RETTUR 23 Afleiðing þessarar aðferðar mætti því vel verða sú, þegar búið væri að yíirvinna allar þær torfærur, tafir og sundrung, sem henni væru samfara, að þjóðfundurinn ákvæði þá skipun, sem meiri hluti þjóðarinnar vildi á engan hátt við una, og má nærri geta, hversu hún mundi af öðrum virt. Getur því eigi komið til mála, að horfið verði af þeirri braut, sem hefur verið mörkuð að nokkru allt frá 1920, en að öðru frá 1942, þegar hefur verið viðurkennd af erlendum aðilum og ein getur tryggt íslenzku þjóðinni sjálfri og þar með hverjum einasta kjósanda úrslitaráð um það málefni, sem landsmenn allir verða að Iáta til sín taka og kveða á um. Af öllu því, sem nú hefur verið tekið fram, er ljóst, að ekki er fært, að Alþingi víki nú af þeim grundvelli, sem menn fyrir löngu hafa lagt um afgreiðslu þessara mála og núverandi ríkisstjórn einn- ig er samþykk, og fari inn á nýja leið, sem hafa mundi í för með sér ófyrirsjáanlega töf og truflun í meðferð skilnaðarmálsins og lýð- veldisstofnunar á Islandi." I febrúar var svo gengið frá málinu í nefndum þingsins. Fram- sókn og Sjálfstæðisflokkurinn (mestallur) gengu inn á það til sam- komulags við Alþýðuflokkinn að fella ákvæðið um 17. júní út úr frumvarpinu, en Alþýðuflokkurinn lofaði að beita þá öllum blaða- kosti sínum til áróðurs fyrir samþykkt frumvarpsins við þjóðar- atkvæðagreiðsluna. Sósíalistaflokkurinn og nokkrir þingmenn aðr- ir voru gegn þessari tilslökun. (Það sýndi sig síðan í þjóðarat- kvæðagreiðslunni að tvö blöð Alþýðuflokksins unnu harðvítug- lega gegn samþykkt lýðveldisstjórnarskrárinnar og aðalblað flokks- ins, Alþýðublaðið, af hangandi hendi með. — En þetta lið hafði engin áhrif á fólkið, sem fylkti sér um lýðveldið betur og betur með hverjum deginum sem leið). 8. marz 1944 var stjórnarskrárfrumvarpið svo samþykkt endan- lega á Alþingi með öllum atkvæðum. Sjálfstæðisflokkurinn og Framsókn hétu því að halda fast við stofnunina 17. júní, þó ákvæði frumvarpsins sjálfs hefði verið breytt.
Beinir tenglar