Réttur

						70. árgangur

1987 -   2. hefti

Manngildi íslendinga og sjálfstæö hugsun beiö sáran ósigur í nýafstöðnum

kosningum. í fyrsta skipti í sögu vorri haföi peningavaldið úrslitaáhrif á útkom-

una. Talið er að stjórnarflokkarnir tveir hafi eytt yfir 15 milljónum króna í pess-

ar kosningar, mynda-auglýsingar í blöðum o.s.frv. Og svo hefur tekist að

minnka pólitískan þroska þjóðarinnar með 45 ára hersetu og látlausum áróðri

til eflingar þrælslundinni að slík varð útkoman hjá þeirri þjóð, sem í reisn sinni

neitaði bandaríska hervaldinu um 99 ára yfirdrottnun 1945.

Með þessar staðreyndir í huga þarf ekki að undra þótt Alþýðubandalagið

hafi borið skarðan hlut frá borði í viðureign við volduga fjölmiðla peninga-

valdsins, en skorti nú sjálft þann bitra brand, er Þjóðviljinn forðum var í frels-

isbaráttu alþýðustéttar og þjóðarheildar. — En gleymum því ei, að það er

aðeins orustan, sem hefur tapast við erfiðar kringumstæður, en stríðið

heldur áfram: frelsisstríð þeirrar íslensku alþýðu, sem verið er að reyna að

hneppa á ný í fjötra fátæktar og vinnuþrældóms og það af ríkustu yfirstétt,

sem á íslandi hefur drottnað og fær fyrst og fremst milljónatuga auð sinn frá

ofbeldis-auðvaldi því, sem hefur gert hvorttveggja í senn: lækkað laun hins

vinnandi fólks og hertekið land vort með ofbeldi og svikum.

Hræsni stríðsgróðalýðs Bandaríkjanna sýndi sig sem oftar á Reykjavíkur-

fundinum 9. - 11. júní. „Fagurt skal mæla, en flátt hyggja", — má segja um

erindreka þeirra, er þóttust vilja samþykkja einhverja fækkun kjarnorkustöðva

á landi, en gróðalýður vopnaframleiðslunnar lýsti því um leið yfir að hann

myndi stórauka kjarnorku-kafbátaflota sinn, einkum á Norður Atlantshafi.

Þessir herrar eru farnir að óttast almenningsálitið eftir slys í kjarnorkustöðv-

unum á landi, en vilja nú margfalda hættuna jafnt í legi sem í lofti, því flug-

vélaflotann skulu þeir og fá að auka. M.ö.o.: Gróðinn af manndrápsvélum

49