g RÉTTUR un frá Bandaríkjastjórn gegn því að samþykkja slíka stjórnarskrá og slíta sambandinu við Danmörku. Virtist Bandaríkjastjórn líta svo á sem það væru aðeins vissir hópar" manna á íslandi, sem vildu samþykkja lýðveldisstjórnarskrána þá, og er vart of sterkt til orða tekið þó sagt sé að eiginlega hafi verið til þess mælzt við ís- lenzku ríkisstjórnina að þaggað væri niður í þessum íslendingum, sem vildu stofna lýðveldi 1942. Olafur Thors, þáverandi forsætisráðherra, skýrir svo frá gangi málsins: viðvörun Bandaríkjastjórnar, svörum Alþingis og ríkis- stjórnar og svari Bandaríkjastjórnar aftur í útvarpsræðu, er hann hélt 5. okt. 1942 og birt var í Morgunbl. 7. okt. 1942: Viðskipli íslenzku stjórnarinnar og Bandaríkjastjórnar. Það mun hafa verið sunnudaginn 26. júlí s.l., að hingað kom einn af aðalráðamönnum Bandaríkjanna. Að kvöldi þess dags átti hann tal við ríkisstjóra og mig, og tjáði okkur, að í Bandaríkjunum ríkti andstaða gegn því, að Islendingar slitu sambandinu við Dani fyrr en sambandslagasamningurinn segði til um, vegna þess að Bandaríkin teldi það geta skaðað sína hagsmuni. Var af Islands hálfu m. a. bent á, að samkvæmt alþjóðarétti væri sá samningur þegar úr gildi fall- inn, en því til svarað, að slíkt gæti alltaf verið álitamál. Leið nú fram til 31. júlí, en þann dag bárust mér ný boð sama efnis frá stjórn Bandaríkjanna, og mér var afhent ónákvæmt afrit þess skeytis, er sendifulltrúa Bandaríkjanna hér á landi hafði um þetta borizt. Svona stóðu sakir þann 4. ágúst, er Alþingi kom saman. Þann dag að kvöldi gaf ríkisstjórn þingmönnum skýrslu um málið og ber fram þá ósk, að henni til aðstoðar í málinu yrðu skipaðir 2 menn frá hverjum þingflokki og var það gert. Var nú unnið af kappi að málinu. Þann 8. ágúst afhenti ég sendi- fulltrúa Bandaríkjanna svohljóðandi tilkynningu, en jafnframt var sendiherra Islands í Washington símað um málið: Alitsgjörð, ajhent sendijulltrúa Bandaríkjanna af jorstisráð- herra þann 8. ágúst 1942. Ut af hinum vinsamlegu skilaboðum, sem þér fluttuð mér 31. júlí