Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Fréttablašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Fréttablašiš

						26  29. september 2007  LAUGARDAGUR
hrafn gunnlaugsson ?En hvað er það sem okkur finnst í frásögur færandi? Menn segja ekki miklar sögur af því þegar allt leikur í lyndi.?  Fréttablaðið/gva
Þ
etta er ákveðin frels-
un, þessi mynd hefur 
hangið um hálsinn á 
mér eins og myllu-
steinn öll þessi ár og 
það hefur hvekkt 
mig,? segir Hrafn Gunnlaugsson 
kvikmyndaleikstjóri um mynd 
sína Emblu, sem verður frumsýnd 
á Alþjóðlegu kvikmyndahátíðinni 
í næstu viku. 
Það er aðeins í vissum skilningi 
hægt að kalla Emblu nýjustu mynd 
Hrafns. Hún var tekin fyrir sautj-
án árum en birtist á hvíta tjaldinu 
undir titlinum Hvíti víkingurinn; 
mynd sem Hrafn vill ekki kannast 
við. ?Auðvitað hafa menn skammast 
út í þessa mynd og skammað mig 
fyrir hana en ég erekki sá sem átti 
að skamma, ég var ekki búinn að 
skila af mér verkinu.?
hrökk af standinum 
?Ég hafði alltaf séð fyrir mér tvö 
verk ? dramatíska langmynd og 
sjónvarpsþætti, sem kæmu 
langmyndinni ekkert við. Á sínum 
tíma hafði ég skrifað þessa sögu, 
Emblu, og sjónvarpsþáttaröðina 
Hvíta víkinginn en fékk aldrei að 
segja söguna eins og ég vildi. 
Það stóð þannig á að leikstjór-
asamningurinn sem ég skrifaði 
undir án þess að lesa hann nógu vel 
kvað á um að framleiðandinn hefði 
í rauninni úrslitavaldið um lok-
aklippinguna. Fram að þessu hafði 
ég ávallt verið framleiðandi að 
eigin myndum og þurfti ekkert að 
ræða hvernig ég klippti myndirnar 
saman. Þarna voru hins vegar meiri 
peningar í húfi og framleiðandinn 
fór að hafa skoðanir á því hvernig 
langmyndin ætti að vera, sem byrj-
aði á því að hann setti sig upp á 
móti valinu á aðalleikkonu, en hann 
vildi einhverja reynda leikkonu. 
Maria Bonnevie var aðeins fimmt-
án ára þegar við tókum myndina en 
ég vildi hafa þetta ungt fólk. 
Svo fór hann að skipta sér af 
langmyndinni, heimtaði mik-
ilfenglegar landslagssenur og 
slagsmál, og var með miklar mein-
ingar sem endaði með því að ég 
hrökk upp af standinum. Fyrst ég 
fékk ekki að gera verkið eins og ég 
vildi kaus ég frekar að segja mig 
frá því. Út úr þessu kom einhver 
skelfileg mynd, sem ég sá reyndar 
ekki fyrr en þremur árum eftir 
frumsýninguna.? 
Hrafn segir þetta ávallt hafa 
setið í sér, eins og barn sem hann 
hafi gengið með alltof langt fram 
yfir tíma. ?Ég varð að fæða þessa 
mynd. Þetta snýst allt um hvort 
sagan haldi og á endanum settist ég 
niður og fór að vinna í efninu sem 
ég eyddi tveimur árum í að skrifa 
og taka. Ég hef sennilegt ekkert 
leyfi til þess samkvæmt samn-
ingum, en það er svo langt um liðið 
að kannski er enginn að spá í 
þetta.? 
fyrst og fremst sögumaður
Hrafn segist fyrst og fremst líta á 
sig sem sögumann, ekki kvik-
myndagerðarmann. Kvikmyndin 
sé einfaldlega sá miðill sem hann 
valdi til að segja það sem honum 
lá á hjarta. Það hafi til dæmis 
verið reyndin með Óðal feðranna, 
hans fyrstu kvikmynd í fullri 
lengd, sem kom út árið 1980 og 
sagði frá togstreitunni í sveitun-
um eftir að fólki tók að fækka þar. 
?Það besta sem getur komið fyrir 
kotbændur er að flytjast á mölina 
og komast úr félagslegri einangr-
un. Ég hafði verið í sveit og horft 
upp á fólk, sérstaklega yngri menn 
og konur, sem langaði að mennta 
sig en komst ekki burt vegna þess 
að það var höfðað til samvisku 
þeirra, þarna ætti það heima og 
svo framvegis. Á haustin fór ég 
aftur til Reykjavíkur og skildi 
fólkið eftir í einangruninni og 
skelfingunni. Þegar maður sneri 
aftur næsta vor og allt sat við það 
sama en sjálfur var maður kominn 
ári lengra í námi. Mig hafði alltaf 
dreymt um að segja þessa sögu, og 
gerði það í Óðali feðranna, sem 
var eins konar sósíalrealískt eld-
húsdrama.? 
fortíðin í skáleyjum 
Í sveitinni kynntist Hrafn sam-
félagi sem var í nánum tengslum 
við fortíðina og það hefur sett mark 
á kvikmyndir hans. 
?Eftir að ég sá myndir eins og 
The Vikings með Kirk Douglas og 
Rauðu skikkjuna gerði ég mér 
betur grein fyrir að ég hafði allt 
aðra og öðruvísi sýn af þessu tíma-
bili víkinganna í höfðinu, sem kom 
sjálfsagt til að því að ég var í sveit 
á Breiðafjarðareyjunum frá því ég 
var sex ára. Það var ekki komið 
rafmagn út í Skáleyjar þegar ég 
var þar. Amboðin voru þannig að 
það voru enn tálgaðir trétindar í 
hrífunum, ekki einu sinni komnir 
naglar eða neitt slíkt. 
Þetta var að miklu leyti það 
þjóðfélag sem hafði verið hér 
öldum saman óbreytt. Þarna var 
borðað það sem náttúran gaf, 
kæstur skarfur, selkjöt, egg, sig-
inn og saltur fiskur ? nýmeti sást 
ekki fyrr en á miðju sumri. Þetta 
var í rauninni heimur sem hefur 
verið tiltölulega nálægt víkinga-
tímanum ? svona sá ég þennan 
heim fyrir mér.? 
Trúir ekki á rómantíkina
Sú mynd sem Hrafn dregur upp af 
fortíðinni er þó allt annað en róm-
antísk. Veruleikinn er oftar en 
ekki skítugur og kaldur og honum 
er stundum legið á hálsi að velta 
sér upp úr ófögnuðinum. Hrafn 
gefur lítið fyrir það en segir að sú 
rómantíska mynd sem Íslendingar 
drógu upp af fortíðinni hafi verið 
fjarri lagi. 
?Það sem varðveitist frá hverj-
um tíma eru ekki hversdagsklæð-
in, þau slitna og er hent. Það sem 
hefur varðveist frá víkingaöld er 
sjálfsagt hátíðarbúningar og 
skrautklæði. Þannig að þetta hefur 
verið rómantíseruð mynd sem 
hefur verið búin til af víkingun-
um. Ég vil ekki meina að ég hafi 
markvisst ráðist á þá ímynd og 
reynt að rífa hana niður heldur 
komið með aðra sýn.?
skrefi á undan samtíðinni
Sýn Hrafns hefur ekki alltaf hlotið 
góðar undirtektir. Langt því frá; 
hann er án efa einn umdeildasti 
kvikmyndagerðarmaður landsins 
og oft hafa stór orð verið látin falla 
í hans garð, til dæmis rökkuðu 
margir niður síðustu mynd hans, 
Opinberun Hannesar. Allt slíkt seg-
ist hann þó láta sem vind um eyru 
þjóta.
?Mér finnst Opinberun Hannes-
ar frábær mynd, kannski ein besta 
mynd sem ég hef gert. Í sérhverri 
mynd reynir maður að fara ein-
hverja aðra og ögrandi leið. Þarna 
vildi ég gera mynd sem byrjaði 
eins og venjuleg mynd en færi 
síðan smátt og smátt að líta út eins 
og fréttamynd, eða raunveruleika-
þáttur; myndavélin hristist, fór úr 
fókus, hljóðtruflanir og allur skoll-
inn. Ég hef líklega aldrei legið jafn 
mikið yfir hljóðinu í nokkurri 
mynd til að fá þessi truflandi áhrif, 
þar sem hljóðið er skýrt en allt í 
einu sundrast það nánast. Ég gerði 
það allt meðvitað, það var hvergi 
kastað til höndum. Það hefði í raun-
inni verið miklu auðveldara að 
gera hefðbundna mynd en ég vil 
ekki endurtaka sjálfan mig heldur 
gera eitthvað annað. Sumir lista-
menn eru þannig, það er eins og 
þeir hafi bara ein skilaboð sem þeir 
koma á framfæri aftur og aftur. Ég 
vil reyna nýjar leiðir og ótroðnar, 
refilstigu á stundum.? 
Opinberun Hannesar var gerð 
árið 2003. Hrafn segir að líti menn 
á hvað hafi gerst í sjónvarpi síðan 
þá sé ýmislegt mjög í áttina að því 
sem hann var að gera, sambærileg 
uppskrift liggi til dæmis að bresku 
gamanþáttunum The Office. ?Ef 
menn skoðuðu Opinberun Hannes-
ar í dag held ég að þeir myndu sjá 
hana í allt öðru ljósi.?
 
Markhópar skipta ekki máli
Hrafn hafnar því alfarið að sér 
gremjist þegar verk hans falla í 
grýttan jarðveg. ?Nei, ég hef 
aldrei hugsað um áhorfendur. 
Þetta er ekki hroki þó þetta hljómi 
kannski undarlega. Þegar ég var 
að taka Hrafninn flýgur var ég 
stundum spurður hvaða áhorfend-
ahóp ég hefði í huga. Ég svaraði 
bara að ég vissi það ekki. Þetta 
væri bara saga sem ég væri að 
segja. 
Hugsa aldrei um áhorfendur
Það vekur jafnan athygli þegar Hrafn Gunnlaugsson frumsýnir nýja mynd, sérstaklega ef hún er sautján ára gömul. Í samtali 
við Bergstein Sigurðsson ræðir Hrafn hvers vegna hann beið svo lengi með að endurgera Emblu, vonbrigðin með Hvíta víkinginn, 
sveitina, anarkistann í sér og hvers vegna Opinberun Hannesar er ein hans besta mynd.
Þetta er líka eins og að klífa fjöll, 
maður leitar alltaf að hærri og 
hærri tindi eða hrikalegri til að 
klífa, kannski er það það sem kitl-
ar mann.
framhald á næstu opnu

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68
Blašsķša 69
Blašsķša 69
Blašsķša 70
Blašsķša 70
Blašsķša 71
Blašsķša 71
Blašsķša 72
Blašsķša 72
Blašsķša 73
Blašsķša 73
Blašsķša 74
Blašsķša 74
Blašsķša 75
Blašsķša 75
Blašsķša 76
Blašsķša 76
Blašsķša 77
Blašsķša 77
Blašsķša 78
Blašsķša 78
Blašsķša 79
Blašsķša 79
Blašsķša 80
Blašsķša 80