Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Fréttablašiš

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Fréttablašiš

						24  5. júlí 2008  LAUGARDAGUR
Á 
undanförnum árum 
hefur það færst í 
vöxt að konur kjósi 
að fæða börn sín 
heima. Ann hafði 
alltaf látið sig 
dreyma um slíka fæðingu en átti 
þó eldri dætur sínar tvær á sjúkra-
stofnunum. Það var ekki fyrr en 
Bjarki litli kom í heiminn fyrir 
tæpu ári síðan að heimafæðing 
varð að veruleika. 
?Þegar ég gekk með eldri dóttur 
okkar, hana Sunnevu, langaði mig 
óskaplega að fæða heima. Á þess-
um tíma var vinkona mín, Anna 
Rut Sverrisdóttir ljósmóðir, að 
mæla með vatnsfæðingum og það 
varð úr að ég átti Sunnevu í heitum 
potti á sjúkrahúsi Suðurnesja. Það 
var ósköp notalegt og heimilislegt 
en samt ekki eins og að 
vera heima,? segir Ann. 
Ann hefur verið búsett 
í Svíþjóð ásamt manni 
sínum, Inga, í átta ár 
og þar eru tvö yngri 
börnin fædd. Það var 
einmitt þegar miðbarn-
ið Íris kom í heiminn 
sem Ann varð harð-
ákveðin í að næst 
skyldi hún fæða heima 
hjá sér. ?Ég ákvað að 
eiga Írisi á einkastofu í 
Svíþjóð þar sem lögð 
er áhersla á náttúru-
legar fæðingar. Á þeim 
tíma var lítið talað um 
heimafæðingar í Sví-
þjóð og ég hafði litla 
þekkingu á því að það 
væri yfir höfuð hægt 
að fæða heima. Á þess-
ari einkastofu var hins 
vegar lögð áhersla á að 
allt væri sem eðlileg-
ast og það leist mér vel 
á. Ég vildi fá að ráða 
ferðinni sjálf og hafa 
þetta eins náttúrulegt 
og kostur var. Ég var 
mjög róleg þegar ég 
fékk fyrstu hríðirnar 
og fór svolítið seint út úr húsi því 
mér leið best heima. Þegar ég svo 
kem út í bíl fæ ég harðar remb-
ingshríðir. Það var mjög óþægilegt 
að vera stödd úti á hraðbraut og 
geta ekki stjórnað aðstæðunum. 
Eftir þetta var ég staðráðin í að 
næst ætlaði ég alls ekki að lenda í 
slíkum aðstæðum heldur bara vera 
heima hjá mér þar sem ég gæti 
verið örugg, róleg og afslöppuð.?
Draumafæðingin
Þegar von var á Bjarka var Ann 
búin að ljúka námi í ljósmóður-
fræðum og hafði starfað sem slík á 
Karolinska sjúkrahúsinu í Stokk-
hólmi um nokkurt skeið. ?Þá hafði 
ég allt aðra þekkingu en í fyrri 
skiptin og var búin að ákveða fyrir-
fram að fæða heima ef allt yrði 
með felldu og reyna að taka sjálf á 
móti barninu,? segir hún. Þótt vin-
sældir heimafæðinga fari vaxandi 
er afar fátítt að konur taki sjálfar á 
móti börnum sínum. Ann var held-
ur ekki alveg ein því með henni í 
fæðingunni voru eiginmaðurinn, 
eldri dæturnar tvær, vinkona Ann, 
ljósmyndari og tvær ljósmæður. 
?Ljósmæðurnar voru alveg dás-
amlegar. Þær höfðu beðið mig um 
að skrifa niður í bréf til þeirra lýs-
ingu á draumafæðingunni annars 
vegar og martraðarfæðingu hins 
vegar. Ég sagði í draumafæðing-
unni að ég vildi taka sjálf á móti 
undir vökulum augum þeirra og 
þeim fannst það ekkert mál þar 
sem ég er ljósmóðir sjálf,? segir 
Ann. 
Daginn sem Bjarki fæddist var 
mikið um að vera á heimili Ann og 
Inga. Amerískum fæðingarpotti 
hafði verið komið fyrir í stofunni 
og allt var til reiðu. ?Ég 
byrjaði að finna fyrir 
ónotum um miðnættið 
og snemma um morg-
uninn hringdi ég í ljós-
mæðurnar og lét þær 
vita,? segir Ann sem 
hafði það síðan rólegt 
heima hjá sér allan 
daginn. Vinkona henn-
ar kom til að hafa ofan 
af fyrir börnunum og 
fjölskylduvinurinn 
Robert Peterson ljós-
myndari kom með 
myndavélina sína og 
festi atburðarásina á 
filmu. ?Mér fannst frá-
bært að vera heima og 
bjó til ákveðnar stöðv-
ar í íbúðinni. Í einu 
barnaherberginu var 
ég með grjónapúða, 
svefnherbergið notaði 
ég til að hvíla mig og á 
salerninu fékk ég að 
vera alveg í friði. Ég 
var svolítið í mínum 
eigin heimi í verkjun-
um. Var í jóga, dansaði 
um íbúðina, hvíldi mig 
og leið vel. Konur verða 
svolítið frumstæðar í 
fæðingunni og þannig á það líka að 
vera. Maður þarf að leita inn á við, 
einbeita sér og láta umhverfið ekki 
trufla sig.?
Ann fylgdist sjálf með útvíkkun-
inni og var í sambandi við ljós-
mæðurnar fram eftir degi. Hún 
notaði engin deyfilyf en segir að 
jóga og rétt öndun hafi reynst 
henni vel. ?Svo þegar verkirnir 
fóru að herðast fór ég í pottinn. 
Vatnið er verkjastillandi svo mér 
leið vel,? útskýrir hún. Ljósmæð-
urnar komu síðan um klukkan sex 
og rúmum hálftíma síðar var 
Bjarki kominn í heiminn. 
?Þetta var ótrúleg reynsla. Þar 
sem ég er ljósmóðir vissi ég alltaf 
nákvæmlega hvar barnið var statt. 
Ég fann hvernig hann skrúfaði sig 
ofan í grindina og svo kom hann í 
heiminn bara alveg eftir bókinni. 
Það var sérstakt að geta stjórnað 
þessu svona alveg sjálf. Þegar höf-
uðið kom út sneri hann sér á hægra 
lærið og ég var alveg harðákveðin 
í að núna ætlaði ég að taka á móti 
barninu en vissi ekki alveg í hvaða 
stellingu ég ætti að vera. Þegar 
kollurinn var kominn fram studdi 
ég hendinni létt á hann og þreifaði 
eftir naflastrengnum. Svo fann ég 
axlirnar koma, tók á móti barninu 
og stýrði honum rólega upp úr 
vatninu, Sneri honum á magann og 
byrjaði að strjúka honum og örva 
og þurrka slím úr vitunum sem er 
nokkuð sem ljósmóðir myndi gera 
í venjulegri fæðingu. Það var ekki 
fyrr en ég spurði ?hvað á ég að 
nudda lengi? sem ljósmæðurnar 
stóðu upp og fóru að hjálpa mér 
annars höfðu þær bara setið róleg-
ar og fylgst með öllu,? segir Ann 
og bætir því við að hún hafi ekki 
einu sinni aðgætt hvers kyns barn-
ið var strax. ?Það var ekki fyrr en 
Sunneva, eldri dóttir okkar, hróp-
aði ?sjáið, hann er með typpi? sem 
ég áttaði mig á því.?
Heimilisleg stemning
Ann segir að stemningin í húsinu 
hafi verið dásamleg meðan á þessu 
öllu stóð. ?Þetta var svo heimilis-
legt og eðlilegt. Stelpurnar hlupu 
inn og út enda var yndisleg sumar-
blíða þennan dag, ljósmyndarinn 
vinur okkar tók til kvöldmat svo 
við gátum borðað saman örstuttu 
eftir að barnið var fætt og allir 
nágrannarnir fylgdust með úr fjar-
lægð. Gömul nágrannakona okkar 
kom með heimabakaða snúða 
handa börnunum. Þetta var sérstök 
og skemmtileg stemning og ekkert 
af þessu truflaði mig, ég var alveg 
í mínum heimi, hlustaði bara á lík-
amann og skeytti ekki of mikið um 
það sem var að gerast í kringum 
mig,? segir Ann. Hún bætir því líka 
við að eftir að barnið fæddist hafi 
mikill hátíðleiki ríkt í húsinu. 
?Þetta var allt öðruvísi en ég upp-
lifði það í hin tvö skiptin. Svo fæddi 
ég fylgjuna hjálparlaust og það var 
svolítið mögnuð stund líka,? segir 
Ann.
Systurnar Sunneva, sem þá var 
8 ára, og Íris, 4 ára, fylgdust með 
fæðingunni og stóðu sig að sögn 
móður þeirra afar vel. ?Þær hefðu 
aldrei fengið að vera viðstaddar á 
sjúkrahúsinu. Ljósmæðurnar 
mínar sögðu að yfirleitt væru 
eldri systkini viðstödd heimafæð-
ingar enda væri þetta eðlilegur 
atburður sem ekki ætti að gera að 
einhverju feimnismáli. Við hugs-
um svona hluti of oft út frá sjónar-
hóli fullorðinna. Börnunum þótti 
þetta bara spennandi og þær voru 
ekkert hræddar. Þær fundu að 
Tók sjálf á móti syninum
Þegar ljósmóðirin Ann Lönnblad átti von á sínu þriðja barni var hún harðákveðin í að fæða heima enda áhugasöm um nátt-
úrulegar fæðingar. Staðsetningin var ekki það eina óvenjulega við fæðinguna heldur tók Ann að auki sjálf á móti barninu. 
Þórgunnur Oddsdóttir hitti Ann og ræddi við hana um þessa óvenjulegu reynslu. 
SÆL MÆÐGIN Sonurinn Bjarki dafnar vel. Þann 8. ágúst næstkomandi verður eitt ár síðan móðir hans tók á móti honum í stof-
unni heima. FRÉTTABLAÐIÐ/ARNÞÓR
RÉTTU HANDTÖKIN Ann tók sjálf á móti 
drengnum og tók hann upp úr vatninu.
MYND/ROBERT PETERSON
STÓR STRÁKUR Fæðingin gekk vel þótt Bjarki væri stór en hann vóg 4.700 grömm 
við fæðingu.
Mér finnst 
svo mikil-
vægt að 
fæðingin sé 
jákvæð upp-
lifun fyrir 
konur, sér-
staklega nú 
þegar konur 
eignast fá 
börn.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68
Blašsķša 69
Blašsķša 69
Blašsķša 70
Blašsķša 70