Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Fréttablašiš

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Fréttablašiš

						16  9. júlí 2008  MIÐVIKUDAGUR
greinar@frettabladid.is
FRÁ DEGI TIL DAGS
ÚTGÁFUFÉLAG: 365 
RITSTJÓRAR: Jón Kaldal og Þorsteinn Pálsson AÐSTOÐARRITSTJÓRI: Steinunn Stefánsdóttir FRÉTTASTJÓRAR: Arndís 
Þorgeirsdóttir, Kristján Hjálmarsson, Trausti Hafliðason og Höskuldur Daði Magnússon (dægurmál). FULLTRÚI RITSTJÓRA: 
Páll Baldvin Baldvinsson. VIÐSKIPTARITSTJÓRAR: Björn Ingi Hrafnsson og Óli Kr. Ármannsson. Fréttablaðið kemur út í 
103.000 eintökum og er dreift ókeypis á heimili á höfuðborgarsvæðinu, Akureyri og þéttbýlissvæðum á suðvesturhorninu. 
Einnig er hægt að fá blaðið í völdum verslunum á landsbyggðinni. Fréttablaðið áskilur sér rétt til að birta allt efni blaðsins í 
stafrænu formi og í gagnabönkum án endurgjalds. issn 1670-3871
U
m langt skeið hefur frétta-
þulurinn Patrick Poivre 
d´Arvor verið einn af vinsælustu 
sjónvarpsmönnum Frakklands. Ef 
einhverjum Íslendingum finnst 
þetta nafn fulllangt og óþjált í 
munni má það vera þeim nokkur 
huggun að það finnst Fransmönn-
um líka, og því er það gjarnan 
háttur þeirra, ekki síst í blöðum, 
að kalla hann einungis ?PPDA?; 
fer þá ekkert á milli mála. En sem 
sé, í eina tvo áratugi hefur þessi 
fréttaþulur og fréttamaður, því 
hann er hvort tveggja í senn, séð 
um kvöldfréttir í þeirri sjón-
varpsstöð sem mest mun vera 
horft á. Þar hefur látlaus rödd 
hans og framkoma heillað 
sjónvarps áhorfendur svo mjög að 
honum hefur verið jafnað við 
Walter Cronkite hinn bandaríska, 
sem nú er nánast orðinn að 
goðsagnaveru, og verður naumast 
lengra gengið.
En fyrir skömmu þegar PPDA 
var einu sinni sem oftar staddur á 
íþróttavelli, að horfa á tennis-
keppni að sögn, fór hann í rælni 
að skoða nýjustu tíðindi á netinu í 
gemsa og rakst þá á frétt sem 
kom honum í nokkurt uppnám, 
enda var honum málið skylt: hann 
las þar að búið væri að reka hann 
frá sjónvarpsstöðinni, og fylgdi 
með um leið nafn eftirmannsins. 
Honum þótti þetta lítil kurteisi, 
og því rauk hann af stað til að fá 
staðfestingu og skýringu á þessu 
öllu. En svörin voru vandræðaleg 
og loðin: honum var sagt að tími 
væri kominn til að endurnýja 
ásjónu sjónvarpsstöðvarinnar, 
hann væri búinn að vera sinn 
tíma, auk þess væri hann að 
verða full gamall í starfið (hann 
mun nú standa á sextugu), og svo 
væri áhorfendum fréttanna farið 
að fækka (það var rétt en 
áhorfendum hafði fækkað enn 
meira annars staðar). Það var líka 
ljóst að eftirmaðurinn var allt það 
sem PPDA var ekki, ung og 
glæsileg sjónvarpskona sem 
þegar var búin að skapa sér 
vinsældir annars staðar og hét 
Laurence Ferrari. Það varð til 
þess að blaðið Libération setti 
þessa fyrirsögn á forsíðu: ?Slys í 
sjónvarpinu. PPDA lendir undir 
Ferrari?. 
Nú varð mikill hvellur, sam-
kvæmt skoðanakönnunum 
harmaði meirihluti Frakka 
brottrekstur PPDA, eða 55 af 
hundraði. En ýmsir gerðu sig ekki  
ánægða með skýringar yfirmanna 
sjónvarpsstöðvarinnar, þeir fóru 
að leita að annarri skýringu og 
fundu hana fljótlega. Einhvern 
tíma þegar Sarkozy fór á fund í 
þeim heldri manna klúbbi sem 
kenndur er við ?G8? og sat þar 
við hlið vinarins Pútíns, hafði það 
nefnilega skroppið upp úr PPDA í 
beinni útsendingu að Nikulás 
væri eins og lítill drengur sem 
kominn væri til að leika sér í 
skólaporti stóru strákanna. Þetta 
átti víst að vera vingjarnleg 
athugasemd í munni sjónvarps-
mannsins, og vék kannske að því 
að Frakklandsforseti er fremur 
lítill vexti.
En þetta gat Sarkozy aldrei 
fyrirgefið, það var orðið ?lítill? 
sem fór fyrir brjóstið á honum. 
Og eins og hjá einvaldskonungum 
fyrri alda var þá hefndin vís, þótt 
síðar yrði. Nánir stuðningsmenn 
forsetans hafa að vísu mótmælt 
því hástöfum að hann hafi 
heimtað að PPDA yrði rekinn, 
hann hafi einungis látið þau orð 
falla, sem margir heyrðu, að hann 
vildi gjarnan sjá Laurence 
Ferrari lesa þessar kvöldfréttir. 
En stundum var nóg fyrir Ríkarð 
3. að láta fáein orð falla og þá 
fuku hausarnir.
Stuðningsmennirnir segja einnig 
að þetta sé varla nema smámál og 
löngu kominn tími til að PPDA 
færi á sinn reit í fílakirkjugarði 
ljósvakans. Það er kannske að 
nokkru leyti rétt, en nú hafa 
rannsóknarblaðamenn bent á að 
þetta smámál sé einnig hluti af 
öðru máli mun stærra og alvar-
legra: hvernig Sarkozy sé hröðum 
skrefum að leggja undir sig 
franskan fjölmiðlaheim. Því hann 
hefur sínar ákveðnu hugmyndir 
um það hvernig fréttaflutningur 
eigi að vera og hverjir eigi að 
annast hann, og þeim hugmyndum 
vill hann hrinda í framkvæmd. 
Þegar hann tók nýlega á móti 
fréttamönnum vikuritsins 
?Marianne? sagði hann, eins og 
þeir hafa sjálfir greint frá: ?Það 
þarf að binda enda á baknags-
blaðamennsku og efla fræðandi 
blaðamennsku sem útskýrir starf 
stjórnarinnar.? Í slíku samhengi 
segir hann gjarnan við hvern sem 
vill heyra: ?Allt breytist, heimur-
inn breytist, Frakkland breytist, og 
því verða sjónvarpsfréttirnar líka 
að breytast.?  Og stuðningsmenn 
hans taka undir í kór: ?Sarkózism-
inn er stöðug ynging.?
Sarkozy lætur ekki sitja við 
orðin tóm, hann hefur komið ár 
sinni þannig fyrir borð að allir 
helstu eigendur í fjölmiðlaheimin-
um eru vinir hans og kunningjar 
sem hann er í stöðugu sambandi 
við, og í lykilstöður eru nú settir 
traustir stuðningsmenn hans. Eitt 
lítið dæmi: þegar ákveðið var að 
setja allar sjónvarps- og útvarps-
sendingar Frakka til útlanda undir 
einn hatt, var Christine Ockrent 
snarlega sett yfir það bákn. Hún 
var vissulega þekkt sjónvarpskona 
? en jafnframt eiginkona 
Kouchners utanríkisráðherra.
Um þetta ástand, í enn víðara 
samhengi, var nýlega búið til 
stjórnmálahugtak sem kannske á 
nokkra framtíð fyrir sér: það er 
?sarkóberlúskónismi?.
PPDA í vondum málum
EINAR MÁR JÓNSSON
Í DAG | Fjölmiðlar
UMRÆÐAN 
Karl Sigurbjörnsson skrifar um mál 
Pauls Ramses 
Í 
Biblíunni erum við enn og aftur hvött til 
þess að taka vel á móti útlendingnum. Við 
Íslendingar höfum ekki staðið okkur vel að 
því leyti, sérstaklega skerum við okkur úr 
hvað varðar hælisleitendur. Þeim er nær án 
undantekninga umsvifalaust snúið til baka. 
Í fyrra var 24 hælisleitendum snúið við. 
Aldrei hafa fleiri hælisleitendur leitað á okkar náðir 
en nú og þeim mun áreiðanlega fjölga. Mér finnst 
Rauði krossinn vinna aðdáunarlegt starf að málefn-
um þeirra. En við gætum gert miklu betur í að sinna 
þessu fólki og létta því biðina, umfram allt þar sem 
um börn er að ræða.  
Erlendis heyrir  maður enn og aftur gagnrýni á 
það hve harða stefnu Íslendingar hafa í þessum 
málum. Vafalaust erum við í viðkvæmri aðstöðu 
vegna fámennis okkar, og sem útverðir þess sem 
kallað hefur verið ?evrópska virkið? sem verður 
fyrir æ þyngri straumi flóttamanna og hælisleitenda. 
Og þar virðist sem skýrum ákvæðum Mannréttinda-
sáttmála Sameinuðu þjóðanna um rétt 
manna til griðlands erlendis gegn ofsóknum, 
og eins flóttamannasamningi SÞ sé þröngt 
stakkur skorinn. 
Þær stofnanir og embættismenn sem falið 
er að bera ábyrgð á þessum málum hér eru 
sett í mikinn vanda. Ég tel þó að við hljótum 
að verða að skoða einstök mál og leyfa mann-
úðarsjónarmiðum að komast að. 
Í þessu tilviki er um að ræða fjölskyldu 
með ungt barn. Samúð mín í þessu máli er 
umfram allt með barninu. Það, eins og börn 
hælisleitenda yfirleitt, ber þyngstu byrðarnar. Við 
erum skuldbundin því að sjá til þess að fjölskyldum 
sé ekki sundrað. Því miður var það ekki virt hér.  
 Höfundur er biskup Íslands.
Fjölskyldum skal ekki sundrað
Þær stofnanir og embættismenn sem falið er 
að bera ábyrgð á þessum málum hér eru sett 
í mikinn vanda. Ég tel þó að við hljótum að 
verða að skoða einstök mál og leyfa mannúð-
arsjónarmiðum að komast að.
KARL 
SIGURBJÖRNSSON
Traustvekjandi
Í hádegisfréttum RÚV í gær var Geir 
H. Haarde forsætisráðherra spurður 
út í lán til að auka gjaldeyrisforða 
ríkisins, sem margir væru orðnir 
langeygir eftir. Geir byrjaði á að taka 
fram að sjálfur hefði hann unnið við 
það að taka lán fyrir ríkið í fimm ár 
og þekkti þetta mun betur en margir 
sem hefðu tjáð sig um þetta 
mál á undanförnum vikum. 
Þetta hlýtur að vera hug-
hreystandi fyrir formann 
Samtaka atvinnulífsins, 
forstöðumann greiningar-
deildar Lands-
bankans og 
aðra forkólfa í 
viðskipta- og 
atvinnulífi 
landsins, sem hafa verið uggandi að 
ástæðulausu yfir gjaldeyrisskortinum. 
Hvílíkt lán að Geir veit betur.  
Leiðin til siðblindu 
Dáleiðslufræðingur nokkur auglýsir 
í smáauglýsingum dagblaðanna 
?frelsi frá sektarkennd og skömm 
? hugarfarsbreytingu til betra lífs 
með EFT og sjálfsdáleiðslu?. Og 
er víst ekki vanþörf á í kreppunni.  
Þegar harðnar á dalnum þarf oft að 
gera meira en gott þykir til að verða 
sér úti um skotsilfur; verra að 
samviskan sé eitthvað að 
væflast fyrir þegar amma 
gamla skrifar upp á 
víxil sem stendur 
ekki til að greiða af.
  
Pottþétt orðaval 
Í viðtali við Vísi sem birtist í gær-
morgun sagði Pétur Bergþór Arason, 
formaður meistaraflokksráðs HK í 
fótbolta, að ekki stæði til að reka 
þjálfara liðsins, Gunnar Guðmunds-
son. ?Eins og staðan er núna þá er 
ekkert í spilunum að láta Gunnar 
fara,? sagði Pétur við Vísi kl. 11.47 og 
bætti við að það væri ?pott-
þétt? að Gunnar myndi stýra 
næsta leik. Kl. 14.20 sama 
dag birtust fréttir þess efnis 
að meistaraflokksráð HK 
hefði sagt Gunnari upp. 
Ekki verður annað séð en 
orðið ?pottþétt? hafi öðlast 
nýja og opnari merkingu í 
Kópavogi. 
bergsteinn@frettabladid.is
Tilvalið í ferðalagið
Án viðbætts salts!
Án viðbætts sykurs!
Kjarngóð næring í þægilegum umbúðum barnamatur.is
Í
slenska ríkið tekur ekki á móti hælisleitendum. Þetta er ekki 
ný stefna núverandi ríkisstjórnar, heldur hefur þetta verið 
grundvöllur stefnu íslenska ríkisins í málefnum flóttamanna. 
Í því skyni er vísað til ýtrasta skilnings Flóttamannasamnings 
Sameinuðu þjóðanna annars vegar og Dyflinnarsamningsins 
hins vegar um fyrsta griðland. Það er að umsókn um hæli skuli 
vera tekin fyrir í fyrsta landinu sem flóttamaður telst öruggur í. 
Ísland er nánast aldrei fyrsti griðastaður. Undantekning frá því 
er þegar flóttafólki er að fyrra bragði boðin landvist hér. Ísland 
getur því ávallt skýlt sér á bak við samgöngur til landsins sem 
liggja í gegnum örugg ríki og hafnað beiðnum um hæli. En það að 
Íslendingar geti og það að Íslendingar vilji vísa hælisleitendum 
nánast sjálfkrafa úr landi á þennan hátt er tvennt ólíkt. Þeir eru 
margir þegnarnir sem telja Ísland ekki standa sig nægjanlega vel 
í því að taka á móti flóttamönnum og að stefnu ríkisins í þessum 
málum eigi að breyta. Tilvísun í fyrsta griðland eigi ekki að vera 
algild.
Það geta verið margar ástæður fyrir því að flóttamenn vilji 
fremur leita hælis í öðru landi en fyrsta griðlandi. Ein slík ástæða 
er ef líkur eru á að hælisumsóknin fái ekki réttláta meðferð í því 
landi. Önnur ástæða getur verið að flóttamenn vilji komast til lands 
þar sem þeir þekkja einhvern fyrir. Aðstoð vina og kunningja við 
slíkar aðstæður sem hælisleit er, er ómetanleg. 
Það er skylda ríkisins að fylgja jafnræðisreglunni. Þegnar, sem 
og aðrir sem leita til ríkisvaldsins, eiga rétt á að vera ekki mismun-
að, sama á hvaða grundvelli það er. Jafnræðisreglan er ein helsta 
forsenda réttarríkisins. Það er hins vegar einnig skylda ríkisvalds-
ins, og aukin krafa almennings, að taka tillit til sérstakra aðstæðna. 
Margar slíkar ástæður geta legið því að baki að sami úrskurður 
gildi ekki um alla og tekur ríkisvaldið reglulega tillit til þessara sér-
stöku aðstæðna. Það á til dæmis við þegar veitt eru landvistarleyfi 
af mannúðarástæðum, sem eru mun oftar veitt en hæli. Í fyrra var 
þremur veitt dvalarleyfi af mannúðarástæðum, þrettán hælisum-
sóknum var hafnað og 24 voru endursendir á grundvelli Dyflinnar-
samkomulagsins. Enginn fékk stöðu flóttamanns.
Þau tíðindi urðu hins vegar í upphafi mánaðar að Reykjavíkur-
borg samþykkti að taka á móti tveimur pólitískum flóttamönnum 
frá Srí Lanka. Staða pólitísks flóttamanns hafði fyrr á árinu verið 
veitt á grundvelli þess að annar flóttamaðurinn hafði áður starfað 
sem túlkur fyrir norrænu friðargæsluna, þar á meðal þá íslensku, 
áður en friðargæslan var dregin til baka þegar vopnahlé var rofið. 
Var því hægt að vísa til sérstakra tengsla við Ísland, þó svo að 
flóttamennirnir ættu hér enga fjölskyldu. 
Það hlýtur því að vera athugunarefni hvort sú hælisveiting sé 
fordæmisgefandi fyrir aðra flóttamenn sem starfað hafa með 
íslenskum aðilum í heimalandi sínu og sækja í framhaldinu um 
hæli hér á landi vegna sérstakra tengsla við landið. Ekki nema mál 
Srí Lankabúanna sé einungis fordæmisgefandi fyrir flóttamenn 
sem starfað hafa sem túlkar friðargæsluliða í ríkjum þar sem 
friðargæslan dregur sig úr verkefnum. Helst frá Srí Lanka.
Stefna ríkisins í málefnum hælisleitenda:
Umsókn um hæli 
sjálfkrafa hafnað
SVANBORG SIGMARSDÓTTIR SKRIFAR

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40