Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Tķminn

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Tķminn

						Fimmtudagur 17. nóvember 1994
STOFNAÐUR 1 7. MARS 1 91 7
Útgáfufélag: Tímamót hf.
Ritstjóri: Jón Kristjánsson
Ritstjóm og auglýsingar: Stakkholti 4,105 Reykjavík
Inngangur frá Brautarholti.
Sími: 631600
Símbréf: 16270
•     Pósthólf5210,   125Reykjavík
Setning og umbrot: Tæknideild Tímans
Mynda-, plötugerb/prentun: ísafoldarprentsmibja hf.
Mánaoaráskrift 1550 kr. m/vsk. Verö í lausasölu 150 kr. m/vsk.
Vibeyjardúett á norskum forsíðum
Hnakkrifist við
láglaunafólk
„Þeir deila ekki viö dómara, en hnakkrífast viö sjúkraliða," er
fyrirsögn á grein eftir Steinhildi Sigurbardóttur, sem birtist í
Tímanum í gær. Höfundur er í forystusveit sjúkraliba, sem nú
heyja harða kjarabaráttu.
Upphaf greinarinnar er þannig: „Þegar dómararnir voru
hækkaðir í launum á síðasta ári um hvorki meira né minna en
eitt hundrað þúsund krónur á mánuði, man ég ekki betur en
ráðherrar í ríkisstjórninni tækju þessu með mesta jafnaðar-
geði og slógu jafnvel á létta strengi. Haft var eftir forsætisráð-
herranum að hann deildi ekki við dómarann, og þessar launa-
hækkanir væru komnar til að vera."
Hér minnir Steinhildur á þegar hæstaréttardómarar ákváðu
einhliða að bæta laun sín um nefnda upphæð.
Það stendur upp úr hverjum manni, sem um stjórnmál og
kjaramál fjallar, að brýna nauðsyn beri til að bæta kjör hinna
lægstlaunubu. Þeir eigi að ganga fyrir launahækknum á
kostnab þeirra sem meira hafa.
Þessi plata er orðin svo gömul og slitin að á hana hlustar
varla nokkur maður lengur, hvab þá ab mark sé tekib á þess-
um frómu varajátningum. Þjarmab er ab kjörum láglauna-
fólksins og virbist enginn mannlegur máttur, hvort sem þab
eru abilar vinnumarkabarins eba stjórnvöld, hafa bolmagn
eba raunverulegan vilja til ab standa við margítrekaðar vilja-
yfirlýsingar um ab taka spor í átt til launajöfnunar.
Hins vegar horfa launþegar upp á hvernig tekjur hálaun-
abra embættismanna hækka næstum sjálfkrafa og hve blygb-
unarlaust þeir setja fram kröfur um enn meiri kjarabætur. Rík-
isvaldib og stofnanir þess eru ósínkar á laun og sporslur til
handa hátekjuablinum, en þegar kemur að stéttum sem
naumt eru skömmtuð lífskjörin er hnakkrifist við þær og tal-
ið fráleitt að nokkur leið sé til þess að koma við neins konar
launajöfnun.
Mörg dæmi, m.a. eitt nýupplýst, eru um hvernig hátekju-
menn njóta biblauna og starfslokasamninga, sem væntanlega
eru í einhverju samræmi við þær tekjur sem þeir hafa notið.
Þegar furðu lostinn almúginn biður um skýringar, eru svörin
einfaldlega þau að allt sé þetta samkvæmt samningum.
Samningsaðili sjúkraliða er ríkisvaldið og er því eðlilegt að
þeir beri sig saman við starfshópa sem eiga kjör sín undir
sama abila og taka launin úr sama sjóði. Skollaleikir með Fé-
lagsdóm og einhver afbrigði samningskúnsta skipta ekki máli
í þessu samhengi.
Málið er það að það er hnakkrifist við sjúkraliða og aðrar
láglaunastéttir, þegar þær gera tilraunir til að sækja sinn rétt
og krefjast mannsæmandi lífskjara, en brosab blítt við há-
launaaðlinum, þegar hann gengur í sjóðinn og sækir sér
hnefa. Þá á höfðingsskapur vörslumanna opinberra sjóba sér
lítil takmörk.
Sambærilegt réttlæti er ástundab á almennum vinnumark-
abi. Tekjumunurinn er gífurlegur og viðbrögðin svipuð, þegar
þeir tekjulægstu reyna aö rétta sinn hlut. Marglaunabir for-
stjórar meb takmarkalítil fríbindi á kostnab fyrirtækja og
skattheimtu hnakkrífast vib láglaunalýbinn, þegar kjaramál
ber á góma.
Um áramót eru flestir kjarasamningar á almenna markabn-
um lausir og eins og venjulega er höfubáhersla lögb á ab laun-
in standi í stað, ab minnsta kosti hjá þeim breiba fjölda sem
amlar ofan af fyrir sér á taxtakaupi.
Þjóbarsátt og stöbugleiki eru forsenda heilbrigbs efnahags-
lífs og launafólkib í landinu hefur sannarlega lagt sitt af
mörkum til ab koma því ástandi á og vibhalda því. Vafalítib
mun þab enn um sinn sýna þjóbhollustu og skilning á ab
halda hjólum athafnalífsins gangandi.
En þá veröur líka ab koma til móts vib vinnandi stéttir og
skella ekki á þær hurbum hvenær sem kjarabætur ber á góma
og hnakkrífast vib tekjulágt fólk eins og sjúkraliba.
En ef nómenklatúran ætlar ab halda áfram ab hygla sjálfri
sér eins og hingab til og taka sér laun og fríðindi aö geðþótta,
mun hún gjörspilla stööugleikanum og setja gjörvallt efna-
hagslífið úr skorðum. Láglaunafólki verður ekki um kennt.
Þab komst á forsíbur í norskum
dagblöðum í gær ab þeir Jón Bald-
vin Hannibalsson og Davíb Odds-
son væru sammála um ab norski
sjávarútvegssamningurinn vib
Evrópubandalagiö myndi aldrei
verba talinn duga íslendingum.
Það munu hafa verib blöð, sem
andstæð eru ESB-abild Norb-
manna, sem slógu þessu upp,
enda hefur málið augljóst áróð-
ursgildi fyrir þá og aubvelt ab
benda á að nú eigi ab bjóba Norð-
mönnum upp á eitthvab sem ís-
lendingar fúlsi við.
Fyrir okkur íslendinga eru þetta
vissulega athyglisverð tíðindi,
ekki síst í ljósi þess að Jón Baldvin
var búinn ab gefa þab sterklega í
skyn á sínum tíma að hann teldi
Norömenn hafa náb góbum sjáv-
arútvegssamningi vib ESB. Davíb
hins vegar hefur lýst vantrausti á
Jón út af þeirri yfirlýsingu og ekki
óeblilegt ab utanríkisrábherrann
hafi eitthvab dregib úr abdáun
sinni á samningnum eftir þab.
Kannski skiptir þab lík
En þó málflutningur Jóns Bald-
vins gagnvart sjávarútvegssamn-
ingi Norbmanna kunni ab hafa
breyst eitthvab, þá er því ekki ab
leyna að þeir Viðeyjarbræður hafa
haldib ágætis leiksýningu fyrir
norræna fjölmibla nú síbustu
daga og sýnt fram á hvernig hægt
er ab vera gjorsamlega ósammáía
um grundvallaratriði, en starfa
engu að síður saman í ríkisstjórn.
Ósamkomulag íslensku ráðherr-
anna í öllu sem tengist Evrópu-
málunum hefur raunar gengib
miklu lengra en algengt er ab
komi upp meöal samherja á hin-
CARRI
um Norburlöndunum. Þar liggur
ágreiningurinn fyrir meb skýrum
og afmörkubum hætti og menn
hafa orðib sammála um ab í þessu
máli gildi önnur lögmál en í öbr-
um atribum pólitískrar stefnu-
mörkunar. Vibeyjardúettinn hef-
ur hins vegar ekkert slíkt sam-
komulag gert um Evrópumálin og
talast þess vegna vib meb lítt dul-
búnum svívirbingum og glósum.
„Stingur höfbinu í sandinn" er
t.d. eftirlætis samlíking, sem ut-
anríkisráðherrann grípur til þegar
hann lýsir skoðunum forsætisráð-
herrans. „Ber höfbinu vib stein-
inn" er aftur á móti orbatiltæki,
sem forsætisráöherrann grípur til
þegar hann er ab lýsa skobunum
utanríkisrábherrans. Ákafinn og
heítstrengingarnar ganga meira
ab segja svo langt ab Davíö virbist
telja ab séu menn jákvæbir gagn-
vart ESB-abild, sé þab sambæri-
legt vib ab vera jákvæbir á smit-
sjúkdómaprófi.
Jón Baldvin sýktur
Hegbun Jóns Baldvins megi
þannig skýra sem veikindi —
hann sé sýktur. Þessi skobun Dav-
íbs kom vel fram á blabamanna-
fundi meb norrænum fjölmibl-
um, en þar útskýrbi hann veik-
indi bæði finnska og sænska for-
sætisrábherrans meb því ab þjóbir
þeirra hefðu greinst jákvæðar
gagnvart ESB-aðild í atkvæða-
greiðslu.
Þegar heitstrengingarnar milli
samstarfsaöilanna í íslensku ríkis-
stjórninni eru orðnar meb þess-
um hætti, er ekki nema eblilegt
ab norskir blabamenn telji þab
áhrifaríkt og merkilegt ef Vibeyj-
arbræbur eru sammála. Þess
vegna beinlínis hlaut þab ab
verba forsíbufrétt hjá andstæb-
ingum ESB ef nprski sjávarútvegs-
samningurinn var svo lélegur ab
meira að segja Jón og Davíb, sem
ekki eru sammála um nokkurn
hlut, gátu ekki' annab en verib
sammála um þab.                Garri
Svona á Alþýbuflokkurinn að vera
í hvert sinn sem einhverjum
smápólitíkusnum er hafnab úr
óskasæti sínu í ólýbræbislegu
prófkjöri, rjúka fjölmiblamenn
til og reka hljóbnema upp í nas-
ir hans og stinga upp á að hann
drífi sig í flokkinn hennar Jó-
hönnu.
Fallistinn er voða svekktur yf-
ir því hvernig vondar klíkur í
hans eigin flokki útskúfuðu
honum, eins og hann var nú
búinn ab vinna mikib gott og
göfugt starf fyrir flokkinn sinn.
En þegar Jóhanna er nefnd, fær
hann hugljómun.
Þar er á ferb flokkur sem er á
móti flokkum og er orbinn
næstum eins stór og Framsókn í
skobanakönnunum. Þar bíba
tækifærin fyrir þá sem abrir
flokkar vilja ekki og þegar nánar
er skobab — hvílík glás af laus-
um sætum á listum út urrr<511
kjördæmi.
„Þab er aldrei ab vita," segir
fallistinn og þurrkar óbragbib af
hljóbnemanum úr munni sér.
„Mér líst bara vel á hana Jó-
hönnu og þab getur vel komib
til greina ab ég ljái máls á því ab
taka sæti á lista hjá henni, ef eft-
ir verbur leitab."
Og fyrrverandi íhald, framm-
ari, femínisti eba allaballi er ób-
ar orbinn þátttakandi í sprell-
fjörugustu sjónhverfingum
stjórnmálanna í dag.
Botninn er uppi í
Borgarfiroi
Svo eru þab heilu hugmynda-
fræbilegu samtökin, sem ætla
ab nota Jóhönnu sér til fram-
dráttar í kosningum. Kvenna-
listinn var kominn á hlemmi-
skeið á eftir Jóhönnu, ánþess ab
hafa hugmynd um hver hennar
stefnumál eru, þegar stórfundur
fylkingarinnar spyrnti vib fót-
um í Varmalandi. Þar kom í ljós
ab vera kynni ab karl kynni ab
slæöast í flokkinn og þar meb
datt botninn úr þeirri umræðu
og er hann enn uppi í Borgar-
firði.'
Þá tókst Ólafur Ragnar á flug
og bauð bæöi Jóhönnu og fem-
ínistum far í allaballarútunni
fram yfir kosningar. En þegar
búið var að troða Ögmundi ut-
anflokka Jónassyni inn í drossí-
una, var ekki rúm fyrir fleiri,
enda afþökkubu dömurnar gott
bob og segjast ekki vera í sjálfs-
A vfóavangi
morbshugleibingum.
Auk þeirra fjölmiblamanna,
sem eru svona duglegir ab smala
fallistum í Jóhönnuflokk, eru
alls kyns skiíbentar og dálka-
höfundar sífellt ab planta ólík-
legasta fólki í þennan flokk, sem
ekki er til og enginn veit hvab
úr verbur. Þetta lib tyggur hvab
eftir öbru hvílík pólitísk stór-
mæli séu hér á ferb, enda sér
margur fyrir sér glæstan flokk
frambobstækifæra sem vert er
ab nudda sér utan í.
Tíminn kemur
Nú er tími Jóhönnu ab koma.
Hún er ekki ab safna um sig tæt-
ingslibi pólitíkusa sem aðrir
hafna. Hún ætlar ekki að vera
atkvæðasmali fyrir illa grundab-
ar stórfylkingar pólitískra
lukkuriddara.
Hún ætlar ab ná sér nibri á
Jóríi Baldvini og þab verbur ekki
gert nema í slagtogi meb kröt-
um. Einu marktæku kandídat-
arnir í hinni nýju hreyfingu
jafnabarmanna eru ebalkratar,
flestir kynbornir. Sigurbur Pét-
ursson og Ágúst Einarsson eru
vænleg þingmannsefni og Jón
Sæmundur, fyrrum þingmabur,
lýsir yfir í Alþýbublabinu ab sér
finnist vaxtarbroddur jafnabar-
mannahreyfingarinnar vera í
þessum hópi. „Ég er mjög snort-
inn af því sem þarna fer fram og
ákaflega hrifinn. Mér finnst ab
svona eigi Alþýbuflokkurinn ab
vera." Svo rekur Jón Sæmundur
ömurlegt ástand í flokknum og
minnir á ab Jón Baldvin Hanni-
balsson sé skipstjóri sem ekki
fiskar.og eigi ab víkja.
Mátuleg leynd hvílir yfir
flokknum hennar Jóhönnu og
ebalkrata hennar. En víst er ab í
hópinn fá ekki inngöngu nema
þeir, sem verib hafa og eru í Al-
þýðuflokknum. Abskotadýr
meb varasamar hvatir eiga
þangað ekki erindi eða neina
von um frama.
í fyllingu tímans mun karlinn
í brúnni, sem ekki fiskar, verba
settur í land og tími Jóhönnu
renna upp og hrein og klár jafn-
abarmennskan ríkja ein.
„Innan Alþýbuflokksins eru
býsna margir ab hugsa málib,"
segir annar kynborinn ebalkrati
í kratablabinu.
Jóhanna Sigurbardóttir lætur
sér ekki detta í hug ab fiska ann-
ars stabar en á heimamibum.
Hún kærir sig ekki um kvóta
annars stabar.                      OÓ
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16