Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Fréttablašiš

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Fréttablašiš

						14  28. júlí 2008  MÁNUDAGUR
greinar@frettabladid.is
FRÁ DEGI TIL DAGS
ÚTGÁFUFÉLAG: 365 
RITSTJÓRAR: Jón Kaldal og Þorsteinn Pálsson AÐSTOÐARRITSTJÓRI: Steinunn Stefánsdóttir FRÉTTASTJÓRAR: Arndís 
Þorgeirsdóttir, Kristján Hjálmarsson, Trausti Hafliðason og Höskuldur Daði Magnússon (dægurmál). FULLTRÚI RITSTJÓRA: 
Páll Baldvin Baldvinsson. VIÐSKIPTARITSTJÓRAR: Björn Ingi Hrafnsson og Óli Kr. Ármannsson. Fréttablaðið kemur út í 
103.000 eintökum og er dreift ókeypis á heimili á höfuðborgarsvæðinu, Akureyri og þéttbýlissvæðum á suðvesturhorninu. 
Einnig er hægt að fá blaðið í völdum verslunum á landsbyggðinni. Fréttablaðið áskilur sér rétt til að birta allt efni blaðsins í 
stafrænu formi og í gagnabönkum án endurgjalds. issn 1670-3871
V
iðskiptablöðin eru stundum 
með svona dálka þar sem 
ungt fólk í viðskiptalífinu rekur 
dæmigerðan dag í lífi sínu.  
Þetta er yfirleitt athyglisverð-
ur lestur ? svona lífsstílsfræði og 
minnir á Innlit/útlit sem mér 
þótti alltaf nokkuð vanmetinn 
sjónvarpsþáttur og á við ræki-
lega félagsfræðilega úttekt hver 
og einn.
Ég les stundum þessa dálka 
þegar ég hef ekkert annað að 
gera, sem er iðulega. Og ég velti 
stundum fyrir mér lífi þess fólks 
sem þar virðist á þönum frá 
morgni til kvölds: Er þetta það 
sem átt er við með ?velgengni?? 
Maður verður lafmóður af því að 
lesa þetta.
Nú er ég ekki að fjalla um 
einhvern tiltekinn einstakling 
öðrum fremur heldur um þessa 
dálka almennt og vissar tilhneig-
ingar í þeim, þá mynd sem fólkið 
dregur upp af sjálfu sér. Tvennt 
slær mann: Gegndarlaust hangs í 
vinnunni og langdvalir að 
heiman. Þetta unga fólk virðist 
knúið áfram af þeirri hugmynd 
að hið góða líf felist í því að vera 
sem mest að heiman. Það vill 
telja okkur trú um að það hitti 
aldrei börnin sín nema rétt í 
morgunsárið og hugsanlega til að 
lesa fyrir svefninn. Eiginlega 
sýnist manni að unga fólkið í 
viðskiptalífinu sé á harðahlaup-
um á hlaupahjólinu undan 
börnunum sínum.
Á þönum frá morgni til kvölds
Dæmigerður svona dálkur segir 
frá konu í ábyrgðarstöðu. Hún 
vaknar klukkan 6.10 tilbúin að 
takast á við verkefni dagsins og 
skokkar fram í eldhús þar sem 
hún kreistir sér ávaxtasafa í 
morgunmat. Hún nær honum svo 
af sér á hlaupabrettinu, og þegar 
hún er búin í sturtu hittir hún 
dæturnar tvær og kallinn og þau 
ræða saman um verkefni dagsins 
áður en hvert heldur af stað í 
sína átt. Klukkan 8.00 er morgun-
fundur þar sem farið er yfir 
verkefni dagsins. Klukkan 9.00 er 
hún sest við skrifborðið og farin 
að svara tölvupóstum. Klukkan 
12.05 fær hún sér gúrkusalat og 
hveitiklíð og ræðir um verkefni 
dagsins við vinnufélaga sína. 
Klukkan 12.20 er jóga. Klukkan 
13.00 er fundur þar sem farið er 
yfir verkefni dagsins. Klukkan 
13.45 er hún sest við tölvuna. 
Klukkan 18.00 fer hún í ræktina 
og hringir í báðar dæturnar á 
leiðinni, þær segja henni frá 
deginum sínum, sem hefur verið 
mjög skemmtilegur. Klukkan 
18.15 er hún komin á hlaupabrett-
ið þar sem hún er til 19.30. 
Klukkan 19.45 skreppur hún 
heim til að fá sér gulrót og skipta 
um föt. Klukkan 20.10 er hún svo 
komin upp í hesthús til að eiga 
góða stund með hestinum sínum. 
Þau taka góðan hring í góða 
veðrinu og hún nær að slaka vel 
á, er svo komin heim klukkan 
22.45 og nær að kyssa dæturnar 
góða nótt, sem vakað hafa eftir 
henni. Klukkan 22.50 svarar hún 
tölvupóstum og fer yfir verkefni 
morgundagsins, og er svo komin 
upp í rúm með skýrslu klukkan 
23.10 sem hún sofnar út frá sæl 
og glöð.
Að lifa ekki lífi sínu
Nú skil ég af hverju heimilin í 
Innlit/útlit eru svona hönnuð og 
tóm, sögulaus og svarthvít: þar er 
aldrei neinn. 
Í þessum dálkum viðskipta-
blaðanna eldar aldrei neinn. 
Þarna er aldrei þvegið upp, aldrei 
sett í þvottavél: unga fólkið í 
viðskiptalífinu vill ekki láta um 
sig spyrjast að það geri húsverk. 
Kannski lætur það aðkeyptan 
starfskraft um það. En þegar 
maður lætur aðra taka til eftir 
sig, elda ofan í sig, jafnvel annast 
meira og minna börnin fyrir sig, 
er maður ekki farinn að bjóða út í 
rauninni mikilverða hluta úr lífi 
sínu, farinn að láta aðra lifa fyrir 
sig í einhverjum skilningi? Er 
maður ekki að missa af eigin lífi? 
Lengi þótti það helsta dyggð 
karla í viðskiptum og stjórnmál-
um að sjást aldrei heima hjá sér 
nema á jólunum. Það þótti vitna 
um lofsverða fórnfýsi að neita 
sér um fjölskyldulíf því að 
skyldan kallaði. Sú hugmynda-
fræði virðist lifa góðu lífi hjá 
ungu fólki í viðskiptalífinu, þó að 
ekki verði séð að hún hafi skilað 
neinu öðru en útrás á villigötur.
Sú var tíð að konur höfðu ekki 
jafna möguleika á vinnumarkaði 
og karlar, og dæmin sanna að svo 
er víða enn. Fáum kemur hins 
vegar til hugar að þeim beri að 
sinna heimilinu einvörðungu, 
þjóna kalli og krökkum. En er 
sniðugt fyrir þær að tileinka sér 
þá hugmynd að best sé að vera 
sem mest að heiman? Kannski 
þær ættu að spyrja gömlu 
mennina hvernig þeim hafi 
fundist sú hugmynd reynast.
Unga fólkið og 
eldhússtörfin
Hringdu í síma
ef blaðið berst ekki
UMRÆÐA
Ólympíuleikarnir
Þ
egar Alþjóðlega Ólympíunefndin ákvað 
að leikarnir 2008 yrðu haldnir í Peking 
var það meðal annars í ljósi heitstrenginga 
þarlendra stjórnvalda um umbætur í 
mannréttindamálum. Þessi skilaboð bárust 
þó ekki Kínverjum. Opinberar fréttir á 
Vesturlöndum sögðu frá þessum loforðum en 
ekkert slíkt var að finna í þeirri útgáfu sem 
kynnt var kínverskum almenningi.
Þrátt fyrir þetta voru vonir bundnar við þessa 
umdeildu ákvörðun. Mannréttindasamtök höfðu þó 
varann á og bent var á að leikarnir yrðu allt eins 
notaðir til þess að ala á þjóðernisrembingi og að 
stjórnvöld myndu nýta þá til þess að herða enn tökin 
á almenningi. Nú þegar mjög styttist í leikana ber 
öllum mannréttindasamtökum saman um að þvert á 
öll loforð hefur ástand mannréttindamála ekki 
batnað. Hið dapurlega er að leikarnir hafa verið 
notaðir sem afsökun stjórnvalda til þess að flytja fólk 
nauðungarflutningum, fangelsa andófsmenn, senda 
gagnrýnendur í vinnubúðir og pynta stjórnarand-
stæðinga. Kínversk stjórnvöld hafa gerst sek um það 
að misnota leikana til þess að brjóta á þegnum sínum 
og litlar líkur eru á öðru en slíkt haldi 
áfram. Því miður.
Kínverskur baráttumaður fyrir mannrétt-
indum, Hu Jia, skrifaði fyrir nokkru í bréfi 
um Ólympíuleikana: ?Þegar þið komið til 
Peking vitið þið kannski ekki að blómin, 
brosin, friðsældin og ríkidæmið sem fyrir 
augu ber eru byggð á illdeilum, tárum, 
fangelsun, pyntingum og blóði.? Hann situr 
nú í fangelsi en kona hans og nýfætt barn 
sæta stofufangelsi. Glæpur Hu Jia er 
sagður vera sá að grafa undan valdi ríkisins.
Þótt opinber samskipti við Kína séu 
almennt til góðs og geti stuðlað að bættri stöðu mann-
réttinda á það sjónarmið ekki við um þátttöku 
fulltrúa íslenskra stjórnvalda á Ólympíuleikunum. Í 
einræðisríki á borð við Kína þjóna leikarnir allt 
öðrum tilgangi fyrir stjórnvöld heldur en í lýðræðis-
ríkjum. Þar eru leikarnir beinlínis notaðir sem 
pólitískt tæki til að styrkja stöðu einræðisstjórnar-
innar. Þess vegna hefðu Ólafur Ragnar Grímsson og 
Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir ekki átt að þiggja 
boð um að mæta á leikana sem pólitískir fulltrúar 
íslensku þjóðarinnar.  Ólympíuleikarnir eiga 
nefnilega ekki að snúast um pólitík.
Höfundur er formaður Sambands 
ungra sjálfstæðismanna.
Ekki pólitík á ÓL
Á hlaupahjólinu
GUÐMUNDUR ANDRI THORSSON
Í DAG |
ÞÓRLINDUR 
KJARTANSSON
Eiginlega sýnist manni að 
unga fólkið í viðskiptalífinu 
sé á harðahlaupum á hlaupa-
hjólinu undan börnunum 
sínum.
Nýr borgarstjórnarmeirihluti
Egill Helgason skrifar pistil um pólit-
ískar línur í borginni á síðu sinni, Silfur 
Egils, í gær. Segir hann þar sífellt koma 
betur í ljós að Ólafur F. Magnússon 
borgarstjóri eigi enga samleið með 
sjálfstæðismönnum í borgarstjórn. Vill 
Egill meina að pólitískar línur liggi um 
húsafriðun og orkunýtingu og þar eigi 
Ólafur samleið með Vinstri grænum og 
Samfylkingu að nokkru leyti, en sjálf-
stæðismenn eigi samleið með 
Óskari Bergssyni. Raddir þessa 
efnis hafa áður heyrst en Egill 
er kominn lengra en margir 
aðrir í myndun nýs meirihluta 
í Reykjavík þar sem hann 
segir Óskar vera full-
trúa Sjálfstæðisflokks 
í borgarstjórn.
Konur ofar lýðræði
?Konur eru konum verstar? sagði 
Gunnar I. Birgisson, bæjarstjóri 
í Kópavogi, þegar kjörinn fulltrúi 
bæjarbúa, í þessu tilviki kona, vogaði 
sér að halda því fram að óeðlilega 
hefði verið staðið að ráðningu í þrjár 
stöður á vegum bæjarins, sem féllu 
konum í skaut að tveimur þriðju. 
Markmið ráðninganna hafi verið að 
fjölga konum í stjórnunarstöðum 
í bænum. Þau ummæli eru ein-
kennileg í ljósi þess að karlmað-
ur hlaut jú eitt starfið.
Rökkurriddari Björns
Nýjasta ævintýrið um Leðurblök-
u manninn, The Dark 
Knight, hefur heillað 
margan kvikmyndaá-
hugamanninn upp úr skónum. Björn 
Bjarnason er þar engin undantekn-
ing, en hann segir á vef sínum að 
myndin sé ?mögnuð í öllu tilliti?. 
Ekki er ólíklegt að yfirmenn lög-
gæslumála tækju fagnandi ofurhetju 
sveipaðri skikkju sem lúskrað gæti 
á handrukkurum og skattsvikurum 
landsins í skjóli nætur. Er ekki hér 
komið verðugt verkefni 
fyrir hasarunnandann 
Björn?
 olav@frettabladid.is / 
stigur@frettabladid.is
F
rá Genf bárust um helgina þau gleðilegu tíðindi fyrir 
íslenska neytendur að góðar líkur séu á að tollar verði 
lækkaðir af innfluttum landbúnaðarvörum og að regl-
ur um innflutning þeirra verði rýmkaðar verulega. Ef 
þetta gengur eftir verður það veruleg búbót fyrir heim-
ilin í landinu. Forsvarsmenn bænda eru aftur á móti áhyggju-
fullir, eins og við var að búast.
Sendinefndir frá 152 ríkjum hafa síðastliðna viku freistað 
þess á vegum Alþjóðaviðskiptastofnunarinnar að fá botn í svo-
kallaðar Doha-viðræður, sem kenndar eru við höfuðborga Katar 
og hófust haustið 2001. Upprunalega hugmyndin snerist um að 
setja saman viðskiptasamkomulag á breiðu sviði, sem átti að 
rétta af slagsíðu í alþjóðaviðskiptum á kostnað þróunarríkja. Sjö 
árum síðar og á fjórðu samningalotu liggja fyrir drög að samn-
ingi, sem þykir líklegt að verði samþykktur. Ef viðræðurnar fara 
út um þúfur er hins vegar ljóst að ekki mun í nánustu framtíð 
nást viðlíka samkomulag um viðskipti milli landa með vörur og 
þjónustu.
Meðal háværustu gagnrýni á fyrirliggjandi samning er að 
hann muni ekki hafa tilætluð jákvæð áhrif á efnahag þróunar-
ríkjanna. Gömlu stóru viðskiptaveldin, með Evrópusamband-
ið og Bandaríkin í fararbroddi, þykja vilja fá mikið fyrir sinn 
snúð. 
Enginn vafi leikur hins vegar á því að samkomulagið myndi 
hafa veruleg jákvæð áhrif á efnahag íslenskra heimila. Óþarfi 
er að fjölyrða um hátt verðlag hér á landi. Það liggur fyrir að 
óvíða í heiminum þarf fólk að borga jafn mikið fyrir nauðsynjar 
og hér. Um það bil tveir þriðju af matarinnkaupum heimilanna 
í landinu eru íslenskar vörur og þar vega landbúnaðarvörur 
þyngst.  
Landbúnaðarssamningar stjórnvalda hafa þó aldrei verið 
gerðir með heimilisbókhald landsmanna í huga. Íslendingar eru 
heimsmeistarar í landbúnaðarstyrkjum. Hér nemur stuðningur 
úr vösum skattgreiðenda við landbúnaðinn um 62 prósentum af 
afurðaverðmætinu, sem er um það bil tvöfalt hærra hlutfall en 
að meðaltali í OECD-ríkjunum. Úti í búð þarf svo að punga út 
fyrir hinum hlutanum af aðstoðinni í formi hás vöruverðs.
Auðvitað ættu  íslensk stjórnvöld að vera búin að breyta þessu 
kerfi að eigin frumkvæði fyrir löngu. Ef  samningar nást í Genf 
heyrir það hins vegar örugglega sögunni til. Og þá reynir á dug 
og sjálfstraust íslenskra bænda. 
Skoðanakönnun sem Bændasamtökin lét framkvæma fyrr á 
þessu ári sýnir að þjóðin kann mjög vel að meta innlendar land-
búnaðarvörur: 94 prósent svarenda telja skipta miklu máli að 
landbúnaður verði stundaður hér til framtíðar, 75 prósent telja 
gæði innlendrar framleiðslu meiri en innfluttrar og 62 prósent 
eru tilbúin að greiða hærra verð fyrir innfluttu vöruna. For-
svarsmenn Bændasamtakanna voru að vonum stoltir þegar þeir 
kynntu þessar niðurstöður. Þær benda líka til þess að þeir mæti 
sterkir til leiks í mögulegri samkeppni við innflutning. Gæða-
vara verður alltaf eftirsótt.
Gleðitíðindi frá Genf:
Reynir á sjálfs-
traust bænda
JÓN KALDAL SKRIFAR

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56