Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Ķsafold

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Ķsafold

						167
raisskilningi, að mjer virtist skipverjar gera
allt, sem í þeirra valdi stóð, til þess að
gera mönnum líflð bærilegt á skipinu.
Kapteínninn Ijet sjer sýnilega annt um, að
svo vel færi um menn, sem unnt var, og
sama má segja um alla undirmenn hans,
¦að svo miklu leyti, sem til þeirra kasta kom.
Jeg gatengan mun fundið á skipverjum á
»Lauru« og a »Parisian«, að því er kurt
¦eisi og greiðvikni snerti, og með því er
mikið sagt. En mennirnir gátu svo lítið.
Jeg geng að því vísu, að kvartað hafi
verið áður í blöðunum um þau atriði, sem
jeg hef minnzt á, og það opt og mörgum
sinnum, svo að mjer dettur ekki í hug, að
jeg segi nú neitt annað en það, sem aðrir
sjeu margbúnir að segja. En mjer finnst
þörf bera til að ala stöðugt á því, Btagast
á þvi, þangað til bót hefir verið á því
ráðin á einhvern hátt. Þessi póstskips-
bolli er ekki boðlegur til að vera helzta
samgöngufæri heillar þjóðar við önnur
iönd heimsins, og Færeyja-drollið gerir
.þessar samgöngur með öllu óhafandi.
E.  H.
Fáein orð um refi.
Það er sauðfjáreignin, sem meiri hluti lands-
tnanna að mestu leyti lifir af, og œtti það því
að vera áhugamal allra að hlynna sem mest
-&0 henni á allan hátt, og vernda hana frá
hverju þvi, sem skaðlegt getur verið fyrir
liana.
Jeg hef nýlega verið sjónarvóttur að því,
hvernig tóan fer að ráði sínu, þegar hún vinn-
xir k sauðkindum. Við þetta atvik hljóp hún
einmitt frá kindinni, þegar jeg kom til henn-
ar, og var hún þá búin að naga kindina á
snoppunni upp undir augu; af öðru lærinu hafði
hún nagað mikið inu í bein, og læst hafði
hún tönnunum í annan bóginn og rifið þar úr
flyksu. Þó kindin væri svona á sig komin, var
hún þá vel lifandi og mændi aumkvunarlega
til mín, eins og hún væri að biðja mig hjálp-
ar. Kind þessi var roskin, og að ðllu leyti
vel frísk. Þegar jeg fann hana, voru liðnir
að minnsta kosti 5 — 6 klukkutímar frá því tó-
an hafði náð lienni; — hennar var saknað úr
tjenu.
Það var hörmulegt að sjá, hvernig vargur
þessi hafði leikið kindina — tætt hana svona
lifandi sundur — þessa meinlausu skepnu, sem
eptir eí>lisfarj sínu getur engri vörn komið
fyrir sig, nema neytt fótanna til hlaupa, og
-sem ekki einungis hagfræðislega skoðað ætti
að njóta allrar verndar og umhyggju af vorri
hendi, en sem vjer einnig erum skyldir til,
svo sem oss framast er unnt, að íorða frá öll-
mn) kvalafullum dauða.
Það fara sjaldnast sögur af því, þegar kind-
urnar lenda í klónum á tóunni, hvernig hún
f'er að kvelja úr þeim lífið, eða hversu lengi
hún er að því, en nærri má gota að það er
-opt með Hkum hætti og jeg hefi hjer trá sagt,
og mjer finnst enda óhugsandi að hún geti
gjört það öðruvísi en rneð miklum kvölum
fyrir skepnuna.
Þetta eitt væri nóg ástæða til þess að allt
kapp væri lagt á að eyða tóunni, þessum
gi-immdarfulla bitvarg fyrir fjeð, en í annan
stað er hinn fjármunalegi skaði rnikill, sem
tóan gjörir, ekki einungis það, að þær kindur
eru ótaldar, sem hún sjer fyrir og aldrei sjest
nöitt af, en það er einnig títt, ef bítir eru. að
íjárgæzlan verður miklu kostnaðarsamari, og
fjeð getur ekki haft nægilegt frjálsræði, sem
•optast háir ^p'íí mikið.
I reglugjörðum sýslnanna um fjallskil o. fl.
munu jafnaðarlega veia ákvæði um eyðingu
refa; en eptir þvi að    dæma, hversu mikið er
til af tóum. er útlit fyrir að þær ákvarðanir
beri ekki alstaðar þann árangur, sem æskilegt
væri. Það ætti þá að vera áhugainál bæði
sýslunefnda og hreppsnefnda, að gjöra allt,
sem unnt væri, til refaeyðingar; t. d. með því
að láta sem víðast framkvæma eitranir, sem
almennt er álitið að reynist vel, sje það ræki-
lega gjört.
Yrðlingaeldi kann að vera til einhvers á-
vinnings fyrir þá fáu, sem stunda það, en get-
ur aptur á móti leitt mikið illt af sjer; því þó
tilgangurinn sje einungis sá, að ala yrðling-
ana þangað til þeir eru orðnir fullþroskaðir,
og drepa þá síðan, mun það þó opt koma fyr-
ir að þeir sleppa úr prísundinni, og verða þær
tóur að margra áliti skæðustu bitvargarnir;
það er líka eðlilegt að þau dýr hafi minni
ótta af mönnum og skepnum, og verði því ó-
ragari að bíta. Jeg hef enda heyrt þess get-
ið, að yrðlingum væri sleppt í þeim tilgangi,
að ná þeim aptur, þegar þeir væru orðnir
fullþroskaðir; og má geta nærri, hvort allur
sá fjenaður kemur aptur í leitirnar.
I reglugjörð fyrir Strandasýslu um refaeyð-
ingu, fjallskil o. fi., er svo ákveðið, að sá, sem
elur yrðling, skuli gjalda 50 kr. sekt fyrir
hvern yrðling, sem sleppur, en setja hlutað-
eigandi hreppsnefnd veð fyrir sektinni eða út-
vega sjer abyrgðarmann. Sje þetta vanrækt,
eru yrðlingarnir rjettdræpir, og sá, sem þá
elur, sekur eins og þeir hefðu sloppið.
Þessi ákvæði eru *ð vísu góð. og það er
alveg nauðsynlegt »ð yrðlingaeldi sje takmörk-
um bundið fyrir þá, sem það stunda, en rjett-
ast alít jeg, að bannað væri með lögum, að
ala yrðlinga, því þó nokkrir menn kunni að
hafa ávinning af þvi, hljóta þeir að vera því
háðir, að missa af þeirri atvinnu, sem skað-
leg er fyrir almenning.                       A'.  G.
Vesturheims-lokleysa  „Þjóðólfs'
Eitt með því fyrsta, sem fyrir m.jer varð,
þegar jeg sá íslenzk blöð á leiðinni hing-
að til lands, var grein í Þjóðólíi um vest-
urflutninga. Þar er gert allmikið númer
vit af því, að »Lögberg« hari látið vel af
lífi íslendinga vestra og »tekið drjúgum
upp í BÍg« gegn þeim, er andstæðir hafa
verið vesturflutningum. Og síðar í grein-
ínni kemst ritstjórinn að orði meðal ann-
ars á þessa leið :
»Meðal annara kvað nú vera von á rit-
stjóra Lögbergs, Einari Hjörleifssyni, al-
komnum hingað, og ðttum vjer þó sízt
von á honum. En heimkoma hans er hin
bezta sönnun fyrir því, að Þjóðólfur heflr
haft rjett fyrir sjer í því, að ekki sje það
allt af hjarta talað eða mikið að marka,
sem sagt hefir verið um dýrðina þar vestra.
Það ætti E. H. fyrstur manna að kann
ast við . . .«•
Jeg trúi því naumast, að ekki verði fleiri
en jeg, sem þyki þetta allfurðuleg lokleysa.
Og þeirri lokleysu leyfi jeg mjer afdrátt
arlaust að mótmæla.
Jeg minnist þess ekki, að hafa nokkurn
tíma heyrt þess getið, að það, að einn ein-
stakur maður flytur úr einu landi í annað,
íje talið sönnun fyrir því, að ekki sje líft
í því landi, sem hann hefir flutt frá. Og jeg
skal taka það fram, eitt skipti fyrir öll,
að þvi fer svo fjarri, að jeg verði »fyrst-
ur ma,nna« til að kannast við, að jeg haíi
sagt ósannindi í Lögbergi um ástand manna
í Ameríku, eins og «Þjóðólfur« dróttar að
mjer, að jeg þori óhræddur að standa við
hvert einasta orð, sem jeg hefi sagt um
það efni.
Væri annars ekki ástæða fyrir »Þjóðólf«
til þess að fara að hægja á sjer með rugl-
ið um ástand íslendinga vestra? Sjálfur
veit ritstjórinn ekki lifandi vitund um
það mál. Og honum hefir tekizt svo að
velja sjer frjettaritara vestra, að Vestur-
íslendingar — sem óneitanlega eru sínum
hnútum kunnugastir— hlæja dátt að heimsk-
unni, sem blaðið er allt af við og við að
flytja um þá — það er að segja, þeir sem
ekki stórhneykslast á illgirninni.
Einar Hjörleifsson.
Óveitt prestakall. Garðar á Alptanesi:
Garða- og Bessastaðasóknir. A prestakallinu
hvilir kirkjubyggingarlán, tekið 1880, upphaf-
lega 10,000 kr., er afborgast með 6°/o árlega á
28 árum. Metið 2522 kr. 72 au. Augl. 14.maí
Veitist frá næstu fardögum.
Prestvigsla. Sunnudag 12. þ. m. vígði
biskup landsins, herra Hallgrímur Sveinsson,
þá prestaskólakennara Jón Helgason, «ertekið
hefir á mótiskipun til að haldauppi fastri auka-
guðsþjónustu í Reykjavíkur dómkirkju ann-
anhvorn sunnudag>, án nokkurra launa og án
nokkurrar'skuldbindingar til þess að gegna
öðrum prestsverkum; og prestaskólakandídat
Svein Guðmundsson að Ríp í Skagafirði.
HJálpræðisherinn. Samkoma sú. er þeir
fjelagar Erickson og Þ. Davíðsson, yfirliðar
úr «Hjálpræðishernumi>, hjeldu hjer í 1. sinn
sunnudagskveldið að var, var heldur en ekki
vel sótt: stærsti samkomusalur bæjarins troð-
fullur, og urðu margir frá að hverta. Það
sem þar gerðist, var, að þeir fjelagar fluttu
lítils háttar fyrirlestur um «herinn», báðust
fyrir og sungu nokkra sálma úr nýju islenzku
sálmakveri, er «herinn» hefir gefið út í Khöf'n,
en annar Ijek undir á fiólín við og við.
Fáir sem engir af áheyrendum munu hafa
hneykslazt hót á guðsþjónustuathöfn þessari,
þótt nýstárleg væri; enda hverjum mannisýni-
legurhinneinlægiáhugiþeirrafjelaga fyrirgóðu
málefni og alvara með trúna, auk þess sem
mennvita hve ágætan orðstír «herinn»hefirget-
ið sjer mjög víða um lönd fyrir framkvæmd-
arsama mannást við bágstadda.
Sjónleikirnir dönsku. Enn ljeku þeir
þrennt nýtt annað kveldið, 12. þ. m., hinir
dönsku leikendur. dágott, og ennfremurgamla
leikinn »Hun vil spille Komedie», sem allt af
þykir og er mikið gaman að. — Það árar
ekki til þess hjer um þessar mundir, að eyða
fje í sjónleiki, f'remur en aðrar skemmtanir;
enda er ekki hætt við því, að alþýða eyði
miklu til að skemmta sjer við danska sjón-
leiki; hún freistaststórum mun fremur af'þeim
íslenzku. En fyrir þá, sem hafa efni a að
eyða aurum í skemmtanir og gera það hvort
sem er, er hjer fráleitt kostur á öðrum betri,
vegna þess, að leikið eryfirleitt af góðri list og
kunnáttu.
Gnfuskipið »Á. Ásgeirssoni. kom hing-
að fyrir lám dögum k leið til Vestfjarða(Isa-
fjarðar); hafði komið við á Eskifirði með kol
handa herskipinu danska og almenna vöru
þangað.    Fór í gær áleiðis vestur.
Holdsveikismyndir. Eptir rsðstöfun Dr.
Ehlers eru nokkrar myndir af hoidsveikum
og iimafallssjúkum til sýnis almenningi á
landsbókasafninu.
Slysför. Hinn 21. marz þessa árs vildi
það hörmulega slys til, að snjóflóð fjell í
Vattarnes skriðum a milli Reyðarfjarðar og
Fáskrúðstjarðar og lentu í því fimm menn,
sem voru á ferð þar k milli, fjórirkarlmenn og
einn kvennmaður, sem allt barst fram á sjó;
en þn'r karlmennirnir komust upp í tjöruna
við illan leik en tvennt týndist: merkiskonan
Margrjet   Richarðardóttir yfirsetukona í  Fá-
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 165
Blašsķša 165
Blašsķša 166
Blašsķša 166
Blašsķša 167
Blašsķša 167
Blašsķša 168
Blašsķša 168