Réttur

						er dálítiö erfitt að fylgjast meö hvernig

Samvinnutryggingar hafa veriö notaðar

til að greiða fyrir Sambandinu, beint og

óbeint, en ég hygg að þess hefði gætt

meira en raun er á, ef Samvinnutrygging-

ar hefðu ekki traustan forstjóra, sem gæt-

ir hagsmuna þeirra eftir bestu getu.

Hvad er til ráða?

í þessu spjalli hef ég aðeins tæpt á

nokkrum þýðingarmiklum þáttum í starf-

semi Sambandsins, en margt er þó ótalið.

Til dæmis hef ég ekki gert nein skil óhreina

barninu, sem heitir Reginn h/f, og er ætl-

að að draga til Sambandsins hluta úr

hermangsgróðanum. En þessar ábending-

ar ættu þó að duga til þess að menn geri

sér grein fyrir að hér er þörf á meiri háttar

hreingerningu. Ég held að það hljóti að

koma til álita, að Sambandið verði greint

niður í einingar, sem eru óháðar öðrum

landssamtökum og þjóna hver um sig

starfsemi samstæðra samvinnufélaga. Þá

er í fyrsta lagi upplagt að ein einingin

verði Innkaupasamband kaupfélaganna.

Par er grunnurinn tilbúinn.

Björn Pálsson stingur upp á því í Tíma-

grein sinni, að bændur myndi samtök

afurðasölufélaganna, en þau þyrfti þá

víðast að skipuleggja að nýju og greina

þau frá kaupfélögunum. Hann gerir sér

reyndar grein fyrir því, að þetta muni

mæta andstöðu bæði kaupfélaganna og

SÍS, og hann tæpir jafnveJ á því, að þarna

þurfi löggjafinn að hlutast til. Ef af þessu

yrði, væri auðvitað sjálfsagt, að þær eign-

ir, sem kaupfélögin og samvinnufélög

bænda hafa safnað saman í Sambandinu,

rynnu aftur til þessara aðil'a.

Hvað sem þessu öllu líður, held ég að

öllum ætti að vera ljóst, að íslenskir sam-

vinnumenn eiga gífurlegt starf óunnið.

Og næst lægi það forystumönnum í Sam-

bandinu að hefja það starf, finna rétta

leið af þeim villigötum, sem samvinnu-

hreyfingin hefur þrætt. Verði það, eins og

ég vona, er ástæða til að óska þeim góðs

gengis í því þýðingarmikla endurreisnar-

starfi.

73