en hann var myrtur árið 1961. Margt er enn á huldu í sambandi við þá atburði og ýmislegt bendir til að CIA hafi átt þar hlut að máli. Sömu örlög biðu bróður hans Róberts Kennedy þegar hann bauð sig fram til forseta árið 1968. Litlu munaði að Ronald Reagan bættist í hópinn þegar skotið var á hann á götu fyrir sex árum. Sagt er að tilræðismaður- inn hafi verið geðsjúkur og má segja að þar hafi komið vel á vondan en efnahags- stefna Reagans hefur einmitt hrakið fjölda fólks út af geðveikrahælum og eigr- ar það nú um meðal annarra atvinnuleys- ingja og heimilislausra án nokkurrar um- önnunar. Fleiri en forsetar Pó að forsetamorðin séu óhugnanlega mörg eru þau þó ekki dæmigerð fyrir póli- tísk morð í Bandaríkjunum. Hið dæmi- gerða eru morð á forustumönnum verka- lýðs- og mannréttindahreyfinga. Á tímum þrælahaldsins, fyrir rétt rúmri öld, taldist dráp á blökkumanni ekki til morðs. Þetta viðhorf ríkir enn í samtök- um eins og Ku Klux Klan og John Birch Society. í verkalýðshreyfingunni um allan heim eru Chicagó-morðin árið 1886 enn í fersku minni. Þar skaut lögreglan til bana sex verkamenn í sambandi við verkfalls- fund þann þriðja maí. í réttarhöldunum sem fylgdu í kjölfarið voru sjö verka- menn í viðbót dæmdir til dauða og voru þeir teknir af lífi þann ellefta nóvember ári síðar. Þessir atburðir voru upphaf fyrsta maí hátíðahaldanna. Ekki er skrít- ið að ekki hafi tekist að gera fyrsta maí að opinberum hátíðisdegi verkamanna í Bandaríkjunum. Róbert Kennedy myrtur árið 1968. Frá Joe Hill til Malcolm X Enn þann dag í dag eru manndráp „eðli- legur" þáttur baráttunnar gegn verkalýðs- og mannréttindahreyfingum. Verkföllum bandarískra verkamanna hefur alltaf ver- ið svarað með byssukúlum og hvort sem það er lögreglan eða keyptir mafíubófar sem á byssunum halda þá kemur skipunin frá atvinnurekendum. Sama er að segja um mannréttindabaráttuna. Jafnt lögregl- an sem óopinberar hryðjuverkasveitir 99
Beinir tenglar