór þa til
Randaróss með sonum sínuin og Kristjáni
prinzi og vígöi þar landbúnaðarsýning; er
hún afarfjölsótt og er hið bezta yfir henni
latið.
Noregur. Frá- þinginu er nú ávarp
komið til konungs, sem skorar á hann, að
gæta svo til, að norska þ.jóðin megi um
frjAlst höfuð strjúka gagnvart þeim, sem
her og flota stýra og upp þykir komið um,
að þeir hafi látið beita sjer fyrir laun-
brögðum móti þjóðinni 1884 (bissulásamál-
ið) og aptur í fyrra (leyndarútbúnaður
herskipa).
England. Gladstone er nú orðinn all-
vel sjáandi á því auganu, sem við var
gert, en haft er eptir honum, að hann
hyggi af þingstörfum f'ramvegis, og muni
v'art bjóða sig fram til kosningar í næsta
skipti.
Ekki   fjarri, að segja mætti   um   atferli
stjórnmálaflokkanna, að þar geri nú hvorki
að reka nje ganga.     Viggar þykjast ekki
þurfa að ugga um framgöngu fjárlaganna,
en þó verður hennar líklegast að bíða   til
loka mánaðarins.    Kappar þeirra áttu fund
með   sjer í Leeds og skutu   þ.ir   merkjum
upp    til    andvígis   móti   lávarðadeildinni.
Ályktargreinirnar fóru fram á að takmarka
rjettindi   þeirrar   deildar;   henni  skyldi ó-
heimilt   að   gera nokkur þau nýmæli apt
urreka,   sem   fulltrúadeildin hefði gert úr
garði, og þær brcytingar lávarðanna skyldu
ógildar, sem fulltrúadeildin vildi ekki fall-
ast á, er nýmælin kæmu aptur, og skyldu
þau svo verða að lögum fyrir konunglega
staðfesting.     H.jer er að vísu höggið ekki
eins hátt reist, eins og þegar talað er um
að skýfa lávarðadeildinni útíbuskann, en
langt   mun að bíða áður mótstaðan   bilar
og   hjer   kemst  allt í kring.     Traustið   á
kosningasigri   Vigga hetír   heldur   rýrnað
en vaxið á seinustu tímum.
Landsleigusamningurinn við Kongostjórn-
ina, eða Belg.jakonung, hefir mætt mót-
mælum af hálfu Frakka, Þ.jóðverja og
Tyrkja. Frakkar taka þar djúpt í árinni;
en þegar er talað um miðlunargeinir við
Þjóðverja, og fæstir trúa á, að hjer leiði
til stórvandræða.
Prinsinum af York, elzta syni prinsins af
Wales, er nú sonur borinn,   og er sá hinn
þrið.ji í erfingjaröð Bretaveldis.
Þýzkaland. Keisarinn (og dröttning
hans) kominn á sigling til Noregsstranda
eins og hann á vanda til, en áður en hann
lagði af stað, gaf hann þann dag (1. júli),
sem Carnot var færður til legstaðar i
Pantheon, lausn þeim tveimur frönsku fyr-
irliðum, sem hlutu í fyrra varðhaldsdóm á
Þýzkalandi fyrir njósnir á Helgolandi og víð-
ar, þar sem til varna er búið við hafnir
Þjóðverja. Þetta göfuglyndisbragð keis-
arans mæltist alstaðar hið bezta fyrir, og
Casimir Périer mælti svo viknandi til
Munsters greifa, sendiherrans, sem færði
honum boðin: »Jeg bið yður að tjá Vil-
hjálmi keisara þakkirnar frá oss. Á öðr-
um eins degi og í dag munu hin veglyndu
boð keisarans bergmðla í hjörtum tveggja
mikilla þjöða!«
ítalía. Snemma í júnímánuði sagði
Crispi af sjer og eptir langa baráttu tókst
honum að koma saman nýju ráðaneyti,
sem hefir lofað að fara hvað unnt er i
niðurfærslu útgjaldanna. Þó allir sjái, að
það muni lítt hrökkva til að bæta úr fjár-
vandræðunum, er nú hávaðaminna en fyr
á þinginu og menn hafa verið að bíða
eptir nefndarálitinu 18 manna um, hvera
freista skuli til að koma fjármálunum í
skaplegra horf framvegis. H.jer þarf þá
þolinmæði til, því nefndin skal ekki kosin
fyr en i nóvember.
Hinn 16. júní hleypti ungur maður nokkr-
um kúlum á Crispi, er hann ók til þings-
ins. Raðherrann sakaði ekki, en upp hefir
þótt komast síðar, að þessi morðrAðsmað-
ur sje í samsærisdeild óaldarmanna, sem á
er drepið í greininni frá Frakklandi. Tvö
stungumorð nýlega framin, annað í Liv-
orno á ritstjóra, mikilsvirtum manni og
fyrrum fyrirliða i sveitum Garibaldi, en
hitt í Turin á manni, sem ft veitingastað
hafði farið ómildilega orðum um athæfi ó-
aldarbófanna. Að þeir sje vel liðaðir a
ítalíu má af því ráða, að síðustu dagana
hefir lögreglan í Rómaborg fært af þeim i
varðhöld 145. — Hvorki í Turin eða Liv-
orno hendur hafðar á morðingjunum.
Ungverjaland. Þaðan er að segja, að
Wekerle varð aptur ráðaneytisforseti, og
að efri deild eða höfðingjadeildin ljet loks
undan í málinu um vígslulausan h.júskap.
Bolgaraland. Stoilow, sem tók við
stjórnarforustu eptir Stambulow, kenmr
sjer vel, og er gætinn maður og þjóðholl-
ur. Hinn varð æ ráðríkari og áttu margir
harðra kosta að kenna af hans hálfu. Af-
burðavitsmuni Stambulows og dug kann-
ast allir við, og þá ekki sízt Ferdinand
fursti sjálfur, og vart mundi nokkur ann-
ar hafa komið landinu svo á uppgangsveg
eða eflt sjálfstæðishug Bolgara.
Serbia. Alexander konungur er nú i
heimsóknargisting hjá soldáni í Miklagarði
og er sagt, að síðar ætli hann sjer að sækja
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 173
Blašsķša 173
Blašsķša 174
Blašsķša 174
Blašsķša 175
Blašsķša 175
Blašsķša 176
Blašsķša 176